Review: Indiana Jones and the Great Circle

De Indiana Jones-franchise gaat al vele jaren mee en uiteraard ken ik de filmreeks waarin Harrison Ford de hoofdrol vertolkt van een fictieve professor archeologie. Jaren geleden zag ik eens één film, maar vorig jaar zag ik alle bestaande films in volgorde. Lang leve Disney+. Niet elke film is uiteraard even goed, maar datzelfde geldt uiteraard ook voor de talloze games die de afgelopen jaren (ondertussen voor het laatst meer dan vijftien jaar geleden) zijn verschenen. Uitgever Bethesda en ontwikkelstudio MachineGames lanceerden vorig jaar een nieuwe game in de populaire franchise, maar dat gebeurde enkel voor Xbox en pc. Sinds deze week is de game ook beschikbaar voor PlayStation 5 en ik ging daar uiteraard mee aan de slag!

Indiana Jones gaat al vele jaren mee. De eerste film, Raiders of the Lost Ark, verscheen al in 1981 en is daarmee zes jaar ouder dan ondergetekende. Indiana Jones and the Great Circle speelt zich af in 1937, waarmee het zich na de gebeurtenissen uit eerder vermelde film afspeelt. De professor archeologie is altijd getriggerd door nieuwe archeologische ontdekkingen, maar ook door een inbraak in de universiteit waar hij lesgaf. Een of andere onverlaat heeft een spoor van vernieling achtergelaten en meneer Jones besluit dat spoor van modder en schade te volgen. Hij komt daardoor oog in oog te staan met een beer van een vent die Indiana in geen tijd KO slaat. Meneer Jones ziet sterretjes en opent pas enkele uren later weer zijn ogen. Al snel heeft hij door dat er een artefact is gestolen en door het oplossen van een eenvoudige puzzel, wordt duidelijk wat er precies weg is. Blijkbaar zou het Vaticaan wel eens het antwoord kunnen bieden ...


Emmerich Voss en zijn mannen​

Indiana zou Indiana niet zijn moest hij niet op onderzoek willen gaan. Een vliegticket richting Italië dus en zelf de valiezen maken. Door op ontdekking te gaan, waarbij je af en toe af te rekenen krijgt met een vijand of drie, kom je te weten dat er sprake is van een mysterieuze 'Great Circle'. De Duitssprekende genieën zien wel heil in de mystieke kracht ervan, waardoor de professor nog maar eens oog in oog zal komen te staan met nazi's, met uiteraard ook weer een antagonist. Deze keer is dat ene Emmerich Voss, een meedogenloos individu dat elke keer hij in beeld komt schittert. De rol wordt geniaal neergezet, waardoor de tussenfilmpjes met de antagonist altijd om van te smullen zijn. Datzelfde geldt trouwens ook voor Troy Baker die Indiana Jones vertolkt.

Je gaat met Indiana Jones op wereldreis.


In tegenstelling tot de Wolfenstein-games van dezelfde ontwikkelaar zul je met Indiana niet Rambo-gewijs de diverse knappe omgevingen verkennen waarin de mannen van Emmerich vertoeven. Hoewel je een vuurwapen hebt, zul je dat amper gebruiken. Het gebrek aan kogels is een van de redenen waarom, maar je trekt al snel de aandacht van andere vijanden. De action-adventure game zal je voornamelijk via stealth vooruitgang laten boeken, waarbij je dus ongezien langs vijanden bij je bestemming moet geraken.

Word je echter toch opgemerkt, dan zijn de vuisten van Indiana hetgeen waar de Duitsers bang voor moeten zijn. Rake klappen uitdelen doe je met de triggers, terwijl je uiteraard ook een verdedigende houding kunt aannemen met de bumpers. Dat is toch even wennen, waarbij ik de eerste momenten toch regelmatig de verkeerde knoppen indrukte. Blote vuisten, waarbij slaan, blokkeren counteren dus de opties zijn, zijn echter niet het enige waarmee de professor zich verdedigt. De locaties liggen vol van objecten die je naar de vijanden hun kop kunt smijten, gaande van glazen flessen en hamers tot zelfs appels. Je kunt de Duitsers ook te lijf gaan met bijvoorbeeld een schop, buis of knuppel in de een-tegen-eengevechten, waardoor je al snel de overhand krijgt (op de standaard moeilijkheidsgraad). Maar onthoud dus dat onopgemerkt blijven in veel gevallen de beste weg richting overwinning is.


Wereldreisje​

Tijdens het verhaal kom je als Indiana Jones in een pak werelddelen terecht, waardoor je best van een wereldreis kunt spreken. Vaticaanstad in Italië is de eerste locatie waar je landt, maar je zult ook uitstapjes maken naar onder andere Egypte, Thailand en het Himalayagebergte. Elke locatie is het weer smullen, want MachineGames stak ongelofelijk veel details in elke omgeving. Hierdoor wordt verkennen beloond. Niet enkel is het telkens genieten van de uitzichten, maar je wordt ook getrakteerd op diverse verzamelobjecten. Daarnaast zijn ook de tussenfilmpjes, blijkbaar zo'n vier uur in totaal, om van te smullen. Er wordt ijzersterk geacteerd en uiteraard zorgt dat gegeven voor een meer immersieve ervaring. Dat de shots doen denken aan de oudere films, zullen fans zeker weten te appreciëren. Wie trouwens een stukje cinema wel weet te smaken, kan kiezen voor de Cinematic Mode, die wordt afgespeeld in 21:9-verhouding. Op een tv betekent dat wel dat je met zwarte balken boven en onder het scherm speelt, maar het zou dus voor een grotere cinematische ervaring moeten zorgen.

Nazi's trachten weer roet in het eten te gooien.


Wat ook voor een toffe ervaring zorgt, is het perspectief waarin je speelt. Wie bijvoorbeeld Tomb Raider of Uncharted heeft gespeeld, games die qua concept wel wat gelijkenissen vertonen, weet dat het perspectief telkens third-person is. MachineGames koos voor deze Indiana Jones-games voor iets helemaal anders: first-person. Je kijkt dus niet over de schouder van de protagonist, maar daadwerkelijk door diens ogen. Een kaart wordt niet geopend in een of andere menu, maar Indiana neemt deze in de hand, waarna je ermee aan de slag kunt. Ook dat is in het begin even wennen, maar het werkt verrassend goed. Toch wordt er op bepaalde momenten soms overgeschakeld naar third-person. Hoewel Indiana geen revolverheld is, schudt hij soms coole trucjes uit zijn mouwen als hij zijn zweep bovenhaalt (ook in gevechten trouwens, waarbij je een tegenstander kunt ontwapenen). Over een ravijn manoeuvreren wordt zo knap in beeld gebracht. Hetzelfde geldt trouwens voor bijvoorbeeld het betere klimwerk, omdat je anders niets anders zou zien dan een muur of rotswand.

De overgang van Xbox en pc naar PlayStation 5 zorgt ook voor enkele nieuwigheden. Ik speelde op een PlayStation 5 Pro en de game zou daar visueel van enkele verbeteringen voorzien zijn, al kon ik niet vergelijken. Je kunt daardoor onder andere genieten van betere raytracing, een vloeiende framerate van zestig frames per seconde en ontzettend snelle laadtijden. Alle PlayStation-eigenaars kunnen uiteraard ook profiteren van de DualSense-features, waaronder haptische feedback en de adaptieve triggers, die best goed geïntegreerd zijn in Indiana Jones and the Great Circle. Heb je de game nog niet gespeeld, dan is dat eigenlijk een schande en heb je nu nog de kans het een en ander goed te maken. Wie weet welke vloek anders op jou zal rusten.

Conclusie

PlayStation-gamers mogen zich in de handen wrijven dat uitgever Bethesda, ondanks de overname door Microsoft, nog spellen naar hun console brengt. Weet wel dat dit met enkele maanden vertraging is. Indiana Jones and the Great Circle is alleszins de moeite waard om in huis te halen. Niet enkel ziet de game er schitterend uit (gespeeld op de PlayStation 5 Pro), de gameplay is af en het verhaal is best interessant om te volgen. Zoals gewoonlijk spelen de nazi's weer een grote rol, waarbij uiteraard ook weer een indrukwekkende antagonist van de partij is. Ook het Vaticaan speelt een rol, maar ontdek het maar allemaal lekker zelf!

Pro

  • Grafisch best indrukwekkend
  • Gebruik van DualSense-features
  • Brengt de sfeer van de (goede) films perfect over
  • Verkennen wordt beloond

Con

  • Enkele bugs
  • Besturing is toch even wennen
8.5

Over

Beschikbaar vanaf

17 april 2025

Gespeeld op

  1. PlayStation 5

Beschikbaar op

  1. PC
  2. PlayStation 5
  3. Xbox Series X|S

Genre

  1. Action
  2. Adventure
  3. Stealth

Ontwikkelaar

  1. MachineGames

Uitgever

  1. Bethesda Softworks
 
Terug
Bovenaan