Aphelion is het soort titel dat geen bliepje op mijn radar registreerde, voor het plots opdook als potentiële reviewgame. Dat is gek, want je hoeft er slechts een blik op te werpen om de aantrekkingskracht ervan te zien. Een cinematisch survivalavontuur op een ijzige planeet? Gemaakt met de hulp van het European Space Agency om het wat wetenschappelijke knowhow te geven? Dat is allemaal vrij intrigerend. De grootste pull komt echter door de ontwikkelaar zelf, het Franse DON'T NOD.
Nu is DON'T NOD het soort studio dat zich de voorbije jaren heeft bewezen als een bastion op het vlak van verhaalvertelling. Iedereen kent uiteraard hun grootste succesnummer Life is Strange, maar ook titels als Banishers: Ghosts of New Eden en het sfeervolle gotische meesterwerkje Vampyr wisten de reputatie te vestigen van een studio die een meester is wanneer het aankomt op sfeerschepping en narratief. Tegelijk moeten we de zwakte van de developer ook durven benoemen, en dat is de gameplay. De acties die personages uitvoeren in de games van DON'T NOD staan steevast ten dienste van de verhaalvertelling. Dat is in het nieuwe Aphelion
niet anders.
De manier waarop je dat doet, is een tikje atypisch voor wat de meeste mensen van DON'T NOD verwachten. Dit is geen game zoals Life is Strange of zelfs Vampyr waarbij je keuzes het verhaal aansturen, maar een vrij traditionele action-adventure die een stevige nadruk op klimmen en klauteren en stealth legt. Nu denken fans van de ontwikkelaar bij het horen van klimmen en klauteren waarschijnlijk meteen aan Jusant, dat andere kleine pareltje uit het portfolio van de Fransen. Die diepgang hoef je echter niet te verwachten in Aphelion. Het heeft allemaal veel meer gemeen met het cinematische klimmen en springen van Uncharted en de meest recente Tomb Raider-games. Dat is uiteraard een munt met twee gezichten. Aan de ene kant zorgt het voor gameplay die je geboeid weet te houden met de nodige setpieces en spektakel, maar aan de andere kant... voelt het vrij vertrouwd aan. Aphelion gaat duidelijk niet voor de originaliteitsprijzen.
Nu is DON'T NOD het soort studio dat zich de voorbije jaren heeft bewezen als een bastion op het vlak van verhaalvertelling. Iedereen kent uiteraard hun grootste succesnummer Life is Strange, maar ook titels als Banishers: Ghosts of New Eden en het sfeervolle gotische meesterwerkje Vampyr wisten de reputatie te vestigen van een studio die een meester is wanneer het aankomt op sfeerschepping en narratief. Tegelijk moeten we de zwakte van de developer ook durven benoemen, en dat is de gameplay. De acties die personages uitvoeren in de games van DON'T NOD staan steevast ten dienste van de verhaalvertelling. Dat is in het nieuwe Aphelion
Het mysterie van Persephone
Dat is, laat me duidelijk zijn, geen probleem. Aphelion is niet het soort spel dat probeert de wereld op zijn kop te zetten, maar je gewoon een spannend ruimteavontuur met de allure van een blockbuster probeert voor te schotelen. Het draait allemaal om de beleving in dit ijzingwekkende sci-fi-avontuur dat ons een grimmig toekomstbeeld voorschotelt. In de wereld van Aphelion is onze aardbol een onbewoonbare rots geworden, maar er is hoop aan de rand van het zonnestelsel in de vorm van de recent ontdekte planeet Persephone. Astronauten Ariane en Thomas worden belast met de missie om de planeet te exploreren met het oog op mogelijke kolonisatie, maar uiteraard loopt het mis. Dit soort dingen loopt altijd mis. Ze maken een nogal onzachte crashlanding die hen van elkaar scheidt en een strijd om te overleven in gang zet. Ariane moet proberen Thomas terug te vinden en ondertussen de mysteries van Persephone doorgronden.Met Aphelion tekent de ontwikkelaar van Life is Strange voor een traditionele game, zonder haar narratieve kwaliteiten uit het oog te verliezen.
De manier waarop je dat doet, is een tikje atypisch voor wat de meeste mensen van DON'T NOD verwachten. Dit is geen game zoals Life is Strange of zelfs Vampyr waarbij je keuzes het verhaal aansturen, maar een vrij traditionele action-adventure die een stevige nadruk op klimmen en klauteren en stealth legt. Nu denken fans van de ontwikkelaar bij het horen van klimmen en klauteren waarschijnlijk meteen aan Jusant, dat andere kleine pareltje uit het portfolio van de Fransen. Die diepgang hoef je echter niet te verwachten in Aphelion. Het heeft allemaal veel meer gemeen met het cinematische klimmen en springen van Uncharted en de meest recente Tomb Raider-games. Dat is uiteraard een munt met twee gezichten. Aan de ene kant zorgt het voor gameplay die je geboeid weet te houden met de nodige setpieces en spektakel, maar aan de andere kant... voelt het vrij vertrouwd aan. Aphelion gaat duidelijk niet voor de originaliteitsprijzen.
Tactiel klimmen
De hamvraag is: hoeft een game iets nieuws op tafel te leggen of creatieve ambitie te hebben om echt amusant te zijn? De game loodst je initieel wel met het alomgekende geel langs het met explosies en vallende obstakels beladen pad, maar laat dat na een tijdje gelukkig grotendeels varen. Het klimmen voelt toegankelijk, maar tactiel, dankzij de noodzaak om effectief de knop in te drukken wanneer je grip wil hebben. Ook het balanceren met de analoge stick wanneer je over nauwe paadjes manoeuvreert, om te beletten dat Ariane een onfortuinlijke duik neemt, is een welkome manier om het platformen wat te aarden. Het is niks wat we nog niet eerder zagen, maar het heeft genoeg momentum, verhalende drive en spektakel om de tocht over deze gevaarlijke planeet amusant te houden.Stalkgedrag
Aphelion draait rond exploratie, en daarom vind ik het stiekem zonde om er al te veel over prijs te geven. Zo had ik het stiekem fijner gevonden als de trailers voor het spel niet hadden verklapt dat je het na verloop van tijd aan de stok krijgt met een buitenaards wezen. Het ding genaamd is een grote zwarte massa die zich als een soort serpent voortbeweegt en dat creëert vrijwel meteen een ongemakkelijk gevoel. Het voetje voor dat je als speler hebt op je nemesis is dat het ding niet kan zien, maar uiteraard heeft het subsonisch gehoor. Dat zorgt ervoor dat stealth je enige optie is, voorzichtig voetje per voetje door een ijskoud labyrint sluipend terwijl dat enge ding jacht op je maakt. Geduld en op je hoede zijn, het is je enige optie, want traditionele combat hoef je niet te verwachten van Aphelion. Klinkt een beetje als Alien: Isolation, zal je ongetwijfeld zeggen. En ja... daar komt het inderdaad op neer. Er zijn onvermijdelijk momenten waarbij geluid maken gewoon niet te vermijden is en dan is het gewoon zaak om te hopen dat dat creepy ding ver genoeg is om je niet te horen. Wederom, Aphelion gaat hier niet voor originaliteit, maar wanneer je krampachtig je adem probeert in te houden omdat een gigantisch buitenaards slangachtig ding je hardnekkiger stalkt dan je psychopathische ex, maal je daar niet om.Focus op overleven
Er zijn nog wel wat verdere nuances die voor extra golfjes in de gameplay zorgen. Mogelijkheden die Ariane ontdekt om beter haar buitenaardse nemesis te omzeilen en hulp die de tijdens de crash gewonde Thomas later weet te bieden, maar het gros van Aphelion komt neer op klimmen, grapplen en springen en heel erg stiekem zijn. Dat klinkt op papier weliswaar ietwat beperkt, maar in de praktijk valt dat erg goed mee. Dat komt omdat DON'T NOD hier een erg gefocuste ervaring heeft afgeleverd die ondanks de toevoeging van een alien toch vrij plausibel aanvoelt. De expertise van de ESA heeft ervoor gezorgd dat het avontuur wetenschappelijk een zeker realisme heeft, wat de game toch wat extra credibiliteit geeft. Aphelion hanteert weliswaar een simpele formule, maar die hanteert ze vrij sterk om een verhaal te vertellen dat haar invloeden op de mouw van haar spacesuit draagt.Conclusie
Aphelion gaat geen originaliteitsprijzen winnen, maar gebruikt haar inspiratiebronnen wel om een boeiend singleplayeravontuur te brengen dat fans van DON'T NOD wederom zal kunnen bekoren. Het neemt een beetje Uncharted, wat Alien: Isolation en een dosis Interstellar om een filmisch avontuur te leveren dat haar personages een hachelijke strijd om te overleven laat aangaan.
Pro
- Wederom een sfeervolle narratieve setting van DON'T NOD
- Audiovisueel vrij impressionant
- gefocuste compacte singleplayer aan een compactere prijs
Con
- Weinig origineel op vlak van gameplay
- Af en toe wat frustratie met een alerte alien
7.5
Over
Beschikbaar vanaf
28 april 2026
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- Adventure
Ontwikkelaar
- DON'T NOD
Uitgever
- DON'T NOD
