Schoolbezoek aan Dossin ‘politiek te gevoelig’?

Squidward

Well-known member
Normaal gaat het VTI van mijn man elk jaar met 5BSO naar Kazerne Dossin. Of het hen effectief iets doet of aanleert kan ik niet zeggen maar jaarlijkse uitstap dus.
Vandaag de mededeling (letterlijk) dat dit jaar afgelast is ‘wegens politiek te gevoelig’. Waar ik dus toch wel wat van achterover viel.
Is dit de manier van school om de materie gaandeweg te schrappen? Denken ze dat de leerlingen zoals ze nu zijn het allemaal te fantastisch zouden vinden? (Toegegeven, het is zwaar BSO en ze zijn zwaar racist maar gaan we daar niet meer tegenin?)
 
Ik vind dat maar een zeer flauwe knieval. Gevoelig? Voor wie? Zijn ze met die klassen in affronten gevallen bij de Dossinkazerne?
 
Ik vind dat maar een zeer flauwe knieval. Gevoelig? Voor wie? Zijn ze met die klassen in affronten gevallen bij de Dossinkazerne?
Afgaande van de gesprekken in de leraarskamer niet, neen. Sommige van die gasten bekijken het misschien meer als torture porn dan als geschiedenis maar het verloop van de uitstap ging al een jaar of acht vlot genoeg.
 
Vooral dat dus. Te gevoelig hoe? Allez ja, het kan nooit kwaad om ons/hun te confronteren met de minder positieve kanten van het verleden he.
En als er de vrees is dat de leerlingen zoiets "verkeerd" gaan opvatten lijkt mij dat net een uitgelezen kans om dat meer/beter/anders te kaderen in de lessen
 
Te gevoelig kan langs twee kanten werken hé. Hoewel het Dossin-museum nog steeds een vrij neutraal museum is, is het wel een museum dat geclaimd wordt door de Joodse gemeenschap als quasi-exclusief hun museum voor hun lijden (cfr het opstappen van 50% van de wetenschappelijke raad in 2020 uit protest tegen de last-minute afgelasting door Dossin van de uitreiking van de Pax Christi-prijs op die locatie louter omdat 1 van de kandidaten gevoelig lag bij de Joodse gemeenschap (lees: Brigitte Herremans is kritisch voor de staat Israël)).

Ik kan begrijpen dat een school zich kritische vragen stelt jegens een bezoek aan een museum dat geclaimd wordt door een bevolkingsgroep die zelf nogal een handje weg hebben van grove mensenrechtenschendingen en het verdrukken van bevolkingsgroepen in het thuisland.
 
Laatst bewerkt:
Dat de uitstap niet op iedereen evenveel impact heeft is niet meer als normaal. Vroeger ook een uitstap naar Breendonk gedaan waar ik respectvol mijn ogen heb uitgekeken. Niet dat ik er slecht van was, maar het heeft geholpen om de gruwel uit het verleden dichterbij te brengen.
Andere van de klas vonden het dan weer nodig om al giechelend scènes na te spelen.

Natuurlijk is het de vraag of het komt door de eventuele sympathieën van de jongeren, de context van het museum (en de mensen erachter) of eventueel afkeur jegens joden.

Ik verwacht van een school om daar een goed, transparant en open debat over gehad te hebben waar dit als beste oplossing uitkwam. Maar aan jouw uitleg te horen is dat er niet echt geweest?
 
Dat de uitstap niet op iedereen evenveel impact heeft is niet meer als normaal. Vroeger ook een uitstap naar Breendonk gedaan waar ik respectvol mijn ogen heb uitgekeken. Niet dat ik er slecht van was, maar het heeft geholpen om de gruwel uit het verleden dichterbij te brengen.
Andere van de klas vonden het dan weer nodig om al giechelend scènes na te spelen.

Natuurlijk is het de vraag of het komt door de eventuele sympathieën van de jongeren, de context van het museum (en de mensen erachter) of eventueel afkeur jegens joden.

Ik verwacht van een school om daar een goed, transparant en open debat over gehad te hebben waar dit als beste oplossing uitkwam. Maar aan jouw uitleg te horen is dat er niet echt geweest?
Te gevoelig kan langs twee kanten werken hé. Hoewel het Dossin-museum nog steeds een vrij neutraal museum is, is het wel een museum dat geclaimd wordt door de Joodse gemeenschap als quasi-exclusief hun museum voor hun lijden (cfr het opstappen van 50% van de wetenschappelijke raad in 2020 uit protest tegen de last-minute afgelasting door Dossin van de uitreiking van de Pax Christi-prijs op die locatie louter omdat 1 van de kandidaten gevoelig lag bij de Joodse gemeenschap (lees: Brigitte Herremans is kritisch voor de staat Israël)).

Ik kan begrijpen dat een school zich kritische vragen stelt jegens een bezoek aan een museum dat geclaimd wordt door een bevolkingsgroep die zelf nogal een handje weg hebben van grove mensenrechtenschendingen en het verdrukken van bevolkingsgroepen in het thuisland.
Het heeft - voor deze school toch - niets met Israël te maken. Het lerarenkorps kan met moeite Israël spellen, laat staan dat ze een idee hebben van de staat, de bevolkingsgroep en haar problematieke houdingen op bepaalde vlakken. Als ik de leerlingen als ‘zwaar racist’ bestempel dan bedoel ik ook vieux racisme, dat van vóór Driesje een kostuum aandeed. Ik denk zelf dat het is omdat de ouders van deze fijne jonge mensen moeilijk doen.
 
Het heeft - voor deze school toch - niets met Israël te maken. Het lerarenkorps kan met moeite Israël spellen, laat staan dat ze een idee hebben van de staat, de bevolkingsgroep en haar problematieke houdingen op bepaalde vlakken.
Wat is de discussie waarde van deze post eigenlijk? Gewoon je frustratie ventileren?
 
Als ik de leerlingen als ‘zwaar racist’ bestempel dan bedoel ik ook vieux racisme, dat van vóór Driesje een kostuum aandeed. Ik denk zelf dat het is omdat de ouders van deze fijne jonge mensen moeilijk doen.

Alle leerlingen zijn dus zwaar racistisch? En op wat baseer jij u om zo een uitspraak te doen over de hele populatie?

Wat moet ik mij daar dan bij voorstellen? Een soort KKK schooltje? Het white power instituut?
 
Als ik even naar mijn 18-jarige zelf kijk is het gemakkelijk om op die leeftijd aangetrokken te worden door extreme ideeën. De brutaliteit en jeugdcultus van zulke ideologieën heeft een roesachtige werking en fungeert haast als een punkachtige rebellie tegen de gevestigde orde. Niet dat ik mezelf als een neonazi heb mogen bestempelen, maar ik luisterde toen wel vaak naar bands als Landser (met ludieke nummers als "Opa war Sturmführer bei der SS") en was zelfs even actief geweest op het Stormfront-forum. Ongeveer rond dezelfde periode heb ik een account aangemaakt op 9lives én ben ik bij NSV gegaan. Nooit een lidkaart willen kopen van "De Partij" en hoewel ik heb genoten van die actieve jaren heb ik me ook in die kringen gevoeld alsof ik in een tegenstroom aan het zwemmen was, want ik probeerde op eigen houtje een weg te zoeken en mijn ideeën een plaats te geven.

Vandaag op 34-jarige leeftijd kan ik dat in perspectief plaatsen - het gekke is dat ik vandaag een minder scherp ideologisch wereldbeeld kan vormen dan vroeger (ik wil niets liever dan me terug in Heidegger verdiepen) - en ben ik al meer dan 10 jaar geleden ook weggestapt naar het in mijn ogen rancuneuze en verzuurde rechtse Vlaams nationalisme, maar er bestaat nog altijd een soort esthetisch-magnetische aantrekkingskracht voor het reactionaire modernisme van fascistische ideologieën. Niet dat ik totalitaire ideeën heb (integendeel) en ik heb teveel van de wereld mogen zien om mezelf racistisch te noemen, maar er is iets fascinerends en haast intoxicerends in die ongekunstelde brutaliteit, brallerige doodsverachting en mystieke palingenese. Alsof de fenix alras uit de as kan herrijzen. Ik besef dat die ideeën in verkeerde handen kan leiden tot onnoemelijk leed. Maar toch.

Als ik uit die ervaring mag spreken: probeer zin voor nuance te kweken in die leerlingen, maar mogelijk is het te vroeg om al effect te hebben. Mogelijk plant je wel een zaadje dat pas later zal ontkiemen. De geschiedenis bestaat niet uit "de goei" en "de slechten" maar we zijn als mensen allemaal aan het sukkelen om betekenis te vinden in dit absurde bestaan.
 
De vraag lijkt me te zijn wat er nu eigenlijk achter die politiek gevoelig zit. Is dat nu echt omdat wat pubers de ernst niet inzien? Is dat niet net de reden voor zo'n bezoek. Zoals @Avondland zegt is extremisme gewoon aantrekkelijk voor pubers.

Al die uitspraken over debiele leraren en racistische studenten zou je misschien beter achterwege laten.
 
Als ik even naar mijn 18-jarige zelf kijk is het gemakkelijk om op die leeftijd aangetrokken te worden door extreme ideeën. De brutaliteit en jeugdcultus van zulke ideologieën heeft een roesachtige werking en fungeert haast als een punkachtige rebellie tegen de gevestigde orde. Niet dat ik mezelf als een neonazi heb mogen bestempelen, maar ik luisterde toen wel vaak naar bands als Landser (met ludieke nummers als "Opa war Sturmführer bei der SS") en was zelfs even actief geweest op het Stormfront-forum.
Die muziek luisterde ik ook regelmatig (ook toen ik rond die leeftijd was), want dat was gewoon rebels en ook niet volledig abnormaal voor metal fans (het RAC genre). Is er met ouder worden idd volledig uitgegroeid.
 
Van de Dossin weet ik het niet maar een bezoek aan Fort Breendonk is geen politiek statement. Die rondleiding is trouwens zeer goed, niet belerend, niet ontwijkend, niet polariserend maar je krijgt een indruk van hoe een verblijf er moet geweest zijn. Er wordt trouwens stilgestaan bij alle type gevangen en niet enkel bij de Joden.

Ik vind het eigenlijk verplichte kost voor scholen om dit op het programma te zetten. Net zoals de dodengang of de militaire begraafplaats in Bastogne dat mogen zijn.
 
Dit vind ik toch een vreemde beslissing van de school. Ik ben twee keer in Breendonk geweest en dat waren geweldige ervaringen ondanks de gruwel die daar heeft plaatsgevonden. Ik ben trouwens nog altijd geïnteresseerd in Breendonk door die bezoeken. Dit zou verplicht moeten worden.
 
Terug
Bovenaan