Het is bijna zover! Het nogal geplaagde Assassin's Creed Shadows ligt bijna in de winkelrekken en over die nieuwe titel uit de Ubisoft-stal werd de laatste weken en maanden nogal wat gezegd en geschreven. Helaas niet altijd in positieve zin en dat had voornamelijk te maken met een van de hoofdpersonages. Een van de twee heeft namelijk een zwarte huidskleur en volgens velen kan dit niet in het Japan uit die tijd. Wel, die bekrompen geesten zijn verkeerd, want het personage is gebaseerd op een echt persoon. Hoe dan ook moet je bij gelijk welk spel eigenlijk eerst zelf aan de slag gaan voor er een waardig oordeel geveld kan worden en dat heb ik afgelopen weken gedaan. Laat me nu al verklappen dat er een buiging volgt voor Ubisoft.
Hoewel het van Assassin's Creed Origins geleden is dat ik nog eens vele uren versleet aan een Assassin's Creed-game, volgde ik de ontwikkeling van Assassin's Creed Shadows
wel wat van dichtbij. De negativiteit had daar wel wat mee te maken. Zo werd de game geplaagd door enkele uitstellen en zoals de inleiding reeds vermeldde waren (of zijn) er een paar zuurpruimen die een zwarte man in Japan niet vinden kunnen. Nochtans is Yasuke gebaseerd op een echte, Afrikaanse man, die tijdens de late jaren 1570 in Japan aankwam. We schrijven dus de zestiende eeuw, het jaar 1579 om precies te zijn, ten tijde van de Azuchi-Momoyamaperiode. Die staat niet gekend als liefdadig, maar als wreed. Het was een periode vol oorlogen, bloedvergieten, veldslagen en politieke intriges onder leiding van Oda Nobunaga. En daar kan je vanaf 20 maart zelf deel van uitmaken.
Na de korte introducties wordt al snel duidelijk dat beide hoofdpersonages compleet verschillend spelen. Aan de ene kant heb je de grote, zware en ietwat lompe samoerai Yasuke. Hij reageert wat trager, maar bijzonder krachtig. Zijn samoeraizwaard is zijn vriend, maar later in het spel komen er ook nog andere wapens aan te pas, zoals de kanabō. Tevens beschikt de stoere kerel over vuurwapens, die hun intrede in Japan maakten dankzij de handel met de Portugezen. Het lontslotgeweer is een krachtig vuurwapen, maar ontzettend traag om te herladen. Het is dus zaak om altijd raak te schieten. Doordat ze zo traag herladen, is het tegen snelle vijanden wel opletten geblazen. Gelukkig dienen vuurwapens om vanaf een afstand toe te slaan, waardoor je zelf de keuze hebt hoe je je vijanden benadert. Van geluidsdempers hadden ze destijds nog nooit gehoord, dus weet wel dat andere vijanden ook gealarmeerd zullen worden. Hetzelfde geldt voor onder andere bommen, zaken die je niet kunt gebruiken bij Naoe.
De twee speelstijlen zijn héél divers. Naoe probeert het gevaar te ontwijken, terwijl Yasuke voor de frontale aanval gaat. Je bent echter niet gebonden aan een van de twee personages, want na de proloog kun je tussen beide protagonisten wisselen. Ben je met Yasuke op stap en wil je een vesting liever geruisloos binnensluipen, dan kun je Naoe er even bijhalen om die opdracht te voltooien. Daarnaast is het ook mogelijk om het spel met één iemand uit te spelen. Je mist dan wat verhaalelementen van het andere personage, maar je hebt dus wel degelijk de keuze. Ik speelde constant met beide personages, wat zorgt voor heel diverse gameplay. Assassin's Creed Shadows zorgt dus op vlak van gevechten en confrontatie voor heel wat variëteit, waardoor er voor elk wel wat wils is.
Daarnaast kun je ook genieten van de diverse fauna. Op de kaart, die eigenlijk ontzettend uitgebreid is, staan diverse nevenactiviteiten. Een van die activiteiten is het sluipen naar en bezichtigen van diverse dieren, om er een schilderij of tekening van te maken. Ook kun je aan de slag met vele zijmissies, die niet allemaal even interessant zijn. Sommige bieden echter wel heel wat interessante gameplay, waarbij je niet enkel wapens of vaardigheden vrijspeelt, maar ook meer te weten komt over de geschiedenis van Japan. Ubisoft bewees in het verleden al dat het middels de Assassin's Creed-games interessante geschiedenislessen kan geven en dat is nu dus ook het geval. Ook het verkennen van de uitgebreide open wereld loont, want je wordt vaak beloond met interessante verzamelobjecten. Je kunt je dus weer verwachten aan een landkaart met vele tientallen (optioneel te vervullen) icoontjes. Iets wat we eerder in Assassin's Creed-games zagen.
Iets wat ikzelf nog niet eerder zag in een Assassin's Creed, is het bouwen van een schuilplaats. Je kunt nieuwe bondgenoten zoeken en hen uitnodigen in je schuilplaats om op die manier nieuwe opdrachten krijgen. Daarnaast kun je ook je eigen stadje bouwen, waarbij je zelf kiest waar de gebouwen moeten staan. Daar blijft het niet bij, want je kunt het geheel ook een beetje opsmukken met standbeelden, schrijnen en zelfs enkele huisdieren. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik me er niet bijzonder veel mee heb bezig gehouden. In se voegt het weinig toe aan het verhaal en de algemene ervaring. Het is eens tof om door je eigen ontworpen stadje te lopen, maar erg veel bevrediging heb ik er niet uitgehaald. Wat wél erg bevredigend is, en dan ga ik terug naar de gevechten, zijn de brutale finishers die je kunt uitvoeren. Yasuke gebruikt zijn naginata in stijl, wat zorgt voor finishers om alle vingers van af te likken. De afgehakte hoofden en ledematen vliegen in het rond, met uiteraard ook een streepje bloed. Niet voor gevoelige magen, maar ik kon er alvast geen genoeg van krijgen.
Hoewel het van Assassin's Creed Origins geleden is dat ik nog eens vele uren versleet aan een Assassin's Creed-game, volgde ik de ontwikkeling van Assassin's Creed Shadows
Feodaal Japan
Ik kon enkele weken geleden al proeven van wat Assassin's Creed Shadows te bieden had dankzij een gameplaysessie die Ubisoft organiseerde. Niet veel later volgde dan de reviewcode, waardoor ik al vele uurtjes heb verkend van het Japan uit de late jaren 1570. Het spel start met een proloog, maar eerst kun je kiezen in welke modus je aan de slag wil. Zo is er de standaardmodus, waarbij de stemmen Engelstalig zijn. Leuker (vind ik althans) is echter de immersieve modus, met Japanse en Portugese stemmen. Dat zorgt er echter wel voor dat je continu naar de ondertitels staart en wat mist van de grafische pracht die Assassin's Creed Shadows te bieden heeft. Hoe dan ook, als je start, word je er direct ingesmeten. Je krijgt eerst een korte inleiding van Yasuke zijn aankomst in Japan, waar hij kennismaakt met krijgsheer Oda Nobunaga. Al snel wordt duidelijk dat hij ingezet zal worden als samoerai, waarna het moorden kan beginnen. De helft van een dorp staat in brand en de mensen zijn gevlucht, al is er toch tegenstand. Niet veel later volgt de introductie van Naoe, de vrouwelijke shinobi die net als Yasuke voor heel wat bloedvergieten zal zorgen.Assassin's Creed Shadows schotelt je twee héél diverse speelstijlen voor.
Na de korte introducties wordt al snel duidelijk dat beide hoofdpersonages compleet verschillend spelen. Aan de ene kant heb je de grote, zware en ietwat lompe samoerai Yasuke. Hij reageert wat trager, maar bijzonder krachtig. Zijn samoeraizwaard is zijn vriend, maar later in het spel komen er ook nog andere wapens aan te pas, zoals de kanabō. Tevens beschikt de stoere kerel over vuurwapens, die hun intrede in Japan maakten dankzij de handel met de Portugezen. Het lontslotgeweer is een krachtig vuurwapen, maar ontzettend traag om te herladen. Het is dus zaak om altijd raak te schieten. Doordat ze zo traag herladen, is het tegen snelle vijanden wel opletten geblazen. Gelukkig dienen vuurwapens om vanaf een afstand toe te slaan, waardoor je zelf de keuze hebt hoe je je vijanden benadert. Van geluidsdempers hadden ze destijds nog nooit gehoord, dus weet wel dat andere vijanden ook gealarmeerd zullen worden. Hetzelfde geldt voor onder andere bommen, zaken die je niet kunt gebruiken bij Naoe.
Snel en vinnig of lomp en plomp
Naoe houdt meer van het geniepige gebeuren, dus als je van gameplay houdt waarbij stealth een belangrijk gegeven is, dan is Naoe een goede keuze. De jongedame is klein, fijn en een lichtgewicht. Haar aanvallen zijn dus minder krachtig, maar niet minder dodelijk. Ze opereert het best vanuit de schaduw of vanuit de lucht. In vestingen zijn er namelijk regelmatig touwen gespannen tussen gebouwen, waarover Naoe zich ongezien kan bewegen. En hoewel ook Yasuke zich op daken kan begeven, is hij te zwaar om via de touwen tussen de gebouwen te navigeren. Ook Naoe beschikt natuurlijk over enkele wapens, waaronder shuriken, kunai, een tanto, een grijphaak en rookbommen. Ze is een meester in het ongezien opereren, want je kunt onder andere lantaarns uitschakelen en vijanden verdoven om ze nadien geruisloos van hun leven te beroven. En uiteraard zijn ook de verborgen messen ter hoogte van de pols terug. Ideaal om in een nek te boren.De twee speelstijlen zijn héél divers. Naoe probeert het gevaar te ontwijken, terwijl Yasuke voor de frontale aanval gaat. Je bent echter niet gebonden aan een van de twee personages, want na de proloog kun je tussen beide protagonisten wisselen. Ben je met Yasuke op stap en wil je een vesting liever geruisloos binnensluipen, dan kun je Naoe er even bijhalen om die opdracht te voltooien. Daarnaast is het ook mogelijk om het spel met één iemand uit te spelen. Je mist dan wat verhaalelementen van het andere personage, maar je hebt dus wel degelijk de keuze. Ik speelde constant met beide personages, wat zorgt voor heel diverse gameplay. Assassin's Creed Shadows zorgt dus op vlak van gevechten en confrontatie voor heel wat variëteit, waardoor er voor elk wel wat wils is.
Sneeuwtapijt of lentezonnetje
Assassin's Creed Shadows heeft trouwens heel wat meer te bieden dan het vermoorden van vele honderden tegenstanders. Zo zijn er twee boeiende verhaallijnen die in elkaar vloeien en waarover ik niet veel wil vertellen. Zowel Naoe als Yasuke hebben hun redenen om te doen wat ze doen en terwijl je in het begin een beetje in het duister tast, wordt alles duidelijker naarmate het verhaal vordert. De tussenfilmpjes zijn trouwens schitterend om naar te kijken, of je nu met Engelstalige of Japanse stemmen speelt. En niet enkel dat is schitterend, want de wereld die de ontwikkelaars op de gamers afvuren, is dat ook. Zo kun je urenlang vertoeven in de dorpjes of de prachtige natuur. Zowel de seizoenen als de weersomstandigheden veranderen, waardoor je dus zowel tijdens regen of een zonnige dag aan de slag gaat, terwijl de herfst zorgt voor prachtige omgevingen met de oranjebruine, vallende bladeren en de winter je trakteert op idyllische taferelen bij een wit sneeuwtapijt. Dat laatste zorgt er echter ook voor dat je bewegingen opvallen, aangezien je voetstappen zichtbaar zijn in de sneeuw. En regen zorgt veelal voor beperktere zichtbaarheid tijdens gevechten.Assassin's Creed Shadows is puur genieten.
Daarnaast kun je ook genieten van de diverse fauna. Op de kaart, die eigenlijk ontzettend uitgebreid is, staan diverse nevenactiviteiten. Een van die activiteiten is het sluipen naar en bezichtigen van diverse dieren, om er een schilderij of tekening van te maken. Ook kun je aan de slag met vele zijmissies, die niet allemaal even interessant zijn. Sommige bieden echter wel heel wat interessante gameplay, waarbij je niet enkel wapens of vaardigheden vrijspeelt, maar ook meer te weten komt over de geschiedenis van Japan. Ubisoft bewees in het verleden al dat het middels de Assassin's Creed-games interessante geschiedenislessen kan geven en dat is nu dus ook het geval. Ook het verkennen van de uitgebreide open wereld loont, want je wordt vaak beloond met interessante verzamelobjecten. Je kunt je dus weer verwachten aan een landkaart met vele tientallen (optioneel te vervullen) icoontjes. Iets wat we eerder in Assassin's Creed-games zagen.
Iets wat ikzelf nog niet eerder zag in een Assassin's Creed, is het bouwen van een schuilplaats. Je kunt nieuwe bondgenoten zoeken en hen uitnodigen in je schuilplaats om op die manier nieuwe opdrachten krijgen. Daarnaast kun je ook je eigen stadje bouwen, waarbij je zelf kiest waar de gebouwen moeten staan. Daar blijft het niet bij, want je kunt het geheel ook een beetje opsmukken met standbeelden, schrijnen en zelfs enkele huisdieren. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik me er niet bijzonder veel mee heb bezig gehouden. In se voegt het weinig toe aan het verhaal en de algemene ervaring. Het is eens tof om door je eigen ontworpen stadje te lopen, maar erg veel bevrediging heb ik er niet uitgehaald. Wat wél erg bevredigend is, en dan ga ik terug naar de gevechten, zijn de brutale finishers die je kunt uitvoeren. Yasuke gebruikt zijn naginata in stijl, wat zorgt voor finishers om alle vingers van af te likken. De afgehakte hoofden en ledematen vliegen in het rond, met uiteraard ook een streepje bloed. Niet voor gevoelige magen, maar ik kon er alvast geen genoeg van krijgen.
Conclusie
Assassin's Creed Shadows is, ondanks alle negativiteit errond, een klepper van formaat geworden. De game schotelt je twee interessante verhaallijnen voor die naadloos in elkaar lopen. Hoewel er twee protagonisten zijn, kies je zelf met wie en wanneer je ermee aan de slag gaat. Naoe en Yasuke zorgen voor heel diverse gameplay, waarbij Naoe voor de stealth gaat en Yasuke de directe confrontatie kiest. Je verkent samen met hen een uitgebreide, prachtig vormgegeven open wereld waarin vanalles en nog wat te doen is, gaande van optionele zijmissies, het schilderen van dieren of het zoeken van diverse geheimen. Assassin's Creed Shadows zorgt alvast voor héél wat uren spelplezier!
Pro
- Twee compleet verschillende speelstijlen
- Interessante verhaallijnen
- Prachtige wereld om in te vertoeven
- Heel wat nevenactiviteiten te doen
Con
- Sommige zijmissies voelen wat als opvulling
9
Over
Beschikbaar vanaf
20 maart 2025
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- RPG
Ontwikkelaar
- Ubisoft
Uitgever
- Ubisoft
