PBR Streetgang
Well-known member
ftfy
Spooktober 2025
- Onderwerp starter PBR Streetgang
- Startdatum
PBR Streetgang
Well-known member
Ik heb jammer genoeg niet alle films kunnen zien de afgelopen maand die ik had gehoopt, ik zal allicht in november nog wel at horrorfilms bekijken maar dan zal het weer ophouden tot volgende Spooktober!
Goké, Body Snatcher from Hell - 6.5/10 (Hajime Sato, 1968)
Leuke psychedelische sci-fi horror. Behoorlijk laag budget, maar de creatieve setdecoratie en speciale effecten maken veel goed. De prsonages zijn wel leuk en zorgen voor wat low-stakes intrige, de boodschap van de film ligt er nogal dik op.
Island of Lost Souls - 8/10 (Erle C. Kenton, 1932)
Helemaal my jam. Charles Laughton vindt voor deze rol de perfecte combinatie van wetenschappelijke curiositeit en sadisme. Heerlijk rolletje voor Bela Lugosi ook: "Are we not men?". Absolute aanrader voor fans van King Kong en The Most Dangerous Game.
The Climax - 4/10 (George Waggner, 1944)
Doodsaaie sort-of remake van Phantom of the Opera die de getormenteerde slechterik vervangt door een kartonnen mad scientist personage. Veel te veel opera ook, not a fan.
La llorona - 7/10 (Ramón Peón, 1933)
Of de geboorte van de Mexicaanse horrorfilm, die meteen al een eeuwenoude mythe over 'the crying woman' op het witte doek tovert. De uitgebreide flashbacks zijn soms wat afleidend van de plot en geraak je moeilijk invested in de echte hoofdpersonages.
El fantasmo del Convento - 7/10 (Fernando de La Fuentes, 1934)
Op vele vlakken een verbetering wat betreft introductie en ontwikkelen van de personages, maar jammer genoeg is de payoff een beetje teleurstellend na de uitstekende opbouw in het creepy klooster.
I,Monster - 6/10 (Stephen Weeks, 1971)
Lijkt me een heel straightforward verfilming van The Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde, al lijkt de film dat precies te willen verbergen van de kijker door de namen van de personages te veranderen en de titel van het boek niet te vermelden in de credits. De film bevat een briljante sequentie waar je Cristopher Lee ziet trippen in zijn labo, alsof hij net paddo's heeft gepakt ipv zijn eigen elixir. Maar voor de rest jammer genoeg nogal tam.
Torture Garden - 7/10 (Freddie Francis, 1967)
Halloween klopt gewoonweg niet zonder een anthology horrorfilm om naar te kijken, en deze mocht zeker tellen. Vooral het verhaal met Jack Palance over de obsessieve Edgar Allen Poe verzamelaar.
Living Skeleton - 8/10 (Hiroshi Matsuno, 1968)
Zeer genietbare, spookachtige mystery thriller over een vrouw die haar vermoorde zus tegenkomt op een verlaten schip langs de kust van Japan, en beslist om dier moord te wreken.
The Black Room - 7/10 (Roy William Neill, 1935)
Delijke gotische horror over een wrede Europese baron in die broedermoord wil plegen uit vrees voor een oude family prophecy. Top notch productieontwerp en een twee Karloff performances om van te smullen.
White of the Eye - 8.5/10 (Donald Cammell, 1987)
Meesterlijke, stijlvolle thriller met enkele lichte bovennatuurlijke elementjes die de film een plek in het griezelcanon verzekeren. Een hi-fi stereo repairman wordt verdacht van een reeks moorden op rijke huisvrouwen in de buitenwijken van Globe, AZ.
Diary of the Dead - 7/10 (George A. Romero, 2007)
Voor velen was dit een teleurstelling van jewelste, maar persoonlijk vond ik dit best wel een goede film. Hij heeft de awkwardness van een geeky studentenfilm maar net omdat het volk achter de camera in deze found footagefilm filmstudenten zijn, vond ik dat goed werken. Ik denk dat de impact groter had kunnen zijn moest die een paar jaar eerder zijn uitgekomen, de technologie die hier gebruikt wordt, voelde wat gedateerd aan voor 2007. I may be wrong though.
The X from Outer Space - 5/10 (Kazui Nihonmatsu, 1967)
Bwaah, misschien leuk voor de Kaiju fanatics, maar ik vond dit echt niet zo goed. Had misschien beter gewerkt met een groter publiek en met de een of andere drug erbij. Maar helemaal alleen in de zetel was ik dat megakieken al snel beu.
Censor - 7/10 (Prano Bailey-Bond, 2021)
Een vrouw die werkt voor de Britse censor tijdens de video nasties craze in de jaren ’80 denkt haar spoorloos verdwenen zus te herkennen in een van de films die ze moet bekijken. De gruwelijke taferelen van moord en verkrachting beginnen over te vloeien in haar perceptie van de realiteit. Het resultaat is zeker in orde, maar het mysterie net niet interessant genoeg om de film gedurende zijn relatief korte speelduur te dragen.
Tales from the Hood - 8/10 (Rusty Cundieff, 1995)
Nog een uitstekende horror anthology, maar dan de neo-blaxploitation variant. Drie wannabe gangsters komen langs bij een begrafenisondernemer voor een drugsdeal. Maar in plaats van hen de spreekwoordelijke ‘shit’ te verkopen, vertelt hij hen een reeks griezelige verhalen die zich afspelen in de afro-Amerikaanse gemeenschap. Gruwel en maatschappijkritiek verzekerd!
Sugar Hill - 8/10 (Paul Maslansky, 1974)
Nadat de uitbater van een nachtclub wordt vermoord door de lokale mafia, zet zijn vriendin wraak in door beroep te doen op voodoo. Ze vraagt aan de demonische Baron de Samedi en diens leger ondode slaven om één voor één de schuldigen om te brengen. Blaxploitation horror op zijn best.
Def by Temptation - 7.5/10 (James Bond III, 1990)
Een country priest gaat na zijn studies op bezoek bij zijn broer in New York City, waar hij onderworpen wordt aan de verleidingen van een demonische succubus. Beter dan verwacht.
Autostop rosso sangue - 7/10 (Pasquale Festa Campanile, 1977)
Ultra sleazy kidnapping/carjacking movie waar Franco Nero en zijn vrouw met de caravan op reis gaan maar onderweg gegijzeld worden door een complete maniak, gespeeld door niemand minder dan de complete maniak uit Last House on the Left. Deze film flirt met de wansmaak, maar het diepgewortelde cynisme werkt uiteindelijk in zijn voordeel en geraakt met veel weg.
Les chambres rouges - 9/10 (Pascal Plante, 2023)
Man, man, man. Hier was ik niet op voorbereid. Vanaf de credits was ik al geïntrigeerd, maar de kille openingsmonologen door de juristen in een gruwelijke moord- en verkrachtingszaak zetten de toon voor en bloedserieuze film over voyeurisme, het donkere web, vervreemding en psychopathie. Het resultaat van een triootje tussen Taxi Driver, Caché en Videodrome.
La mansión de la Locura - 8/10 (Juan Lopez Moctezuma, 1973)
Zeer goede verfilming van Edgar Allen Poe’s The System of Doctor Tarr and Professor Fether. Een reporter gaat op bezoek bij een psychiatrische instelling om de unieke methodes van de dokter des huizes te bestuderen. Al snel blijkt het dat er iets mysterieus aan de gang is. Compleet waanzinnige prent, geproduceerd door Roberto Viskin, die met Alejandro Jodorowsky samenwerkte voor El topo en The Holy Mountain. De films delen een surrealistisch, experimenteel karakter, alleen worden de knotsgekke taferelen hier ondersteund door een beter verhaal.
We’re All Going to the World’s Fair - 7/10 (Jane Schoenbrun, 2021)
Low-budget doch stijlvolle psychologische horrorfilm over een jonge meid die zichzelf traag maar zeker verliest in de wereld van creepypasta. Door het trage tempo zal deze film niet voor iedereen zijn, maar ik vond het zeker onderhoudend.
House of Wax - 6.5/10 (Jaume Collet-Serra, 2005)
Behoorlijk voorspelbare teen slasher movie maar wel met een originele (wassen) setting, een paar zeer coole kills, creepy villains en nu metal op de soundtrack. Ik verkies de eerste twee eerdere Wax films (Michael Curtiz’ Mystery of the Wax Museum en André De Toths House of Wax) maar op zich was deze wel plezant.
Hangover Square - 7/10 (John Brahm, 1945)
Goeie segue van Spooktober naar Noirvember! Een Engelse componist rond de eeuwwisseling moet kiezen tussen muziek schrijven die zijn beroep waardig is en zo aan de bak geraken als muzikant, of de pianobegeleiding schrijven voor een operette en vaudeville artiest die hem duidelijk aan het belazeren is. Tough gig, hij heeft ook last van blackouts en weet niet zeker of hij ook een moordenaar is of niet.
Goké, Body Snatcher from Hell - 6.5/10 (Hajime Sato, 1968)
Leuke psychedelische sci-fi horror. Behoorlijk laag budget, maar de creatieve setdecoratie en speciale effecten maken veel goed. De prsonages zijn wel leuk en zorgen voor wat low-stakes intrige, de boodschap van de film ligt er nogal dik op.
Island of Lost Souls - 8/10 (Erle C. Kenton, 1932)
Helemaal my jam. Charles Laughton vindt voor deze rol de perfecte combinatie van wetenschappelijke curiositeit en sadisme. Heerlijk rolletje voor Bela Lugosi ook: "Are we not men?". Absolute aanrader voor fans van King Kong en The Most Dangerous Game.
The Climax - 4/10 (George Waggner, 1944)
Doodsaaie sort-of remake van Phantom of the Opera die de getormenteerde slechterik vervangt door een kartonnen mad scientist personage. Veel te veel opera ook, not a fan.
La llorona - 7/10 (Ramón Peón, 1933)
Of de geboorte van de Mexicaanse horrorfilm, die meteen al een eeuwenoude mythe over 'the crying woman' op het witte doek tovert. De uitgebreide flashbacks zijn soms wat afleidend van de plot en geraak je moeilijk invested in de echte hoofdpersonages.
El fantasmo del Convento - 7/10 (Fernando de La Fuentes, 1934)
Op vele vlakken een verbetering wat betreft introductie en ontwikkelen van de personages, maar jammer genoeg is de payoff een beetje teleurstellend na de uitstekende opbouw in het creepy klooster.
I,Monster - 6/10 (Stephen Weeks, 1971)
Lijkt me een heel straightforward verfilming van The Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde, al lijkt de film dat precies te willen verbergen van de kijker door de namen van de personages te veranderen en de titel van het boek niet te vermelden in de credits. De film bevat een briljante sequentie waar je Cristopher Lee ziet trippen in zijn labo, alsof hij net paddo's heeft gepakt ipv zijn eigen elixir. Maar voor de rest jammer genoeg nogal tam.
Torture Garden - 7/10 (Freddie Francis, 1967)
Halloween klopt gewoonweg niet zonder een anthology horrorfilm om naar te kijken, en deze mocht zeker tellen. Vooral het verhaal met Jack Palance over de obsessieve Edgar Allen Poe verzamelaar.
Living Skeleton - 8/10 (Hiroshi Matsuno, 1968)
Zeer genietbare, spookachtige mystery thriller over een vrouw die haar vermoorde zus tegenkomt op een verlaten schip langs de kust van Japan, en beslist om dier moord te wreken.
The Black Room - 7/10 (Roy William Neill, 1935)
Delijke gotische horror over een wrede Europese baron in die broedermoord wil plegen uit vrees voor een oude family prophecy. Top notch productieontwerp en een twee Karloff performances om van te smullen.
White of the Eye - 8.5/10 (Donald Cammell, 1987)
Meesterlijke, stijlvolle thriller met enkele lichte bovennatuurlijke elementjes die de film een plek in het griezelcanon verzekeren. Een hi-fi stereo repairman wordt verdacht van een reeks moorden op rijke huisvrouwen in de buitenwijken van Globe, AZ.
Diary of the Dead - 7/10 (George A. Romero, 2007)
Voor velen was dit een teleurstelling van jewelste, maar persoonlijk vond ik dit best wel een goede film. Hij heeft de awkwardness van een geeky studentenfilm maar net omdat het volk achter de camera in deze found footagefilm filmstudenten zijn, vond ik dat goed werken. Ik denk dat de impact groter had kunnen zijn moest die een paar jaar eerder zijn uitgekomen, de technologie die hier gebruikt wordt, voelde wat gedateerd aan voor 2007. I may be wrong though.
The X from Outer Space - 5/10 (Kazui Nihonmatsu, 1967)
Bwaah, misschien leuk voor de Kaiju fanatics, maar ik vond dit echt niet zo goed. Had misschien beter gewerkt met een groter publiek en met de een of andere drug erbij. Maar helemaal alleen in de zetel was ik dat megakieken al snel beu.
Censor - 7/10 (Prano Bailey-Bond, 2021)
Een vrouw die werkt voor de Britse censor tijdens de video nasties craze in de jaren ’80 denkt haar spoorloos verdwenen zus te herkennen in een van de films die ze moet bekijken. De gruwelijke taferelen van moord en verkrachting beginnen over te vloeien in haar perceptie van de realiteit. Het resultaat is zeker in orde, maar het mysterie net niet interessant genoeg om de film gedurende zijn relatief korte speelduur te dragen.
Tales from the Hood - 8/10 (Rusty Cundieff, 1995)
Nog een uitstekende horror anthology, maar dan de neo-blaxploitation variant. Drie wannabe gangsters komen langs bij een begrafenisondernemer voor een drugsdeal. Maar in plaats van hen de spreekwoordelijke ‘shit’ te verkopen, vertelt hij hen een reeks griezelige verhalen die zich afspelen in de afro-Amerikaanse gemeenschap. Gruwel en maatschappijkritiek verzekerd!
Sugar Hill - 8/10 (Paul Maslansky, 1974)
Nadat de uitbater van een nachtclub wordt vermoord door de lokale mafia, zet zijn vriendin wraak in door beroep te doen op voodoo. Ze vraagt aan de demonische Baron de Samedi en diens leger ondode slaven om één voor één de schuldigen om te brengen. Blaxploitation horror op zijn best.
Def by Temptation - 7.5/10 (James Bond III, 1990)
Een country priest gaat na zijn studies op bezoek bij zijn broer in New York City, waar hij onderworpen wordt aan de verleidingen van een demonische succubus. Beter dan verwacht.
Autostop rosso sangue - 7/10 (Pasquale Festa Campanile, 1977)
Ultra sleazy kidnapping/carjacking movie waar Franco Nero en zijn vrouw met de caravan op reis gaan maar onderweg gegijzeld worden door een complete maniak, gespeeld door niemand minder dan de complete maniak uit Last House on the Left. Deze film flirt met de wansmaak, maar het diepgewortelde cynisme werkt uiteindelijk in zijn voordeel en geraakt met veel weg.
Les chambres rouges - 9/10 (Pascal Plante, 2023)
Man, man, man. Hier was ik niet op voorbereid. Vanaf de credits was ik al geïntrigeerd, maar de kille openingsmonologen door de juristen in een gruwelijke moord- en verkrachtingszaak zetten de toon voor en bloedserieuze film over voyeurisme, het donkere web, vervreemding en psychopathie. Het resultaat van een triootje tussen Taxi Driver, Caché en Videodrome.
La mansión de la Locura - 8/10 (Juan Lopez Moctezuma, 1973)
Zeer goede verfilming van Edgar Allen Poe’s The System of Doctor Tarr and Professor Fether. Een reporter gaat op bezoek bij een psychiatrische instelling om de unieke methodes van de dokter des huizes te bestuderen. Al snel blijkt het dat er iets mysterieus aan de gang is. Compleet waanzinnige prent, geproduceerd door Roberto Viskin, die met Alejandro Jodorowsky samenwerkte voor El topo en The Holy Mountain. De films delen een surrealistisch, experimenteel karakter, alleen worden de knotsgekke taferelen hier ondersteund door een beter verhaal.
We’re All Going to the World’s Fair - 7/10 (Jane Schoenbrun, 2021)
Low-budget doch stijlvolle psychologische horrorfilm over een jonge meid die zichzelf traag maar zeker verliest in de wereld van creepypasta. Door het trage tempo zal deze film niet voor iedereen zijn, maar ik vond het zeker onderhoudend.
House of Wax - 6.5/10 (Jaume Collet-Serra, 2005)
Behoorlijk voorspelbare teen slasher movie maar wel met een originele (wassen) setting, een paar zeer coole kills, creepy villains en nu metal op de soundtrack. Ik verkies de eerste twee eerdere Wax films (Michael Curtiz’ Mystery of the Wax Museum en André De Toths House of Wax) maar op zich was deze wel plezant.
Hangover Square - 7/10 (John Brahm, 1945)
Goeie segue van Spooktober naar Noirvember! Een Engelse componist rond de eeuwwisseling moet kiezen tussen muziek schrijven die zijn beroep waardig is en zo aan de bak geraken als muzikant, of de pianobegeleiding schrijven voor een operette en vaudeville artiest die hem duidelijk aan het belazeren is. Tough gig, hij heeft ook last van blackouts en weet niet zeker of hij ook een moordenaar is of niet.