Review: Elden Ring Nightreign

Sinds de release van Demon's Souls in 2009 lijkt FromSoftware goud in handen te hebben en het is dus niet verwonderlijk dat ze zich sinds dan grotendeels aan dezelfde formule hebben vastgehouden. De kers op de taart was voor mij Elden Ring, een majestueus avontuur in een prachtige wereld die je uitnodigde om ontdekt te worden. Vorig jaar konden we vervolgens het Schaduwrijk verkennen in de bijna even indrukwekkende uitbreiding Elden Ring: Shadow of the Erdtree. Toch was FromSoftware nog steeds niet klaar met de wereld van Elden Ring en de nieuwste titel die ons hiernaar meeneemt is toch wel een speciaal geval.

Hidetaka Miyazaki had immers laten weten dat er geen plannen waren voor een tweede DLC of zelfs een volbloed sequel. Uiteindelijk heeft de man gelijk, want met Elden Ring Nightreign krijgen we een soort spin-off voorgeschoteld die enerzijds vertrouwd aanvoelt, maar het anderzijds over een volledig andere boeg gooit. Bovendien heeft Miyazaki de touwtjes uit handen gegeven, net zoals voor Dark Souls II, en is het Junya Ishizaki, de battle director van Elden Ring, die aan het roer stond van deze toch wel opvallende ervaring. Of de wereld van Elden Ring even fascinerend is om te ontdekken zonder Miyazaki is een grote vraag, maar ik begon mijn ontdekking jacht op de Night Lord alvast met het voordeel van de twijfel. Dat de closed beta test in februari me was bevallen, hielp natuurlijk ook.

The Night is Long and Full of Terrors​

Multiplayer is altijd al een belangrijke component geweest in de spellen van FromSoftware, met uitzondering van Sekiro: Shadows Die Twice, dat een pure solo-ervaring was. Spelers konden je hinderen, maar belangrijker: je kon vaak met twee medespelers de uitdagingen te lijf gaan en elkaar zo helpen. Toch kon je niet van een volwaardige coöperatieve ervaring praten omdat de vooruitgang enkel voor de host telde. Met Nightreign gaat dit hele concept op de schop en krijgen we een spel voorgeschoteld waarbij de multiplayer centraal staat, al kan je het spel natuurlijk ook solo spelen. Ongeacht of je de strijd alleen aangaat of met twee medespelers, de uitdaging die je hier te wachten staat is alvast van een heel ander kaliber dan wat we gewend zijn van FromSoftware.

Het is immers niet zozeer het multiplayerluik dat de ervaring speciaal maakt, maar wel de structuur van het spel. In plaats van een meer conventionele actie-RPG introduceert Nightreign roguelite-elementen en een bepaald systeem dat we kennen uit battle royale-spellen zoals Fortnite en Call of Duty: Warzone. In het spel maak je namelijk jacht op Nightlords die deze alternatieve versie van de Lands Between in hun greep houden. Elke Nightlord is de eindbaas van een missie, maar voordat je de kans krijgt om de confrontatie aan te gaan met deze magistrale bazen moet je twee dagen overleven in deze gevaarlijke wereld, waarbij de dagen opgedeeld zijn in een dag- en een nachtfase. Tijdens de dagfase heb je de gelegenheid op XP te farmen en nieuwe uitrusting te zoeken, maar eens de avond valt, zet de Night's Tide - denk de giftige mist uit de battle royale-games - zich in en word je naar een zone gedreven waar er een baasgevecht op je wacht. Na het tweede baasgevecht krijg je even de kans om op adem te komen in de Spirit Shelter, waar je nog een laatste kans krijgt om te levelen, items te kopen of je wapen te upgraden, voordat je de Nightlord te lijf gaat.

Voordat je de kans krijgt om de confrontatie aan te gaan met deze magistrale bazen moet je twee dagen overleven in deze gevaarlijke wereld.

Tijdens de missie kunnen spelers elkaar reviven, maar als iedereen het loodje legt, word je onverbiddelijk teruggestuurd naar de Roundtable Hold, de centrale hub van het spel. Hier vind je enkele belangrijke elementen, zoals een shop, een logboek, een oefenterrein en plek waar je jouw personages kan uitrusten met relikwieën. Dit zijn items die je permanent kleine bonussen geven, want in ware roguelike-stijl moet je bij elke run vanaf nul herbeginnen. Een andere manier om permanente upgrades te verkrijgen, is door de verhalen van de personages te voltooien door zogenaamde herinneringen te herbeleven. Hierbij krijg je soms een opdracht om te doen tijdens je run, maar let op want slechts één iemand kan een actieve herinnering hebben als je samenspeelt. Verder voelt de progressie tijdens de run zelf vrij gelijkaardig aan de klassieke Elden Ring-ervaring, maar dan in een veel beknoptere vorm.

Gekende formule met een twist​

Al deze elementen zorgen ervoor dat Nightreign aanvoelt als de typische Souls-game maar dan in een hapklare snackvorm van ongeveer een uur. Dankzij de verslavende aard van de ervaring, blijft het meestal niet bij één run en ben je al snel heel wat uurtjes kwijt, waarbij je vaak datzelfde gevoel van euforie zal hebben als bij andere soulslike-spellen. Maar toch bestaat de kans dat deze formule niet helemaal je ding zal zijn. De tikkende klok die aftelt naar de nacht zorgt ervoor dat je enigszins gehinderd wordt in je exploratie, terwijl Elden Ring voor mij net gelijkstaat aan die haast ongebreidelde vrijheid om te verkennen. Het feit dat je ook steeds vanaf nul moet herbeginnen geeft je toch niet hetzelfde gevoel van progressie en doordat je met acht voorgemaakte personages zit die je vrij beperkt versterkt, zullen de echte RPG-fanaten zich minder aangesproken voelen omdat je geen eigen personage volledig ontwikkelt. De verschillende personages, waarvan je er twee zal moeten vrijspelen, voelen gelukkig zeer verschillend aan en laten diverse speelstijlen toe. Mijn twee favorieten waren bijvoorbeeld de Executor en de Revenant, twee high risk-high reward personages, waarbij de eerste een Dexterity- en Arcane-build gebruikt en gespecialiseerd is in katana's - wat geweldig is als je Rivers of Blood vindt - en kan transformeren in een enorm Primal Beast. De Revenant is dan weer een ondersteunend personage dat magie gebruikt en Summons kan inzetten.

De spelwereld van Nightreign heet Limveld, een bescheiden gebied dat aanvoelt alsof Limgrave de blender inging met wat invloeden uit andere gebieden van Elden Ring, afgekruid met wat andere specerijen uit de keuken van FromSoftware. De basis lay-out van de map zal je al snel onder de knie hebben, maar dankzij Shifting Earth-events, bijvoorbeeld na het verslaan van een Nightlord, treden er toch veranderingen op en deze nieuwe zones verkennen vergt redelijk wat tijd - reken er toch maar een in-game dag voor - maar geeft je wel een mooie beloning tijdens die run. De Shifting Earth-zones verkennen is dan ook volledig optioneel, en na een aantal in-game dagen verdwijnt zo'n zone ook weer. Daarnaast zijn er ook andere gebeurtenissen die willekeurig kunnen optreden om wat variatie te brengen en ook hier krijg je vaak mooie beloningen als je deze uitdaging aangaat. Een andere opvallende verschijning zijn natuurlijk de bazen die je zal tegenkomen, die afkomstig zijn uit andere spellen van FromSoftware. Ik wil natuurlijk nog niet alles verklappen, maar reeds gekende zijn bijvoorbeeld de Centipede Demon uit Dark Souls, The Dear Duke's Freja uit Dark Souls II en The Nameless King uit Dark Souls III, al zijn zij zeker niet de enigen.

Een best-off, maar niet op zijn best​

Locaties die herkenbaar aanvoelen, vijanden en bazen die je al kent, zelfs uit vorige spellen van de studio, de wapens, spreuken en vele items die je gebruikte in Elden Ring ... Het zorgt er anderzijds natuurlijk voor dat je Nightreign makkelijk kan omschrijven als een asset flip, met veel elementen uit het spel zijn we immers al enige tijd vertrouwd. Soms is het natuurlijk een blij weerzien, maar soms heb je gewoon het gevoel dat je het allemaal al gezien hebt natuurlijk. Maar de voldoening die je haalt uit het verslaan van de bazen maakt het gelukkig de moeite, en hoewel ik nog niet alle Nightlords heb kunnen bevechten, waren het best wel indrukwekkende en uitdagende eindbazen die elk ook zeer verschillend aanvoelden. Maar wanneer je steeds vanaf nul moet herbeginnen wanneer je het loodje legt, kan dit toch enigszins frustrerend en als verloren tijd aanvoelen, in tegenstelling tot het typische naar de baas hollen om het gevecht opnieuw te proberen.

Wat mij ook toch wel stoorde, waren de regelmatige framedrops. Ik weet niet hoe het zit op andere platformen, maar op de PlayStation 5 was dit toch wel duidelijk aanwezig. Andere technische problemen heb ik gelukkig niet ondervonden, en gezien het spel nog steeds op dezelfde engine draait, komt je zowel op grafisch als technisch vlak voor weinig verrassingen te staan. Het enige andere lastige, is dat het vaak lang duurde voordat je gematcht werd met twee andere spelers. Dit komt natuurlijk doordat er momenteel weinig spelers online zijn, maar het bracht wel een ander issue naar boven. Met de multiplayerfocus ben je natuurlijk afhankelijk van een community die dit spel hopelijk op lange termijn kan ondersteunen, en wil je niet dat het spel na enkele maanden al een stille dood sterft. Gelukkig hebben de spellen van FromSoftware meestal een zeer toegewijde fanbase, waardoor we niet snel iets hoeven te vrezen.

Conclusie

Elden Ring Nightreign scheert misschien niet dezelfde hoge toppen als de andere spellen van FromSoftware, voor de fans zal het echter wel een leuk tussendoortje zijn met zowel nieuwe als oude gezichten. Je moet er echter wel de roguelike- en battle royale-invloeden bijnemen, en helaas zal net dit niet iedereen aanspreken. Maar als het kriebelt naar die typische FromSoftware-gameplay, dan zal Nightreign je zeker en vast wel bezighouden tot de volgende grote fix.

Pro

• Verslavende gameplay
• Uitdagende baasgevechten
• Acht diverse personageklassen
• Oude bekenden en nieuwe gezichten maken hun opwachting
• De sfeer is nog steeds top

Con

• Framedrops
• Formule zal zeker niet iedereen aanspreken
• Tikkende klok voelt contra-intuïtief aan
• Kan aanvoelen als een asset flip

8

Over

Beschikbaar vanaf

30 mei 2025

Gespeeld op

1. PlayStation 5

Beschikbaar op

1. PC
2. PlayStation 5
3. Xbox Series X|S

Genre

1. Action
2. Roguelite
3. RPG

Ontwikkelaar

1. FromSoftware

Uitgever

1. Bandai Namco Entertainment

Website

Officiële website

Forumlink

Forumlink

Partnerlink

Koop hier en steun ons!

 

Ik zou deze zo graag coop spelen met mijn beste maat.
Maar het feit dat je deze enkel solo kan doen, oftewel met 3 man, maar geen mogelijkheid om met 2 te spelen vind ik toch onbegrijpelijk voor een game als deze.