Uitsluiting in basis en secundair onderwijs: heeft ieder kind recht op een school?

vishnusixclix

Well-known member
Crowdfunder FE

De school dit de school dat... Dit is niet nieuw hé mensen. Dit is al jaren in de maak. Heel dit "nieuws" waar men alles nu op en rond de school kadert is slechts een gevolg van de falende jeugdzorg. De instanties die histoisch instonden voor het begeleiding van deze jongeren, die er altijd geweest zijn, zijn de afgelopen jaren kapot bespaard.

Maar het is altijd gemakkelijker om alle werk op de scholen af te schuiven. Nog zoiets wat ze non-stop doen in deze tijd. Alles moet op de school gebeuren. NEEN. Een groter wordende strekking (ook pedagogen) verzamelen zich in een groep die zich verweert tegen de niet aflatende druk vanuit de politiek en media dat al deze dingen op school moeten gebeuren. Ze eisen dat scholen terug scholen mogen zijn, waar kinderen een educatie krijgen in een veilige omgeving!
 

De school dit de school dat... Dit is niet nieuw hé mensen. Dit is al jaren in de maak. Heel dit "nieuws" waar men alles nu op en rond de school kadert is slechts een gevolg van de falende jeugdzorg. De instanties die histoisch instonden voor het begeleiding van deze jongeren, die er altijd geweest zijn, zijn de afgelopen jaren kapot bespaard.

Maar het is altijd gemakkelijker om alle werk op de scholen af te schuiven. Nog zoiets wat ze non-stop doen in deze tijd. Alles moet op de school gebeuren. NEEN. Een groter wordende strekking (ook pedagogen) verzamelen zich in een groep die zich verweert tegen de niet aflatende druk vanuit de politiek en media dat al deze dingen op school moeten gebeuren. Ze eisen dat scholen terug scholen mogen zijn, waar kinderen een educatie krijgen in een veilige omgeving!
Ik vind het nu precies wel logisch dat als je echt storende elementen hebt waar niets mee aan te vangen is, die niet in een standaardklas terechtkomen met ook "maar" een leerkracht vooraan die opgeleid is om met enigzins standaardleerlingen om te gaan.

Als je dat artikel leest kan ik me nu ook niet van de indruk ontdoen dat je al heel wat op je kerfstok moet hebben om uitgesloten te worden.
 
Joepie, laten we nog wat meer stront doorschuiven naar scholen en verwachten dat leerkrachten nog meer tijd steken in al wie niet wil meewerken aan hun eigen opleiding.
Kan men eindelijk eens wat meer kijken naar eigen verantwoordelijkheid ipv altijd maar weer de problemen op een ander af te schuiven.
Misschien moeten we nog een nieuwe studie bestellen om na te gaan waarom we geen mensen meer vinden die jobs als leerkracht, agent, hulpverlener etc willen uitvoeren. Maar eerst gaan we wel de algemene regel invoeren dat het toegestaan is om tegen al die mensen hun benen te pissen zo lang je maar lacht en vraagt of het warm is.

Misschien moesten de Joppe en den Evrim wat meer hun manieren gehouden hebben. Je krijgt alle kansen in dit land maar dan moet je ze ook wel willen grijpen.
 

De school dit de school dat... Dit is niet nieuw hé mensen. Dit is al jaren in de maak. Heel dit "nieuws" waar men alles nu op en rond de school kadert is slechts een gevolg van de falende jeugdzorg. De instanties die histoisch instonden voor het begeleiding van deze jongeren, die er altijd geweest zijn, zijn de afgelopen jaren kapot bespaard.

Maar het is altijd gemakkelijker om alle werk op de scholen af te schuiven. Nog zoiets wat ze non-stop doen in deze tijd. Alles moet op de school gebeuren. NEEN. Een groter wordende strekking (ook pedagogen) verzamelen zich in een groep die zich verweert tegen de niet aflatende druk vanuit de politiek en media dat al deze dingen op school moeten gebeuren. Ze eisen dat scholen terug scholen mogen zijn, waar kinderen een educatie krijgen in een veilige omgeving!
Het recht van één puber die al wat op zijn kerfstok heeft, op onderwijs <<<<<<<<<<<<<<<< het recht van de rest van de klas op onderwijs in een veilige en rustige omgeving.
 
Het recht van één puber die al wat op zijn kerfstok heeft, op onderwijs <<<<<<<<<<<<<<<< het recht van de rest van de klas op onderwijs in een veilige en rustige omgeving.
Ik wil het principe van "iedereen heeft recht op onderwijs" nog wel volgen, maar je ziet al van ver dat als je het onmogelijk maakt zo'n leerlingen uit te sluiten die gewoon in een standaardklas de les gaan saboteren, wat zoals je zegt al de anderen benadeelt.
 
Wat je daar ook leest...

Thuisblijven kan zware gevolgen hebben​

Maar zelfs een korte periode thuis kan een stevige impact hebben. De zoon van Nele* kreeg eerst een definitieve uitsluiting, maar die werd succesvol aangevochten. Hij kon op dezelfde school aan het nieuwe schooljaar beginnen, maar dat bleek al snel niet te werken. Drie weken later kon hij op een andere school starten.
"Dat leek goed te gaan, maar de eerste toetsenperiode volgde snel en zijn rapport kleurde volledig rood omdat hij al heel wat leerstof gemist had. Dat deed zijn motivatie en zelfvertrouwen kelderen. Die motivatie opnieuw vinden, is bijzonder moeilijk als hij tegelijkertijd van influencers op sociale media allerlei verhalen ziet over snel rijk worden zonder diploma."

Drie weken leerstof... genoeg kinderen die 3 weken leerstof gemist door ziekte zelfstandig inhalen. Misschien mensen eens minder interviewen vanuit een slachtofferrol en kritischer vragen stellen.

Gedrag daarvoor moet ook naar de ouderlijke verantwoordelijkheid gekeken worden.
Heeft Nele* er al eens aan gedacht haar zoon de toegang tot sociale media te ontzeggen? Misschien niet de beste tijdsbesteding gegeven zijn gedrag. Zeer evidente oplossing om dit deel van het probleem al op te lossen.

"Het gaat vaak om kinderen met een kwetsbare thuissituatie. Jongeren die weken of maanden thuiszitten ervaren veel stress, worden soms neerslachtig, en zien hun leerachterstand oplopen. Soms haken ze volledig af door het isolement en stromen uit zonder diploma. Daarom pleiten we voor een verbod op definitieve uitsluitingen, zeker in het basisonderwijs en de eerste graad van het secundair onderwijs," zegt Kinderrechtencommissaris Caroline Vrijens.
Ook in de latere jaren van het secundair is ze voor een principieel verbod, al moet een uitsluiting in uitzonderlijke situaties wel mogelijk blijven als het veiligheidsrisico te hoog is.

Effe qua context qua leerlingen die van school worden uitgesloten: voorbeelden die ik daarvan kende dat waren verregaande toestanden: grove beledigingen, geweld, andere leerlingen in gevaar brengen (in praktijklokalen), ... Herhaaldelijk storend gedrag is mogelijks een stevig eufemisme waarom minstens een aantal leerlingen zijn uitgesloten.

Als uw kind thuiszit omwille van slecht gedrag, dan zou die geen seconde online moeten zitten. Gemakkelijker gezegd dan gedaan? Smartphone afnemen en wifi-wachtwoord veranderen/afzetten.
 
Ik heb toch echt wel medelijden met de leerkrachten van nu. Als ik vergelijk met mijn eigen klassen van vroeger dan had je hier en daar al wel eens een klasclown maar allemaal niet in die mate zoals het nu soms is.

Vriendin van mij heeft vorig jaar haar job als leerkracht in Mechelen opgegeven. Het was gewoon niet meer mogelijk voor haar om nog les te kunnen geven. Het heeft gewoon geen zin om die gasten erop te wijzen dat hun toekomst belangrijk is. Die antwoorden gewoon "mevrouw, mijn toekomst is al lang gefikst. Ik verdien vanavond meer dan jij de hele maand". En 't ergste van al is dat die gasten nog gelijk hebben ook.
Dus als je een klas vol van dat soort types hebt, wat sta je daar dan vooraan nog te doen he.

En dat zijn dan nog de lieverdjes. Ze is ook al bedreigd geweest met een schaar en met een mes. Ook al "indirect" bedreigd geweest door van die gasten die duidelijk hoorbaar onderling gesprek voeren in het genre "ik wil toch graag 2 kinderen, ik zou de jongen A noemen en het meisje B. Ik hoop wel dat hun nooit iets overkomt". En A en B zijn dan exact de namen van de kinderen van de leerkracht.
 
Laten we ook wel niet vergeten dat niet alle kinderen lastig doen omdat ze daarvoor "kiezen". Er zijn een hele hoop jongeren met allerlei problematieken die ook gewoon in het onderwijs "gegooid" worden (leve inclusief onderwijs), zonder de nodige omkadering, met alle gevolgen van dien. In mijn persoonlijke omgeving ken ik zo een geval, en dat is echt dramatisch voor iedereen die daarbij betrokken is. In de lagere school viel het nog mee (kleine school, persoonlijke benadering en veel geduld) maar in het secundair loopt het volledig fout. Op verschillende scholen uitgesloten, en ook thuis ontploft de boel meer dan eens (politie tussenkomsten, even een gedwongen opname), maar geschikte zorg op de lange duur is er gewoon niet of amper. De ouders doen wat ze kunnen, maar ondertussen is dat gezin wel kapot gegaan aan de conflicten en spanningen. En veel vooruitzichten zijn er niet.

Mijn oudste is ook geen gemakkelijk geval, maar bijlange niet in die gradatie. Maar enige mildheid in de reacties op dergelijke artikelen vind ik wel gepast.
 
Geen probleem met kinderen die "lastig doen". De onderliggende problematiek is altijd te achterhalen en er is altijd wel een mogelijkheid om aangepast onderwijs en een traject op maat op te starten.

Mijn punt is, dat dit niet in de reguliere klas in de reguliere scholen gaat! De afbraak van de specifieke zorg centra voor kinderen met ernstige gedragdsstoornissen is gewoon helemaal weg/overvol. (honderden plaatsen tekort)
 
Laten we ook wel niet vergeten dat niet alle kinderen lastig doen omdat ze daarvoor "kiezen". Er zijn een hele hoop jongeren met allerlei problematieken die ook gewoon in het onderwijs "gegooid" worden (leve inclusief onderwijs), zonder de nodige omkadering, met alle gevolgen van dien. In mijn persoonlijke omgeving ken ik zo een geval, en dat is echt dramatisch voor iedereen die daarbij betrokken is. In de lagere school viel het nog mee (kleine school, persoonlijke benadering en veel geduld) maar in het secundair loopt het volledig fout. Op verschillende scholen uitgesloten, en ook thuis ontploft de boel meer dan eens (politie tussenkomsten, even een gedwongen opname), maar geschikte zorg op de lange duur is er gewoon niet of amper. De ouders doen wat ze kunnen, maar ondertussen is dat gezin wel kapot gegaan aan de conflicten en spanningen. En veel vooruitzichten zijn er niet.

Mijn oudste is ook geen gemakkelijk geval, maar bijlange niet in die gradatie. Maar enige mildheid in de reacties op dergelijke artikelen vind ik wel gepast.
Dat is het net, men pleit hier niet voor meer middelen voor gespecaliseerde scholen of voor meer gespecialiseerde hulp voor die jongeren. Nee, we gaan gewoon scholen verbieden van jongeren te weigeren. Mijn vrouw werkt als verpleegkundige in een voorziening voor zulke probleemgevallen. No way dat een gewone school daar de middelen of het personeel voor heeft om te blijven omgaan met zulke probleemgevallen.
 
Laten we ook wel niet vergeten dat niet alle kinderen lastig doen omdat ze daarvoor "kiezen". Er zijn een hele hoop jongeren met allerlei problematieken die ook gewoon in het onderwijs "gegooid" worden (leve inclusief onderwijs), zonder de nodige omkadering, met alle gevolgen van dien. In mijn persoonlijke omgeving ken ik zo een geval, en dat is echt dramatisch voor iedereen die daarbij betrokken is. In de lagere school viel het nog mee (kleine school, persoonlijke benadering en veel geduld) maar in het secundair loopt het volledig fout. Op verschillende scholen uitgesloten, en ook thuis ontploft de boel meer dan eens (politie tussenkomsten, even een gedwongen opname), maar geschikte zorg op de lange duur is er gewoon niet of amper. De ouders doen wat ze kunnen, maar ondertussen is dat gezin wel kapot gegaan aan de conflicten en spanningen. En veel vooruitzichten zijn er niet.

Mijn oudste is ook geen gemakkelijk geval, maar bijlange niet in die gradatie. Maar enige mildheid in de reacties op dergelijke artikelen vind ik wel gepast.
Ik denk dat elke situatie het gevolg is van een hoop factoren, dus enkel de schuld leggen bij een kind/jongvolwassene is een beetje gemakkelijk. Maar als die situatie er nu eenmaal is, kan je volgens mij ook niet verdedigen dat zo iemand in een klas blijft waar die iedereen naar beneden haalt, en de leerkracht ook waarschijnlijk niet geschikt/opgeleid is om daarmee om te gaan.

Neem nu dat voorbeeld van hierboven waar je als leerkracht wordt bedreigd of je kinderen worden bedreigd. Wat kan je dan eigenlijk doen als leerkracht? Naar de politie stappen, waarna je de dag erna die terug in je klas hebt? Een makkelijke oplossing is er niet voor, maar ik heb wel vaker de indruk dat dit nu allemaal in de bak komt van iemand die eigenlijk gewoon kennis moet doorgeven aan, min of meer, gemotiveerde leerlingen.
 
Volledig akkoord, dit kun je niet bij de school of de leerkracht leggen. Ik reageerde meer op de zaken als

Misschien moesten de Joppe en den Evrim wat meer hun manieren gehouden hebben. Je krijgt alle kansen in dit land maar dan moet je ze ook wel willen grijpen.
Heeft Nele* er al eens aan gedacht haar zoon de toegang tot sociale media te ontzeggen? Misschien niet de beste tijdsbesteding gegeven zijn gedrag. Zeer evidente oplossing om dit deel van het probleem al op te lossen.
 
De druk neemt toe overal.
Men eist meer, ouders moeten al met 2 gaan werken. Niemand heeft nog tijd.
Het geld is op langs alle kanten. Overal wachtlijsten.
Wie wilt nog bepaalde jobs doen?
Iedereen wijst naar iedereen. Iedereen ontloopt tevens zoveel mogelijk zijn/haar verantwoordelijkheid.
We moeten dit, we moeten dat. Het gaat veelal niet.
yada yada

Neen, het wordt niet beter. Want het aantal uitdagingen neemt alleen maar meer toe.

En diegenen onderaan de hiërarchie, die in het werkveld dus, krijgen gewoon al de shit op hun kop. En de shit neemt maar toe.
 
Ik denk dat elke situatie het gevolg is van een hoop factoren, dus enkel de schuld leggen bij een kind/jongvolwassene is een beetje gemakkelijk. Maar als die situatie er nu eenmaal is, kan je volgens mij ook niet verdedigen dat zo iemand in een klas blijft waar die iedereen naar beneden haalt, en de leerkracht ook waarschijnlijk niet geschikt/opgeleid is om daarmee om te gaan.

Neem nu dat voorbeeld van hierboven waar je als leerkracht wordt bedreigd of je kinderen worden bedreigd. Wat kan je dan eigenlijk doen als leerkracht? Naar de politie stappen, waarna je de dag erna die terug in je klas hebt? Een makkelijke oplossing is er niet voor, maar ik heb wel vaker de indruk dat dit nu allemaal in de bak komt van iemand die eigenlijk gewoon kennis moet doorgeven aan, min of meer, gemotiveerde leerlingen.
In de loop der jaren zijn er teveel taken doorgeschoven naar de leerkracht op vlak van zorg en administratie, wat ervoor zorgt dat velen gedemotiveerd geraken omdat ze zich niet meer kunnen wijden aan hun kerntaak.
 
Ooit meegemaakt dat drie "kinderen" een leerkracht van de trap hebben geduwd op een secundaire school waar ik werkte. Die leerkracht gaf er niet eens les aan. Die kinderen zijn geschorst en weggestuurd.
Ik weet niet of het nu nog zo is, maar toen moest je alleszins drie andere kinderen aanpakken van elders als je er zelf drie wegstuurde... Dus je stuurt criminelen weg en krijgt er andere in de plaats.

De ouders waren onbereikbaar, fysiek en per telefoon.
Eentje van de drie herinner ik mij nog goed. Ze waren alledrie van het tweede middelbaar maar die "leider" van het groepje was 17...
En ik mocht dan als kersverse afgestudeerde leerkracht daar gaan lesgeven. Ze kwamen met hun drieën al zo half dreigend op u af als ge nog maar de klas binnen kwam. Ik voelde me daar toen zo op mijn ongemak, niet te doen... En dit speelt zich af in 2010 he... Al die andere leerlingen werden geterroriseerd door die paar "kinderen".

Ouders en kinderen moeten volgens mij eens veel meer op hun verantwoordelijkheid gewezen gaan worden voor we weer met de vinger naar school en personeel gaan wijzen. Men mag een kat ook eens een kat noemen. Het is niet omdat je nog minderjarig bent, dat je geen notie hebt van goed en kwaad.

Recht op onderwijs, ja. Maar als ouders en kinderen alles (of net niks) doen zodat het onwerkbaar wordt kunnen ze er ook de gevolgen van dragen. Schorsingen gebeuren niet lichtzinnig en het wordt tijd dat onderwijspersoneel niet als een stelletje onbenullen wordt behandeld.
 
Mijn vrouw werd op een concentratieschool pas serieus genomen doen ze moeder werd, daarvoor was de perceptie toch eerder "jij bent geen ouder, wat weet jij nu van kinderen?".
 

De school dit de school dat... Dit is niet nieuw hé mensen. Dit is al jaren in de maak. Heel dit "nieuws" waar men alles nu op en rond de school kadert is slechts een gevolg van de falende jeugdzorg. De instanties die histoisch instonden voor het begeleiding van deze jongeren, die er altijd geweest zijn, zijn de afgelopen jaren kapot bespaard.

Maar het is altijd gemakkelijker om alle werk op de scholen af te schuiven. Nog zoiets wat ze non-stop doen in deze tijd. Alles moet op de school gebeuren. NEEN. Een groter wordende strekking (ook pedagogen) verzamelen zich in een groep die zich verweert tegen de niet aflatende druk vanuit de politiek en media dat al deze dingen op school moeten gebeuren. Ze eisen dat scholen terug scholen mogen zijn, waar kinderen een educatie krijgen in een veilige omgeving!
Ik ben het op veel vlakken heel erg met je eens. Niet alleen is er tegelijk verschrikkelijk bespaart door onze overheden er kwam tegelijk steeds meer 'bewijslast' bij. Registreren en registreren zodat de overheid toch maar met cijfertjes kan uitpakken en kan 'controleren' of er wel goed gewerkt wordt (naar model dat de politiek vooral bepaalt). Overheden kijken niet meer naar eindresultaten, positieve uitstroom, maar zijn aan het micromanagen geslagen. Al die registraties perfect doen en geen hol voor je klanten/cliënten/patiënten/leerlingen kan perfect (als je geen zin hebt om met je handen in de klei te zitten en met je doelgroep waarachtig bezig te zijn), want al die registraties bewijzen bitter weinig. En elke legislatuur wordt er zo veel mogelijk van voorgangers buiten gemikt zodat ze er in hun eigen legislatuur hun kortzichtige stempel op kunnen zetten.

Uiteraard ben ik weer wat kort door de bocht en zijn er diverse nuances aan te brengen maar ik ben er zeker van dat er een stevige kern in wat ik probeer te zeggen zit.

Ik ken ook iemand die van gepassioneerd leerkracht na 25 jaar gestopt is in het onderwijs omdat hij zich met zo veel administratieve bullshit en bewijslast en per legislatuur veranderde leerplannen niet meer kon verenigen. Hij heeft er anderhalf jaar door in een enorme burnout en een soort identiteitscrisis gezeten. Werkt nu in de verkoop. Hij mist het lesgeven maar niet alle shit errond. Is terug een gelukkige mens. Het was heel erg om te zien hoe hij een schim van zichzelf werd tot hij uiteindelijk finaal gecrashed is.
 
Ik geef nu al vijftien jaar les op een middelbare school en in die periode is er maar één leerling effectief van school verwijderd. Dat gebeurde nadat die tijdens een schoolreis twee meisjes in elkaar had geslagen en een leerkracht had bedreigd met een kapotgeslagen wijnfles. De ouders zijn toen in beroep gegaan tegen de beslissing en hebben de zaak uiteindelijk gewonnen. Dan sta je daar als school en de leerlingen hebben nog jaren met die persoon in de klas moeten zitten.

Twee jaar geleden was er een groep leerlingen die tijdens de les van een stagiair voetzoekers afstaken. Zij kregen een korte schorsing en een gedragscontract. Pas na zo’n contract kan je bij een volgende inbreuk de procedure tot uitsluiting opstarten. Uitsluiting is niet evident. Het de zwaarste maatregelen die een school kan nemen en als de school de regeltjes volgt, is het een lange en ingewikkelde (en frustrerende) weg om tot uitsluiting te komen. Die nuance lijkt te ontbreken bij het lezen van dergelijke besluiten. Het artikel vermeldt zelfs het niet bij zich hebben van lesmateriaal als probleemgedrag lol. Dit is een typisch voorbeeld van hoe ver het beleid soms staat van de praktijk.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan