Taakverdeling thuis (relatie/gezin)

[Creeping Death]

Dit topic is afgesplitst van deze thread en ging vanaf daar over in het onderwerp 'taakverdeling thuis'

Sorry maar ik kom daar ambetant van, dat we in 2025 nog steeds met het idee rondlopen dat dit iets exclusief is voor moeders. Het slaat verder nergens op om dit door te trekken naar een random stranger hier op een forum. Ik ken er zelf eerlijk gezegd meer waar het of compleet omgekeerd is en de vader de boel rechthoudt, of wel deftig verdeeld is. (en ja, ook gezinnen waar het effectief de moeder is die heel de boel managed)
Statistisch gezien zullen er wellicht meer moeders zijn die die rol opnemen, maar het automatisme dat dit sowieso de moeder is mag anno 2025, zeker in ons deel van de wereld, wel eens gedaan zijn.
Verder, om dan in stereotiepen te denken: Vaders staan evengoed continu aan, ze neuten er gewoon minder over.

Hier al eens vermeld maar ik weet ni meer in welk topic het was: vrouwen trekken zich het meer aan/maken zich het moeilijker.

Dom voorbeeld: alleen thuis met de drie bengels. Om half elf willen ze naar den dierentuin. Ik haal rap ne zak sandwichen in huis, smeer die, pak 2 appels en een mesje en weg zijn we. Nog geen uur later zitten we in de zoo.
Bij m'n vriendin vraagt dat een pak meer voorbereiding: fruitjes, koekje, reserve dit, iets tegen de regen.. alles over-dacht.

En da's op veel meer vlakken zo. En da's wel iets dat ik bij meer ouders merk: vaders zijn daar doorgaans veel gemakkelijker/chiller in.
Iets vergeten, iets ni orde: komt wel goed. Terwijl moeders overplannen, met alles rekening houden.
Een paar weken geleden aan de zee gezeten met vrienden en daar 't zelfde: dagje strand: nen helen bazaar mee. Allemaal op aangeven van de moeders. Laat de papa's vertrekken en ge hebt den helft van het gerief mee en 't komt ook wel in orde hoor.

Het enige dat echt veel meer bij m'n vriendin zit is het regelen van feestjes en playdates. En aangezien ze 4/5e werkt en meer vakantie heeft, past ze meer op tijdens de vakanties. Maar ook daar probeer ik elke verlof wel één of twee dagen op te nemen.

Om maar te zeggen: mannen zijn er ook mee bezig maar zijn denk ik waty flexibeler.

 

[Eland]

Hier al eens vermeld maar ik weet ni meer in welk topic het was: vrouwen trekken zich het meer aan/maken zich het moeilijker.

Dom voorbeeld: alleen thuis met de drie bengels. Om half elf willen ze naar den dierentuin. Ik haal rap ne zak sandwichen in huis, smeer die, pak 2 appels en een mesje en weg zijn we. Nog geen uur later zitten we in de zoo.
Bij m'n vriendin vraagt dat een pak meer voorbereiding: fruitjes, koekje, reserve dit, iets tegen de regen.. alles over-dacht.

En da's op veel meer vlakken zo. En da's wel iets dat ik bij meer ouders merk: vaders zijn daar doorgaans veel gemakkelijker/chiller in.
Iets vergeten, iets ni orde: komt wel goed. Terwijl moeders overplannen, met alles rekening houden.
Een paar weken geleden aan de zee gezeten met vrienden en daar 't zelfde: dagje strand: nen helen bazaar mee. Allemaal op aangeven van de moeders. Laat de papa's vertrekken en ge hebt den helft van het gerief mee en 't komt ook wel in orde hoor.

Het enige dat echt veel meer bij m'n vriendin zit is het regelen van feestjes en playdates. En aangezien ze 4/5e werkt en meer vakantie heeft, past ze meer op tijdens de vakanties. Maar ook daar probeer ik elke verlof wel één of twee dagen op te nemen.

Om maar te zeggen: mannen zijn er ook mee bezig maar zijn denk ik waty flexibeler.

Niet dat ik dat gedrag op alle vrouwen wil projecteren, maar hier is het ook wel zo. Als we iets vergeten zijn is dat voor mij ook geen ramp, vroeger overleefden de mensen zonder al die zaken. Bij mijn ouders is bv. geen verschoningskussen aanwezig. Blijkbaar is dat een probleem. Ze hebben heel veel 'slechte' badhanddoeken die dienst kunnen doen. Is het zo'n ramp om die keer per week dat we ginder zijn de baby te verschonen op handdoeken i.p.v. op een kussen?

We zijn dit weekend een potje en een ijszak vergeten bij mijn ouders. Mijn vriendin heeft de laatste dagen meermaals uitgesproken dat ze hoopt dat we het de volgende keer kunnen meenemen en dat er in tussentijds niets mee gebeurt. Ik vraag mij af wat die denkt dat mijn ouders daarmee gaan doen. Testen of het kapotgaat als je er met een auto over rijdt?

Ok, maar read the room… hij zegt letterlijk dat zijn vrouw amper 2 uur per dag thuis was overdag de laatste maanden. Dan zal het niet vooral zij zijn die zich met het reilen en zeilen van het huishouden bezig hield in de eerste plaats.

Hier komen ook wel uitsluitend reacties van mannen. Ik snap dat je dan als vrouw wel eens getriggerd kan worden.

 

[cege]

Hier al eens vermeld maar ik weet ni meer in welk topic het was: vrouwen trekken zich het meer aan/maken zich het moeilijker.

Dom voorbeeld: alleen thuis met de drie bengels. Om half elf willen ze naar den dierentuin. Ik haal rap ne zak sandwichen in huis, smeer die, pak 2 appels en een mesje en weg zijn we. Nog geen uur later zitten we in de zoo.
Bij m'n vriendin vraagt dat een pak meer voorbereiding: fruitjes, koekje, reserve dit, iets tegen de regen.. alles over-dacht.

En da's op veel meer vlakken zo. En da's wel iets dat ik bij meer ouders merk: vaders zijn daar doorgaans veel gemakkelijker/chiller in.
Iets vergeten, iets ni orde: komt wel goed. Terwijl moeders overplannen, met alles rekening houden.
Een paar weken geleden aan de zee gezeten met vrienden en daar 't zelfde: dagje strand: nen helen bazaar mee. Allemaal op aangeven van de moeders. Laat de papa's vertrekken en ge hebt den helft van het gerief mee en 't komt ook wel in orde hoor.

Het enige dat echt veel meer bij m'n vriendin zit is het regelen van feestjes en playdates. En aangezien ze 4/5e werkt en meer vakantie heeft, past ze meer op tijdens de vakanties. Maar ook daar probeer ik elke verlof wel één of twee dagen op te nemen.

Om maar te zeggen: mannen zijn er ook mee bezig maar zijn denk ik waty flexibeler.

De zin "We gaan op reis naar Europa, niet naar Bangladesh", weinig appreciatie. De madam kan soms 2h bummed in de auto zitten als ze tijdens de rit naar Frankrijk plots bedenkt 'we zijn X vergeten'. 90% kans dat we het nooit nodig hebben. Indien zo, 15 min naar de Carrefour of Leclercq rijden en je hebt het.

Vroeger was dat veel minder. Wij gingen 3 weken met de tent op roadtrip en er was niks gepland en dat was allemaal geen probleem. 2 d camperen en poepen, 3 d gaan klimmen, 2 d camperen, 4 d hike tocht, 2 d chillen aan meer. Dat was ook elke keer terplekke iets bedenken en we zien wel. We hadden misschien 3 bakken met kleren mee, een tent, wat boeken met routes en dat was het...

Maar sinds er kinderen zijn is elke vergetelheid een half drama en een emmer der ontgoocheling die uitgekapt wordt.


En de 'lijstjes in het hoofd', ik vraag me soms echt af wat die lijstjes zijn. Madam is heel de week ziek thuis geweest vorige week. Ipv eens deftig uit te zieken... Nee, vanaf woensdag/donderdag weer vanalles beginnen doen dat totaal niet prioritair is en ik zelfs niet wist dat het op een lijstje stond. Lees: zwangerschapsbrol voor 10 euro verkopen en het nog gaan brengen bij mensen... Resultaat, zaterdag madam weer semi brak. Zondag half drama 'dat er nog zoveel moet gebeuren en er nooit rust is in de kop'.

Bon, madam in de zetel geslapen van 14 tot 16h. 2 kinderen Disney+, baby dutje. Ik alle was geplooid die daar al 3weken lag ("ik doe de was, je mag niet helpen"), alle was gedaan ("ik doe de was, je mag niet helpen"), alle vuilbakken geleegd en rondslingerende rommel weggedaan ("de reclameblaadjes mogen niet weg, ik ga ze nog lezen" - sure thing, Kruidvat blaadje van 3 weken geleden). Ondertussen voor 2d gekookt en dan werd de baby wakker. Baby gevoeierd, daarna met de 2 andere een half uur op de Nintendo gespeeld en gegeten. Madam om 20h in bed gestoken. Vanmorgen was ze super content 'dat ik het hele lijstje afgevinkt' had. Ja, als je niet zegt wat er speelt, kan ik het niet oplossen.

Ik kook 6d per week, doe al het shoppen (winkel, bakker, slager,...), doe alle financien/administratie, doe de tuin, doe de vuilbakken/containerpark. De was mag ik niet doen, maar aangezien ik thuis werk doe ik 50% van de wasmachines/droogmachines (handdoeken en kousen mag ik wassen). 60-70% kleren plooien. Vaatwas mag ik typisch ook niet doen omdat ik het 'fout doe', maar daar doe ik ook 80% van vullen en legen (beter 'fout gedaan' dan 'niet gedaan' denk ik dan...). Om te kuisen hebben we een kuisvrouw.

Madam doet de 'lijstjes'. Mij relatief mysterie wat daar al allemaal op staat, want ik zou denken dat er toch al redelijk veel ontzorgd wordt en er veel gezinnen zijn waar de vent (veel) minder bijdraagt. Op de vraag krijg je dan altijd 'vanalles' en 'wie gaat de kinderen plannen?'. Kinderen plannen is nogal simpel, elke week hetzelfde schema dat we samen afgesproken hebben. Je kunt niet akkoord gaan met iets en dan elke week erover klagen. Je kunt niet zeggen 'ik breng ze naar school' en dan 3x per week 20 weken na elkaar klagen dat het niet gemakkelijk is. Het lijkt me in veel gevallen een soort foutgeplaatste trots te zijn van 'ik kan het wel'. Schrijf je lijstjes op, spreek je moeilijkheden uit. Ik heb overal todo lijstjes liggen, madam zegt dan altijd 'het leven is meer dan lijstjes'. Terwijl de mijne op papier staan, ik moet er niet aan denken. Zij steekt die in haar hoofd en maar rinse and repeat, rinse and repeat...

Heb haar gezegd dat ze eens moet uitkijken naar een hobby die ze thuis kan doen en waar ze naar kan uitkijken ipv tijd te vullen met zinloze dingen a) waar ze weinig aan heeft en b) veel tijd in steekt en c) altijd exploderen in veel te veel werk waar je niet rap uit weg raakt (vb vanalles te koop zetten voor 2 euro - je moet die verkopen wel opvolgen en ja dat zijn altijd debielen en ja dat loopt altijd mis en ja dat is altijd gezever). Ja, de madam lacht mij soms uit als ik om 22h een pint drink bij de vuurkorf in de tuin of als ik van 21 tot 22h een computerspelletje speel van 30y oud of als ik een puzzel maak van 2000 stukken van een tekenfilm. Maar ik doe wel de dingen die ik zelf leuk vind en heb mentale rust...

 

[Archaos]

Sorry maar ik kom daar ambetant van, dat we in 2025 nog steeds met het idee rondlopen dat dit iets exclusief is voor moeders. Het slaat verder nergens op om dit door te trekken naar een random stranger hier op een forum. Ik ken er zelf eerlijk gezegd meer waar het of compleet omgekeerd is en de vader de boel rechthoudt, of wel deftig verdeeld is. (en ja, ook gezinnen waar het effectief de moeder is die heel de boel managed)
Statistisch gezien zullen er wellicht meer moeders zijn die die rol opnemen, maar het automatisme dat dit sowieso de moeder is mag anno 2025, zeker in ons deel van de wereld, wel eens gedaan zijn.
Verder, om dan in stereotiepen te denken: Vaders staan evengoed continu aan, ze neuten er gewoon minder over.

Mee eens. Lijkt me dat we meer en meer aan het weg-evolueren zijn van dat stereotiep. En lijkt me ook maar logisch, aangezien de huidige generatie van vrouwen met kinderen ook hun eigen carrière hebben, en steeds vaker ook een 'betere' carrière dan hun man.

Maar we sukkelen misschien allemaal nog wat met dat stereotiep, omdat we dat zo gewoon zijn van onze (groot)ouders en dat blijft ook wat leven onder mensen (als ik bv. eens door mijn instagram scroll, dan kom ik constant van die 'onschuldige' grapjes tegen die doorgaan op dat soort stereotiepen, om maar iets te zeggen).

Daarbij aansluitend zal een vrouw ook nog altijd sneller het gevoel hebben dat dat 'haar taak' is, net zoals een man ook nog steeds vaker het gevoel heeft dat de verbouwingen, het (zwaardere) tuinwerk, 'eens goed op tafel kloppen', ... ook 'zijn taak' is.

Wat ik zie van mijn generatiegenoten in mijn vrienden- en kennissenkring (en bij mijzelf hier thuis) is dat dat oude stereotiep toch een minderheid is geworden.

Hier al eens vermeld maar ik weet ni meer in welk topic het was: vrouwen trekken zich het meer aan/maken zich het moeilijker.

Dom voorbeeld: alleen thuis met de drie bengels. Om half elf willen ze naar den dierentuin. Ik haal rap ne zak sandwichen in huis, smeer die, pak 2 appels en een mesje en weg zijn we. Nog geen uur later zitten we in de zoo.
Bij m'n vriendin vraagt dat een pak meer voorbereiding: fruitjes, koekje, reserve dit, iets tegen de regen.. alles over-dacht.

En da's op veel meer vlakken zo. En da's wel iets dat ik bij meer ouders merk: vaders zijn daar doorgaans veel gemakkelijker/chiller in.
Iets vergeten, iets ni orde: komt wel goed. Terwijl moeders overplannen, met alles rekening houden.
Een paar weken geleden aan de zee gezeten met vrienden en daar 't zelfde: dagje strand: nen helen bazaar mee. Allemaal op aangeven van de moeders. Laat de papa's vertrekken en ge hebt den helft van het gerief mee en 't komt ook wel in orde hoor.

Het enige dat echt veel meer bij m'n vriendin zit is het regelen van feestjes en playdates. En aangezien ze 4/5e werkt en meer vakantie heeft, past ze meer op tijdens de vakanties. Maar ook daar probeer ik elke verlof wel één of twee dagen op te nemen.

Om maar te zeggen: mannen zijn er ook mee bezig maar zijn denk ik waty flexibeler.

Algemeen is het misschien wel waar inderdaad. Bij mezelf hier thuis, is dit toch omgekeerd. Ik ben hier altijd diegene geweest die veel te veel meenam, van alles iets extra. Terwijl het hier altijd mijn vrouw is geweest die heel impulsief (en in mijn ogen onvoorbereid ) kon vertrekken met de kinderen.

Maar op andere vlakken is zij dan weer diegene die véél vroeger met bepaalde zaken bezig is. Terwijl ik dat dan weer nodeloos te vroeg vind

Allé, en zo houden we mekaar dan weer in evenwicht

 

[gamer5]

Ik kook 6d per week, doe al het shoppen (winkel, bakker, slager,...), doe alle financien/administratie, doe de tuin, doe de vuilbakken/containerpark. De was mag ik niet doen, maar aangezien ik thuis werk doe ik 50% van de wasmachines/droogmachines (handdoeken en kousen mag ik wassen). 60-70% kleren plooien. Vaatwas mag ik typisch ook niet doen omdat ik het 'fout doe', maar daar doe ik ook 80% van vullen en legen (beter 'fout gedaan' dan 'niet gedaan' denk ik dan...). Om te kuisen hebben we een kuisvrouw.

Madam doet de 'lijstjes'.

Exact hetzelfde hier. Het is absoluut niet dat ik niet zie wat ze doet, maar het is voor haar altijd lijstjes maar tegelijk toch ook altijd grote chaos in haar hoofd.

Ze heeft ook nooit gedaan en loopt altijd achter met alles. En ik begrijp dat niet volgens haar want “ik doe niet wat zij doet”.

Wel, even objectief bekijken. 2 van de 5 dagen doe ik de kinderen naar school en ga ze halen. Ik kook elke dag, waarna ik (en ik alleen) de keuken terug proper maak. Ik doe 75% van de tijd de vaatwasmachine. Ik doe de tuin. Zij werkt 38u per week, op 2 minuten van thuis, ik werk er 50 per week. Ik ben ook de enige in huis die bijna dagelijks eens de stoftuiger pakt en stofzuig. En 4 dagen van de 7 doe ik de sporten van de kinderen. Poetsen doet de poetsvrouw.

Maar omdat de rommel die de kinderen maken mij niet elke dag stoort (ze ruimt het zelf ook niet op), zij strijkt en wast en ze wel elke week aan een lijstje begint waardoor zij denkt dat zij het huishouden hier runt kan ik het niet begrijpen.

 

[Str8_6]

Exact hetzelfde hier. Het is absoluut niet dat ik niet zie wat ze doet, maar het is voor haar altijd lijstjes maar tegelijk toch ook altijd grote chaos in haar hoofd.

Ze heeft ook nooit gedaan en loopt altijd achter met alles. En ik begrijp dat niet volgens haar want “ik doe niet wat zij doet”.

Wel, even objectief bekijken. 2 van de 5 dagen doe ik de kinderen naar school en ga ze halen. Ik kook elke dag, waarna ik (en ik alleen) de keuken terug proper maak. Ik doe 75% van de tijd de vaatwasmachine. Ik doe de tuin. Zij werkt 38u per week, op 2 minuten van thuis, ik werk er 50 per week. Ik ben ook de enige in huis die bijna dagelijks eens de stoftuiger pakt en stofzuig. En 4 dagen van de 7 doe ik de sporten van de kinderen. Poetsen doet de poetsvrouw.

Maar omdat de rommel die de kinderen maken mij niet elke dag stoort (ze ruimt het zelf ook niet op), zij strijkt en wast en ze wel elke week aan een lijstje begint waardoor zij denkt dat zij het huishouden hier runt kan ik het niet begrijpen.

Mijn ex was ook zo. En ik maar denken dat heel dat huishouden echt een extra fulltime job is. Nu dat ik het zelf doe lijkt me dat precies wel heel goed mee te vallen. Scheelt mss ook dat ik zelf geen 2 outfits per dag aan doe die gewassen moeten worden.

 

[Sir. K]

Damn, zo herkenbaar allemaal ...

En als je dan voorstelt om bepaalde zaken zelf te doen, dan is het ook niet goed, want dan minimaliseer je.

Iets wat ik ook nooit gesnapt heb: mijn madam irriteert zich aan de manier hoe ik afspreek met maten. Als zij iets afspreekt, dan moet dat 2 weken op voorhand vastgelegd zijn en mag er bij wijze van spreken niet meer van het plan worden afgeweken. Als ik iets afspreek, bv eentje gaan drinken, dan vraagt ze de dag ervoor al "en, waar ga je nu naartoe??". Als ik dan antwoord "Geen idee, zien we morgen wel.", dan wordt die zot ... "Hoe kan je nu zo afspreken, das toch om stress van te krijgen, ik snap dat niet ... ". Maar ik krijg daar helemaal geen stress van, mijn maten ook niet en altijd vinden we wel een plaats of hebben we een toffe avond. If it works, it works ... Maar nee, toch moet ik dat elke keer horen. Oh well ...

 

[Eland]

En ik maar denken dat heel dat huishouden echt een extra fulltime job is.

Ik vind 'het huishouden doen' ook zwaar overschat. Mijn vriendin is momenteel met moederschapsverlof. Ik werk veel van thuis.
De dagen dat ik op kantoor ben is het wanneer ik thuiskom altijd: "ik heb dat en dat en dat gedaan" (6 zaken die elk in mijn ogen hooguit 15 minuten duren, zoals stofzuigen of de was ophangen). Ondertussen heeft ze wel heel Netflix uitgekeken, want eigenlijk zit ze veel in de zetel, wat ik zie wanneer ik van thuis uit werk.

Damn, zo herkenbaar allemaal ...

En als je dan voorstelt om bepaalde zaken zelf te doen, dan is het ook niet goed, want dan minimaliseer je.

Iets wat ik ook nooit gesnapt heb: mijn madam irriteert zich aan de manier hoe ik afspreek met maten. Als zij iets afspreekt, dan moet dat 2 weken op voorhand vastgelegd zijn en mag er bij wijze van spreken niet meer van het plan worden afgeweken. Als ik iets afspreek, bv eentje gaan drinken, dan vraagt ze de dag ervoor al "en, waar ga je nu naartoe??". Als ik dan antwoord "Geen idee, zien we morgen wel.", dan wordt die zot ... "Hoe kan je nu zo afspreken, das toch om stress van te krijgen, ik snap dat niet ... ". Maar ik krijg daar helemaal geen stress van, mijn maten ook niet en altijd vinden we wel een plaats of hebben we een toffe avond. If it works, it works ... Maar nee, toch moet ik dat elke keer horen. Oh well ...

Hier ook. Ik ga regelmatig 1-op-1 op restaurant met een vriend. Mijn vriendin kan er niet tegen dat ik soms nogal op het laatste moment een reservatie probeer te maken in restaurants of zelfs niet reserveer als we naar een grote stad trekken om rond te hangen. Boeie. Hier zijn wel wat goede zaken in de buurt en als ik op de gekende plekken niet terechtkan, leer ik wel eens iets nieuw kennen. Als ik haar zeg dat ik te laat was om ergens nog te kunnen reserveren, krijg ik steeds onder mijn voeten terwijl mij dat allemaal niet boeit. Er zijn een paar plekken waar ik doodgraag eens wil eten en daar zal ik wel eens goed op tijd reserveren als ik met m'n vriendin ga eten, maar of ik nu bij goed restaurant x waar ik al 5 keer geweest ben, bij goed restaurant y waar ik al 4 keer geweest ben kan gaan eten of bij restaurant z dat ik uit nieuwsgierigheid eens wil testen als het uitkomt, maakt me ook niet echt uit.

 

[Remake]

Ik vind 'het huishouden doen' ook zwaar overschat. Mijn vriendin is momenteel met moederschapsverlof. Ik werk veel van thuis.
De dagen dat ik op kantoor ben is het wanneer ik thuiskom altijd: "ik heb dat en dat en dat gedaan" (6 zaken die elk in mijn ogen hooguit 15 minuten duren, zoals stofzuigen of de was ophangen). Ondertussen heeft ze wel heel Netflix uitgekeken, want eigenlijk zit ze veel in de zetel, wat ik zie wanneer ik van thuis uit werk.

Wel logisch dat ze tijdens haar moederschapsverlof het wat rustiger aan doet natuurlijk.

 

[Martinus]

Ik vind 'het huishouden doen' ook zwaar overschat. Mijn vriendin is momenteel met moederschapsverlof. Ik werk veel van thuis.
De dagen dat ik op kantoor ben is het wanneer ik thuiskom altijd: "ik heb dat en dat en dat gedaan" (6 zaken die elk in mijn ogen hooguit 15 minuten duren, zoals stofzuigen of de was ophangen).

15 minuten om te stofzuigen? Jullie wonen in een mini-studio?

 

[Sylverscythe]

Zou die grote mismatch tussen hoe veel werk het huishouden is volgens twee partners niet vooral komen van een verschil in hoe grondig dat gebeurt?

Ik bedoel, je kan snel stofzuigen en eens met de natte dweil over de vloer gaan, of je kan eerst van elke kast of tafel meticuleus het stof afdoen, zaken uit de weg nemen, stof apart van plinten vegen, ... en dan grondig stofzuigen en dweilen. Ik weet dat ik daarin sneller tevreden ben dan mijn vrouw alleszins.

Sowieso is het ene huishouden het andere niet natuurlijk. Een kinderloos koppel met een strak, modern appartement tegenover een koppel met kinderen en een huis vol met op te ruimen speelgoed en allerhande "rommel" op kasten. Hier wordt amper gestreken, je hebt mensen die dat wel nog meer doen, enz.

 

[Str8_6]

15 minuten om te stofzuigen? Jullie wonen in een mini-studio?

Ik woon alleen in een nieuwbouw (een koppelwoning) en stofzuig, neem het stof af en kuis heel dat huis in 1u, max 1u30.

Mijn vriendin woont in een grote villa met 6 slaapkamers, 2 badkamers, 2 livings (nee niet alle rijken zitten op BG) en stofzuigt en kuist heel dat huis in 1,5u (wel enkel de vloer dan). Maar die babbelt er dan ook geen 3 dagen van. Nuja het verschil is dat het van haar ook geen toonzaal moet zijn waar er geen stofje op de vloer mag liggen. Maar het is nog altijd een huis ook waarin geleefd mag worden.

 

[Eland]

15 minuten om te stofzuigen? Jullie wonen in een mini-studio?

Classic BG, geshamed worden omdat je huis (enkel gelijkvloers voor de duidelijkheid) snel te stofzuigen is.

 

[shellshock]

Hier al eens vermeld maar ik weet ni meer in welk topic het was: vrouwen trekken zich het meer aan/maken zich het moeilijker.

Dom voorbeeld: alleen thuis met de drie bengels. Om half elf willen ze naar den dierentuin. Ik haal rap ne zak sandwichen in huis, smeer die, pak 2 appels en een mesje en weg zijn we. Nog geen uur later zitten we in de zoo.
Bij m'n vriendin vraagt dat een pak meer voorbereiding: fruitjes, koekje, reserve dit, iets tegen de regen.. alles over-dacht.

En da's op veel meer vlakken zo. En da's wel iets dat ik bij meer ouders merk: vaders zijn daar doorgaans veel gemakkelijker/chiller in.
Iets vergeten, iets ni orde: komt wel goed. Terwijl moeders overplannen, met alles rekening houden.
Een paar weken geleden aan de zee gezeten met vrienden en daar 't zelfde: dagje strand: nen helen bazaar mee. Allemaal op aangeven van de moeders. Laat de papa's vertrekken en ge hebt den helft van het gerief mee en 't komt ook wel in orde hoor.

Het enige dat echt veel meer bij m'n vriendin zit is het regelen van feestjes en playdates. En aangezien ze 4/5e werkt en meer vakantie heeft, past ze meer op tijdens de vakanties. Maar ook daar probeer ik elke verlof wel één of twee dagen op te nemen.

Om maar te zeggen: mannen zijn er ook mee bezig maar zijn denk ik waty flexibeler.

Zo herkenbaar.

 

[iamhollywood]

Wel logisch dat ze tijdens haar moederschapsverlof het wat rustiger aan doet natuurlijk.

Dit, fuck sommige verdienen echt geen gezin :/. Ge hebt 9 maand een kind gedragen, de bevalling is echt geen klein ding (en een keizersnede vraagt nog meer herstel). Met een newborn iets in huis gedaan krijgen is al een mirakel op zich. Ik heb ook veel netflix gezien maar wel tijdens het borstvoeden/kolven en troosten door. Een newborn wil niet ganse dagen alleen in zijn/haar bedje liggen ver van de mama, die wil op mama hangen.
Elk moment dat de baby niet op u slaapt is het geloop om alles weer aan te vullen, kleertjes te wassen, badkamer na badje baby opruimen, uzelf eens te wassen, kolf steriliseren etc.
Laat staan de korte nachtjes.

Ik was altijd enorm dankbaar als kraamzorg 4 uurtjes kwam. Kon ik eens 1u opruimen/aanvullen, kolven zonder een baby in een nestje naast mij en 2,5 uur ongestoord zonder een ‘aanknop’ doorslapen.

Ik zit nu in het ziekenhuis met een doodzieke baby van 5 maand. Leg die in haar bedje en je ziet dien monitor piepen en kraken omdat dat kind moeite moet doen om te ademen. Leg die op mij en je ziet die waarden zich volledig normaliseren, een kind vindt rust en comfort bij de mama.

 

[MisterV]

fuck sommige verdienen echt geen gezin

Euh, ok, BG-tribunaal?

Een newborn wil niet ganse dagen alleen in zijn/haar bedje liggen ver van de mama, die wil op mama hangen.
Elk moment dat de baby niet op u slaapt is het geloop om alles weer aan te vullen, kleertjes te wassen, badkamer na badje baby opruimen, uzelf eens te wassen, kolf steriliseren etc.
Laat staan de korte nachtjes.

Baby's kunnen pittig zijn qua zorg, maar die newborn heeft in de meeste gevallen ook een vader die baby en/of huishouden eens kan overnemen?

 

[iamhollywood]

Euh, ok, BG-tribunaal?

Baby's kunnen pittig zijn qua zorg, maar die newborn heeft in de meeste gevallen ook een vader die baby en/of huishouden eens kan overnemen?

Euhm lees eens waarop ik reageer:

‘De dagen dat ik op kantoor ben is het wanneer ik thuiskom altijd: "ik heb dat en dat en dat gedaan" (6 zaken die elk in mijn ogen hooguit 15 minuten duren, zoals stofzuigen of de was ophangen). Ondertussen heeft ze wel heel Netflix uitgekeken, want eigenlijk zit ze veel in de zetel, wat ik zie wanneer ik van thuis uit werk. ’

Het is imo een mirakel om als mama die werkdag dat papa van huis is, 6 verschillende dingen met een new born klaar te krijgen. Als je dat al minimaliseert heb je imo geen respect voor uw partner.
Mijn partner zuchtte toch ook dat hij niet veel verder dan zijne zetel kwam als hij eens op haar moest passen, die begreep het wel.

 

[Str8_6]

Euhm lees eens waarop ik reageer:

‘De dagen dat ik op kantoor ben is het wanneer ik thuiskom altijd: "ik heb dat en dat en dat gedaan" (6 zaken die elk in mijn ogen hooguit 15 minuten duren, zoals stofzuigen of de was ophangen). Ondertussen heeft ze wel heel Netflix uitgekeken, want eigenlijk zit ze veel in de zetel, wat ik zie wanneer ik van thuis uit werk. ’

Het is imo een mirakel om als mama die werkdag dat papa van huis is, 6 verschillende dingen met een new born klaar te krijgen. Als je dat al minimaliseert heb je imo geen respect voor uw partner.
Mijn partner zuchtte toch ook dat hij niet veel verder dan zijne zetel kwam als hij eens op haar moest passen, die begreep het wel.

Het ligt mss aan het kind of hoe je er zelf mee om gaat maar ik heb door mijn werk vaak genoeg alleen geweest met de 2 kleine en samen thuis geweest als ze in moederschapsverlof was en bij ons was dat verre van zo.

Die sliepen enorm veel (in hun bed/park) en moesten gewoon hun fles krijgen en eens een pamper ververst worden. Het is ook niet nodig dat je ze bij de minste kik dat ze geven eruit halen en er een uur mee op je arm rond loopt want dan ga je zulke situaties zelf veroorzaken. Je kan toch niet godganse dagen die kleine op je laten slapen? En kleertjes wassen, badkamer opruimen. Succes eens ze dan in de puberteit gaan zijn als dat al veel werk is als baby.

 

[pardal]

Het ligt mss aan het kind of hoe je er zelf mee om gaat maar ik heb door mijn werk vaak genoeg alleen geweest met de 2 kleine en samen thuis geweest als ze in moederschapsverlof was en bij ons was dat verre van zo.

Die sliepen enorm veel (in hun bed/park) en moesten gewoon hun fles krijgen en eens een pamper ververst worden. Het is ook niet nodig dat je ze bij de minste kik dat ze geven eruit halen en er een uur mee op je arm rond loopt want dan ga je zulke situaties zelf veroorzaken. Je kan toch niet godganse dagen die kleine op je laten slapen? En kleertjes wassen, badkamer opruimen. Succes eens ze dan in de puberteit gaan zijn als dat al veel werk is als baby.

niet elk kind is hetzelfde, niet elke ouder is hetzelfde, je kan geen algemeenheden trekken vanuit je eigen ervaringen als ouder.

In onze situatie was het inderdaad zo dat we konden kiezen tussen een kind op de arm houden/ op u leggen om te slapen of aanhoudend wenen trotseren. En dan ook nog andere kinderen verzorgen.

Dat jouw kinderen goede slapers zijn en gemakkelijke eters zijn, wilt niet zeggen dat dit overal zo is.

 

[Straddle]

Het is ook niet nodig dat je ze bij de minste kik dat ze geven eruit halen en er een uur mee op je arm rond loopt want dan ga je zulke situaties zelf veroorzaken. Je kan toch niet godganse dagen die kleine op je laten slapen?

Dit heb ik al meer gehoord voor een kennis die werkt als opvoeddeskundige, dit is een typische fout van jonge moeders (het kind de ganse tijd willen vasthouden en elke keer als het huilt of een kik geeft het willen oppakken en vastnemen). Je hebt ouders die er nooit naar omkijken en je hebt ouders die er continu naar omkijken, het ideal zit in het midden niet op één van die 2 extremen.