Het grote verschil met andere boeken is dat dit publiekijk gepredikt en verkondigd wordt.
Het prediken van haat of geweld is reeds verboden. Dus opnieuw, wat wil je nog meer? Je mag Mein Kampf lezen, en gelukkig maar, maar een conferentie over de praktische invulling van een nieuwe E
ndlösung organiseren zal hopelijk iets moeilijker zijn.
Met het eerste stuk ben ik het helemaal eens, en uiteraard met het laatste. Maar ik vind het een rare tweedeling die je maakt, eerlijk gezegd? Doordat we weten wie het NT heeft geschreven, is dat nu niet meer het woord van God en dus minder problematisch. Als we nu zouden weten wie welke stukken van de Koran wanneer heeft geschreven, wordt dat voor moslims toch niet minder het woord van God? Die weten dan gewoon dat mensen het doorgeefluik waren van het woord van God, net zoals christenen dat weten. Net zoals letterlijk in de Bijbel zelf al staat ivm de evangelisten. Dat staat toch helemaal geen geloofsextremisme in de weg.
De evangelisten verkondigen niet het letterlijke woord van God, maar geven een levensloop weer van Jezus. Hij is weliswaar de zoon van God, en zijn leven geldt als goddelijk voorbeeld, maar wat wij daarvan weten is wel degelijk afkomstig van mensen. Net het feit dat de vier evangelies van elkaar verschillen, niet enkel vormelijk maar ook inhoudelijk, toont dit goed aan. De brieven van Paulus, om een ander voorbeeld te geven, zijn ook maar dat: brieven, van een mens, die leefde in een bepaalde tijd en context. Dat dat voor extremisten, of opportunistische predikers, geen beletsel vormt, zal wel zo zijn, een goed spreker kan mensen gelijk wat doen geloven, maar je moet het eerder omgekeerd bekijken: de inherente menselijke oorsprong van het Nieuwe Testament faciliteert en legitimeert net de mogelijkheid tot matiging, contextualisering. Daar ligt de kans die het (intelligente) christendom al lang geleden heeft gegrepen. Het juk van het katholicisme is niet dat van de Bijbel zelf, maar van de Kerk, en bijvoorbeeld het dogma van de onfeilbaarheid van de Paus.
De koran is wel degelijk anders, die wordt letterlijk gepresenteerd als een schriftelijke weergave van woorden die zogezegd verbatim door God zelf zijn doorgegeven aan zijn profeet om op schrift te zetten, voor nu en altijd, om nooit meer te veranderen. En nu zitten die geleerden ermee, in de 21e eeuw met allemaal dingen die eigenlijk niet te rijmen vallen met dit zogezegd onfeilbare en tijdloze woord. Je kan geen gematigde interpretatie prediken zonder te moeten toegeven dat er misschien toch een foutje is geslopen in het letterlijke woord van God, en dat ligt logischerwijs wat moeilijker. De koran heeft geen paus nodig om gezag te hebben, want de tekst zelf is zogezegd al onfeilbaar. Je bent met andere woorden afhankelijk van de individuele ingesteldheid van de gelovige (of diens imam) om die matiging toe te passen in zijn of haar leven. Daarin ligt ook de grond van mijn probleem met de islam (niet met moslims, voor alle duidelijkheid). Hetzelfde geldt voor (delen van) het Oude Testament, maar het grote geluk daar is dat er vanuit het jodendom weinig bekeringsdrang is, integendeel. Interessant in dat opzicht is ook net dat het Nieuwe Testament geldt als die "verlichting" van een maatschappij die gestoeld was op het Oude Testament, met Jezus die is komen zeggen dat de mensen moeten stoppen met het allemaal zo letterlijk als een onfeilbaar woord van God te beschouwen, en daar een zware prijs voor heeft betaald.
