Review: Downward Enhanced Edition

Parcours!!! Als ik de eerste tien jaren van mijn jongste zoon moet samenvatten met een enkel woord, dan is het 'parcours' (met voldoende uitroeptekens uitgesproken). Ik merkte al dat hij een - op zijn West-Vlaams gezegd - 'doendig ding' zou worden toen hij op zijn wandelfiets op de salontafel stond met de bedoeling om op de sofa te landen. Fietstrucs heeft hij ondertussen afgezworen, maar van obstakel naar obstakel lopen, springen, rollen, enzovoort ... dat is nog dagelijkse kost. Hoe grijs mijn haar er ook van wordt, het zit erin en het geraakt er precies niet uit. Wat niet helpt zijn de eindeloze video's op YouTube van mensen die de effectieve sport 'parcours' uitoefenen. Het is ronduit fenomenaal om te zien maar ik ken weinig disciplines waar men zo de grenzen van het gevaar opzoekt en overschrijdt. Ergens voel ik mij gerust dat ik 'te lande' woon en er behalve ergens een koe of twee geiten weinig mogelijkheden zijn om echt aan het parcouren te gaan. Eens zoonlief het huis uitgaat, laat ik wel airbags in zijn kleren naaien. Als hij ondertussen toch stoom wil aflaten, dan kan hij zijn hart ophalen in de Enhanced Edition van Downward.

Downward Enhanced Edition is nu te koop en te spelen op Nintendo Switch, pc, Xbox X|S, Mac OS en - zoals hier - PlayStation 5.

Do not skip leg day ...​

Caracal Games Studio ontstond in 2015 in Rome. Op dit moment staan er nog maar twee games in hun catalogus, deze Downward die eigenlijk al sinds 2016 beschikbaar is en dan OkunoKA. In deze laatste ga je als blauw wezentje aan de slag om zielen te redden voor ze worden omgezet naar machines. Een platformer in de klassieke stijl die je op Switch speelt, dat dan ook weer een goed platform voor platformers is! Ik vermeld deze om een beetje het 'DNA' van Caracal Games te tonen. Met hun telg Downward pogen de Italianen een serieuze stap in de toekomst van het platformergenre te zetten. Hetgeen natuurlijk een beetje de heilige graal blijft voor elke studio: een klassieker nieuw leven inblazen of een nieuwe wind vinden om een spelvorm terug minty fresh te maken. En ik moet toegeven, net als veel spelers, dat het idee van parcour-runs binnen een wereld met allerhande niveaus lijkt erg voor de hand liggend maar toch is het niet veel voorkomend. In feite maken ze met deze spelomgeving de natte droom van elke durfal waar.

De wereld van Downward is geen onbekend gegeven: we bevinden ons 'ergens' in de toekomst waar een extinction-level event moet plaatsgevonden hebben. De mensheid is zo goed als uitgestorven, onze planeet bestaat uit ruïnes en levensgevaarlijke natuurlijke omgevingen. Het is aan de speler om zich een weg door deze uitdagende wereld te gaan banen en antwoorden te vinden rond wat er nu precies allemaal is voorgevallen en of er ook maar iets nog aan te doen is. Die weg banen we ons dus door te springen, klimmen, duiken, balanceren, ... Onze protagonist beschikt ook over een aantal mysterieuze krachten die goed van pas komen om vooruitgang te boeken. Al zal snel genoeg blijken dat we niet zo echt alleen zijn als het op het eerste zicht zou lijken. En of dat nu een positieve is ... ?

Really try to get arm-day in there too ...​

Als één van de laatste overlevenden begint onze trip door wat overgebleven is van onze planeet. Dat er meer is tussen hemel en aarde, is al duidelijk van het prille begin. Een mysterieuze stem geeft je de opdracht om je missie aan te vatten en daarbij komt ook dat de 'ruïnes' die we moeten onderzoeken een interessante mix zijn van zowel archeologische parels uit onze rijke geschiedenis als high-tech elementen die wijzen op een geavanceerdere beschaving dan waar wij, bijvoorbeeld, in 2024 staan. De omgeving is voor dit spel ook echt dé uitschieter, want alles is prachtig weergegeven. Het voelt erg organisch, erg logisch, ook al is waar we terechtkomen zowel voor speler als personage totaal onbekend. Instinctief, dat is een goed woord voor hoe je ook bij veel latere niveaus in deze Downward staat. En ook al beginnen we met slechts een basis aan skills voor het lopen, springen, klimmen of hangen (al zijn die al een flinke pak meer dan een alledaagse mens zou kunnen), we krijgen doorheen de introductie uitgebreid de kans om ons nieuwe moves meester te maken, waardoor we telkens meer van de heel uitgebreide omgeving kunnen gaan verkennen. Niet alles is even eenvoudig (of niets is eenvoudig, dat hangt af van je control-handigheid), wat er voldoende uitdaging in houdt maar zonder het frustrerend te maken (looking at you, nineties Lara Croft). Voor spelers - zoals ik bijvoorbeeld - die soms toch wat té lang knullig lopen doen rond een sprong is er een warp point (The Mark)dat je kan inzetten om niet na elke dodelijke valpartij helemaal opnieuw te moeten beginnen. Iets wat bij mij persoonlijk een pluspuntje krijgt in de categorie 'game dev, ken uw gamers'.

Het voelt erg organisch, erg logisch, ook al is waar we terechtkomen zowel voor speler als personage totaal onbekend.

Tot zo ver moet ik Downward in feite al zijn punten geven: als 'parcours' game doet het precies wat je zou willen en kan je echt veel fun gaan vinden in steeds sneller, hoger, gevaarlijker je trajecten af te leggen. Ook gewoon wat ronddwalen in de omgeving - ik kan niet genoeg zeggen hoe mooi die gemaakt zijn en wat een interessante variaties er te vinden zijn - en allerhande bonusmateriaal gaan verzamelen (sky pieces, onderdelen van lang vergane machines, ... die kan je verkopen aan een oude man om verdere achievements vrij te spelen) als adempauze blijft doorheen het spel een mooi moment. Helaas - want is dit echt een verplicht nummertje? - zit er in Downward ook een verhaal en daar gaat het een beetje de mist in. Er is gekozen voor het zoeken naar drie artefacten, hetgeen eigenlijk gewoon het volgen van 'game met historische lore' voor beginners is. Een spelelement dat andere games gewoon veel beter doen, vooral omdat er rondom de te zoeken voorwerpen meer verhaal gesponnen wordt en je als speler toch een beetje een raison d'étre (faire?) kan vinden. In Downward is er een beetje te veel sprake van 'Waarom? Daarom.' Niet dat er geen verhaal is, maar het lijkt er als afterthought bij bedacht. Er zijn een aantal vijandige wezens waar de speler het gevecht moet mee aangaan, en die zijn op zich wel leuk gevonden in een combinatie fantasy/scifi vibe, alleen is er een standaard techniek per wezen om ze te overwinnen ... en eens je dat weet zijn de gevechten geen uitdaging meer, enkel een 'allee'up nog eens' moment. Laten we de nood om te begrijpen wie we zijn en wat we nu eigenlijk moeten doen links liggen, dan blijft er echter een visueel zeer sterke game over voor liefhebbers van het betere klim- en springwerk.

Conclusie

Downward kan na negen officiële jaren dankzij deze Enhanced Edition zeker nog een aantal jaren verder mee. Het idee om te werken rond parcours, met parcours eigenlijk als focaal punt en niet écht als ondersteuning om een verhaal rond te krijgen, is nog steeds behoorlijk origineel én ze hebben echt een heel mooie spelomgeving ontwikkeld. De combinatie van een planeet waar de natuur vrij spel lijkt te hebben maar met duidelijke archeologische bewijzen van rijke beschavingen die zelfs verder stonden dan wij nu staan, het blijft op elk niveau van het spel een plezier om rond te dwalen en met je ontwikkelende skill set meer, hoger, verder te ontdekken. Net omdat dit alles visueel zo mooi uitgedacht is (Lava! Sneeuw! Oceanen!) is het zo jammer dat het verhaal zo dunnetjes is. Ik vroeg hierboven al of dit een verplicht nummertje is en natuurlijk wel, want een game zonder verhaal wanneer die game niet over sport-sport gaat ... Dat spreekt allesbehalve vanzelf. Als je iemand laat rondzwieren in een post-apocalyptische wereld, dan wil die persoon misschien wel weten waarom en wat nu. Die vragen worden veel te licht beantwoord - 'worden ze überhaupt beantwoord?', kan je zelfs vragen - waardoor een verhaallijn meer stoort dan iets anders. De vijanden, die met een 'one technique kills all' systeem werken, zijn daarmee ook geen meerwaarde. Als men doorgaat op het principe van deze Downward, kan het misschien interessant zijn om het gewoon te houden op 'je personage is gek op parcours en daagt zichzelf steeds meer uit'. Samen met Caracal Games' talent voor visuals, zou dat zo maar eens een dijk van een spel kunnen worden.

Pro

• Visueel prachtig
• Parcours kan je verbazend lang met plezier spelen

Con

• Verhaallijn te dun om meerwaarde te hebben.

7

Over

Beschikbaar vanaf

1 juli 2024

Gespeeld op

1. PlayStation 5

Beschikbaar op

1. Nintendo Switch
2. PC
3. PlayStation 5
4. Xbox Series X|S

Genre

1. Adventure
2. Platformer

Ontwikkelaar

1. Caracal Games

Uitgever

1. Plug in Digital

Website

Officiële website