Wie net zoals mij fan is van JRPG's, is waarschijnlijk al eens in contact gekomen met Nihon Falcom. Deze Japanse studio gaat al mee sinds 1981 en is bij ons vooral gekend voor de Ys- en de The Legend of Heroes-reeksen. Vooral die laatste wordt door velen gezien als een van de beste JRPG-reeksen ooit gemaakt en vooral de onderling verbonden verhalen van de Trails-spellen, waar intussen al twintig jaar aan wordt getimmerd, zijn op zijn minst noemenswaardig. Ondanks dat de ontwikkelaars toegewijd blijven werken aan deze reeksen, brengen ze af en toe toch ook nog eens een ander spel uit, zoals Tokyo Xanadu bijvoorbeeld, die oorspronkelijk in 2015 voor de PlayStation Vita verscheen.
Twee jaar na de release op PlayStation Vita, kreeg het spel met Tokyo Xanadu eX+ een verbeterde versie voor pc en PlayStation 4, die niet enkel grafische verbeteringen en gameplay tweaks toevoegde maar ook nieuwe content in de vorm van zijverhalen, die zich afspelen tussen de hoofdstukken van het spel en alsook post-game content. Op 25 juli brengen Nihon Falcom en uitgever Aksys Games deze ook naar Nintendo Switch. Hoewel ports voor Nintendo Switch vaak teleurstellend zijn, is dit meestal het tegenovergestelde voor de games van Nihon Falcom. Of het spel ook op Nintendo Switch de moeite waard is om te spelen ontdek je in deze review.
In Tokyo Xanadu eX+ volgen we de Xanadu Research Club, een groepje van scholieren van Morimiya High School die tien jaar na een zware aardbeving in Tokio een nieuwe Twilight Disaster proberen af te wenden door de ware toedracht te achterhalen van de zogenaamde Eclipse events, waarbij er zich toegangspoorten openen tussen onze wereld en de nachtmerrieachtige dimensie Eclipse. Het hele avontuur gaat van start nadat de tiener Kou toevallig meegesleurd wordt doorheen zo'n poort nadat hij zijn medestudente Asuka probeert te redden van twee ongure mannen. Asuka blijkt echter een lid van Nemesis te zijn, een organisatie die zich heeft toegewijd aan het sluiten van deze poorten. Gaandeweg leer je dat dit niet de enige organisatie is die een agenda heeft wat betreft Eclipse en ontdek je hoe een bepaalde tragische gebeurtenis aan de basis lag van dit bovennatuurlijk verschijnsel.
Wanneer je vervolgens een dungeon inloopt, dan krijg je vrij klassieke taferelen voorgeschoteld zoals we die wel vaker zien in dit soort van mid-budget JRPG's, met andere woorden een aaneensluiting van gangen en ruimtes met op het einde een baasgevecht. Deze dungeons worden geleidelijk aan wel wat complexer, met lichte puzzelelementen of extra verdiepingen, maar het blijft al bij al een droge bedoening. Gelukkig heeft elke dungeon wel zijn eigen stijl, al mocht er toch iets meer variatie zijn in de vijanden die je tegenkomt. De realtime-gevechten zijn al bij al ook weinig verrassend, maar het gevechtssysteem is gelukkig degelijk uitgewerkt. Je maakt gebruik van een soort van psychische wapens genaamd Soul Devices en voor fans van Nihon Falcom-games zullen deze wapens snel vertrouwd aanvoelen in de manier waarop je ze aanpast. Ze lijken immers verdacht veel op de Orbments uit de Legend of Heroes-serie. De Master Core van je Soul Device is gelinkt aan een bepaald element en de vijanden zijn zwak tegen één element, waardoor je regelmatig zal moeten wisselen van speelbaar personage, waarbij je team steeds uit drie teamleden bestaat. Verder heeft elk personage zijn eigen specialiteit, waarbij de ene focust op zware aanvallen en de andere bijvoorbeeld op snelle combo's. Uiteraard heb je tot slot ook tal van verschillende speciale aanvallen, waaronder zelfs een ultieme aanval waarbij je ondersteuning kan inroepen van één van je teamleden als de band met hem of haar voldoende sterk is.
Uiteindelijk voelden de dungeons voor mij al snel als bijzaak aan en dit is ook niet het deel waar je het meeste van de tijd aan zult spenderen. Tokyo Xanadu eX+ weet vooral stand te houden dankij het verhaal, dat wel wat te traag op gang komt, de uitwerking van de personages en de sfeer die het weet op te roepen. Ik vond het alvast heerlijk om de wereld van Tokyo Xanadu te ontdekken en ik werd er echt helemaal ingezogen. Wie schrik heeft dat het spel niet tot zijn recht zou komen op de Switch hoeft ook niets te vrezen. Nihon Falcom levert hier weer een fantastische port af die er visueel goed uitziet op de Switch en ook geen last heeft van framedrops of overdreven lange laadtijden. De resolutie is natuurlijk wat minder dan in de PlayStation 4- of pc-versie, maar tijdens het spelen stoorde mij dit niet echt. Tot slot wil ik ook nog de geweldige muziek even aanhalen. Deze muziek werkt fantastisch om de sfeer mee te helpen opbouwen, maar vooral de muziek buiten de dungeons is geweldig om gewoon naar te luisteren. Zeker wanneer ik 's avond in bed in handheld-modus aan het spelen was, sloot ik regelmatig mijn ogen om gewoon weg te dromen bij de muziek.
Twee jaar na de release op PlayStation Vita, kreeg het spel met Tokyo Xanadu eX+ een verbeterde versie voor pc en PlayStation 4, die niet enkel grafische verbeteringen en gameplay tweaks toevoegde maar ook nieuwe content in de vorm van zijverhalen, die zich afspelen tussen de hoofdstukken van het spel en alsook post-game content. Op 25 juli brengen Nihon Falcom en uitgever Aksys Games deze ook naar Nintendo Switch. Hoewel ports voor Nintendo Switch vaak teleurstellend zijn, is dit meestal het tegenovergestelde voor de games van Nihon Falcom. Of het spel ook op Nintendo Switch de moeite waard is om te spelen ontdek je in deze review.
Tieners redden de wereld
Hoewel Tokyo Xanadu eX+ zelf ook deel uitmaakt van een reeks, sloegen de makers met deze titel een volledig nieuwe weg in wat betreft het verhaal. De vorige Xanadu-spellen speelden zich af in een fantasiewereld, maar deze keer besloten ze om het spel in onze wereld te situeren met een hedendaagse setting. Waar ze de mosterd zijn gaan halen, wordt ook al snel duidelijk tijdens het spelen. Tokyo Xanadu toont zich namelijk al snel als Nihon Falcoms interpretatie van de formule die Atlus heeft gepopulariseerd met haar Persona-reeks. Het spel volgt namelijk een clubje scholieren die na de schooltijd een demonische dimensie verkennen om gevaarlijke wezens die Greed genoemd worden te verslaan om zo de wereld te vrijwaren van extradimensionaal gevaar.In Tokyo Xanadu eX+ volgen we de Xanadu Research Club, een groepje van scholieren van Morimiya High School die tien jaar na een zware aardbeving in Tokio een nieuwe Twilight Disaster proberen af te wenden door de ware toedracht te achterhalen van de zogenaamde Eclipse events, waarbij er zich toegangspoorten openen tussen onze wereld en de nachtmerrieachtige dimensie Eclipse. Het hele avontuur gaat van start nadat de tiener Kou toevallig meegesleurd wordt doorheen zo'n poort nadat hij zijn medestudente Asuka probeert te redden van twee ongure mannen. Asuka blijkt echter een lid van Nemesis te zijn, een organisatie die zich heeft toegewijd aan het sluiten van deze poorten. Gaandeweg leer je dat dit niet de enige organisatie is die een agenda heeft wat betreft Eclipse en ontdek je hoe een bepaalde tragische gebeurtenis aan de basis lag van dit bovennatuurlijk verschijnsel.
Vertrouwde ingrediënten
Los van het verhaal, heeft Tokyo Xanadu eX+ alles wat je zou verwachten van dit soort spel. Als je geen dungeons aan het verkennen bent, dan krijg je dialogen voorgeschoteld waarin niet enkel het verhaal uit de doeken wordt gedaan, maar waar we ook heel wat slice of life-momenten krijgen van de scholieren. Wanneer je dan de controle krijgt over Kou, dan kan je rondlopen in de verschillende districten van Morimiya. Het spel is dus semi-openwereld, waarbij je je vrij kan bewegen tussen deze locaties, tenzij zij afgesloten zijn wegens het verhaal. Op de verschillende locaties vind je uiteraard tal van winkels, zijmissies en NPC's om mee te praten. Per dag krijg je bovendien een beperkte hoeveelheid "energie" om bepaalde Bonding Episodes te doen. Meestal vertaalt zich dit naar niet meer dan een cutscene waarin je tijd doorbrengt met een van de medescholieren, maar deze activiteiten helpen wel om je band te versterken met dit personage. Daarnaast heb je ook enkele minigames, waaronder skateboarding, een card game genaamd Gates of Avalon en uiteraard vissen.Wanneer je vervolgens een dungeon inloopt, dan krijg je vrij klassieke taferelen voorgeschoteld zoals we die wel vaker zien in dit soort van mid-budget JRPG's, met andere woorden een aaneensluiting van gangen en ruimtes met op het einde een baasgevecht. Deze dungeons worden geleidelijk aan wel wat complexer, met lichte puzzelelementen of extra verdiepingen, maar het blijft al bij al een droge bedoening. Gelukkig heeft elke dungeon wel zijn eigen stijl, al mocht er toch iets meer variatie zijn in de vijanden die je tegenkomt. De realtime-gevechten zijn al bij al ook weinig verrassend, maar het gevechtssysteem is gelukkig degelijk uitgewerkt. Je maakt gebruik van een soort van psychische wapens genaamd Soul Devices en voor fans van Nihon Falcom-games zullen deze wapens snel vertrouwd aanvoelen in de manier waarop je ze aanpast. Ze lijken immers verdacht veel op de Orbments uit de Legend of Heroes-serie. De Master Core van je Soul Device is gelinkt aan een bepaald element en de vijanden zijn zwak tegen één element, waardoor je regelmatig zal moeten wisselen van speelbaar personage, waarbij je team steeds uit drie teamleden bestaat. Verder heeft elk personage zijn eigen specialiteit, waarbij de ene focust op zware aanvallen en de andere bijvoorbeeld op snelle combo's. Uiteraard heb je tot slot ook tal van verschillende speciale aanvallen, waaronder zelfs een ultieme aanval waarbij je ondersteuning kan inroepen van één van je teamleden als de band met hem of haar voldoende sterk is.
De realtime-gevechten zijn weinig verrassend, maar het gevechtssysteem is gelukkig degelijk uitgewerkt.
Uiteindelijk voelden de dungeons voor mij al snel als bijzaak aan en dit is ook niet het deel waar je het meeste van de tijd aan zult spenderen. Tokyo Xanadu eX+ weet vooral stand te houden dankij het verhaal, dat wel wat te traag op gang komt, de uitwerking van de personages en de sfeer die het weet op te roepen. Ik vond het alvast heerlijk om de wereld van Tokyo Xanadu te ontdekken en ik werd er echt helemaal ingezogen. Wie schrik heeft dat het spel niet tot zijn recht zou komen op de Switch hoeft ook niets te vrezen. Nihon Falcom levert hier weer een fantastische port af die er visueel goed uitziet op de Switch en ook geen last heeft van framedrops of overdreven lange laadtijden. De resolutie is natuurlijk wat minder dan in de PlayStation 4- of pc-versie, maar tijdens het spelen stoorde mij dit niet echt. Tot slot wil ik ook nog de geweldige muziek even aanhalen. Deze muziek werkt fantastisch om de sfeer mee te helpen opbouwen, maar vooral de muziek buiten de dungeons is geweldig om gewoon naar te luisteren. Zeker wanneer ik 's avond in bed in handheld-modus aan het spelen was, sloot ik regelmatig mijn ogen om gewoon weg te dromen bij de muziek.
Conclusie
Met Tokyo Xanadu eX+ krijgen we Nihon Falcoms draai aan de Persona-formule, maar dan in een meer gecondenseerde en minder complexe vorm en met de DNA die zo eigen is aan de studio. De grootste kritiek die je het spel kan geven is dat het allemaal misschien wat afgeleid aanvoelt en het level design van de dungeons niet echt sterk is, maar het verhaal, de personages en de sfeervolle setting zorgen ervoor dat een tochtje doorheen deze wereld toch de moeite loont.
Pro
- Verhaal en personages
- Charmante en mysterieuze wereld
- Knappe port voor de Switch
- Leuk gevechtssysteem
- Muziek
Con
- Niet echt origineel
- Verhaal komt traag op gang
- Leveldesign van de dungeons
7.5
Over
Beschikbaar vanaf
25 juli 2024
Gespeeld op
- Nintendo Switch
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 4
Genre
- JRPG
Ontwikkelaar
- Nihon Falcom
Uitgever
- Aksys Games
