Na een succesvolle eerste dag vol metal op Les Nuits in de Botanique, begon de tweede dag (16 mei) iets minder intens. Dat betekent natuurlijk niet dat het geen goeie dag was, want de avond eindigde wel met een knaller van formaat en dus kunnen we eigenlijk enkel maar tevreden terugblikken op deze festivaldag. Twee van de beste optredens hebben we op deze iets grijzere maar toch nog steeds mooie avond gezien, dus eigenlijk hebben we geen reden tot klagen.
We moeten ook eerlijk zijn, dat het zwaartepunt van de avond ook bij de allerlaatste bands lag en het programma daarvoor ons (persoonlijk) iets minder lag. Kap Bambino, Nap Eyes en Creme Solaire gaven hun optreden wel vol overgave, maar er ontbrak toch iets om het echt wauw te vinden. Peuk hebben we helaas moeten missen door het tijdstip, al hadden we hun ook heel graag bezig gezien.
Iedereen zat duidelijk ook te wachten op de eerste knaller van de avond. Namelijk Osees. Nog voor de band het podium betrad, stond het al afgeladen vol om toch maar geen noot te moeten missen. Met hun setup waarbij ze met twee drumstellen midden op het podium knallen en een stevige gitaar riff, hadden ze het publiek vanaf de eerste minuut helemaal mee. Er werd rondgesprongen en gedanst vanaf de eerste minuut en ook de crowdsurfers vlogen in het rond. Het enthousiasme straalde van iedereen, incluis de band, af. Ja, het was wel duidelijk dat de Amerikaanse rockband weet hoe ze een feestje moeten bouwen.
En dan was het nog niet gedaan, want er moest nadien nog een klepper van formaat komen, Slift. De Franse broers en hun jeugdvriend zijn een rocktrio dat er ook vanaf de eerste minuut stevig invliegt en geen seconde stilvalt. Dit was dus ook weer een stevig rockoptreden, waar er weliswaar geen crowdsurfers waren, maar het publiek weer meteen mee was. Lekker harde rock zonder al te veel scrupules. Zo kan je hun het best omschrijven. De mannen weten duidelijk wat ze doen en hoe ze het moeten brengen.
Net als de dag ervoor, keren we met een stevig rockgevoel huiswaarts en zindert alles nog stevig na. Les Nuits duurt nog tot 25 mei en tickets voor de komende festivaldagen zijn ook nog beschikbaar! Het volgende weekend gaan we er in elk geval ook terug bij zijn!
We moeten ook eerlijk zijn, dat het zwaartepunt van de avond ook bij de allerlaatste bands lag en het programma daarvoor ons (persoonlijk) iets minder lag. Kap Bambino, Nap Eyes en Creme Solaire gaven hun optreden wel vol overgave, maar er ontbrak toch iets om het echt wauw te vinden. Peuk hebben we helaas moeten missen door het tijdstip, al hadden we hun ook heel graag bezig gezien.
Iedereen zat duidelijk ook te wachten op de eerste knaller van de avond. Namelijk Osees. Nog voor de band het podium betrad, stond het al afgeladen vol om toch maar geen noot te moeten missen. Met hun setup waarbij ze met twee drumstellen midden op het podium knallen en een stevige gitaar riff, hadden ze het publiek vanaf de eerste minuut helemaal mee. Er werd rondgesprongen en gedanst vanaf de eerste minuut en ook de crowdsurfers vlogen in het rond. Het enthousiasme straalde van iedereen, incluis de band, af. Ja, het was wel duidelijk dat de Amerikaanse rockband weet hoe ze een feestje moeten bouwen.
En dan was het nog niet gedaan, want er moest nadien nog een klepper van formaat komen, Slift. De Franse broers en hun jeugdvriend zijn een rocktrio dat er ook vanaf de eerste minuut stevig invliegt en geen seconde stilvalt. Dit was dus ook weer een stevig rockoptreden, waar er weliswaar geen crowdsurfers waren, maar het publiek weer meteen mee was. Lekker harde rock zonder al te veel scrupules. Zo kan je hun het best omschrijven. De mannen weten duidelijk wat ze doen en hoe ze het moeten brengen.
Net als de dag ervoor, keren we met een stevig rockgevoel huiswaarts en zindert alles nog stevig na. Les Nuits duurt nog tot 25 mei en tickets voor de komende festivaldagen zijn ook nog beschikbaar! Het volgende weekend gaan we er in elk geval ook terug bij zijn!
