Josef Fares en zijn studio Hazelight Studios weten perfect waarmee ze bezig zijn. Het team brengt steeds schitterende coöperatieve games uit onder de vleugels van Electronic Arts, maar de eerste game was Brothers: A Tale of Two Sons. Nadien volgden A Way Out, It Takes Two en sinds kort ook Split Fiction. Met uitzondering van de eerste game heb je steeds een partner nodig om het verhaal te doorlopen en dat pakte telkens ontzettend goed uit. Ik ben al sinds 2013, toen Brothers: A Tale of Two Sons verscheen, verkocht en volg de ontwikkelingen van de nieuwe games op de voet. En ja, ook Split Fiction is er weer boenk op!
Normaal trek ik BG-lid Reaper bij zijn nekvel, want hij was afgelopen spellen telkens de Chinese vrijwilliger die mij vergezelde in mijn avonturen. Mijn bijna elfjarige dochter was bij het zien van een trailer van Split Fiction
echter zo enthousiast dat ik haar vraag om mee te spelen niet kon negeren. En zo geschiedde. Ik kroop in de huid van Zoe, de dochter speelde als Mio en wat volgde waren een twaalftal uren aan onvergetelijke avonturen.
Mio en Zoe komen samen in hun fantasieën terecht, waarbij de ene keer de wereld van Zoe tot leven wordt gebracht, terwijl het andere momenten de beurt is aan Mio's fantasie. Waar de ene nogal into sciencefiction is, houdt de andere meer van fantasy. En die werelden worden dus afgewisseld. Al snel beseffen beide dames dat er iets niet koosjer is en merken ze dat CEO J.D. Rader meer plannen heeft. Zo wil hij de machine niet stilleggen, dus zit er voor Mio en Zoe niets anders op dan een manier te vinden om te ontsnappen. Dat is echter makkelijker gezegd dan gedaan, want de machine genereert de ene na de andere fout, met vreemde glitches tot gevolg. Dat zorgt ervoor dat het duo voor een pak uitdagingen komt te staan ...
Soms loop je door een idyllisch landschap, omgeven door rust. Hierdoor kun je genieten van wat de ontwikkelaars allemaal uit hun hoed toverden. Want het moet worden gezegd: de omgevingen zien er werkelijk schitterend uit. Zelfs de vergezichten zijn om vingers en duimen bij af te likken. Je ziet en voelt de liefde die Hazelight Studios voor het vak heeft. Originele elementen worden afgewisseld door zaken die we al enkele keren hebben gezien, maar het vormt samen een mooi geheel waarbij er geen sprake is van repetitiviteit. Wel vond ik sommige secties nogal chaotisch. Je moet bijvoorbeeld eens racen of vliegen, waarbij er vanalles en nog wat naar je hoofd wordt geslingerd. Er gebeurt op dat moment bijzonder veel op het scherm, waardoor je geen oog meer hebt voor de rest. En dat is toch wel een jammere zaak.
Hoewel ik af en toe een klein minpuntje vermeld, weegt dat hoegenaamd niet op tegen al het schitterende dat Split Fiction je biedt. En net zoals in It Takes Two, ja sorry, de vergelijking moet op sommige vlakken worden gemaakt, zijn de baasgevechten weer een zaligheid. Die blinken uit in originaliteit, passen perfect binnen het verhaal en geven een gevoel van voldoening eens je die hebt voltooid door goed samen te werken. Moeilijk wordt het echter nooit. Zowel mijn dochter als ikzelf gingen regelmatig eens dood, maar de checkpoints zijn vergevingsgezind. Zo is het nooit een straf als je eens een sprong slordig neemt of als Rambo door een gebied loopt terwijl er verwacht wordt wat meer geduld te hebben. Split Fiction zit op alle vlakken weer bijzonder goed in elkaar. Ik ben nu al benieuwd naar wat Josef Fares volgende keer uit zijn hoed zal toveren!
Normaal trek ik BG-lid Reaper bij zijn nekvel, want hij was afgelopen spellen telkens de Chinese vrijwilliger die mij vergezelde in mijn avonturen. Mijn bijna elfjarige dochter was bij het zien van een trailer van Split Fiction
Welkom in enkele schitterende fantasiewerelden!
Mio en Zoe kennen elkaar niet. De twee individuen komen aan in hetzelfde bedrijf, want beiden hebben ze maar één doel: het publiceren van hun boek. Daarvoor sluiten ze een overeenkomst met Rader Publishing, waarbij een experimentele machine zal worden getest. Terwijl Zoe dit ziet als haar kans om als echte auteur door het leven te gaan, zijn het de dollars in Mio's ogen die haar overstag doen gaan. Samen met vier anderen nemen ze deel aan dit experiment, waarbij ze hun verhalen en fantasieën zelf kunnen beleven dankzij een simulator. Ze kruipen elk in een bubbel en worden in een soort comateuze toestand gebracht, maar bij Mio en Zoe loopt het fout. Mio wantrouwt het boeltje en bedenkt zich, maar komt door een worsteling in de bubbel van Zoe. Daar is de machine niet voor gemaakt, dus gebeuren er enkele rare dingen ...Josef Fares en zijn team zijn genieën!
Mio en Zoe komen samen in hun fantasieën terecht, waarbij de ene keer de wereld van Zoe tot leven wordt gebracht, terwijl het andere momenten de beurt is aan Mio's fantasie. Waar de ene nogal into sciencefiction is, houdt de andere meer van fantasy. En die werelden worden dus afgewisseld. Al snel beseffen beide dames dat er iets niet koosjer is en merken ze dat CEO J.D. Rader meer plannen heeft. Zo wil hij de machine niet stilleggen, dus zit er voor Mio en Zoe niets anders op dan een manier te vinden om te ontsnappen. Dat is echter makkelijker gezegd dan gedaan, want de machine genereert de ene na de andere fout, met vreemde glitches tot gevolg. Dat zorgt ervoor dat het duo voor een pak uitdagingen komt te staan ...
Split Fiction is genieten van begin tot eind!
Net zoals in It Takes Two, dat me elke twee minuten wel op een of andere manier wist te verrassen, moeten beide spelers samenwerken om succesvol het verhaal te doorlopen. De ene keer gebeurt dat in een kleurrijke fantasiewereld, de andere keer gaat het er gewelddadiger aan toe in Mio's scifi-verhalen. Maak je alvast klaar om kennis te maken met reuzen, draken en toffe spreuken, terwijl ook allerhande technologische snufjes hun opwachting zullen maken. Eigenlijk is alles wat je tegenkomt in Split Fiction een spoiler, dus ik doe mijn best om de verrassing erin te houden. En hoewel het nieuwe er een beetje af is, want we hebben al héél originele dingen gezien in It Takes Two, slaagt Fares' team er alleszins in om nog enkele verrassingen uit de hoed te toveren. Wel vond ik sommige secties iets te langdradig, maar dat is eerder een persoonlijk gevoel.Maak je opnieuw klaar voor enkele verrassingen!
Soms loop je door een idyllisch landschap, omgeven door rust. Hierdoor kun je genieten van wat de ontwikkelaars allemaal uit hun hoed toverden. Want het moet worden gezegd: de omgevingen zien er werkelijk schitterend uit. Zelfs de vergezichten zijn om vingers en duimen bij af te likken. Je ziet en voelt de liefde die Hazelight Studios voor het vak heeft. Originele elementen worden afgewisseld door zaken die we al enkele keren hebben gezien, maar het vormt samen een mooi geheel waarbij er geen sprake is van repetitiviteit. Wel vond ik sommige secties nogal chaotisch. Je moet bijvoorbeeld eens racen of vliegen, waarbij er vanalles en nog wat naar je hoofd wordt geslingerd. Er gebeurt op dat moment bijzonder veel op het scherm, waardoor je geen oog meer hebt voor de rest. En dat is toch wel een jammere zaak.
Hoewel ik af en toe een klein minpuntje vermeld, weegt dat hoegenaamd niet op tegen al het schitterende dat Split Fiction je biedt. En net zoals in It Takes Two, ja sorry, de vergelijking moet op sommige vlakken worden gemaakt, zijn de baasgevechten weer een zaligheid. Die blinken uit in originaliteit, passen perfect binnen het verhaal en geven een gevoel van voldoening eens je die hebt voltooid door goed samen te werken. Moeilijk wordt het echter nooit. Zowel mijn dochter als ikzelf gingen regelmatig eens dood, maar de checkpoints zijn vergevingsgezind. Zo is het nooit een straf als je eens een sprong slordig neemt of als Rambo door een gebied loopt terwijl er verwacht wordt wat meer geduld te hebben. Split Fiction zit op alle vlakken weer bijzonder goed in elkaar. Ik ben nu al benieuwd naar wat Josef Fares volgende keer uit zijn hoed zal toveren!
Conclusie
Split Fiction is weer een game die je gespeeld MOET hebben. Net als It Takes Two weet het regelmatig te verrassen. Qua gameplay hebben we een aantal zaken wel al eens gezien, maar alles wordt gepresenteerd in schitterende werelden waarbij het telkens genieten is. De ene keer let je op een drakenei in een idyllisch fantasielandschap, terwijl je de andere keer op een motor door een sciencefiction-stad sjeest aan een rotvaart. Sommige secties zijn wat langdradig, maar dat wordt meer dan goedgemaakt door schitterende baasgevechten, uitmuntend leveldesign en het verhaal dat op een bijzonder leuke manier wordt gebracht!
Pro
- Verrast weer op enkele manieren
- Origineel, knap gebracht verhaal
- Zowel online als offline co-op
- Twaalf uur genieten
Con
- Sommige secties wat langdradig
- Het nieuwe is er een beetje af
9
Over
Beschikbaar vanaf
6 maart 2025
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- Adventure
- Platformer
Ontwikkelaar
- Hazelight Studios
Uitgever
- Electronic Arts
