We hebben er een tijd op moeten wachten, Mickey 17 stond namelijk gepland om al in 2023 uit te komen. De release werd uitgesteld naar 2024 om daarna opnieuw door de Hollywoodstakingen en andere productievertragingen pas dit jaar uit te komen. Rumor has it dat Warner Bros. aanvankelijk niet tevreden was met het einde, maar de kans is klein dat we de volledige waarheid te horen zullen krijgen. Nu, without further ado, vanaf 5 maart kunnen we met z’n allen deze langverwachte film gaan bezichtigen in de bioscopen!
Mickey 17 werd geschreven en geregisseerd door Bong Joon-ho. De Zuid-Koreaanse cineast sleepte met zijn vorige langspeler Parasite maar liefst drie Oscars in de wacht. Met een oeuvre van films waaronder Memories of Murder, Snowpiercer, Mother en Okja is het altijd vol verwachting uitkijken naar het volgende project dat hij op ons afvuurt. De film is gebaseerd op de sciencefictionroman Mickey7 geschreven door Edward Ashton. Naast Robert Pattinson die het titelpersonage vertolkt wordt de cast aangevuld met onder meer Steven Yeun, Naomi Ackie, Mark Ruffalo en Toni Collette. Bij boekverfilmingen draait het meestal uit dat het boek beter is dan de film. Ikzelf was niet de grootste fan van het boek, en was merendeels blij met de aanpassingen die Bong Joon-ho doorvoerde, al kampen zowel boek als film wat met dezelfde problematiek, maar bij deze zeg ik volmondig dat de film beter is!
Mickey 17 opent met een heerlijke cold opening van ongeveer een half uur waarin de regisseur zijn alom bekende sterktes meteen uit de mouwen doet, met een strakke editing en script die ons de wereld op een speelse wijze introduceert voor de titel eenmaal verschijnt. Mickey 17 is echt een sul, maar een sul die geniaal wordt gespeeld door de immers altijd sterke Robert Pattinson. De man heeft sinds zijn vampieravonturen zo’n sterke prestaties geleverd, waardoor hij een van de acteurs is geworden die ik in de gaten houd met alles wat hij doet. Mickey 17 wordt bijgestaan door Nasha (Naomi Ackie), de enige persoon op het schip die oprecht medelijden heeft met wat Mickey moet doorstaan, en Timo (Steven Yeun), Mickey’s enige egocentrische vriend die enkel maar aan zichzelf denkt. Steven Yeun staat jammer genoeg wat te vaak aan de zijlijn. Hij zorgt voor een paar komische momenten, maar krijgt niet veel memorabels te doen.
In mijn ogen geeft de marketing van de film een vertekend beeld. Oorspronkelijk verwachtte ik een sciencefiction actiekomedie, maar het eindresultaat is toch een bijzonder nihilistische donkere satire die enorm reflecteert op de maatschappij. Verwacht zeker niet de dolle actieprent die de trailers doen uitschijnen. Grappig is het zeker af en toe, maar net zoals alle vorige projecten van de regisseur schuwt hij gruwelijkheden en zinloos geweld niet. Het ene moment zit je met een glimlach naar het scherm te staren waarna hij nog geen minuut later je maag doet keren door expliciete mishandeling aan de levensvormen op Nilfheim. Boon Joon-ho’s films zitten altijd gedrenkt onder een mix van verschillende thema's, emoties en kritiek.
Het heeft even geduurd voordat we de opvolger van Parasite te zien kregen, en mijn anticipatie ernaar toe lag onwaarschijnlijk hoog. Helaas was het eindproduct niet de topper waarop ik had gehoopt. Ongeveer halverwege zakte de film wat in; te veel story beats begonnen zich te herhalen, waardoor het tempo vertraagde. Dit gaf het verhaal een wat doelloos gevoel (wat ik tijdens het lezen van het boek ook ervaarde), met te veel personages en subplots die voor chaos zorgen om dan tegelijkertijd sommige scènes te hebben die onnodig lang voortslepen zonder echt iets bij te dragen. De meeste acteerprestaties zijn indrukwekkend, maar bij een aantal nevenpersonages die weinig toevoegen, had ik dan af en toe mijn bedenkingen. Gelukkig ziet en klinkt de film fantastisch. De muziek werd opnieuw gecomponeerd door Jung Jae-il waarmee Joon-ho al meermaals samenwerkte.
Mickey 17 werd geschreven en geregisseerd door Bong Joon-ho. De Zuid-Koreaanse cineast sleepte met zijn vorige langspeler Parasite maar liefst drie Oscars in de wacht. Met een oeuvre van films waaronder Memories of Murder, Snowpiercer, Mother en Okja is het altijd vol verwachting uitkijken naar het volgende project dat hij op ons afvuurt. De film is gebaseerd op de sciencefictionroman Mickey7 geschreven door Edward Ashton. Naast Robert Pattinson die het titelpersonage vertolkt wordt de cast aangevuld met onder meer Steven Yeun, Naomi Ackie, Mark Ruffalo en Toni Collette. Bij boekverfilmingen draait het meestal uit dat het boek beter is dan de film. Ikzelf was niet de grootste fan van het boek, en was merendeels blij met de aanpassingen die Bong Joon-ho doorvoerde, al kampen zowel boek als film wat met dezelfde problematiek, maar bij deze zeg ik volmondig dat de film beter is!
What it feels like to die?
Nadat Mickey Barnes zich zwaar in de schulden heeft gewerkt, zit er volgens hem niets anders op dan zich aan te melden voor een expeditie om te koloniseren op Nilfheim. Zonder doordacht te werk te gaan geeft hij zich op als expandable, niet wetende dat zijn jobinhoud sterven is. Mickey’s herinneringen en lichaamsbouw worden door nieuwe technologie opgeslagen waardoor ze na zijn dood een nieuwe versie kunnen printen. Wanneer Mickey’s 17de iteratie Mickey 17 voor dood wordt achtergelaten door zijn “beste” vriend Timo, lukt het hem al bij al toch levend en wel terug te keren naar de kolonie. Daar komt hij oog in oog te staan met Mickey 18, die werd geprint door het vermoeden van Mickey 17’s dood. Multiples zijn echter streng verboden, dus moeten ze zien te voorkomen dat hun geheim uitkomt om zo de permanente dood te vermijden.Mickey 17 opent met een heerlijke cold opening van ongeveer een half uur waarin de regisseur zijn alom bekende sterktes meteen uit de mouwen doet, met een strakke editing en script die ons de wereld op een speelse wijze introduceert voor de titel eenmaal verschijnt. Mickey 17 is echt een sul, maar een sul die geniaal wordt gespeeld door de immers altijd sterke Robert Pattinson. De man heeft sinds zijn vampieravonturen zo’n sterke prestaties geleverd, waardoor hij een van de acteurs is geworden die ik in de gaten houd met alles wat hij doet. Mickey 17 wordt bijgestaan door Nasha (Naomi Ackie), de enige persoon op het schip die oprecht medelijden heeft met wat Mickey moet doorstaan, en Timo (Steven Yeun), Mickey’s enige egocentrische vriend die enkel maar aan zichzelf denkt. Steven Yeun staat jammer genoeg wat te vaak aan de zijlijn. Hij zorgt voor een paar komische momenten, maar krijgt niet veel memorabels te doen.
Een donkere nihilistische sciencefiction satire
De kolonisatie wordt geleid door de egocentrische Kenneth Marshall (Mark Ruffalo, die ontegensprekelijk weergaloos de grootste Donald Trump vertolking neerzet), een mislukte politieker vol grootsheidwaanzig en ongetwijfeld lijdt aan compensatiegedrag, en zijn sausgefixeerde vrouw Ylfa (Toni Collette) die hoog en droog in hun ivoren toren het beste leven leiden. De film mag dan wel een lange tijd uitgesteld geweest zijn, het lijkt alsof Joon-ho met zijn scenario de toekomst kon voorspellen want het verhaal is relevanter dan ooit. Marshall wil het inheemse leven uitroeien en de planeet koloniseren als “een pure, witte planeet vol superieure mensen zoals wij.”De film mag dan wel een lange tijd uitgesteld geweest zijn, het verhaal is relevanter dan ooit.
In mijn ogen geeft de marketing van de film een vertekend beeld. Oorspronkelijk verwachtte ik een sciencefiction actiekomedie, maar het eindresultaat is toch een bijzonder nihilistische donkere satire die enorm reflecteert op de maatschappij. Verwacht zeker niet de dolle actieprent die de trailers doen uitschijnen. Grappig is het zeker af en toe, maar net zoals alle vorige projecten van de regisseur schuwt hij gruwelijkheden en zinloos geweld niet. Het ene moment zit je met een glimlach naar het scherm te staren waarna hij nog geen minuut later je maag doet keren door expliciete mishandeling aan de levensvormen op Nilfheim. Boon Joon-ho’s films zitten altijd gedrenkt onder een mix van verschillende thema's, emoties en kritiek.
Het heeft even geduurd voordat we de opvolger van Parasite te zien kregen, en mijn anticipatie ernaar toe lag onwaarschijnlijk hoog. Helaas was het eindproduct niet de topper waarop ik had gehoopt. Ongeveer halverwege zakte de film wat in; te veel story beats begonnen zich te herhalen, waardoor het tempo vertraagde. Dit gaf het verhaal een wat doelloos gevoel (wat ik tijdens het lezen van het boek ook ervaarde), met te veel personages en subplots die voor chaos zorgen om dan tegelijkertijd sommige scènes te hebben die onnodig lang voortslepen zonder echt iets bij te dragen. De meeste acteerprestaties zijn indrukwekkend, maar bij een aantal nevenpersonages die weinig toevoegen, had ik dan af en toe mijn bedenkingen. Gelukkig ziet en klinkt de film fantastisch. De muziek werd opnieuw gecomponeerd door Jung Jae-il waarmee Joon-ho al meermaals samenwerkte.
Conclusie
De marketing mag ons dan wel op het foute spoor zetten, wie eerder films uit het ouvre van Bong Joon-ho zag weet dat je een gelaagde film mag verwachten. De film is niet perfect, maar nog steeds een die je op het grote scherm moet zien, gepaard met de reacties van de medemens in de zaal. Pattinson speelt zoals altijd de pannen van het dak en Rufallo zet een zeer enge Trumpiaanse Kenneth Marshall neer. De speelduur is iets te lang en de film bevat een aantal overbodige personages en subplots, maar het verhaal is relevanter dan ooit.
Pro
- Sterke prestaties Pattinson en Rufallo ...
- Relevanter dan ooit
- Ziet en klinkt fantastisch
Con
- ... behalve bij een paar nevenpersonages
- Een aantal personages en subplots te veel
- Minder strak tempo vanaf halverwege
7
Over deze film
Beschikbaar vanaf
5 maart 2025
Genre
- Scifi
Speelduur
136 minuten
Regie
Bong Joon-ho
Cast
Robert Pattinson, Naomi Ackie, Steven Yeun, Toni Collette en Mark Ruffalo
Uitgever
Warner Bros
