Tijdens mijn eerste hands-on met de Nintendo Switch 2 sprong er tussen alle demo’s maar één game echt uit. Eén spel dat ik meteen opnieuw wilde spelen. En toen ik eindelijk de kans kreeg, speelde ik het zó vaak en in uiterst lange sessies dat ik er meerdere nachten over droomde. En net zoals Donkey Kong is banaan mijn favoriete ijsjessmaak, coincidence? I think NOT! Dit was een match made in heaven. Hieronder mijn uitgebreide bevindingen.
Na veel speculatie en geheimzinnigheid heeft Nintendo eindelijk onthuld dat Donkey Kong Bananza
werd ontwikkeld door hetzelfde team dat verantwoordelijk was voor Super Mario Odyssey. Het is de eerste originele Donkey Kong-game sinds Donkey Kong Country: Tropical Freeze (2014) en de eerste 3D-platformer sinds Donkey Kong 64 (1999). De game is beschikbaar vanaf 17 juli 2025.
Donkey Kongs reis begint op Ingot Isle, waar onlangs Banandium Gems zijn ontdekt. De concurrerende en hebzuchtige VoidCo (voluit Void Company), bestaande uit drie gemene apen, slaat een gigantische meteoor door Ingot Isle om diep in de planeet te graven. Hun leider, Void Kong, wil een weg banen naar de Planet Core, waar de Banandium Root zich bevindt en waar volgens de legende je grootste wens in vervulling kan gaan. Samen met Pauline en haar unieke zangtalenten, die DK's krachten versterken, slaan ze de handen ineen. Hun missie: VoidCo achterna gaan richting de Planet Core in de hoop ze tegen te houden voordat het te laat is.
Maar daar blijft het niet bij, dankzij een aantal Elders die zich op verschillende layers richting de Planet Core bevinden, krijg je Bananza-krachten die je dankzij Pauline kunt activeren. Zo kun je veranderen in onder meer Kong Bananza, waarmee je door metaal kunt slaan, Zebra Bananza, die je innerlijke Jezus oproept waardoor je gemakkelijk over water en ander moeilijk terrein kunt lopen, en een Ostrich Bananza waarmee je tijdelijk kunt zweven. Verder zijn er nog andere krachten, waaronder een persoonlijke favoriet waar ik in deze recensie jammer genoeg niet over mag spreken om spoilers te vermijden. DK kan met een klap van zijn handen ook een sonische echo creëren, waardoor hij verborgen collectibles door muren heen kan zien.
Exploratie speelt in mijn ogen een even grote, zo niet een grotere rol dan het verhaal. Het doel is simpel, maar hoe en wanneer je er geraakt, heb je volledig zelf in handen. Er is vaak meer dan één weg om verder te komen, en dit kwam ik zelfs meerdere malen per ongeluk tegen terwijl ik bezig was met verzamelen. Er zijn meer dan 700 Banandium Gems te vinden door het hele spel. Na het vinden van vijf stuks krijg je een skill point waarmee je de krachten van DK kunt verkrijgen of verbeteren. Sommige vaardigheden kosten vijf skill points om te verkrijgen, waardoor ik op dit moment, met bijna 500 gevonden bananen, nog steeds niet mijn volledige vaardigheden tot het uiterste heb kunnen upgraden. De game duidt zelf aan welke skill je, op basis van de layer waar je je bevindt, het beste als volgende kunt upgraden. Hun aanbeveling is handig voor de jongsten onder ons, maar de rebel die ik ben deed vaker toch gewoon mijn eigen ding. Zelfs na het uitspelen van de game speel je nog nieuwe vaardigheden vrij die je kunt upgraden, waardoor je na de credits nog lang zoet zult zijn.
Verder kun je Banana-chips verzamelen die je kunt inruilen voor bananen, mits een extra gold fee. Gevonden fossielen kun je dan weer inruilen voor kleren voor zowel DK als Pauline. Deze kledingstukken kunnen je bonussen geven om meer goud te vinden, langer in Bananza-modus te blijven, minder schade te krijgen van vijanden of sneller door moeilijke omstandigheden te bewegen zoals water, sneeuw of modder. Ook de kleur van je vacht kun je aanpassen, al is dit puur cosmetisch en voegt het niets toe aan je krachten. Je kunt goud ook gebruiken om slaapplaatsen te creëren waar je je leven weer aanvult, shortcuts te maken, challenges vrij te spelen, items in shops te kopen en zelfs vooruitgang te boeken in latere levels.
Aan uitdagingen geen gebrek. Op elke layer zijn er steeds tientallen portalen te vinden die je naar aparte instances sturen. Dit gaat van getimede uitdagingen waarin je een x-aantal vijanden binnen dertig seconden een kopje kleiner moet maken, tot parcours (soms klassieke sidescrollers) waarin je veilig de eindstreep moet halen en waar onderweg bananen zitten verstopt. Sommige parcours zijn Bananza-exclusive, waarin je die volledig als Kong, Zebra of Struisvogel moet zien te voltooien. Op het einde krijg je altijd een Banandium-gem als beloning. Elke laag heeft ook een speciale bonus gold challenge waarin je in een gelimiteerde tijd de kans krijgt zoveel mogelijk goud te verzamelen. Deze kun je maar eenmaal doen en zijn hierna niet meer beschikbaar, ideaal om snel wat goud te 'grinden'.
Dit gezegd zijnde, is Bananza een uiterst gemakkelijk spel. Met uitzondering van nog geen handvol boss fights, waren er gevechten die nog geen dertig seconden in beslag namen. Enkel bij wat specifieke (timed) challenges en latere bosses werd ik soms eens uitgedaagd mijn brein te gebruiken of extra voorzichtig te zijn. Het is ook pas na het uitspelen van de game dat sommige post-game toevoegingen voor wat extra uitdaging zorgen. De gameplay is best repetitief, maar verveelde geen seconde. De constante vernietiging zorgt voor een doorstroom van dopamine, waardoor je uren aan een stuk de levels en de ietwat te veel dezelfde vijanden plat slaat. Zelfs na de marathon-sessies kreeg ik er maar niet genoeg van. En teistert al dat goud en bananen mij nog steeds in mijn dromen …
Op technisch vlak heb ik zelden zo’n afgewerkt spel op release gespeeld. Na meer dan dertig uur speeltijd ben ik geen enkele bug tegengekomen. Het enige wat ik kan opmerken zijn de framedrops die op de drukste momenten komen opdagen. Dit gebeurt vooral tijdens cutscenes, wat ik tijdens mijn hands-on demo ook al opmerkte. Maar wanneer er echt veel tegelijk aan de hand is, denk aan een groot stuk omgevingen die tegelijk gemanipuleerd worden of boss fights waarin je tegenstander een dozijn projectielen op je afstuurt en destructie een nieuwe betekenis krijgt in het Van Dale woordenboek, durven de frames wel eens opvallend te droppen, wat jammer is voor een nieuwe console.
Wat ik verder mis, maar niks met de technische kant te maken heeft, is een soort van achievement systeem. Een beloning waarmee je kunt pronken wanneer je op een layer alle bananen en fossielen hebt gevonden en elke uitdaging hebt voltooid. Soms verlang je simpelweg gewoon eens naar erkenning voor al je harde werk … Echt een reden om voor de 100 percent collectie te gaan is er niet.
Zelf speelde ik de game 95% van de tijd docked op mijn tv. In handheldmodus draait het spel even vlot, maar er is bij momenten zoveel tegelijk aan de hand dat het moeilijk was om op een kleiner scherm het overzicht te houden. Ook vind ik de Pro Controller gewoon beter in de hand liggen dan de Joy-Cons.
Er is ook een mogelijkheid om de game met twee spelers te spelen. De tweede speler kan dan deels Pauline en haar krachten besturen, al heb ik dit wegens gebrek aan een tweede speler niet kunnen uittesten. En wie het smashen even beu is, kan in het hoofdmenu ontspannen met de minigame DK Artist. Daar kun je sculpturen inkleuren van onder andere Donkey Kong en vele anderen.
Na veel speculatie en geheimzinnigheid heeft Nintendo eindelijk onthuld dat Donkey Kong Bananza
Foto 4 en 5 zijn een mooi before & after beeld
De verwoestende kracht van Bananza
Ik kan me amper een spel herinneren waarin vernietiging zo'n centrale rol speelt. Red Faction: Guerrilla, Rampage en Battlefield: Bad Company zijn de enige die in me opkomen. Maar Bananza tilt de destructie naar een hoger niveau. Met uitzondering van de funderingen waar de levels op gebouwd zijn kan je bijna alles slopen. Je kunt de omgeving zo grondig te lijf gaan dat het soms zelfs een uitdaging wordt om je later een weg te banen naar specifieke doelen. Gelukkig is er de optie om levels te resetten, waardoor alles weer op zijn oorspronkelijke plaats staat. Zo kun je, als een ware gorilla-versie van The Incredible Hulk (je kunt je vacht in talloze kleuren verven, waarover later meer), keer op keer de omgeving van top tot teen aan gort slaan. En geloof me, de voldoening hiervan is zo goed als het klinkt.Donkey Kongs reis begint op Ingot Isle, waar onlangs Banandium Gems zijn ontdekt. De concurrerende en hebzuchtige VoidCo (voluit Void Company), bestaande uit drie gemene apen, slaat een gigantische meteoor door Ingot Isle om diep in de planeet te graven. Hun leider, Void Kong, wil een weg banen naar de Planet Core, waar de Banandium Root zich bevindt en waar volgens de legende je grootste wens in vervulling kan gaan. Samen met Pauline en haar unieke zangtalenten, die DK's krachten versterken, slaan ze de handen ineen. Hun missie: VoidCo achterna gaan richting de Planet Core in de hoop ze tegen te houden voordat het te laat is.
Eenvoudige controls met verrassende diepgang
De controls zijn zeer simpel: met de ABXY-knoppen spring en sla je. DK is in staat om voor, onder en boven zich te meppen. Zo kun je een weg banen door muren en tunnels creëren om langs obstakels te navigeren. Springen stond oorspronkelijk op de A-knop ingesteld, maar ik heb dit via de remapping in het menu vervangen naar de B-knop, wat overeenstemt met controllers van andere consoles. Doorheen het spel zijn er omgevingen en uitdagingen die door VoidCo achter slot en grendel zijn gestoken. Met behulp van de zangkrachten van je sidekick Pauline kun je deze gelukkig overwinnen.Maar daar blijft het niet bij, dankzij een aantal Elders die zich op verschillende layers richting de Planet Core bevinden, krijg je Bananza-krachten die je dankzij Pauline kunt activeren. Zo kun je veranderen in onder meer Kong Bananza, waarmee je door metaal kunt slaan, Zebra Bananza, die je innerlijke Jezus oproept waardoor je gemakkelijk over water en ander moeilijk terrein kunt lopen, en een Ostrich Bananza waarmee je tijdelijk kunt zweven. Verder zijn er nog andere krachten, waaronder een persoonlijke favoriet waar ik in deze recensie jammer genoeg niet over mag spreken om spoilers te vermijden. DK kan met een klap van zijn handen ook een sonische echo creëren, waardoor hij verborgen collectibles door muren heen kan zien.
Exploratie en verzameldrang
Elke layer richting de Planet Core is ontworpen als een gigantische sandbox, lees speeltuin, waarin je een ingang naar het volgende gebied moet zien te vinden met hier en daar het nodige obstakel dat te overwinnen is. Het nam mij een twintigtal uren in beslag om de eindcredits over het scherm te zien rollen met ongeveer de helft van alle collectibles te vinden. Nu, Donkey Kong Bananza maak je zo lang als je het zelf wilt. Het is bijzonder gemakkelijk om jezelf te verliezen in de speeltuin en uren te spenderen aan het zoeken naar bananen, goud, fossielen en het voltooien van uitdagingen. Focus je enkel op het verhaal, dan kun je de game een stuk sneller uitspelen, al mis je dan wel een groot deel van wat het spel te bieden heeft. Het level design is fantastisch en elke laag heeft zijn unieke setting en alles ziet er gewoonweg geweldig uit. Soms word je gedropt op een nieuw niveau en ben je zo overweldigd door de grootsheid omdat je niet goed weet waar eerst te beginnen. Elke layer heeft dan nog eens tot soms een viertal extra sublayers wat het spel gewoonweg gigantisch maakt.Exploratie speelt in mijn ogen een even grote, zo niet een grotere rol dan het verhaal. Het doel is simpel, maar hoe en wanneer je er geraakt, heb je volledig zelf in handen. Er is vaak meer dan één weg om verder te komen, en dit kwam ik zelfs meerdere malen per ongeluk tegen terwijl ik bezig was met verzamelen. Er zijn meer dan 700 Banandium Gems te vinden door het hele spel. Na het vinden van vijf stuks krijg je een skill point waarmee je de krachten van DK kunt verkrijgen of verbeteren. Sommige vaardigheden kosten vijf skill points om te verkrijgen, waardoor ik op dit moment, met bijna 500 gevonden bananen, nog steeds niet mijn volledige vaardigheden tot het uiterste heb kunnen upgraden. De game duidt zelf aan welke skill je, op basis van de layer waar je je bevindt, het beste als volgende kunt upgraden. Hun aanbeveling is handig voor de jongsten onder ons, maar de rebel die ik ben deed vaker toch gewoon mijn eigen ding. Zelfs na het uitspelen van de game speel je nog nieuwe vaardigheden vrij die je kunt upgraden, waardoor je na de credits nog lang zoet zult zijn.
Het nam mij een twintigtal uren in beslag om de eindcredits over het scherm te zien rollen met ongeveer de helft van alle collectibles.
Verder kun je Banana-chips verzamelen die je kunt inruilen voor bananen, mits een extra gold fee. Gevonden fossielen kun je dan weer inruilen voor kleren voor zowel DK als Pauline. Deze kledingstukken kunnen je bonussen geven om meer goud te vinden, langer in Bananza-modus te blijven, minder schade te krijgen van vijanden of sneller door moeilijke omstandigheden te bewegen zoals water, sneeuw of modder. Ook de kleur van je vacht kun je aanpassen, al is dit puur cosmetisch en voegt het niets toe aan je krachten. Je kunt goud ook gebruiken om slaapplaatsen te creëren waar je je leven weer aanvult, shortcuts te maken, challenges vrij te spelen, items in shops te kopen en zelfs vooruitgang te boeken in latere levels.
Aan uitdagingen geen gebrek. Op elke layer zijn er steeds tientallen portalen te vinden die je naar aparte instances sturen. Dit gaat van getimede uitdagingen waarin je een x-aantal vijanden binnen dertig seconden een kopje kleiner moet maken, tot parcours (soms klassieke sidescrollers) waarin je veilig de eindstreep moet halen en waar onderweg bananen zitten verstopt. Sommige parcours zijn Bananza-exclusive, waarin je die volledig als Kong, Zebra of Struisvogel moet zien te voltooien. Op het einde krijg je altijd een Banandium-gem als beloning. Elke laag heeft ook een speciale bonus gold challenge waarin je in een gelimiteerde tijd de kans krijgt zoveel mogelijk goud te verzamelen. Deze kun je maar eenmaal doen en zijn hierna niet meer beschikbaar, ideaal om snel wat goud te 'grinden'.
Technische kant, moeilijkheidsgraad en extra's
Bananza kun je op twee moeilijkheidsgraden spelen: Normal en Assist. Op Assist wordt de weg naar je doel altijd aangeduid, terwijl je in Normal Mode dit simpelweg met behulp van een knop ook kunt vinden. Verder verlies je een deel van je goud wanneer je levens op zijn. Op Normal Mode is dat 10% van je totaal, wat kan oplopen tot maximaal 500, wat toch iedere keer best pijnlijk is wanneer je ze ziet verdwijnen. Op Assist Mode verlies je maximaal 100 stukken, zijn aanvallen van vijanden minder sterk en vullen je levens vanzelf aan wanneer je stilstaat.Dit gezegd zijnde, is Bananza een uiterst gemakkelijk spel. Met uitzondering van nog geen handvol boss fights, waren er gevechten die nog geen dertig seconden in beslag namen. Enkel bij wat specifieke (timed) challenges en latere bosses werd ik soms eens uitgedaagd mijn brein te gebruiken of extra voorzichtig te zijn. Het is ook pas na het uitspelen van de game dat sommige post-game toevoegingen voor wat extra uitdaging zorgen. De gameplay is best repetitief, maar verveelde geen seconde. De constante vernietiging zorgt voor een doorstroom van dopamine, waardoor je uren aan een stuk de levels en de ietwat te veel dezelfde vijanden plat slaat. Zelfs na de marathon-sessies kreeg ik er maar niet genoeg van. En teistert al dat goud en bananen mij nog steeds in mijn dromen …
De constante vernietiging zorgt voor een doorstroom van dopamine.
Op technisch vlak heb ik zelden zo’n afgewerkt spel op release gespeeld. Na meer dan dertig uur speeltijd ben ik geen enkele bug tegengekomen. Het enige wat ik kan opmerken zijn de framedrops die op de drukste momenten komen opdagen. Dit gebeurt vooral tijdens cutscenes, wat ik tijdens mijn hands-on demo ook al opmerkte. Maar wanneer er echt veel tegelijk aan de hand is, denk aan een groot stuk omgevingen die tegelijk gemanipuleerd worden of boss fights waarin je tegenstander een dozijn projectielen op je afstuurt en destructie een nieuwe betekenis krijgt in het Van Dale woordenboek, durven de frames wel eens opvallend te droppen, wat jammer is voor een nieuwe console.
Wat ik verder mis, maar niks met de technische kant te maken heeft, is een soort van achievement systeem. Een beloning waarmee je kunt pronken wanneer je op een layer alle bananen en fossielen hebt gevonden en elke uitdaging hebt voltooid. Soms verlang je simpelweg gewoon eens naar erkenning voor al je harde werk … Echt een reden om voor de 100 percent collectie te gaan is er niet.
Zelf speelde ik de game 95% van de tijd docked op mijn tv. In handheldmodus draait het spel even vlot, maar er is bij momenten zoveel tegelijk aan de hand dat het moeilijk was om op een kleiner scherm het overzicht te houden. Ook vind ik de Pro Controller gewoon beter in de hand liggen dan de Joy-Cons.
Er is ook een mogelijkheid om de game met twee spelers te spelen. De tweede speler kan dan deels Pauline en haar krachten besturen, al heb ik dit wegens gebrek aan een tweede speler niet kunnen uittesten. En wie het smashen even beu is, kan in het hoofdmenu ontspannen met de minigame DK Artist. Daar kun je sculpturen inkleuren van onder andere Donkey Kong en vele anderen.
Conclusie
Donkey Kong Bananza is een fantastische toevoeging aan het Donkey Kong-universum en een overtuigende reden om de Nintendo Switch 2 in huis te halen. De focus op destructie, gecombineerd met een uitgebreide sandbox-exploratie en bevredigende upgrades, maakt het een unieke en verslavende ervaring. Hoewel de moeilijkheidsgraad aan de lage kant is en er zo nu en dan framedrops zijn, overheerst het pure plezier van het platgooien van omgevingen en het ontdekken van alle geheimen. Voor fans van platformers, of simpelweg voor iedereen die van een dopamine-boost houdt, is dit een absolute aanrader. Donkey Kong Bananza levert precies wat het belooft: explosief plezier in een banaan-rijke wereld.
Pro
- Uiterst vlotte gameplay
- Level design
- Destruction to the limit
- Ziet er geweldig uit
Con
- Framedrops
- Vaak te gemakkelijk, maar ideaal voor kinderen
- Te weinig variatie aan vijanden
- Te verslavend
9
Over
Beschikbaar vanaf
17 juli 2025
Gespeeld op
- Nintendo Switch 2
Beschikbaar op
- Nintendo Switch 2
Genre
- Adventure
- Platformer
Ontwikkelaar
- Nintendo
Uitgever
- Nintendo
