In het magische land Navoria zijn nieuwe continenten verrezen vanuit de zee. De raad heeft besloten dat deze absoluut moeten worden verkend. Het is aan jou en een handvol andere onverschrokken avonturiers om deze oproep te beantwoorden. Wat wacht, is een onvergetelijk avontuur! Met deze premisse gingen we aan de slag met de Nederlandstalige versie van Navoria (in het Engels: Explorers of Navoria), uitgegeven door White Goblin Games. Een cutesie bordspel, waarin een aantal van mijn favoriete spelmechanismen, zoals action drafting, set collection, engine building en worker placement aan bod komen? Sign me up! Dat de vormgeving al meteen uitnodigend oogt, zal niemand ontkennen, maar is het ook een goede game? Ontdek het in onderstaande review!
Het lijkt momenteel wel een dingetje, maar de aantrekkelijke, schattige, knap vormgegeven spellen zijn erg in trek. Ook dat hebben de makers van Explorers of Navoria
goed begrepen. Wist je trouwens dat de ontwerper en illustrator van het spel dezelfde persoon is? Meng Chunlin is zijn naam. En hoewel ik er nooit eerder had van gehoord, ben ik nu al zeker dat we er in de toekomst nog veel meer van te zien gaan krijgen!
De opzet klinkt alvast simpel, en dat is hij ook, maar in Navoria zal je tactisch te werk moeten gaan en je tegenstanders goed in de gaten moeten houden. Ga je voor de tegels en kaarten waar je zelf het meest voordeel uit haalt, of ga je toch verhinderen dat je tegenstanders hun plannen kunnen doorzetten? Kies je ervoor om specifieke inwoners te rekruteren, of ga je toch voor het verkennen van de nieuwe landen en het vergaren van bonussen? Keuzes zullen moeten worden gemaakt, en die zullen uiteraard ook afhangen van welke tegels je trekt of welke kaarten er op tafel komen.
Starten doe je door tegels uit een trekzak te nemen. Deze tegels laten je toe één van de beschikbare inwoners te rekruteren. Deze worden onderverdeeld in vijf verschillende soorten, waarbij de focus ligt op handelen, handelsposten bouwen, handelsposten bevolken om endgame punten te sprokkelen, avonturierenkaarten om nieuwe landen te verkennen of ambachtskaarten om resources te vergaren die nodig zijn om je persoonlijke spelersbordje te versterken. Hoewel je uiteraard afhankelijk bent van de tegels die je trekt, zal je merken dat er toch wel enige tactiek schuilt in het kiezen van kaarten. Zo zal je verschillende soorten nodig hebben om je ‘engine’ op te bouwen. Heb je bijvoorbeeld ingezet op het bouwen van handelsposten, maar kies je nooit voor avonturierenkaarten, dan zal je weinig rendement halen uit je investering. Er komt uiteraard nog steeds enig geluk bij kijken, maar de makers weten de geluksfactor enigszins te drukken door de inkomstenfase in de omgekeerde volgorde te laten doorgaan. Hierbij krijg je als eerste de keuze om reeds geplaatste tegels te nemen en voor een specifiek inkomen te gaan. Heb je zelf geen avonturierenkaart getrokken, dan kan je er hier wel voor kiezen om toch vooruit te gaan op één van de avonturentracks. Afhankelijk van de beschikbare kaarten zal je steeds de voorkeur hebben om in te zetten op specifieke acties, maar je zal merken dat je je tactiek meer dan eens zal moeten aanpassen. Gelukkig zijn er meer dan voldoende mogelijkheden om punten te sprokkelen, maar of je daarbij het efficiëntst aan de slag gaat, is natuurlijk de vraag.
Navoria biedt dus wel wat mogelijkheden, maar is zeker en vast niet de meest strategische of meest moeilijke game, waardoor ik hem zou klasseren als licht tot medium complex. Ik speelde het spel voorlopig enkel met drie spelers, maar op basis daarvan lijkt mij dit ook meteen het meest aangewezen spelersaantal. Met twee kan je iets te gemakkelijk de gewenste kaarten kiezen en met vier kan er wel al wat downtime beginnen komen. Let trouwens bij het spelen erg goed op de omgekeerde spelersvolgorde in de inkomstenfase. In al ons enthousiasme durfden we dat wel eens te vergeten, waardoor het backtracken van onze acties nodig was. Desalniettemin blijf ik toch erg positief over Navoria en merkte ik bij mezelf dat ik meteen interesse had in een volgend spelletje. Ook op vlak van herspeelbaarheid weten de makers dus wel wat punten te scoren. In elk geval een spelletje dat volgens mij menig mensen zal aanspreken en dat hier nog regelmatig op tafel zal komen!
Het lijkt momenteel wel een dingetje, maar de aantrekkelijke, schattige, knap vormgegeven spellen zijn erg in trek. Ook dat hebben de makers van Explorers of Navoria
Maak je klaar voor een heus avontuur!
In Navoria ga je aan de slag met twee tot en met vier spelers, waarbij het spel in slechts drie rondes wordt gespeeld. Hierbij heb je steeds een rekruteerfase, waarin je actiestenen trekt die je toelaten inwoners te rekruteren, een verzamelfase, waarmee je in tegengestelde volgorde beloningen kan nemen, een inkomensfase waarmee je inkomsten en mogelijks ook bonussen kan verdienen en een terugkeerfase waarbij actiestenen worden teruggestopt en nieuwe kaarten worden geplaatst voor de volgende ronde. Wie aan het einde van deze drie rondes het meeste punten heeft verzameld, wint het spel!De opzet klinkt alvast simpel, en dat is hij ook, maar in Navoria zal je tactisch te werk moeten gaan en je tegenstanders goed in de gaten moeten houden. Ga je voor de tegels en kaarten waar je zelf het meest voordeel uit haalt, of ga je toch verhinderen dat je tegenstanders hun plannen kunnen doorzetten? Kies je ervoor om specifieke inwoners te rekruteren, of ga je toch voor het verkennen van de nieuwe landen en het vergaren van bonussen? Keuzes zullen moeten worden gemaakt, en die zullen uiteraard ook afhangen van welke tegels je trekt of welke kaarten er op tafel komen.
Rekruteer inwoners, bouw handelsposten en ga op verkenning
De actie gebeurt vooral op het centrale spelbord. Hierop worden de trekstapels met nieuwe kaarten geplaatst, bevindt zich het dorpscentrum waar grondstoffen kunnen worden vergaard, punten kunnen worden gesprokkeld of er kan worden gekozen voor exploratie. In het laatste geval zal je de nieuwe continenten, zijnde bos, woestijn of gletsjergebied verkennen op zoek naar schatten. Vervolgens heeft elke speler ook zijn eigen spelersbordje waarop handelsposten worden geplaatst. Hoe meer handelsposten je vrijspeelt, hoe meer voordelen je haalt uit andere acties.Ondanks dat de makers heel wat spelmechanismen weten te combineren, blijft het een licht tot medium complex spel.
Starten doe je door tegels uit een trekzak te nemen. Deze tegels laten je toe één van de beschikbare inwoners te rekruteren. Deze worden onderverdeeld in vijf verschillende soorten, waarbij de focus ligt op handelen, handelsposten bouwen, handelsposten bevolken om endgame punten te sprokkelen, avonturierenkaarten om nieuwe landen te verkennen of ambachtskaarten om resources te vergaren die nodig zijn om je persoonlijke spelersbordje te versterken. Hoewel je uiteraard afhankelijk bent van de tegels die je trekt, zal je merken dat er toch wel enige tactiek schuilt in het kiezen van kaarten. Zo zal je verschillende soorten nodig hebben om je ‘engine’ op te bouwen. Heb je bijvoorbeeld ingezet op het bouwen van handelsposten, maar kies je nooit voor avonturierenkaarten, dan zal je weinig rendement halen uit je investering. Er komt uiteraard nog steeds enig geluk bij kijken, maar de makers weten de geluksfactor enigszins te drukken door de inkomstenfase in de omgekeerde volgorde te laten doorgaan. Hierbij krijg je als eerste de keuze om reeds geplaatste tegels te nemen en voor een specifiek inkomen te gaan. Heb je zelf geen avonturierenkaart getrokken, dan kan je er hier wel voor kiezen om toch vooruit te gaan op één van de avonturentracks. Afhankelijk van de beschikbare kaarten zal je steeds de voorkeur hebben om in te zetten op specifieke acties, maar je zal merken dat je je tactiek meer dan eens zal moeten aanpassen. Gelukkig zijn er meer dan voldoende mogelijkheden om punten te sprokkelen, maar of je daarbij het efficiëntst aan de slag gaat, is natuurlijk de vraag.
Een toegankelijk strategiespel met heel wat mogelijkheden
Navoria ziet er werkelijk prachtig uit. De kleurrijke, cartooneske, schattige stijl van Meng Chunlin zal dus ongetwijfeld menig boardgamers aanspreken. Daarenboven voelen de spelonderdelen erg kwalitatief aan. De trekzak, de houten meeples, de rekruteerkaarten, de handleiding, alles is tot in de puntjes verzorgd. Gelukkig weten de makers de kwaliteit ook door te trekken in de gameplay. Een spelletje is relatief snel opgezet en speelt erg vlot. Hoewel je door het aantal spelmechanismen en de verschillende locaties op het centrale spelbord een hogere complexiteit zou verwachten, blijkt Navoria ook op dat vlak erg toegankelijk. Misschien voor sommigen iets té toegankelijk … Zo vond ik het ergens jammer dat de enige interactie ligt in de kaarten die je trekt en de voordelen die je neemt op het centrale spelbord. Elkaar blokkeren op de avonturentracks hoort er bijvoorbeeld niet bij. Daarenboven kreeg ik niet het gevoel dat exploratie écht een belangrijk onderdeel van het spel vormde. Oké, je gaat vooruit op een spoor, je kan daarbij punten sprokkelen, maar verder had ik niet echt het gevoel dat ik heel veel nieuwe zaken aan het ontdekken was.Navoria biedt dus wel wat mogelijkheden, maar is zeker en vast niet de meest strategische of meest moeilijke game, waardoor ik hem zou klasseren als licht tot medium complex. Ik speelde het spel voorlopig enkel met drie spelers, maar op basis daarvan lijkt mij dit ook meteen het meest aangewezen spelersaantal. Met twee kan je iets te gemakkelijk de gewenste kaarten kiezen en met vier kan er wel al wat downtime beginnen komen. Let trouwens bij het spelen erg goed op de omgekeerde spelersvolgorde in de inkomstenfase. In al ons enthousiasme durfden we dat wel eens te vergeten, waardoor het backtracken van onze acties nodig was. Desalniettemin blijf ik toch erg positief over Navoria en merkte ik bij mezelf dat ik meteen interesse had in een volgend spelletje. Ook op vlak van herspeelbaarheid weten de makers dus wel wat punten te scoren. In elk geval een spelletje dat volgens mij menig mensen zal aanspreken en dat hier nog regelmatig op tafel zal komen!
Conclusie
Navoria (Engels: Explorers of Navoria) is een erg aantrekkelijk strategiespel dat met twee tot en met vier spelers kan worden gespeeld. Ondanks dat de makers heel wat spelmechanismen, zoals action drafting, set collection, engine building en worker placement weten te combineren, blijft het een licht tot medium complex spel. Liefhebbers van expertspellen zullen het mogelijks iets te basis vinden, maar wie op zoek is naar een toegankelijk, cutesie bordspel waarin toch wat mogelijkheden aanwezig zijn, is met Navoria ongetwijfeld aan het juiste adres. Dankzij zijn vlotte gameplay en hoge herspeelbaarheid, zal het hier alleszins nog vaak op tafel komen. Hoewel ik zelf nog iets meer spelersinteractie en het échte gevoel van ‘exploratie’ had willen zien, heb ik me er toch erg mee geamuseerd. Ik ben dus alvast benieuwd naar de uitbreiding, Forgotten Lands, die momenteel enkel voor de Engelse versie beschikbaar is.
Alle foto's werden aangeleverd door Wouter Debisschop. Meer knappe foto's vind je op zijn Instagram-pagina Tabletopping.
Alle foto's werden aangeleverd door Wouter Debisschop. Meer knappe foto's vind je op zijn Instagram-pagina Tabletopping.
Pro
- Ziet er erg aantrekkelijk uit met kwalitatieve spelonderdelen
- Speelt vlot
- Hoge herspeelbaarheid
Con
- Het gevoel van 'exploratie' ontbreekt enigszins
- Minder complex dan je initieel zou verwachten (al zal dat voor sommigen een pluspunt zijn)
- Geluksfactor blijft wel wat aanwezig
8
Over
Beschikbaar vanaf
5 januari 2026
Uitgever
- White Goblin Games
Designer
Meng Chunlin
Aantal spelers
2 - 4
Tijdsduur
40 - 80 minuten
