In de prille begindagen van de Italiaanse race-meesters van Milestone, toen ze nog door het leven gingen als Graffiti, brachten ze een high octane arcaderacer uit voor MS-DOS, genaamd Screamer. De game kreeg uiteindelijk nog drie sequels, die steeds verder afweken van het originele concept, en daarna stierf de reeks een stille dood. De focus van de ontwikkelaar verschoof uiteindelijk zelfs naar gemotoriseerde tweewielers. Hot Wheels Unleashed bewees echter dat ze het nog steeds in hun mars hadden om boeiende arcaderacers te maken, en ziedaar: anno 2024 werd tijdens de Game Awards zowaar een reboot van Screamer aangekondigd. Sinds deze week kunnen we eindelijk aan de slag met deze nieuwe arcaderacer.
Met de laatste Screamer-game, die trouwens niet meer werd ontwikkeld door Milestone, kregen we zowaar een 4x4 offroad simulator en dus moeten de Italianen gedacht hebben dat het hoog tijd was om terug naar de roots te gaan. We keren dus terug naar het circuit, waar we aan hoge snelheid door de bochten scheuren in flitsende bolides. Met deze reboot gooien ze het echter over een nog andere boeg en combineert Milestone haar passie voor racen met Japanse anime en manga. Dit klonk als iets dat helemaal in mijn straatje past en dus dook ik met plezier in de wereld van Screamer
.
Ik moet toegeven dat ik toch net iets meer had verwacht van het verhaal, ondanks dat er de nodige aandacht is gegaan naar de productiewaarden. Zo werden de cutscenes verzorgd door de gerenommeerde studio Polygon Pictures en draven bekende stemacteurs op zoals Troy Baker, Aleks Le, Lori Alan en zelfs onze eigen Jonathan Demoor. Helaas biedt dit weinig soelaas aan, want veel van het verhaal voelt simpelweg aan als rond de pot draaien en bovendien wordt het grotendeels verteld met behulp van visual novel-achtige segmenten die in groot contrast zijn met de cutscenes en actievolle races. Niet dat ze lelijk getekend zijn, maar ze halen het tempo uit de ervaring. Bovendien spreekt net als in Tekken ook elk personage in zijn eigen taal, iets dat in theorie zeker interessant klinkt, maar in de praktijk gewoon vreemd overkomt. Japanners die plots Italiaans verstaan of een Indiase die vlot begrijpt wat een Vlaming zegt ... bij mij klikte het ook hier niet, mede omdat de stemmen voor sommige personages ook gewoon niet passen, met uitschieter die van Jonathan Demoor. Daarnaast zit de moeilijkheidsgraad momenteel ook nog niet helemaal juist. Sommige races win je probleemloos, terwijl anderen verschrikkelijk moeilijk zijn, zelfs als je speelt op de Story-moeilijkheidsgraad. Gelukkig is Milestone zich hiervan bewust, en zorgde de Day One-patch voor enkele verbeteringen en beloven ze de moeilijkheidsgraad nog verder te balanceren.
Al deze features voegen een zekere complexiteit toe aan de gameplay. De timing bij het semi-automatisch schakelen is zeer belangrijk en het gebruik van de rechter schouderknop voor je schild/aanval wordt bemoeilijkt omdat je jouw wijsvinger tegelijkertijd ook gebruikt om gas te geven met de rechter trigger. Ondertussen gebruik je ook de rechter joystick om je wagen de bocht in te gooien en te driften, net als in Inertial Drift. Ondertussen vlieg je op hoge snelheid door de levels. De game vergt dus enige oefening, maar eens je de gameplay onder de knie hebt, zorgt het alvast voor een boeiende race-ervaring. Heb je alsnog moeite met de controls, dan kan je ook enkele hulpmiddelen inzetten zoals stuur- en remassistentie, een arcade throttle waarbij je zelf geen gas hoeft te geven of de mogelijkheid om de offline snelheid te verminderen. Let wel op dat de zogenaamde 'neural' assistentie invloed heeft op je snelheid, wat ten koste kan gaan van je resultaten.
Naast de verhaalmodus biedt het spel een Arcade-modus waarin je verschillende racetypes kan ontdekken en een multiplayermodus. In Arcade vind je naast het gewone racen, al dan niet in team, ook Score Challenge, Time Attack, Checkpoints en Overdrive Challenge. Deze speciale modi hebben elk hun eigen online leaderboards. In Overdrive Challenge probeer je zolang mogelijk in overdrive te rijden zonder te botsen, terwijl Score Challenge je een consecutief aantal uitdagingen voorschotelt met als laatste steeds een baasgevecht. Het leuke is dat elke race die je doet ook dingen vrijspeelt, en je dus niet gebonden bent aan de verhaalmodus om personages, tracks of andere dingen vrij te spelen. Zelfs online race laat je dingen vrijspelen. Wil je tegen andere spelers spelen, dan kan je dit zowel lokaal doen met vier spelers, als offline met maximaal zestien spelers. Momenteel kan je enkel quick races spelen, maar binnenkort zal de game ook een uitgebreidere online mode krijgen.
Over het technische luik valt ook wel wat te vertellen. Hoe het spel draait op console kan ik helaas niet zeggen, maar de pc-versie is alvast bijzonder goed geoptimaliseerd. Ik ben geen bugs of crashes tegengekomen, op een moment tijdens een race waarbij mijn wagen rare kuren kreeg, maar verder was de ervaring haast vlekkeloos. Op mijn computer (RTX 4080, Intel i7 13th Gen, 32 GB RAM-geheugen) draaide het spel bijzonder soepel en haalde ik zelfs op de hoogste 'Epic'-settings, met 1440p en balanced DLSS een framerate van ongeveer negentig frames per seconde, en dit zelfs zonder frame generation. Zonder upscaling zat ik rond de veertig frames per seconde. Ik was verder ook verbaasd over hoe vlot het spel draaide op de Steam Deck. Je maakt natuurlijk wat compromissen tegenover je pc, maar het was opvallend goed speelbaar op deze handheld. Ondanks alle actie en visuele pracht, is het dus zeker niet de meest grafisch intensieve game.
Met de laatste Screamer-game, die trouwens niet meer werd ontwikkeld door Milestone, kregen we zowaar een 4x4 offroad simulator en dus moeten de Italianen gedacht hebben dat het hoog tijd was om terug naar de roots te gaan. We keren dus terug naar het circuit, waar we aan hoge snelheid door de bochten scheuren in flitsende bolides. Met deze reboot gooien ze het echter over een nog andere boeg en combineert Milestone haar passie voor racen met Japanse anime en manga. Dit klonk als iets dat helemaal in mijn straatje past en dus dook ik met plezier in de wereld van Screamer
Geen alledaags kampioenschap
Het centrale element in Screamer is de verhaalmodus. De game laat je dus niet gewoon rondjes rijden, maar omkadert dit met een verhaal dat draait rond het Tournament, een kampioenschap dat ergens in de toekomst plaatsvindt in de dystopische stad Neo Rey en omstreken. In dit illegale kampioenschap dat wordt georganiseerd door de mysterieuze Mr. A, strijden vijf teams met elk drie races voor een fabelachtige prijs van maar liefst honderd miljard dollar, maar er staat natuurlijk meer op het spel. Elke racer heeft natuurlijk zijn eigen agenda om deel te nemen, zij het roem, zichzelf willen bewijzen of zelfs wraak. Doorheen de verhaalmodus volg je de beproevingen en tegenslagen van de verschillende team en de racepiloten.Ik moet toegeven dat ik toch net iets meer had verwacht van het verhaal, ondanks dat er de nodige aandacht is gegaan naar de productiewaarden. Zo werden de cutscenes verzorgd door de gerenommeerde studio Polygon Pictures en draven bekende stemacteurs op zoals Troy Baker, Aleks Le, Lori Alan en zelfs onze eigen Jonathan Demoor. Helaas biedt dit weinig soelaas aan, want veel van het verhaal voelt simpelweg aan als rond de pot draaien en bovendien wordt het grotendeels verteld met behulp van visual novel-achtige segmenten die in groot contrast zijn met de cutscenes en actievolle races. Niet dat ze lelijk getekend zijn, maar ze halen het tempo uit de ervaring. Bovendien spreekt net als in Tekken ook elk personage in zijn eigen taal, iets dat in theorie zeker interessant klinkt, maar in de praktijk gewoon vreemd overkomt. Japanners die plots Italiaans verstaan of een Indiase die vlot begrijpt wat een Vlaming zegt ... bij mij klikte het ook hier niet, mede omdat de stemmen voor sommige personages ook gewoon niet passen, met uitschieter die van Jonathan Demoor. Daarnaast zit de moeilijkheidsgraad momenteel ook nog niet helemaal juist. Sommige races win je probleemloos, terwijl anderen verschrikkelijk moeilijk zijn, zelfs als je speelt op de Story-moeilijkheidsgraad. Gelukkig is Milestone zich hiervan bewust, en zorgde de Day One-patch voor enkele verbeteringen en beloven ze de moeilijkheidsgraad nog verder te balanceren.
De kneepjes van het vak leren
Uiteindelijk is de verhaalmodus vooral een manier om het spel stapsgewijs onder de knie te krijgen. Er zijn immers heel wat mechanismes waar je jezelf mee vertrouwd zal moeten maken. Dit is namelijk geen gewone racer waarbij je gewoon door de bochten drift. De auto's zijn hier namelijk uitgerust met een bijzondere technologie, het Echo System, dat heel wat coole features herbergt. Zo krijg je een kleine boost wanneer je op het juiste moment schakelt, is er een krachtigere boost die je kan activeren, kan je een schild activeren, of kan je jezelf als een projectiel afvuren richting andere wagens. Ontploft je wagen, dan reconstrueert deze technologie ook je auto. De game voegt inderdaad een destructief element toe aan het racen en doet zo zelfs wat denken aan spellen zoals Burnout, Split/Second of Onrush, maar dan met een anime-esthetiek.Al deze features voegen een zekere complexiteit toe aan de gameplay. De timing bij het semi-automatisch schakelen is zeer belangrijk en het gebruik van de rechter schouderknop voor je schild/aanval wordt bemoeilijkt omdat je jouw wijsvinger tegelijkertijd ook gebruikt om gas te geven met de rechter trigger. Ondertussen gebruik je ook de rechter joystick om je wagen de bocht in te gooien en te driften, net als in Inertial Drift. Ondertussen vlieg je op hoge snelheid door de levels. De game vergt dus enige oefening, maar eens je de gameplay onder de knie hebt, zorgt het alvast voor een boeiende race-ervaring. Heb je alsnog moeite met de controls, dan kan je ook enkele hulpmiddelen inzetten zoals stuur- en remassistentie, een arcade throttle waarbij je zelf geen gas hoeft te geven of de mogelijkheid om de offline snelheid te verminderen. Let wel op dat de zogenaamde 'neural' assistentie invloed heeft op je snelheid, wat ten koste kan gaan van je resultaten.
De game vergt enige oefening, maar eens je de gameplay onder de knie hebt, zorgt het alvast voor een boeiende race-ervaring
Naast de verhaalmodus biedt het spel een Arcade-modus waarin je verschillende racetypes kan ontdekken en een multiplayermodus. In Arcade vind je naast het gewone racen, al dan niet in team, ook Score Challenge, Time Attack, Checkpoints en Overdrive Challenge. Deze speciale modi hebben elk hun eigen online leaderboards. In Overdrive Challenge probeer je zolang mogelijk in overdrive te rijden zonder te botsen, terwijl Score Challenge je een consecutief aantal uitdagingen voorschotelt met als laatste steeds een baasgevecht. Het leuke is dat elke race die je doet ook dingen vrijspeelt, en je dus niet gebonden bent aan de verhaalmodus om personages, tracks of andere dingen vrij te spelen. Zelfs online race laat je dingen vrijspelen. Wil je tegen andere spelers spelen, dan kan je dit zowel lokaal doen met vier spelers, als offline met maximaal zestien spelers. Momenteel kan je enkel quick races spelen, maar binnenkort zal de game ook een uitgebreidere online mode krijgen.
Technisch bijna feilloos
In totaal zijn er alvast vijftien personages met hun eigen specialiteiten, tweeëndertig circuits en een hoop stickers en kleurenschema's vrij te spelen. De personages en wagens zien er alvast geweldig uit, alsof ze rechtstreeks uit een anime zoals Redline komen. De circuits bevatten ook een goede diversiteit in omgevingen, van stedelijke en industriële complexen tot tochtjes doorheen een bos of vervallen ruïnes in een woestijn. Visueel ziet het spel er verder alvast sterk uit, met knappe en kleurrijke graphics. De hele nineties vibe die de game uitstraalt past ook perfect bij de setting en dit alles wordt versterkt door een stevige elektronische soundtrack. Op audiovisueel vlak ga je mij dus niet horen klagenOver het technische luik valt ook wel wat te vertellen. Hoe het spel draait op console kan ik helaas niet zeggen, maar de pc-versie is alvast bijzonder goed geoptimaliseerd. Ik ben geen bugs of crashes tegengekomen, op een moment tijdens een race waarbij mijn wagen rare kuren kreeg, maar verder was de ervaring haast vlekkeloos. Op mijn computer (RTX 4080, Intel i7 13th Gen, 32 GB RAM-geheugen) draaide het spel bijzonder soepel en haalde ik zelfs op de hoogste 'Epic'-settings, met 1440p en balanced DLSS een framerate van ongeveer negentig frames per seconde, en dit zelfs zonder frame generation. Zonder upscaling zat ik rond de veertig frames per seconde. Ik was verder ook verbaasd over hoe vlot het spel draaide op de Steam Deck. Je maakt natuurlijk wat compromissen tegenover je pc, maar het was opvallend goed speelbaar op deze handheld. Ondanks alle actie en visuele pracht, is het dus zeker niet de meest grafisch intensieve game.
Conclusie
Met Screamer haalt Milestone een stukje geschiedenis van onder het stof en blaast ze een verloren gewaande reeks nieuw leven in door inspiratie te zoeken bij de Japanse anime en manga. Het resultaat is een stijlvolle, lichtjes chaotische, maar vooral plezante arcaderacer met interessante mechanics en flitsende actie. De verhaalmodus waarmee het spel wilt uitpakken, weet helaas niet aan de verwachtingen te voldoen en de controls kunnen voor sommigen een struikelblok zijn, maar eens je die mankementjes aan de kant schuift, zal je ontdekken dat deze furieuze arcaderacer heel wat in zijn mars heeft.
Pro
- Stijlvolle en hypersnelle actie
- Anime-sfeertje
- Veel content
- Audiovisuele stijl
Con
- Matige verhaalmodus
- Controls vergen enige gewenning
- Voice-acting niet altijd even geslaagd
8
Over
Beschikbaar vanaf
26 maart 2026
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Racing
Ontwikkelaar
- Milestone
Uitgever
- Milestone
