Green Mamba
Well-known member
Als je genoeg centen hebt vrijgemaakt om het te laten doen, dan maakt dat toch ook helemaal geen moer uit? Zit je even samen met de architect en aannemer en laat je het begaan. Trek je er in als het af is.
Wel een gigantische gok dan, voor hetzelfde geld (of juist niet) blijven alleen de 4 muren staan. Soit, ik vond het wel een illustratie van hoe snel mensen tegenwoordig beslissen over zo'n aankoop.
Renegadexxripxx
Well-known member
Hangt allemaal af van uw insteek. Als het uw insteek is van die woning is voor mij de perfecte lokatie, en ik bekijk dat enkel als de prijs voor de bouwgrond.
Dan kan het niet echt tegenvallen. Je moet enkel een grote zak geld hebben.
Maar het is een minderheid die het met die insteek kan bekijken.
TNTim
Well-known member
Wij hebben onze woning 10 jaar terug gekocht.
Toen was dat met momenten ook gek, verschillende huizen bezocht waarbij de eerste bezoekdag ook de enige was.
Huis in Gent van schoonouders is toen ook op eerste bezoekdag verkocht aan vraagprijs.
Stond zelfs nog niet online op de site van immo.
Ik denk dat dat met vlagen is.
Toen was dat met momenten ook gek, verschillende huizen bezocht waarbij de eerste bezoekdag ook de enige was.
Huis in Gent van schoonouders is toen ook op eerste bezoekdag verkocht aan vraagprijs.
Stond zelfs nog niet online op de site van immo.
Ik denk dat dat met vlagen is.
Eendraadsschema
Active member
Ik heb 2 jaar geleden nog een OB met totale grondoppervlakte van 9a27ca kunnen kopen voor 185.000 euro in Spalbeek deelgemeente van Hasselt. Is wel nog wat werk aan maar dat schrikt mij niet af.
Renegadexxripxx
Well-known member
Kon in lummen ook.
Maar dat wel wat werk aan is dan wel een understatement natuurlijk.
Nineshots
Well-known member
Maar in al die andere landen is de markt daar al lang op aangepast.
Doe dit nu opeens morgen in België, dan gaat de huizenmarkt hier toch wel serieus op zijn kop gaan staan hoor.
Na een tijdje komt dat wel in orde, zoals Anders ook al zei, op lange termijn is dit misschien wel veel beter voor de maatschappij.
Maar op korte termijn kunnen hier zeker grote slachtoffers uit komen.
Chauffagist
Well-known member
Kandidaat-kopers gooien alles in de strijd om droomhuis te veroveren: van ziektes tot tranen en smeekbrieven
Te weinig huizen, te veel gegadigden. De oververhitte woningmarkt speelt in het nadeel van kandidaat-kopers. Zij moeten alles uit de kast halen om hun droomhuis te veroveren. Daarbij durven ze steeds vaker de emotionele toer op te gaan, blijkt uit een rondvraag van onze krant bij...
m.nieuwsblad.be
Heimlar
Active member
paywall...Kandidaat-kopers gooien alles in de strijd om droomhuis te veroveren: van ziektes tot tranen en smeekbrieven
Te weinig huizen, te veel gegadigden. De oververhitte woningmarkt speelt in het nadeel van kandidaat-kopers. Zij moeten alles uit de kast halen om hun droomhuis te veroveren. Daarbij durven ze steeds vaker de emotionele toer op te gaan, blijkt uit een rondvraag van onze krant bij...
ThomasMore
Well-known member
Ik zat in 2020 op de immo-markt in verschillende rollen: verkoper, verhuurder, koper en huurder... Heb de markt dat jaar dus intens kunnen meemaken vanuit verschillende perspectieven. Kwam door mijn scheiding maar dat doet verder niet terzake.
Toen dacht ik dat het niet gekker kon worden en toch is de vastgoedkoorts nog niet voorbij.
De woning die ik (samen met mijn ex) toen heb verkocht was een herenhuis (maar dus een rijwoning) in een relatief goedkope regio (Denderstreek) die was aangekocht in 2004. De grondige verbouwing dateert van 2005. Dat was toen een bereikbare (starters)woning voor heel wat jonge gezinnen. Bij de verkoop hebben we heel wat jonge gezinnen over de vloer gehad met goede jobs maar die hadden allemaal een stukje financiële hulp nodig. Eentje sprong eruit, een jonge vrouw van in de 20 die met haar grootmoeder kwam kijken en het van haar zou krijgen. Ze kwam uit een bemiddelde familie (een bouwhandel) en de grootmoeder was al meteen aan het afdingen. Van die jonge gezinnen stelde niemand de prijs in vraag.
Uiteindelijk waren er 4 kandidaat kopers: 3 jonge gezinnen en een vrouw van in de '40 die het met haar erfenis wou kopen. De meest kapitaalkrachtige kandidaat deed het laagste bod en binnen de termijn van dat bod kwam die 3 jongeren ook af met biedingen die 5 tot 10.000 euro onder de vraagprijs lagen. Mijn repliek op de vraag of ze een bod mochten uitbrengen was altijd hetzelfde: uiteraard maar de vraagprijs bieden is kopen. Een bod onder de vraagprijs bekijken we maar weinig kans dat we het aanvaarden. Degene met het eerste en laagste bod terug gecontacteerd met de eenvoudige melding dat we het te laag vonden en er tegen de vraagprijs was geboden. Daarop brengt die een nieuw bod uit dat 10.000 euro boven de vraagprijs lag zonder opschortende voorwaarde voor een lening. Ze was dus een cash-buyer. Conclusie: alle jonge gezinnen waren overklast. De vastgoedmarkt is dus (vanuit mijn eigen beperkte ervaring) overhit en niet eenvoudig voor jonge mensen.
Dat hele zaakje was in exact een week geklonken. Van eerste bezoek tot aanvaard bod en niemand heeft dat huis langer als 30 minuten bekeken.
En zo heb ik het vanuit alle perspectieven kunnen meemaken. Boeiend wel
Toen dacht ik dat het niet gekker kon worden en toch is de vastgoedkoorts nog niet voorbij.
De woning die ik (samen met mijn ex) toen heb verkocht was een herenhuis (maar dus een rijwoning) in een relatief goedkope regio (Denderstreek) die was aangekocht in 2004. De grondige verbouwing dateert van 2005. Dat was toen een bereikbare (starters)woning voor heel wat jonge gezinnen. Bij de verkoop hebben we heel wat jonge gezinnen over de vloer gehad met goede jobs maar die hadden allemaal een stukje financiële hulp nodig. Eentje sprong eruit, een jonge vrouw van in de 20 die met haar grootmoeder kwam kijken en het van haar zou krijgen. Ze kwam uit een bemiddelde familie (een bouwhandel) en de grootmoeder was al meteen aan het afdingen. Van die jonge gezinnen stelde niemand de prijs in vraag.
Uiteindelijk waren er 4 kandidaat kopers: 3 jonge gezinnen en een vrouw van in de '40 die het met haar erfenis wou kopen. De meest kapitaalkrachtige kandidaat deed het laagste bod en binnen de termijn van dat bod kwam die 3 jongeren ook af met biedingen die 5 tot 10.000 euro onder de vraagprijs lagen. Mijn repliek op de vraag of ze een bod mochten uitbrengen was altijd hetzelfde: uiteraard maar de vraagprijs bieden is kopen. Een bod onder de vraagprijs bekijken we maar weinig kans dat we het aanvaarden. Degene met het eerste en laagste bod terug gecontacteerd met de eenvoudige melding dat we het te laag vonden en er tegen de vraagprijs was geboden. Daarop brengt die een nieuw bod uit dat 10.000 euro boven de vraagprijs lag zonder opschortende voorwaarde voor een lening. Ze was dus een cash-buyer. Conclusie: alle jonge gezinnen waren overklast. De vastgoedmarkt is dus (vanuit mijn eigen beperkte ervaring) overhit en niet eenvoudig voor jonge mensen.
Dat hele zaakje was in exact een week geklonken. Van eerste bezoek tot aanvaard bod en niemand heeft dat huis langer als 30 minuten bekeken.
En zo heb ik het vanuit alle perspectieven kunnen meemaken. Boeiend wel
Straddle
Well-known member
Die titel alleen al, kan het nog hysterischer?Kandidaat-kopers gooien alles in de strijd om droomhuis te veroveren: van ziektes tot tranen en smeekbrieven
Te weinig huizen, te veel gegadigden. De oververhitte woningmarkt speelt in het nadeel van kandidaat-kopers. Zij moeten alles uit de kast halen om hun droomhuis te veroveren. Daarbij durven ze steeds vaker de emotionele toer op te gaan, blijkt uit een rondvraag van onze krant bij...
Ja, vastgoedprijzen zijn gestegen de voorbije jaren (op sommige plaatsen zelfs sterk gestegen), maar je kan nog altijd gemakkelijk een betaalbare woonst op de kop tikken. Het probleem is dat veel mensen ook nog altijd verwachten dat ze duurdere streken het huis van hun dromen op de kop moeten kunnen tikken. In elke provincie heb je nog altijd betaalbare gebieden waar je iets betaalbaars kan kopen en zo groot is België nu ook weer niet (gewoon de taalgrens oversteken is al voldoende om een pak meer voor je geld te krijgen).
D
Deleted member 1888
Guest
Het is niet dat je een huis koopt zonder opschortende voorwaarde van een lening dat je een cash buyer bent. Ik kocht in 2015 een blok van 4 appartementen. De eigenaar had eerder biedingen aanvaard, maar uiteindelijk gingen de deals niet door omdat de bank blijkbaar "njet" zei. Die was dat dus grondig beu. Toen kwam ik en heb ik serieus onder de marktprijs geboden, de makelaar kon er niet mee lachen, maar de eigenaar ging akkoord......op voorwaarde dat ik zou kopen zonder een opschortende voorwaarde van de bank. Ik ging akkoord en kreeg dan gewoon een lening van de bank.tegen de vraagprijs was geboden. Daarop brengt die een nieuw bod uit dat 10.000 euro boven de vraagprijs lag zonder opschortende voorwaarde voor een lening. Ze was dus een cash-buyer. Conclusie: alle jonge gezinnen waren overklast. De vastgoedmarkt is dus (vanuit mijn eigen beperkte ervaring) overhit en niet eenvoudig voor jonge mensen.
Dat hele zaakje was in exact een week geklonken. Van eerste bezoek tot aanvaard bod en niemand heeft dat huis langer als 30 minuten bekeken.
En zo heb ik het vanuit alle perspectieven kunnen meemaken. Boeiend wel
phate_13
Well-known member
Dan ga je wel iets te veel uit dat de locatie niets uitmaakt? Er zijn heel duidelijke redenen dat bepaalde regio's duurder zijn. Het hangt natuurlijk altijd van heel veel omstandigheden af, kinderen, plaats van werk, ...
Maar het is echt niet evident om "plots even 20 minuten verder" te gaan wonen (met de auto).
Ik heb zelf nog geen kinderen, dus dat aspect is nog niet aan de orde, maar voor het grootste deel van mijn sociale leven, kan ik gewoon de fiets nemen. Met het ouder worden zal dat wellicht op bepaalde vlakken minder worden, maar heb ik wel op 200 meter een bushalte, 500 meter een station, lagere school op 700 meter, bakker, slager, markt, buurtsupermarkt, ... ook allemaal binnen die straal.
Ik zit ook relatief dichtbij de oprit van een autostrade, dus niet alleen het openbaar vervoer is gemakkelijk, maar ook als ik ergens naartoe moet waar slechter openbaar vervoer is ben ik er heel vlot.
Dit zijn ook allemaal zaken die een enorme impact hebben. Als ik later kinderen heb, wonen mijn ouders ook op 5 min. rijden, dus zouden zij al eens gemakkelijker kunnen inspringen.
En zo kan ik blijven en blijven opsommen. Alleszins, dit allemaal om te zeggen "Ga wat verderop wonen" vind ik wat te kort door de bocht en brengt op een andere manier ook weer kosten met zich mee.
parabellum
Well-known member
Is het probleem niet eerder dat ze 5 jaar geleden misschien wel hun droomwoning in een bepaalde streek hadden kunnen kopen (maar dit om allerlei redenen, meestal gewoon omdat ze te jong waren, toen niet gedaan hebben), maar dat hetzelfde budget de dag van vandaag heel wat minder waar voor hun geld geeft?
Of dat mensen, die nog een paar jaar gehuurd hebben om zo meer eigen inbreng te kunnen leggen, nu merken dat ze eigenlijk minder in plaats van meer huis kunnen kopen?
Ik zat in 2020 op de immo-markt in verschillende rollen: verkoper, verhuurder, koper en huurder... Heb de markt dat jaar dus intens kunnen meemaken vanuit verschillende perspectieven. Kwam door mijn scheiding maar dat doet verder niet terzake.
Toen dacht ik dat het niet gekker kon worden en toch is de vastgoedkoorts nog niet voorbij.
De woning die ik (samen met mijn ex) toen heb verkocht was een herenhuis (maar dus een rijwoning) in een relatief goedkope regio (Denderstreek) die was aangekocht in 2004. De grondige verbouwing dateert van 2005. Dat was toen een bereikbare (starters)woning voor heel wat jonge gezinnen. Bij de verkoop hebben we heel wat jonge gezinnen over de vloer gehad met goede jobs maar die hadden allemaal een stukje financiële hulp nodig. Eentje sprong eruit, een jonge vrouw van in de 20 die met haar grootmoeder kwam kijken en het van haar zou krijgen. Ze kwam uit een bemiddelde familie (een bouwhandel) en de grootmoeder was al meteen aan het afdingen. Van die jonge gezinnen stelde niemand de prijs in vraag.
Uiteindelijk waren er 4 kandidaat kopers: 3 jonge gezinnen en een vrouw van in de '40 die het met haar erfenis wou kopen. De meest kapitaalkrachtige kandidaat deed het laagste bod en binnen de termijn van dat bod kwam die 3 jongeren ook af met biedingen die 5 tot 10.000 euro onder de vraagprijs lagen. Mijn repliek op de vraag of ze een bod mochten uitbrengen was altijd hetzelfde: uiteraard maar de vraagprijs bieden is kopen. Een bod onder de vraagprijs bekijken we maar weinig kans dat we het aanvaarden. Degene met het eerste en laagste bod terug gecontacteerd met de eenvoudige melding dat we het te laag vonden en er tegen de vraagprijs was geboden. Daarop brengt die een nieuw bod uit dat 10.000 euro boven de vraagprijs lag zonder opschortende voorwaarde voor een lening. Ze was dus een cash-buyer. Conclusie: alle jonge gezinnen waren overklast. De vastgoedmarkt is dus (vanuit mijn eigen beperkte ervaring) overhit en niet eenvoudig voor jonge mensen.
Dat hele zaakje was in exact een week geklonken. Van eerste bezoek tot aanvaard bod en niemand heeft dat huis langer als 30 minuten bekeken.
En zo heb ik het vanuit alle perspectieven kunnen meemaken. Boeiend wel
Mijn ouders hebben hun huis 5 jaar geleden ook verkocht.
Eerste dag, 3 gegadigden.
Eerste dag biedt iemand de vraagprijs dus ze zeggen mondeling toe.
Zeggen die andere kopers dat ze vlotjes 5-15k extra willen betalen, ook oudere mensen.
Mijn ouders zijn mensen van hun woord dus gewoon verkocht aan de eerste aan de vraagprijs;
Mulan
Well-known member
Idem, ook geen opschortende voorwaarde van lening genomen, had mijn bankenronde al gedaan dus wist dat ik safe zat en aan meer dan 30% eigen inbreng ook geen schrik dat de bank zou vinden dat het ontleende bedrag de waarde van het huis niet dekt
ThomasMore
Well-known member
Gemakkelijk en betaalbaar, in elke provincie? Euh... laat ons 's de oefening doen.
Volgens Statbel (https://statbel.fgov.be/nl/themas/bouwen-wonen/vastgoedprijzen) bedraagt de mediaanprijs voor een gesloten of halfopen bebouwing in Vlaanderen 260.000 euro. Die prijs ingeven op Immoweb en dan de kaart van Vlaanderen bekijken en je vindt inderdaad in elke provincie wel een woning. Er zijn echter wel clusters te zien: West-Vlaanderen Van Poperinge naar de Vlaamse Ardennen tot Geraardsbergen/Ninove is er eentje. Aan de kust van Oostende tot Bredene. Verrassend, maar in Gent vind je ook nog aanbod in die prijsklasse (in tegenstelling tot de andere provinciehoofdsteden waar er op een verdwaald stipje na niks te bespeuren valt). Provincies Vlaams-Brabant, Antwerpen en Limburg geven heel weinig resultaten. De ruime rand rond Brussel kan je al helemaal vergeten.
https://www.immoweb.be/en/map/house...IMBURG,WEST_FLANDERS&page=1&orderBy=relevance
Ik heb als filters toegepast:
- Locatie: alle Vlaamse provincies (zou heel België ook kunnen nemen natuurlijk)
- Prijs: Max 260.000 euro
- Staat: zo goed als nieuw, opgefrist, goede staat en op te frissen (te verbouwen heb ik uitgesloten want dat is niet 'makkelijk')
- Nieuwbouwwoningen eruit gefilterd want die adverteren met een vork en is steeds onduidelijk wat je krijgt voor de prijs (is vaak een casco prijs).
- Woningen op lijfrente eruit gefilterd
Op naar Oost- en West-Vlaanderen dus
Reverz
Well-known member
Zoals @phate_13 al aan geeft brengt dat evengoed kosten mee. Onzichtbaarder want niet vervat in die grote brok die u lening is maar toch...
Ook gewoon aan levenskwaliteit boet je enorm in en dat is gewoon een feit, zeker voor mensen met een rijk sociaal leven. Als je in lokale verenigingen zit en veel vrienden in je directe omgeving hebt is 20 minuten verder gaan wonen gewoon het domste wat je kan doen. Je gaat op het einde van de rit 2-3-4 keer per week 40 minuten kwijt zijn gewoon met over en weer rijden, dat tikt aan. Nevermind de extra tijd die je in zo'n gevallen vaak ook onderweg bent van/naar je werk.
Maar je moet het ook gewoon kunnen betalen natuurlijk. Ik ben ook wel akkoord met dat je niet alles kan verwachten, maar is dat niet een beetje eigen aan de huidige maatschappij? Iederen moet ALLES kunnen hebben? Mijn vriendin was gisteren toevallig naar een herhaling aan het kijken van Blind Gekocht waar zo'n koppel met een budget van 450k maar één ding wil: een witte blok (doenbaar)... in de groene rand van Brussel (
, nooit... van... zen... leven). Maar tis zo met alles hé... mensen moeten leren leven naar hun budget en voor de overgrote meerderheid betekend dit maar één ding: toegevingen doen op je droomwoning.Dat je in Gent nog huizen kan vinden die je elders niet vindt lijkt mij zéér onrealistisch. Veel kans zijn dat zoekertjes die er voor veel te weinig geld op gezet worden om een soort bidding war uit te lokken. Als ik het goed heb is Gent zelfs één van de allerduurste regio's van heel Vlaanderen.Thomas More zei:Gemakkelijk en betaalbaar, in elke provincie? Euh... laat ons 's de oefening doen.
Volgens Statbel (https://statbel.fgov.be/nl/themas/bouwen-wonen/vastgoedprijzen) bedraagt de mediaanprijs voor een gesloten of halfopen bebouwing in Vlaanderen 260.000 euro. Die prijs ingeven op Immoweb en dan de kaart van Vlaanderen bekijken en je vindt inderdaad in elke provincie wel een woning. Er zijn echter wel clusters te zien: West-Vlaanderen Van Poperinge naar de Vlaamse Ardennen tot Geraardsbergen/Ninove is er eentje. Aan de kust van Oostende tot Bredene. Verrassend, maar in Gent vind je ook nog aanbod in die prijsklasse (in tegenstelling tot de andere provinciehoofdsteden waar er op een verdwaald stipje na niks te bespeuren valt). Provincies Vlaams-Brabant, Antwerpen en Limburg geven heel weinig resultaten. De ruime rand rond Brussel kan je al helemaal vergeten.
https://www.immoweb.be/en/map/house...IMBURG,WEST_FLANDERS&page=1&orderBy=relevance
Ik heb als filters toegepast:
- Locatie: alle Vlaamse provincies (zou heel België ook kunnen nemen natuurlijk)
- Prijs: Max 260.000 euro
- Staat: zo goed als nieuw, opgefrist, goede staat en op te frissen (te verbouwen heb ik uitgesloten want dat is niet 'makkelijk')
- Nieuwbouwwoningen eruit gefilterd want die adverteren met een vork en is steeds onduidelijk wat je krijgt voor de prijs (is vaak een casco prijs).
- Woningen op lijfrente eruit gefilterd
Op naar Oost- en West-Vlaanderen dus
In West-Vlaanderen ga je genoeg betaalbare woningen vinden in de Westhoek maar dan zit je wel elke dag 2u+ in de wagen naar u werk (tenzij je lokaal per ongeluk toch werk hebt). In Oost-Vlaanderen zal je vooral goedkopere woningen vinden in en rond de marginale Driehoek. Het Waasland en bij uitbreiding de hele as Antwerpen-Gent is een quasi hopeloze zaak. In de Limburg zal je aan de kanten van Pelt, Peer, Bocholt, Bree toch ook wel een vrij goedkoop segment zitten vermoed ik.
Laatst bewerkt:
Vastgoed dreigt nog grotere hap uit budget te nemen
Nooit steeg het aantal vastgoedtransacties in ons land sneller dan in de eerste helft van 2021. Ook de prijs voor huizen en appartementen blijft gestaag toenemen. Onderzoek van De Tijd toont aan dat de onbetaalbaarheid van vastgoed vooral in randgemeenten rond grote steden toeneemt.
Interessant artikel. Echter, als ik volgende quote lees van getuigenis Natalie:
“Voor het leenbudget van 250.000 à 300.000 euro dat Natalie en haar vriend zouden bijleggen, putten ze alleen uit eigen spaargeld. ‘De maandelijkse aflossing is geen probleem, het basisbedrag bij elkaar krijgen is de uitdaging”
-> oke vastgoed is duurder. Maar zij is 33, hij is (wellicht?) iets ouder.
Als men zegt/beweert dat men wel 1100 eur/maand kan aflossen (omgerekend 300k lenen op 25j zal zoiets zijn), maar dan wel blijkbaar nu momenteel een veel lagere spaardiscipline heeft ondertussen (moeite om aan startbedrag te geraken), is dat toch ook een attitudeprobleem. Gaat men dan na de aankoop en het aangaan van de lening ineens anders gaan leven? En dan gaat men ineens wel 1100 eur aflossen terwijl men nu blijkbaar moeite heeft met sparen ?
Met twee kan je serieus wat opzij zetten, tenzij men voordien teveel wil leven natuurlijk..
Lijkt me dat men ook soms teveel bezig is met “living the good life” om dan ineens te denken als men op tram 3 zit: “f*ck, we moeten hier nog een huis kopen, maar onze spaarboek hebben we niet aan gedacht voorbije jaren”.
Laatst bewerkt:
phate_13
Well-known member
Je beseft dat 300k lenen aan 90% quotiteit, dat dat wilt zeggen dat je zeker 60k eigen inbreng moet hebben?Vastgoed dreigt nog grotere hap uit budget te nemen
Nooit steeg het aantal vastgoedtransacties in ons land sneller dan in de eerste helft van 2021. Ook de prijs voor huizen en appartementen blijft gestaag toenemen. Onderzoek van De Tijd toont aan dat de onbetaalbaarheid van vastgoed vooral in randgemeenten rond grote steden toeneemt.www.tijd.be
Interessant artikel. Echter, als ik volgende quote lees van getuigenis Natalie:
“Voor het leenbudget van 250.000 à 300.000 euro dat Natalie en haar vriend zouden bijleggen, putten ze alleen uit eigen spaargeld. ‘De maandelijkse aflossing is geen probleem, het basisbedrag bij elkaar krijgen is de uitdaging”
-> oke vastgoed is duurder. Maar zij is 33, hij is (wellicht?) iets ouder.
Als men zegt/beweert dat men wel 1100 eur/maand kan aflossen (omgerekend 300k lenen op 25j zal zoiets zijn), maar dan wel blijkbaar nu momenteel een veel lagere spaardiscipline heeft ondertussen (moeite om aan startbedrag te geraken), is dat toch ook een attitudeprobleem. Gaat men dan na de aankoop en het aangaan van de lening ineens anders gaan leven? En dan gaat men ineens wel 1100 eur aflossen terwijl men nu blijkbaar moeite heeft met sparen ?
Met twee kan je serieus wat opzij zetten, tenzij men voordien teveel wil leven natuurlijk..
Lijkt me dat men ook soms teveel bezig is met “living the good life” om dan ineens te denken als men op tram 3 zit: “f*ck, we moeten hier nog een huis kopen, maar onze spaarboek hebben we niet aan gedacht voorbije jaren”.
Als je nu 1100 euro kunt afbetalen, wilt in de eerste plaats al niet zeggen dat je dat in het verleden ook kon, maar laten we daar even van uit gaan. Als je dan nu huurt gaat daar al minimum 700 euro spaarcapaciteit van af. Dan kun je dus zo'n 400 euro sparen.
60k sparen aan 400/maand is 12,5 jaar dat nodig is om dit bij elkaar te sparen.
Pas op, het kan dat men gewoon niet spaarzaam genoeg geweest is. Maar niet iedereen heeft altijd die mogelijkheden.