In Sarogeto volgen we Grace, een vrouw die worstelt met de pijn van haar verleden en de onzekerheid over haar toekomst. De film, afgeleid van het Japanse woord voor surrogaat, onthult niet meteen waar het verhaal naartoe zal leiden, maar bouwt de spanning langzaam op. Sarogeto werd in 2021 uitgebracht, maar kreeg sindsdien weinig publieke aandacht, afgezien van enkele vertoningen op filmfestivals dat jaar.
De film is geschreven en geregisseerd door Nico Santucci en heeft een cast met onder meer Ikumi Yoshimatsu, Eric Roberts, Winsor Harmon, Ruby Park, Koji Niiya en Aki Aleong. Sarogeto is opgedragen aan Ewa Tillman, die, vanwege een ongeneeslijke ziekte, besloot tot euthanasie in Zwitserland.
Jaren later woont Grace, nu volwassen, in de Verenigde Staten. Ze lijkt een gelukkig leven te leiden met haar man en kind, maar krijgt het schokkende nieuws dat ze een ongeneeslijke longtumor heeft. Om haar gezin te ontzien verbergt ze haar ziekte en zoekt troost bij een oude vriend, die arts is, in de hoop op een andere diagnose. Wanneer dat vergeefs blijkt, besluit Grace zich te richten op haar gezin en stelt voor een nanny in huis te nemen. Tegelijkertijd worstelt ze met vragen over haar nalatenschap. In haar zoektocht naar innerlijke rust en verlichting, voor zowel zichzelf als haar familie, kiest ze uiteindelijk voor een controversiële weg.
De acteerprestaties in Sarogeto zijn wisselend van kwaliteit en komen soms onnatuurlijk of gekunsteld over. Dit lijkt deels te wijten aan een script, dat niet altijd overtuigend uit de verf komt, en regie die de timing niet consistent houdt. Pauzes in dialogen voelen vaak ongemakkelijk aan, omdat ze soms te kort zijn of net te lang doorgaan, wat het tempo van de film uit balans brengt. Naarmate de film vordert, wordt dit meer merkbaar. Hoewel er duidelijk wordt geprobeerd een sfeer van spanning en mysterie te creëren, slaagt men daar niet volledig in, waardoor de impact van het narratief afzwakt.
Het centrale thema van Sarogeto draait om spiritualiteit, psychische aandoeningen en depressie. Hoewel het in de beginfase niet meteen duidelijk is waar het verhaal naartoe gaat, voel je wel dat de film een verkenning is van de menselijke geest en de zoektocht naar innerlijke rust. Naarmate het verhaal vordert, wordt het gemakkelijker om de puzzelstukjes in elkaar te leggen.
De film is geschreven en geregisseerd door Nico Santucci en heeft een cast met onder meer Ikumi Yoshimatsu, Eric Roberts, Winsor Harmon, Ruby Park, Koji Niiya en Aki Aleong. Sarogeto is opgedragen aan Ewa Tillman, die, vanwege een ongeneeslijke ziekte, besloot tot euthanasie in Zwitserland.
Het geheim van Grace
Shizuoka, Japan, 1969. In een flashback zien we de jonge Grace die de urn van haar overleden moeder draagt, maar deze per ongeluk laat vallen. Haar vader, overmand door verdriet, wordt boos en geeft haar de schuld van haar moeders dood. Hoewel hij zich snel verontschuldigt en toegeeft niet te weten hoe hij met zijn verlies moet omgaan, besluit hij haar achter te laten en naar Hong Kong te gaan om werk te zoeken. Deze gebeurtenis zal haar jeugd voor altijd tekenen.Ze verbergt haar ziekte om haar gezin te beschermen.
Jaren later woont Grace, nu volwassen, in de Verenigde Staten. Ze lijkt een gelukkig leven te leiden met haar man en kind, maar krijgt het schokkende nieuws dat ze een ongeneeslijke longtumor heeft. Om haar gezin te ontzien verbergt ze haar ziekte en zoekt troost bij een oude vriend, die arts is, in de hoop op een andere diagnose. Wanneer dat vergeefs blijkt, besluit Grace zich te richten op haar gezin en stelt voor een nanny in huis te nemen. Tegelijkertijd worstelt ze met vragen over haar nalatenschap. In haar zoektocht naar innerlijke rust en verlichting, voor zowel zichzelf als haar familie, kiest ze uiteindelijk voor een controversiële weg.
Mysterie zonder overtuiging
De openingsscènes van Sarogeto zijn dromerig, met zachte beelden, betekenisvolle citaten en een subtiele mix van piano en strijkinstrumenten die de introspectieve toon van de film versterken. De warme kleurtonen vallen meteen op, geven de scènes een melancholische ondertoon en sluiten perfect aan bij de esthetiek van het verhaal.De acteerprestaties in Sarogeto zijn wisselend van kwaliteit en komen soms onnatuurlijk of gekunsteld over. Dit lijkt deels te wijten aan een script, dat niet altijd overtuigend uit de verf komt, en regie die de timing niet consistent houdt. Pauzes in dialogen voelen vaak ongemakkelijk aan, omdat ze soms te kort zijn of net te lang doorgaan, wat het tempo van de film uit balans brengt. Naarmate de film vordert, wordt dit meer merkbaar. Hoewel er duidelijk wordt geprobeerd een sfeer van spanning en mysterie te creëren, slaagt men daar niet volledig in, waardoor de impact van het narratief afzwakt.
Het centrale thema van Sarogeto draait om spiritualiteit, psychische aandoeningen en depressie. Hoewel het in de beginfase niet meteen duidelijk is waar het verhaal naartoe gaat, voel je wel dat de film een verkenning is van de menselijke geest en de zoektocht naar innerlijke rust. Naarmate het verhaal vordert, wordt het gemakkelijker om de puzzelstukjes in elkaar te leggen.
Conclusie
Sarogeto heeft zeker visuele charme, met een dromerige sfeer die je meeneemt in een verhaal over spiritualiteit. Het is echter duidelijk dat de regisseur nog aan het begin van zijn carrière staat. De scènes voelen soms traag en onsamenhangend aan, met een script dat het tempo niet bevordert en daarmee de impact van de acteerprestaties beperkt. Ondanks deze tekortkomingen slaagt de film er wel in de kernboodschap duidelijk over te brengen.
Pro
- Interessant uitgangspunt
- Enkele sterke momenten
Con
- Gebrek aan focus in de regie
- Vele losse eindjes, weinig structuur
- Onvoldoende uitwerking van belangrijke elementen
5
Over deze film
Genre
- Drama
Speelduur
93 minuten
Regie
Nico Santucci
Cast
Eric Roberts, Winsor Harmon, Ikumi Yoshimatsu
Uitgever
Gravitas Ventures
