RuZ
Member
Bij mijn ouders (beide 86 jaar) komt er wekelijks een poetsvrouw via een poetsbureau.
Tijdens het stofzuigen heeft die de vogelkooi van Ronny, de kanarie, omgestoten.
Gelukkig enkel schade aan de kooi, de kanarie kwam er met de schrik vanaf en kon tijdelijk in een reservekooi, die mn ouders nog hadden staan, verblijven.
De poetsvrouw zou het regelen (via verzekering van het poetsbureau dachten m'n ouders).
Maar de volgende week kwam ze af met een oude verroeste kooi, zonder voederbakjes, plonsbadje en stokjes.
Die had ze van een vriendin en m'n ouders mochten de kooi kopen voor 30 euro (!).
Natuurlijk wilden ze dat niet doen. 30 euro + de aankoop van voerbakjes ed zou zelfs duurder uitkomen dan een nieuwe kooi.
M'n ouders (en ikzelf later ook nog) hebben toen naar het poetsbureau gebeld.
De schade gaat niet vergoed worden. De verzekering werkt met een vrijstelling van 250 euro.
Alle schade lager dan dat bedrag is ten laste van m'n ouders.
Bovendien had men dat meteen moeten aangeven, en er nu niet meer mee afkomen.
Omdat de poetsvrouw het ging regelen, gingen m'n ouders ervan uit dat ze zelf geen aangifte ofzo moesten doen.
Bovendien zijn m'n ouders van de generatie dat je maar beter geen ruzie maakt, en zullen niet boos worden op de poetsvrouw. Uiteraard kan iedereen een fout begaan. Ik had die kooi ook kunnen omstoten tijdens het stofzuigen. Die dingen gebeuren nu eenmaal.
Maar het is toch niet rechtvaardig dan m'n ouders financieel voor die schade moeten opdraaien?
Als ik morgen over straat loop en per ongeluk een kras maak op iemand z'n auto die minder kost dan 250 euro om te herstellen, dan hoef ik de schade dus niet te betalen en moet de eigenaar van de auto daarvoor opdraaien?
Ik weet het, we hebben het hier over nog geen 50 euro die m'n ouders makkelijk kunnen betalen.
Maar het gaat om het principe, ik kan niet tegen die onrechtvaardigheid.
Tijdens het stofzuigen heeft die de vogelkooi van Ronny, de kanarie, omgestoten.
Gelukkig enkel schade aan de kooi, de kanarie kwam er met de schrik vanaf en kon tijdelijk in een reservekooi, die mn ouders nog hadden staan, verblijven.
De poetsvrouw zou het regelen (via verzekering van het poetsbureau dachten m'n ouders).
Maar de volgende week kwam ze af met een oude verroeste kooi, zonder voederbakjes, plonsbadje en stokjes.
Die had ze van een vriendin en m'n ouders mochten de kooi kopen voor 30 euro (!).
Natuurlijk wilden ze dat niet doen. 30 euro + de aankoop van voerbakjes ed zou zelfs duurder uitkomen dan een nieuwe kooi.
M'n ouders (en ikzelf later ook nog) hebben toen naar het poetsbureau gebeld.
De schade gaat niet vergoed worden. De verzekering werkt met een vrijstelling van 250 euro.
Alle schade lager dan dat bedrag is ten laste van m'n ouders.
Bovendien had men dat meteen moeten aangeven, en er nu niet meer mee afkomen.
Omdat de poetsvrouw het ging regelen, gingen m'n ouders ervan uit dat ze zelf geen aangifte ofzo moesten doen.
Bovendien zijn m'n ouders van de generatie dat je maar beter geen ruzie maakt, en zullen niet boos worden op de poetsvrouw. Uiteraard kan iedereen een fout begaan. Ik had die kooi ook kunnen omstoten tijdens het stofzuigen. Die dingen gebeuren nu eenmaal.
Maar het is toch niet rechtvaardig dan m'n ouders financieel voor die schade moeten opdraaien?
Als ik morgen over straat loop en per ongeluk een kras maak op iemand z'n auto die minder kost dan 250 euro om te herstellen, dan hoef ik de schade dus niet te betalen en moet de eigenaar van de auto daarvoor opdraaien?
Ik weet het, we hebben het hier over nog geen 50 euro die m'n ouders makkelijk kunnen betalen.
Maar het gaat om het principe, ik kan niet tegen die onrechtvaardigheid.