@KnightOfCydonia
Ik geloof zelf geheel niet niet dat rehabilitatie de hoofdtaak zou moeten zijn van justitie en spijtbetuigingen hebben dus ook wat mij betreft weinig relevantie. Spijt en vergiffenis zou enkel de dader en het slachtoffer moeten aangaan.
Echter, iemand veroordelen op basis van een kans op recidivisme is fundamenteel onrechtvaardig. Sommige mensen leren van hun fouten, anderen niet. Als de strafmaat gepast is, moet je mensen nieuwe kansen geven.
Vergeet ook niet, die persoon heeft nog steeds geen mens aangeraakt. Ja, er waren zekere indicaties, maar hij heeft het niet gedaan. Het onderwerp is gewoon zo ongemakkelijk dat we er liever niets mee te maken willen hebben. Maar mensen hebben zieke geesten en het internet geeft hen de kans om die te botvieren vanuit hun luie zetel. Ik heb online dingen gezien die ik liever nooit had gezien uit een soort fucked up nieuwsgierigheid. Dus ik wil ergens begrijpen dat iemand daar te ver in kan gaan. Maar de stap tussen fantasie en overgaan tot actie vind ik wel relevant. Waar ik niet mee wil zeggen dat hij geen indirecte slachtoffers heeft gemaakt.
Het valt niet te ontkennen dat de beschrijving van het materiaal zeer misselijkmakend was en zorgwekkend. En de staat mag zeker een rol spelen om hem op te volgen. Maar hem opsluiten in het geval dat hij iets zou doen dat hij nooit heeft gedaan is toch absurd?
Sven Pichal zit dan ook niet in de categorie van mensen die ik meteen levenslang zou opsluiten voor de duidelijkheid.
Maar eerlijk? Wel minstens een jaar ofzo, en daar kan het mij niet bij schelen dat hij in de gevangenis géén behandeling kan krijgen voor zijn verslavingen, dat is dan maar voor daarna, ik vind dat dat van géén enkele tel zou mogen zijn wanneer het op bestraffing aankomt.
Maar vervolgens ook wel een stempel in zijn dossier dat als die ooit nog hervalt, met of zonder aanraking dat het dan de vergeetput wordt, dan heeft hij zijn tweede kans deze keer gehad. Sommige daden zijn zo gruwelijk dat ze géén herhaaldelijke kansen blijven verdienen in mijn mening, de schade aan het leven van nieuwe slachtoffers weegt wat mij betreft zwaarder.
Ik zie wel het wrede in staat gesponsorde verminking of moord. Ik ben er principieel tegen en zie zelfs iemand als Dutroux liever levenslang krijgen en die had effectief kinderen verkracht en vermoord. Dus nee mensen gaan castreren op basis van het vermoeden dat ze misschien iemand zouden kunnen vekrachten. nee.
Ik zou uit principe de staat zo weinig mogelijk beslissingsrecht over leven en dood willen geven MAAR en dat is natuurlijk het probleem waar je dan op botst: als je dan zegt: de volgende categorieën zou ik ter bescherming van nieuwe onschuldige slachtoffers graag levenslang opsluiten: (recidiverende) kindermisbruikers, (recidiverende) verkrachters en moordenaars (tweede kans enkel in functie van de feiten) ... dan bots je op mensenrechtenadvocaten die helemaal van het paadje af zijn, en afkomen met stellingen als:
In verschillende uitspraken heeft het EHRM beslist dat levenslange opsluiting zonder enig reëel perspectief op vrijlating een vorm van onmenselijke bestraffing is. Dit is een schending van artikel 3 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Dat betekent volgens het EHRM niet dat mensen die levenslang hebben gekregen ook daadwerkelijk vrij moeten komen. Maar wel dat er uiterlijk 25 jaar na de oplegging van de straf moet worden onderzocht of vrijheidsbeneming nog langer noodzakelijk is.
De gratieprocedure voor levenslanggestraften gaat op de schop. In lijn met een advies van de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming (RSJ) wil minister Weerwind voor Rechtsbescherming dat niet langer de bewindspersoon, maar een rechter beslist of een gedetineerde voor vervroegde...
www.mensenrechten.nl
Nee sorry, dat reëel perspectief en dat onderzoek moet er voor bepaalde mensen wat mij betreft niet zijn. Ik verkies een samenleving waarin we alleen al omwille van de symboolwaarde durven zeggen levenslang is levenslang, niet 25 jaar,
niet 16 jaar (
of nog zo één) ... Laat zo'n mensen doen en Dutroux loopt binnenkort vrij, tenzij men de juiste administratieve stappen doorloopt? Thanks, but no thanks.
Michelle Martin had ik bijvoorbeeld ook nooit ofte nimmer vrijgelaten. Als ik in zo'n situaties dan toch moet kiezen dan kies ik wél voor die mensen te executeren, we geven gevaarlijke dieren voor minder een spuitje, want die hebben minder besef van hun daden.
Die executie mag humaan, maar desnoods ook gewoon terug de guillotine terug invoeren, in Frankrijk is die post WOII ook nog gebruikt als ik me niet vergis.
Wat betreft castratie ben ik er ook niet meteen fan van, maar chemische castratie moet kunnen als een voorwaarde voor bepaalde pedofielen of verkrachters alsnog een nieuwe kans te geven, als men weigert dan kan men alsnog kiezen voor blijvende opsluiting.
www.vrt.be
