Dit argument is toch altijd bijzonder knullig. We kunnen ze ook allemaal uitdossen in ruimtepakjes en lichtgevende zwaarden geven, want het is toch mythologie/fantasie ... Of we kunnen kijken naar de periode waarin het mythologische verhaal zich afspeelt, en die wel op z'n minst een béétje proberen te evoceren. Nolan kiest er hier voor om toch in de eerste plaats voor fantasy te gaan, en de Hollywood-stereotypes en clichés te herhalen. Da's zijn artistieke visie, en die respecteer ik, maar ik vind ze tegelijk ook lui en inspiratieloos