Ik vind het oprecht schandalig dat iemand inderdaad voor tienduizenden euro's schade kan veroorzaken aan een huurwoning, een bedrag waar de eigenaar van die woning jaren mogelijks jaren voor heeft gewerkt, en vervolgens kan de dader in schuldbemiddeling gaan waardoor het slachtoffer nauwelijks een fractie van de schade vergoed krijgt (zo heb ik al horrorverhalen gehoord: keuken, badkamer en deuren gesloopt door een junkie).
Bepaalde daden mogen lang gevolgen hebben, en de straffen daarvoor niet zomaar kwijtgescholden op enkele jaren. Dat heeft daarbij niet eens iets te maken met afschrikeffect, maar gewoon met rechtvaardigheid. Je kan het dan nog het "risico" van verhuur noemen, en zeggen dat zelfs mensen in diepe schulden een tweede kans verdienen, daar zijn wat mij betreft grenzen aan of toch minima die wél afbetaald zouden moeten worden, afbreken van andermans eigendom is daar zo één, zelfs onder invloed van drugs of drank (want dat is een slechte keuze die je zelf maakte).
Ook in dit verhaal: de daders van de dood van Sanda Dia zouden er niet zonder een strafblad mee weg mogen komen. Ze zouden de straffen moeten voelen. Feit is dat dergelijke rijkeluizen geldstraffen niet voelen, huisarrest ook niet. Dus gevangenis of stevige werkstraffen graag.
