Twee jaar geleden brachten Asmodee en Zygomatic Sonic Super Teams uit, een familiebordspel waarin spelers racen als Sonic en co, en je jouw team als eerste over de finishlijn probeert te krijgen. Sonic The Hedgehog leende zich natuurlijk perfect voor dit type spel en nu proberen de makers dit succes te herhalen door de formule toe te passen op een andere populaire franchise. Jawel, deze keer zullen we racen met de X-wing, Millennium Falcon, TIE fighter en zelfs de Death Star, in Star Wars Super Teams.
Verwacht je hier dus niet aan een serieus Star Wars-bordspel in de trend van Star Wars Rebellion, Imperial Assault of Outer Rim, maar eerder een luchtig spelletje dat Star Wars als thema gebruikt. De formule kreeg een nieuw likje verf en enkele mechanics werden aangepast voor een vlotte transitie van Green Hill Zone naar een Galaxy far, far away. Omdat mijn zoon van bijna acht intussen Star Wars aan het ontdekken is, was dit natuurlijk het ideale spel om samen met hem te spelen. Net als Sonic Super Teams, kreeg ook Star Wars Super Teams
een adviesleeftijd van zeven jaar opgeplakt, en met een speelduur van ongeveer dertig minuten is het ideaal om met kinderen te spelen. Het concept slaat natuurlijk nergens op, maar dat wil niet zeggen dat het niet amusant kan zijn om met de Tantive IV en Jedi Starfighter tegen een Star Destroyer en de Death Star te racen.
Om de schepen te bewegen, speel je kaarten uit je hand. De Super Teams-formule voegt echter een kleine twist toe aan het concept. De kaarten van alle spelers worden namelijk in één stapel geschud en vervolgens krijgt elke speler zes kaarten. Je zal dus niet enkel kaarten van je eigen team in je handen hebben, maar ook van je tegenstanders. Zo zal je niet enkel jouw schepen, maar ook die van de andere spelers bewegen. In combinatie met de verschillende effecten op het bord, kan je zo spelers lekker treiteren en zal je zien dat het belangrijk is om de kaarten op het juiste moment te spelen. Zo zijn er verdubbelaar-vakjes die het aantal bewegingen op de kaart verdubbelt als er een schip op staat. Staat een tegenstander op zo'n vakje, dan wil je natuurlijk zelf die één in zijn kleur spelen voordat hijzelf een vier kan spelen en zo acht stappen mag doen.
Andere effecten op het bord zijn bijvoorbeeld het asteroïdeveld dat elke waarde van een kaart naar een één verandert en het Maw-veld, een zone van meerdere vakjes die je in één keer moet doorkruisen, anders moet je terugkeren naar het dichtstbijzijnde normale veld. Een bonusveld geeft je dan weer een bonuskaart die je kan gebruiken wanneer een speler een schip van jouw kleur beweegt. Ook hier heb je heel wat effecten, zoals de mogelijkheid om door het Maw-veld te navigeren in plaats van terug te keren, een '+1' voor je bewegingen of een anker waarbij je naar hetzelfde vakje kan bewegen als een schip dat je net heeft ingehaald. Dit alles zorgt natuurlijk voor een heel interactieve ervaring, die door zijn eenvoud wel vooral afgestemd is op jongere spelers.
Verder was ik aangenaam verrast door de productiekwaliteit van het spel. De doos voelt stevig aan en komt met plastic doorkijkgaten waardoor je de miniaturen kan zien voordat je het spel koopt (persoonlijk lijken de Sonic-figuurtjes mij wel net iets fijner dan de grijze schepen hier). In de doos vind je ook een handige insert, waar je alle spelonderdelen mooi in kan opbergen. De kaarten zijn niet de meest dikke kaarten, waardoor ze wel rap plooien, maar er is wel ruimte in de insert om ze gesleeved op te bergen. Het bord ten slotte is knap vormgegeven en redelijk groot als je het openvouwt. Deze keer maak je geen rondje, maar heb je een start- en een eindpunt, en zelfs kruisende paden. Het is wel spijtig dat er opnieuw geen tweede lay-out werd voorzien op de achterkant van het bord, een minpunt dat ook aanwezig was bij Sonic Super Teams.
Verwacht je hier dus niet aan een serieus Star Wars-bordspel in de trend van Star Wars Rebellion, Imperial Assault of Outer Rim, maar eerder een luchtig spelletje dat Star Wars als thema gebruikt. De formule kreeg een nieuw likje verf en enkele mechanics werden aangepast voor een vlotte transitie van Green Hill Zone naar een Galaxy far, far away. Omdat mijn zoon van bijna acht intussen Star Wars aan het ontdekken is, was dit natuurlijk het ideale spel om samen met hem te spelen. Net als Sonic Super Teams, kreeg ook Star Wars Super Teams
Racen door het sterrenstelsel
Wanneer je de doos van Star Wars Super Teams in handen neemt, word je meteen begroet door de fijne artwork van Derek Laufman. De visuele stijl zou ik omschrijven als chibi, de ruimtetuigen zien er dus lichtjes vervormd en klein uit om een zekere schattigheidsfactor te hebben. Dit zal je meteen ook merken aan de miniaturen die je in de doos vindt. Deze zijn niet heel gedetailleerd, maar je herkent wel meteen om welke iconische schepen het gaat. De schepen hebben ook accenten in de spelerskleuren, zodat je meteen weet welke schepen de duo's vormen. In dit spel speel je namelijk met twee schepen die je probeert over de finish te loodsen. Speel je met twee spelers, dan speel je elk me twee kleuren en bij drie spelers wordt er één team uitgelaten. Het spel komt echter het beste tot zijn recht wanneer je met vier speelt en je in teams van twee spelers speelt, waarbij het team dat als eerste zijn vier schepen over de eindmeet krijgt, de overwinning in de wacht sleept.Om de schepen te bewegen, speel je kaarten uit je hand. De Super Teams-formule voegt echter een kleine twist toe aan het concept. De kaarten van alle spelers worden namelijk in één stapel geschud en vervolgens krijgt elke speler zes kaarten. Je zal dus niet enkel kaarten van je eigen team in je handen hebben, maar ook van je tegenstanders. Zo zal je niet enkel jouw schepen, maar ook die van de andere spelers bewegen. In combinatie met de verschillende effecten op het bord, kan je zo spelers lekker treiteren en zal je zien dat het belangrijk is om de kaarten op het juiste moment te spelen. Zo zijn er verdubbelaar-vakjes die het aantal bewegingen op de kaart verdubbelt als er een schip op staat. Staat een tegenstander op zo'n vakje, dan wil je natuurlijk zelf die één in zijn kleur spelen voordat hijzelf een vier kan spelen en zo acht stappen mag doen.
Een heel interactieve ervaring, die door zijn eenvoud wel vooral afgestemd is op jongere spelers.
Andere effecten op het bord zijn bijvoorbeeld het asteroïdeveld dat elke waarde van een kaart naar een één verandert en het Maw-veld, een zone van meerdere vakjes die je in één keer moet doorkruisen, anders moet je terugkeren naar het dichtstbijzijnde normale veld. Een bonusveld geeft je dan weer een bonuskaart die je kan gebruiken wanneer een speler een schip van jouw kleur beweegt. Ook hier heb je heel wat effecten, zoals de mogelijkheid om door het Maw-veld te navigeren in plaats van terug te keren, een '+1' voor je bewegingen of een anker waarbij je naar hetzelfde vakje kan bewegen als een schip dat je net heeft ingehaald. Dit alles zorgt natuurlijk voor een heel interactieve ervaring, die door zijn eenvoud wel vooral afgestemd is op jongere spelers.
Meer dan enkel de Force nodig voor de overwinning
Onze zoon vond het echter niet zo fijn dat hij ook kaarten moest spelen van andere kleuren, en dus niet enkel zijn eigen schepen moest voortbewegen. Het is dus op zich een interessant mechanisme, dat toch niet iedereen zal aanspreken. Tijdens een van onze eerste spelletjes had hij bijvoorbeeld enkel nog twee rode kaarten in zijn hand, waarmee hij tijdens zijn beurt de overwinning verplicht uit handen moest geven aan de mama. Dit zorgde natuurlijk voor het nodige drama. Persoonlijk vind ik het een tactisch zeer interessant idee, maar voor kinderen kan het dus lastig zijn. Daarnaast komt er natuurlijk ook redelijk wat geluk aan te pas, omdat je zes compleet willekeurige kaarten krijgt. Je hebt dus zeker niet het gevoel dat de overwinning steeds in jouw handen ligt en je soms best ook een schietgebedje kan doen voor vrouwe Fortuna bij het uitdelen van de kaarten.Verder was ik aangenaam verrast door de productiekwaliteit van het spel. De doos voelt stevig aan en komt met plastic doorkijkgaten waardoor je de miniaturen kan zien voordat je het spel koopt (persoonlijk lijken de Sonic-figuurtjes mij wel net iets fijner dan de grijze schepen hier). In de doos vind je ook een handige insert, waar je alle spelonderdelen mooi in kan opbergen. De kaarten zijn niet de meest dikke kaarten, waardoor ze wel rap plooien, maar er is wel ruimte in de insert om ze gesleeved op te bergen. Het bord ten slotte is knap vormgegeven en redelijk groot als je het openvouwt. Deze keer maak je geen rondje, maar heb je een start- en een eindpunt, en zelfs kruisende paden. Het is wel spijtig dat er opnieuw geen tweede lay-out werd voorzien op de achterkant van het bord, een minpunt dat ook aanwezig was bij Sonic Super Teams.
Conclusie
Star Wars Super Teams steekt Sonic Super Teams in een nieuw jasje en schotelt ons een leuk en luchtig racespelletje voor dat zowel jong als oud zal entertainen. Thematisch is het spel iets minder sterk dan zijn voorganger, maar de Star Wars-naam zal natuurlijk een groter publiek aanspreken. Het idee dat je niet enkel je eigen schepen beweegt, maar ook die van je tegenstanders, zal niet iedereen liggen en er komt ook een goede portie geluk aan te pas. Maar de mooie spelcomponenten, artwork en interactiviteit zorgen voor een fijne ervaring.
Pro
- Kaarten spelen van elke spelerskleur is tactisch interessant ...
- Schattige artwork
- Kindvriendelijke ervaring
- Knappe presentatie
Con
- ... maar kan (jonge) spelers ook frustreren
- Er komt redelijk wat geluk aan te pas
- Opnieuw slechts één racetrack
- Thema iets minder passend dan Sonic Super Teams
7
Over
Uitgever
- Asmodee
- Zygomatic
Designer
Max Gerchambeau
Aantal spelers
2 - 4
Tijdsduur
30 minuten
