The New York Trilogy - Paul Auster (Boekenclub #5)
- Onderwerp starter coldplayke
- Startdatum
- Boekenclub
Hellsdinner
Crew Member
Ik vond het ook zeker een geslaagde keuze. Het daagde me uit om mijn opvattingen over, en ervaringen met, literatuur te herzien, zonder te overweldigend te zijn.@Hellsdinner interessant, want de ongedefinieerdheid / ruwheid van personages in sommige postmoderne literatuur is een van de zaken die mij ook minder aanspreken. Ik vond dat dan ook een van de mindere punten aan deze trilogie: personages zijn eerder symbool/vehikel voor een idee of een concept, en dat kan zeker werken, maar hier was de uitwerking wat te braafjes/kinderlijk voor mij. De écht fenomenale auteurs zoals David Foster Wallace maken zich daar niet schuldig aan.
In dit genre vind ik Austers trilogie wel een van de meest toegankelijke boeken die ik al ben tegengekomen, dus ben het wel met FlyingHorseman eens dat dit een goeie kennismaking is met het meta-kantje van het Postmodernisme. Hoe meer je in aanraking komt met boeken/conventies waar deze romans mee spelen, hoe beter je de deconstructie ervan ook wel kan appreciëren en plaatsen, denk ik. Maar ik tel hem ook zeker niet bij de betere boeken die ik al gelezen heb.
Voor een boekenclub vond ik het - als ik dat zelf mag zeggen - wel een geslaagde keuze, omdat het wel een boek is dat open staat voor interpretatie en je, mocht je dat willen, niet per se na één post al bent uitgepraat.
Dat meta kantje is wel iets dat je moet inzien denk ik, als je het zou lezen op dezelfde manier als een willekeurige detective roman ga je waarschijnlijk zeer teleurgesteld zijn.
Fijne trilogie die gemakkelijk leest. Voor mij: deel 3 > 1 > 2. Ik onthield de titels van elk deel niet, vandaar dat ik hieronder cijfers gebruik.
Deel 1 vond ik te plots eindigen en het liet me onvoldaan achter met enkele vragen. Deel 2 trok me niet in het verhaal maar er waren wel genoeg parels van zinnen te ontdekken om mijn aandacht erbij te houden. De opzet van deel 3 vond ik het meest amusant en filosofisch het meest interessant. Dat mocht dus gerust langer duren. De meta in deel 3 zorgde voor meer coherentie over de drie verhalen heen waardoor ik ook meer de voorgaande stukken kon appreciëren.
In elk deel was ik verrast en teleurgesteld hoe de hoofdpersonages die omschakeling naar obsessief/maniakaal maakten; dat leek mij keer op keer te abrupt. Heb ik iets gemist? Misschien las ik driemaal over de kantelpunten ofwel vond ik ze niet overtuigend genoeg, hmm. Het was alleszins geen Heart of Darkness-achtige afdaling voor mij.
Een goede keuze van de stemmers! Volgende keer de trilogie in omgekeerde volgorde lezen?
Deel 1 vond ik te plots eindigen en het liet me onvoldaan achter met enkele vragen. Deel 2 trok me niet in het verhaal maar er waren wel genoeg parels van zinnen te ontdekken om mijn aandacht erbij te houden. De opzet van deel 3 vond ik het meest amusant en filosofisch het meest interessant. Dat mocht dus gerust langer duren. De meta in deel 3 zorgde voor meer coherentie over de drie verhalen heen waardoor ik ook meer de voorgaande stukken kon appreciëren.
In elk deel was ik verrast en teleurgesteld hoe de hoofdpersonages die omschakeling naar obsessief/maniakaal maakten; dat leek mij keer op keer te abrupt. Heb ik iets gemist? Misschien las ik driemaal over de kantelpunten ofwel vond ik ze niet overtuigend genoeg, hmm. Het was alleszins geen Heart of Darkness-achtige afdaling voor mij.
Een goede keuze van de stemmers! Volgende keer de trilogie in omgekeerde volgorde lezen?
Hellsdinner
Crew Member
Dit vind ik inderdaad een goed punt, er lijkt eerst een vrij gestage evolutie te zijn, waarna het plots toch veel te abrupt te diep gaat. Eigenlijk alsof Auster snel het personage heeft omgewisseld met iemand die al veel verder in die evolutie naar obsessief zit.
We kunnen proberen?Een goede keuze van de stemmers! Volgende keer de trilogie in omgekeerde volgorde lezen?
PBR Streetgang
Well-known member
Parels van zinnen zijn imo wel een trademark van een roman van Auster. Soms zelfs een beetje te zoet en teasing naar mijn smaak, maar altijd bewonderenswaardig.
Interessante observatie, het is voor mij net iets te lang geleden om te commenten op al de verhalen, maar ik herinner me precies wel een passage waarin de speurneus zich verstopt in een afvalcontainer om zijn doelwit te observeren of zoiets? Daarin vond ik die ondergang heel goed gedaan. Compleet absurd natuurlijk, maar Austers proza is zo verleidelijk dat hij met eender welk idee kan afkomen en je kan niet anders dan knikken en verder lezen.
Deze had ik helemaal gemist! Geeft me wel weer zin om hem nog eens te lezen. Ik hou enorm van de stijl van Auster, en ik kan me wel vinden in het meeste wat hier al gezegd is. Het is ook al te lang geleden om er diepere inzichten over te kunnen delen, vrees ik...
Je moet ze inderdaad absoluut alle drie samen lezen. Een kennis had alleen de eerste gelezen en dan zou ik het heel raar vinden als je hem goed zou vinden. Ik ben wel een sucker voor die meta-dingen, zeker als ze goed en kundig in elkaar zitten. Coldplayke kwam tot dezelfde conclusie als ik in het derde boek, maar ik kan me niet herinneren dat ik vond dat het er vingerdik op lag... misschien ben ik zo slim niet 
. De pay-off van de derde, dat de eerste twee boeken van zijn hand zijn, gaf me wel een heerlijke 'aha!'.
De schrijfstijl van Auster vind ik dan net wel weer heel aangenaam. Echt een metier. Maar ook wel erg Amerikaans en bijna in de stijl van O Henry, die semi-journalistiek met de hele tijd de vraag of je wel iéts mag geloven van wat de schrijver of de verteller zegt. Zeker als je naar The Red Notebook gaat, wat ook echt een aanrader is. 4, 3, 2, 1 ligt al lang op de stapel bij mij, maar jammer genoeg nog niet aan toe gekomen. True Tales of American Life dan weer wel, en vond ik vermakelijk, al is die alleen verzameld door hem. Niet geschreven.
. De pay-off van de derde, dat de eerste twee boeken van zijn hand zijn, gaf me wel een heerlijke 'aha!'.De schrijfstijl van Auster vind ik dan net wel weer heel aangenaam. Echt een metier. Maar ook wel erg Amerikaans en bijna in de stijl van O Henry, die semi-journalistiek met de hele tijd de vraag of je wel iéts mag geloven van wat de schrijver of de verteller zegt. Zeker als je naar The Red Notebook gaat, wat ook echt een aanrader is. 4, 3, 2, 1 ligt al lang op de stapel bij mij, maar jammer genoeg nog niet aan toe gekomen. True Tales of American Life dan weer wel, en vond ik vermakelijk, al is die alleen verzameld door hem. Niet geschreven.
clercqie
Well-known member
Ik heb deze nog altijd niet binnengehaald, maar ik blijf op de uitkijk en ben het niet vergeten.
Ondertussen wel bezig in Baumgartner, da's Austers meer recente roman als ik het goed heb en moet zeggen dat ik er erg van geniet. Erg mooie karakterstudie en Auster kan met relatief weinig woorden erg veel zeggen. Iets wat ik altijd kan appreciëren.
Ondertussen wel bezig in Baumgartner, da's Austers meer recente roman als ik het goed heb en moet zeggen dat ik er erg van geniet. Erg mooie karakterstudie en Auster kan met relatief weinig woorden erg veel zeggen. Iets wat ik altijd kan appreciëren.
clercqie
Well-known member
Een beetje langer dan voorzien maar ik heb hem uit!
Drie odes aan de detectiveroman, maar eigenlijk zijn het drie verhalen over een personage dat gaandeweg obsessief en waanzinnig wordt. Licht vertier m.a.w.
Ik vond het eigenlijk wel echt plezant. Ik ga zeker niet beweren dat ik slim genoeg ben om alle lagen in de drie verhalen die (verrassing!) gelinkt zijn aan elkaar te ontwaren, maar ik kan enorm genieten van Auster zijn proza. Ik had zoals vermeld eerder deze zomer zijn laatste, Baumgartner, uit, en ik zie een aantal kenmerken terugkomen. De personages zijn inderdaad niet realistisch, maar Auster zijn dialogen zijn schitterend gedaan. Veel humor, of toch bewoordingen waarvan ik moest grijnzen. Ik hou ook van de vele tangents met een groot wist-je-dat gehalte die de plot voor zover die er is of toe doet tot een halt brengen. Ik heb alvast zin na het lezen om aan Thoureau's 'Walden' te beginnen!
Even terzijde : wat zijn de regels voor spoilers hier? Moeten echt alle persoonlijke indrukken onder een spoilertag gestoken worden, want dat leest niet zo vlot weg. Zeker bij een roman als dit waar de 'plot' wat mij betreft van ondergeschikt belang is en waar je denk ik weinig spoilers kan geven die de leeservaring verpesten, lijkt het mij wat onnodig.. Maar zeg maar als ik fout zit!
Drie odes aan de detectiveroman, maar eigenlijk zijn het drie verhalen over een personage dat gaandeweg obsessief en waanzinnig wordt. Licht vertier m.a.w.
Ik vond het eigenlijk wel echt plezant. Ik ga zeker niet beweren dat ik slim genoeg ben om alle lagen in de drie verhalen die (verrassing!) gelinkt zijn aan elkaar te ontwaren, maar ik kan enorm genieten van Auster zijn proza. Ik had zoals vermeld eerder deze zomer zijn laatste, Baumgartner, uit, en ik zie een aantal kenmerken terugkomen. De personages zijn inderdaad niet realistisch, maar Auster zijn dialogen zijn schitterend gedaan. Veel humor, of toch bewoordingen waarvan ik moest grijnzen. Ik hou ook van de vele tangents met een groot wist-je-dat gehalte die de plot voor zover die er is of toe doet tot een halt brengen. Ik heb alvast zin na het lezen om aan Thoureau's 'Walden' te beginnen!
Even terzijde : wat zijn de regels voor spoilers hier? Moeten echt alle persoonlijke indrukken onder een spoilertag gestoken worden, want dat leest niet zo vlot weg. Zeker bij een roman als dit waar de 'plot' wat mij betreft van ondergeschikt belang is en waar je denk ik weinig spoilers kan geven die de leeservaring verpesten, lijkt het mij wat onnodig.. Maar zeg maar als ik fout zit!
Dyer Hunt
Well-known member
Als ik het me goed herinner, was de originele insteek om iedereen een maand de tijd te geven om het boek te lezen. En gedurende die tijd zeker met spoilers te werken. Daarna (en hier dus ook) mag je eigenlijk gewoon zonder spoilers posten. Maar wordt het vaak toch gedaan uit gewoonte. Correct me if I'm wrong.
En los daarvan worden algemene bevindingen/indrukken vaak zonder spoilers gepost ja, dat is toch vooral voor de plot enzo belangrijk. Gebruik gewoon je gezond verstand zou ik zeggen. Ik denk dat iedereen die boeken leest dat wel heeft.
