Negen jaar. Zo lang is het ondertussen al dat we op een nieuwe iteratie in de Mario & Luigi-franchise moesten wachten, remakes niet inbegrepen. De laatste game waarin beide Italiaanse broers al RPG'end allerhande avonturen beleefden, werd nog uitgebracht op de Nintendo 3DS ... Het failliette AlphaDream werd ingeruld voor Acquire en het resultaat is het Nintendo Switch-exclusieve Mario & Luigi: Brothership dat vanaf 7 november beschikbaar. Ik ging er afgelopen weken mee aan de slag en vertel er je graag meer over.
Ja, lang geleden had ik ook een Nintendo 3DS in huis. Wat een schitterend toestel was dat ... Baanbrekende technologie zorgde ervoor dat je zonder bril van 3D kon genieten en er verschenen vele toppers voor de handheld. Maar met de komst van de Nintendo Switch in 2017 geraakte de 3DS snel in de vergetelheid, en de Mario & Luigi-franchise blijkbaar ook. Tot nu dan, want Mario & Luigi: Brothership
is de eerste game uit de reeks die voor een console wordt uitgebracht. Een console die afgelopen jaar fans van RPG's verwende, want eerder dit jaar verscheen al Paper Mario: The Thousand Year Door en vorig jaar konden we ons laten gaan in Super Mario RPG. Ook voor Mario & Luigi: Brothership werden alle registers opengetrokken. Wil je weten welke? Lees dan zeker verder.
Mario & Luigi: Brothership is een typische RPG, wat betekent dat je aan de start van de game maar een beperkt arsenaal aan mogelijkheden hebt. De nieuwe aanvallen tegen een wel heel uitgebreid aanbod aan vijanden worden stapsgewijs geïntroduceerd, maar de basis blijft gedurende het gehele spel hetzelfde. Mario en Luigi moeten samenwerken om de gevechten tot een goed einde te brengen. Al spelenderwijs wordt het systeem uitgelegd met vijanden die niets voorstellen, maar zo leer je al snel dat timing in de turn-based gevechten een belangrijk gegeven is. Dit zowel als aanvaller als verdediger. Om het nog wat extra uit te diepen, hebben beide broers aparte knoppen. Het is dus zaak om bij aanvallen de knop voor de correcte broer op het juiste moment in te drukken om extra schade toe te dienen. Als verdediger moet je goed kijken wie er aangevallen zal worden. Als je ook die timing correct uitvoert, dan zal de vijand minder of zelfs geen schade kunnen toebrengen.
Het tempo ligt aan het begin van het spel laag. Alles wordt heel geleidelijk aan geïntroduceerd, alles wordt tot in de kleinste details uitgelegd en de gevechten aan de start van de game zijn zo eenvoudig dat je alles met je ogen toe kunt doen. Je hand wordt de eerste echt vastgenomen, maar die wordt gelukkig geleidelijk aan losgelaten. Al heb je daar toch een vijftal uren geduld voor nodig. Het is pas na die eerste periode dat de game openbloeit en verandert in een pareltje. Er worden nieuwe, creatieve aanvallen geïntroduceerd (nee, ik vertel er niks over), je kunt Strijkstekkers gebruiken, het verhaal krijgt wat vaart en naast de hoofdmissies krijg je nu ook optionele, soms zelfs tijdelijke opdrachten voor de kiezen.
Kan er dan helemaal niets 'slecht' gezegd worden over de game? Natuurlijk wel, al is het, op een vlak na, in se maar een kleine ergernis. Zo zijn er de vele, relatief korte laadschermen die het tempo een beetje uit de game halen. Een groter probleem ligt op vlak van optimalisatie of de ouderdom van de console, want de framerate zakt soms wat in elkaar. Bij duo-aanvallen bijvoorbeeld moet de timing juist zijn en als die net door die tegenwerkende framerate mislukt, voelt dat oneerlijk aan. Het moet echter ook gezegd worden dat de game er wel schitterend uitziet, met een tof grafisch stijltje. Zo mogen er nog games uitkomen!
Ja, lang geleden had ik ook een Nintendo 3DS in huis. Wat een schitterend toestel was dat ... Baanbrekende technologie zorgde ervoor dat je zonder bril van 3D kon genieten en er verschenen vele toppers voor de handheld. Maar met de komst van de Nintendo Switch in 2017 geraakte de 3DS snel in de vergetelheid, en de Mario & Luigi-franchise blijkbaar ook. Tot nu dan, want Mario & Luigi: Brothership
Broederschap
Luigi is blijkbaar niet zo zot van bijtjes. Als hij wordt achternagezeten door een kleine zwerm van die insecten, dondert hij een ravijn in. Gelukkig kan hij rekenen op zijn broer, die hem net op tijd vastgrijpt. De handen gaan gloeien en voor ze het goed en wel beseffen, worden ze door een plots verschenen vortex naar een plek ver weg gebracht. Die nieuwe plek blijkt Concordia zijn, een compleet nieuwe wereld waarin het broederschap tussen Mario en Luigi meer dan eens getest zal worden. Zowel nieuwe als oude vijanden zullen alles in de strijd gooien om hun doel te doen lukken, al willen de twee broers er eveneens alles aan doen om alle eilanden die doelloos ronddobberen op zee weer samen te brengen.Mario & Luigi: Brothership is een typische RPG, wat betekent dat je aan de start van de game maar een beperkt arsenaal aan mogelijkheden hebt. De nieuwe aanvallen tegen een wel heel uitgebreid aanbod aan vijanden worden stapsgewijs geïntroduceerd, maar de basis blijft gedurende het gehele spel hetzelfde. Mario en Luigi moeten samenwerken om de gevechten tot een goed einde te brengen. Al spelenderwijs wordt het systeem uitgelegd met vijanden die niets voorstellen, maar zo leer je al snel dat timing in de turn-based gevechten een belangrijk gegeven is. Dit zowel als aanvaller als verdediger. Om het nog wat extra uit te diepen, hebben beide broers aparte knoppen. Het is dus zaak om bij aanvallen de knop voor de correcte broer op het juiste moment in te drukken om extra schade toe te dienen. Als verdediger moet je goed kijken wie er aangevallen zal worden. Als je ook die timing correct uitvoert, dan zal de vijand minder of zelfs geen schade kunnen toebrengen.
Hand loslaten
Een RPG zou geen RPG zijn als je ook wat nieuwe, betere kledingstukken aan zou kunnen trekken. Het wordt hier geen kwestie van alles te optimaliseren, want Mario & Luigi: Brothership blijft erg toegankelijk. Het is eerder een kwestie van gewoon een beter kledingstuk te kopen waardoor enkele van je stats omhooggaan en erna het vorige kledingstuk te verkopen. En dit geldt uiteraard voor beide broers. Dezelfde broek willen die twee heren namelijk niet delen. Ingewikkelder dan dat is het niet. Regelmatig de winkel bezoeken is echter wel broodnodig, want de vijanden worden steeds sterker. Op tijd en stond staat er trouwens een toffe eindbaas de broers op te wachten. Bijzonder moeilijk wordt het gelukkig nooit, alles blijft misschien zelfs een tikje te gemakkelijk.Het tempo ligt aan het begin van het spel laag. Alles wordt heel geleidelijk aan geïntroduceerd, alles wordt tot in de kleinste details uitgelegd en de gevechten aan de start van de game zijn zo eenvoudig dat je alles met je ogen toe kunt doen. Je hand wordt de eerste echt vastgenomen, maar die wordt gelukkig geleidelijk aan losgelaten. Al heb je daar toch een vijftal uren geduld voor nodig. Het is pas na die eerste periode dat de game openbloeit en verandert in een pareltje. Er worden nieuwe, creatieve aanvallen geïntroduceerd (nee, ik vertel er niks over), je kunt Strijkstekkers gebruiken, het verhaal krijgt wat vaart en naast de hoofdmissies krijg je nu ook optionele, soms zelfs tijdelijke opdrachten voor de kiezen.
Verrassingen
Ook steeds aanwezig in de Mario & Luigi-spellen zijn allerhande knipogen en een pak humor. Zo hebben alle locaties een toffe naam, zelfs in het Nederlands. Het jungle-eiland heet Rhimbu, de woestijn heet Allessant en de o zo belangrijke boom die alle eilanden samen hield is de Gezameleik. Ja, de makers en vertalers kunnen er dus wel wat van. 't Moet daar plezant zijn op kantoor tijdens de brainstormmomenten. En dat geldt eigenlijk niet enkel voor de humor, want ook het verhaal is best vermakelijk. En dat moet ook, als je enkele tientallen uren in dezelfde game vertoeft. Hoewel het verhaal in Mario & Luigi: Brothership soms voorspelbaar is, wordt er met een plottwist naar je hoofd gesmeten. Je gedacht dat de credits nu over het eindscherm zouden rollen, mag je weer opbergen en de strijd gaat gewoon voort. En zo zal Mario & Luigi: Brothership je meer dan eens verrassen!Kan er dan helemaal niets 'slecht' gezegd worden over de game? Natuurlijk wel, al is het, op een vlak na, in se maar een kleine ergernis. Zo zijn er de vele, relatief korte laadschermen die het tempo een beetje uit de game halen. Een groter probleem ligt op vlak van optimalisatie of de ouderdom van de console, want de framerate zakt soms wat in elkaar. Bij duo-aanvallen bijvoorbeeld moet de timing juist zijn en als die net door die tegenwerkende framerate mislukt, voelt dat oneerlijk aan. Het moet echter ook gezegd worden dat de game er wel schitterend uitziet, met een tof grafisch stijltje. Zo mogen er nog games uitkomen!
Conclusie
Mario & Luigi: Brothership is een heel aangenaam te verteren game die je regelmatig zal verrassen. Het verhaal is soms voorspelbaar, maar dan komt er een plottwist. De humor is uitstekend en de gevechten door enkele nieuwigheden best diepgaand. De nieuwe Mario & Luigi-RPG ziet er schitterend uit, al zorgen de laadschermen en tegenvallende framerate wel voor een domper op de feestvreugde. Laat dat je echter niet tegenhouden om Mario & Luigi: Brothership te spelen, want de game is het meer dan waard!
Pro
- Meeslepend verhaal
- Humor
- Heel wat te ontdekken
- Uitgebreide combat
- Aantal toffe verrassingen
Con
- Regelmatig laadschermen
- Framerate zakt soms in elkaar
8.5
Over
Beschikbaar vanaf
7 november 2024
Gespeeld op
- Nintendo Switch
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
Genre
- RPG
Ontwikkelaar
- Acquire
Uitgever
- Nintendo
