Voorstel tot invoering ‘franchise’ in gezondheidszorg

Is toch vestzak/broekzak. Wat is je voorstel? De kosten verlagen? De ziekenhuizen draaien al structureel verlies.

Jaja, ze moeten hervormen, maar dat doe je niet van vandaag op morgen. Knip in de kosten kant (verlaag Riziv tarieven, lonen,...) en 2mnd later worden de parking en restaurant in ziekenhuis duurder. Het is niet alsof de patiënt met zijn gedrag iets wil bijsturen. Er moet in elk dorp een spoed of materniteit zijn of een scanner of een kanker specialist. Het gevolg is waar we nu zitten ...
En waarom moet dat, wie zegt dat? Imo kan je ook beide doen hoor, zowel besparen als wat meer vragen van de patient. Maar in het huidige beleid zie ik het toch niet. Waarom moeten we zo laks omgaan met zaken als medische beeldvorling, bepaalde operaties en behandelingen etc. De put vullen zal inderdaad wel iedereen treffen maar de beste remedie om ervoor te zorgen dat het niet nog eens van dat is is toch zorgen dat er minder uitgaven/ misbruiken zijn.
 
Hoe wordt een gezond persoon precies gestraft in ons systeem? Toch niet door zijn bijdrage via de belatingen zeker? Want dan kan je op elke begrotingsuitgave zeggen dat je gestraft wordt omdat het je niet persoonlijk aangaat.
Een gezond persoon zal nooit iets terugtrekken want zal niet boven de franchise geraken. Gaat 5keer per jaar naar de huisarts, 1keer per jaar naar tandarts en nog wat apothekersvoorschriften maar trekt niets meer terug gezien franchise van 500EUR die ze vooropstellen.
 
Beetje naïef. Er moet geld gevonden worden, onontwijkbaar. Bonus: besparen en efficiëntie winst.

Alles tot 5000 dokken (wat wsch bij 99% van de mensen minder is per jaar) en dan daarboven eigen bijdrage, brengt niks open viseert zware zieken. Inefficient en asociaal.

Iedereen in bad trekken met kleine bedragen. Efficiënt en sociaal.



Is toch vestzak/broekzak. Wat is je voorstel? De kosten verlagen? De ziekenhuizen draaien al structureel verlies.

Jaja, ze moeten hervormen, maar dat doe je niet van vandaag op morgen. Knip in de kosten kant (verlaag Riziv tarieven, lonen,...) en 2mnd later worden de parking en restaurant in ziekenhuis duurder. Het is niet alsof de patiënt met zijn gedrag iets wil bijsturen. Er moet in elk dorp een spoed of materniteit zijn of een scanner of een kanker specialist. Het gevolg is waar we nu zitten ...
Mijn inziens moet je de grootverbruikers aanpakken, dus de mensen die de ziekteverzekering zwaar in de kosten jagen. Niet de mensen met gezonde levensstijl die er amper beroep op doen. Zo zal men als burger ook meer beginnen letten op zijn gezondheid en levensstijl. Daar is niets naief of asociaal aan, in tegendeel.

Ik ken er genoeg die 150kg wegen, of roken als een turk, of elke dag een bak jupiler consommeren. Tot de machine tilt slaat met oa hartinfarcten, cholesterol, suikerziekte. En dan gevolgd door langdurige ziekte. Dat zijn geen zware zieken in mijn ogen, dat zijn patienten die het zelf gezocht hebben. Een gradueel hogere bijdrage lijkt mij dan ook niet minder dan fair te zijn.
 
Laatst bewerkt:
Zelf zou ik ook eerder kijken naar het individu. Mensen die ongezond leven gewoon meer laten bijdragen. Niet door accijnzen of btw te verhogen maar ze minder laten terugtrekken.
Ik denk aan rokers/vapers, mensen die veel vlees eten, alcohol drinken, niet-medisch gerelateerd overgewicht hebben,...
Maar natuurlijk is zoiets in de praktijk moeilijk realiseerbaar.
 
Mijn inziens moet je de grootverbruikers aanpakken, dus de mensen die de ziekteverzekering zwaar in de kosten jagen. Niet de mensen met gezonde levensstijl die er amper beroep op doen. Zo zal men als burger ook meer beginnen letten op zijn gezondheid en levensstijl. Daar is niets naief of asociaal aan, in tegendeel.

Ik ken er genoeg die 150kg wegen, of roken als een turk, of elke dag een bak jupiler consommeren. Tot de machine tilt slaat met oa hartinfarcten, cholesterol, suikerziekte. En dan gevolgd door langdurige ziekte. Dat zijn geen zware zieken in mijn ogen, dat zijn patienten die het zelf gezocht hebben. Een gradueel hogere bijdrage lijkt mij dan ook niet minder dan fair te zijn.

Je weet toch zelf ook wel dat zoiets nooit of te nimmer in wetgeving te gieten valt. Populistische trom maar meer niet.

Enigste wat je in die trand kan doen is exorbitante taksen gaan heffen op de producten die door die groep het meeste geconsumeerd wordt.
 
Mijn inziens moet je de grootverbruikers aanpakken, dus de mensen die de ziekteverzekering zwaar in de kosten jagen. Niet de mensen met gezonde levensstijl die er amper beroep op doen. Zo zal men als burger ook meer beginnen letten op zijn gezondheid en levensstijl. Daar is niets naief of asociaal aan, in tegendeel.

Ik ken er genoeg die 150kg wegen, of roken als een turk, of elke dag een bak jupiler consommeren. Tot de machine tilt slaat met oa hartinfarcten, cholesterol, suikerziekte. En dan gevolgd door langdurige ziekte. Dat zijn geen zware zieken in mijn ogen, dat zijn patienten die het zelf gezocht hebben. Een gradueel hogere bijdrage lijkt mij dan ook niet minder dan fair te zijn.
En in de praktijk kan / mag je daar geen onderscheid in maken en pleit je defacto voor hogere kosten voor alle mensen die pech hebben in het leven, de personen die voorbeelden gaven hierboven, kanker patiënten, patiënten die een ongeval gehad hebben,...

Verder, verwachten dat dit mensen wel zou aanzetten om een gezondere levensstijl te hebben... Not going to happen.

Puur populisme of sprookjes inderdaad.
 
Zelf zou ik ook eerder kijken naar het individu. Mensen die ongezond leven gewoon meer laten bijdragen. Niet door accijnzen of btw te verhogen maar ze minder laten terugtrekken.
Ik denk aan rokers/vapers, mensen die veel vlees eten, alcohol drinken, niet-medisch gerelateerd overgewicht hebben,...
Maar natuurlijk is zoiets in de praktijk moeilijk realiseerbaar.
Ik ben daar ook voor maar dan moet je al mensen aanstellen op dat allemaal te controleren, en dan gaan sommigen zich benadeeld voelen en komt er ambras van of komen er allerlei rechtszaken van. Op sigaretten en alcohol betaal je al accijnzen dus die betalen al voor de extra kosten van hun gezondheidszorg.

Overgewicht en obesitas dat kan je nog wel enigszins meten. Je zou dan wel moeten rekenen eerder ahv vetpercentage dan BMI want iemand die veel naar de fitness gaat kan overgewicht hebben door zijn spiermassa.

Ik vind nu wel dat bepaalde zaken zoals sportblessures en kine beurten daarvoor niet zouden moeten bekostigd worden door de maatschappij. Maar hoe ga je dat allemaal in duidelijke regels gieten en gaan beoordelen?
Iemand met een werkongeval of met een ziekte waar hij niet kan aan doen zou dan weer wel zijn kine beurten moeten kunnen terugtrekken.
 
Ik ben daar ook voor maar dan moet je al mensen aanstellen op dat allemaal te controleren, en dan gaan sommigen zich benadeeld voelen en komt er ambras van of komen er allerlei rechtszaken van. Op sigaretten en alcohol betaal je al accijnzen dus die betalen al voor de extra kosten van hun gezondheidszorg.

Overgewicht en obesitas dat kan je nog wel enigszins meten. Je zou dan wel moeten rekenen eerder ahv vetpercentage dan BMI want iemand die veel naar de fitness gaat kan overgewicht hebben door zijn spiermassa.

Ik vind nu wel dat bepaalde zaken zoals sportblessures en kine beurten daarvoor niet zouden moeten bekostigd worden door de maatschappij. Maar hoe ga je dat allemaal in duidelijke regels gieten en gaan beoordelen?
Iemand met een werkongeval of met een ziekte waar hij niet kan aan doen zou dan weer wel zijn kine beurten moeten kunnen terugtrekken.
Ja maar wat is het nu? Je wilt geen obesitas, maar ook geen sportblessures? Nogal een dubbele standaard he...
 
Ja maar wat is het nu? Je wilt geen obesitas, maar ook geen sportblessures? Nogal een dubbele standaard he...
Er zijn veel sportblessures doordat mensen over hun grenzen gaan, zodat het in feite niet meer gezond is. Met een blessure blijven verder doen zodat ze de boel erger maken ( of de blessure alleszins niet geneest) en dan lopen ze bij dokters en kinesisten om toch maar verder te kunnen doen.
Maar je kunt dat moeilijk afscheiden van sportblessures die toch per ongeluk gebeuren.
Je kunt ideologisch ergens voor staan maar het kan praktisch niet realiseerbaar zijn. Als ik een spierscheur oploop door te veel en te hard te lopen, moet de maatschappij dat dan betalen?

Die mensen waarover ik spreek zijn dan ook mensen die ik zelf ken en die het zouden kunnen betalen.

Misschien is gezondheidszorg niet waarin moet gesnoeid worden maar wel in die 500000 Belgen die langdurig ‘ziek’ zijn of die leven van een uitkering. Uiteindelijk moeten we wel investeren om mensen aan het werk te krijgen, dat verdient zichzelf uiteindelijk terug.
 
Laatst bewerkt:
Er zijn veel sportblessures doordat mensen over hun grenzen gaan, zodat het in feite niet meer gezond is. Met een blessure blijven verder doen zodat ze de boel erger maken ( of de blessure alleszins niet geneest) en dan lopen ze bij dokters en kinesisten om toch maar verder te kunnen doen.
Maar je kunt dat moeilijk afscheiden van sportblessures die toch per ongeluk gebeuren.
Je kunt ideologisch ergens voor staan maar het kan praktisch niet realiseerbaar zijn. Als ik een spierscheur oploop door te veel en te hard te lopen, moet de maatschappij dat dan betalen?
Waarom niet? Hoe maak je het onderscheid tot "te veel en te hard"? Des te meer als je de toegang tot (preventieve) expertise des te meer gaat afschermen ga je juist meer krijgen dat mensen te snel over hun grenzen gaan?
Zelfs met volledig begeleid sporten gebeurt het dat mensen plots "te veel/te hard" lopen? Daarnaast, zeker niet professionele sporters kunnen toch nooit perfect kunnen aanvoelen wat te veel/te hard is?

Ideologisch zou ik je misschien nog ergens kunnen volgen, maar absoluut niet hoe het hier gesteld wordt. Het enige ideologische waar ik je in zou kunnen volgen als mensen bewust blessures oplopen of bewust ongezonde dingen doen met het doel op ongezondheid. Maar dat is al een heel ver af van "teveel/te hard". En zelfs dan nog! Want uiteindelijk kom je dan in het gedeelte mentale gezondheidszorg terecht. Iemand die zich dat bewust aandoet, heeft mentaal juist ondersteuning nodig.

Dus neen, ik zie niet in wat we te winnen hebben met minder preventie en meer mensen uit de arbeidsmarkt onttrekken en armoede induwen. Ik zie de meerwaarde niet van te zeggen "neen, deze ziekenzorg betalen we niet terug", waardoor het herstel een stuk langer duurt en de werkonbekwaamheid een stuk langer duurt. Lijkt me vrij duidelijk welk aspect op globaal niveau de hoogste kost heeft.
 
Waarom niet? Hoe maak je het onderscheid tot "te veel en te hard"? Des te meer als je de toegang tot (preventieve) expertise des te meer gaat afschermen ga je juist meer krijgen dat mensen te snel over hun grenzen gaan?
Zelfs met volledig begeleid sporten gebeurt het dat mensen plots "te veel/te hard" lopen? Daarnaast, zeker niet professionele sporters kunnen toch nooit perfect kunnen aanvoelen wat te veel/te hard is?

Ideologisch zou ik je misschien nog ergens kunnen volgen, maar absoluut niet hoe het hier gesteld wordt. Het enige ideologische waar ik je in zou kunnen volgen als mensen bewust blessures oplopen of bewust ongezonde dingen doen met het doel op ongezondheid. Maar dat is al een heel ver af van "teveel/te hard". En zelfs dan nog! Want uiteindelijk kom je dan in het gedeelte mentale gezondheidszorg terecht. Iemand die zich dat bewust aandoet, heeft mentaal juist ondersteuning nodig.

Dus neen, ik zie niet in wat we te winnen hebben met minder preventie en meer mensen uit de arbeidsmarkt onttrekken en armoede induwen. Ik zie de meerwaarde niet van te zeggen "neen, deze ziekenzorg betalen we niet terug", waardoor het herstel een stuk langer duurt en de werkonbekwaamheid een stuk langer duurt. Lijkt me vrij duidelijk welk aspect op globaal niveau de hoogste kost heeft.
Ik zou dan ook liever meer snoeien in die 500000 Belgen die op de ziekenkas staan en uitkeringen dan in de gezondheidszorg.
 
Vermijd maar eens overgewicht bij mensen die niet of amper aan lichaamsbeweging kunnen doen...door hun aandoeningen. De kip of het ei?
 
Vermijd maar eens overgewicht bij mensen die niet of amper aan lichaamsbeweging kunnen doen...door hun aandoeningen. De kip of het ei?

Mja. Valt wel een argument te maken voor discipline bij het eten vind ik. Dat wil niet zeggen een BMI van 21, maar echt overgewicht is wel te voorkomen mits correcte voeding (en vooral portion control) ook bij een sedentaire levenstijl.
 
Ik zou dan ook liever meer snoeien in die 500000 Belgen die op de ziekenkas staan en uitkeringen dan in de gezondheidszorg.
Hiervoor lijkt mij vooral een hervorming van het gehele arbeidscontract/fiscaliteit gebeuren in noodzakelijk.
Er mag in veel gevallen best wel wat meer respect zijn voor mensen die op de ziekenkas belanden. Maar ja, er zitten zeker ook profiteurs tussen. Maar het lijkt me vooral een systeem gegeven te zijn, waarbij het en voor werknemer en voor werkgever, in de huidige regels vaak interessanter is om thuis te zitten. Ondanks dat best veel mensen wel willen werken. Maar als het financieel afgestraft wordt als je het wel zou doen, dan ben je ergens gek als je het doet. Of dat er zoveel belemmeringen zijn om, naargelang je kunnen, aan de slag te gaan, dat je het op een bepaald moment ook opgeeft. En hierbij komt de rol van de werkgever dan snel bij kijken. Er zijn nog altijd relatief weinig werkgevers die hier graag in meegaan. Niemand wilt graag, om het onrespectvol te zeggen, "speciallekes". Men wilt graag "een normale werknemer zonder gedoe".
 
Mja. Valt wel een argument te maken voor discipline bij het eten vind ik. Dat wil niet zeggen een BMI van 21, maar echt overgewicht is wel te voorkomen mits correcte voeding (en vooral portion control) ook bij een sedentaire levenstijl.
Een argument, maar toch geen regel? Toch geen wetgeving? Ik ben niet mee wat je wilt zeggen in deze context met deze boodschap?
 
Ooit gehoord van bijvoorbeeld lipoedeem? +-10% van de vrouwen heeft het. Vaak zonder dat ze het weten, omdat artsen in België het ook amper kennen. Wordt heel vaak verward met obesitas, terwijl wie het heeft vaak al keto gaat eten om verergering te voorkomen.
 
Ik ben afgelopen dinsdag bij de tandarts geweest voor een halfjaarlijkse controle. Niets speciaal, controle en wat tandsteen verwijderd. Prijs die ik effectief moest betalen : 4 euro.

Dat deed ook even mijn wenkbrouwen opnieuw fronsen. Het is toch ook een absurd laag bedrag voor 20m werk. Wil ik zelf gerust veel meer voor betalen (en laat mensen met een laag inkomen gerust minder betalen).

Ik snap het doel wel, mensen vaker bij de tandarts krijgen om preventief te werken (goedkoper), dan achteraf duurder uit te zijn. Maar als ik daar buiten stap, enkel maar gesuikerde frisdrank drink en rotzooi eet, nooit mijn tanden poets of flos etc. is het ook een maat voor niets.

Zelfde geldt ook voor veel meer zaken. Beetje verpampering van de maatschappij. Overal moet een gemakkelijke, goedkope oplossing voor zijn, gesponserd door de overheid. "Je kan toch niet verwachten dat individuen zelf gaan nadenken of verantwoordelijkheid nemen ... laat staan dat je dit meekrijgt in je opvoeding thuis".

Wil je afvallen, dan ga je diëten, bewegen en je eetpatroon aanpassen. Je hebt het immers door je levensstijl zélf zo ver laten komen (afgezien van medische oorzaken). Wil je snel afvallen, zonder moeite, ook prima, dan gebruik je maar spuiten of zo, maar dan mag je gerust meer betalen. Soort extra taks die je ook betaalt op tabak of alcohol.
Ga je naar spoed in het midden van de nacht omdat je al week lang last hebt van een ontstoken vinger (geen grap) dan mag je van ook de hoofdprijs betaleb (niet enkel die kleine meerprijs zoals nu). Als je niet de kennis hebt om je vinger te weken (zoals onze voorouders dat deden) én ook niet het verstand hebt om bij een huisarts langs te gaan op een normaal tijdstip, dan is het toch ver gekomen in onze maatschappij.

Conclusie: ik ben voorstander van een franchise, met de nodige kanttekeningen weliswaar. Varierend bedrag naar inkomen, uitsluiten van bepaalde (chronische) aandoeningen en misschien nog wat andere categorieën. Maar niet alleen een franchise in de gezondheidszorg. Er zijn zeker nog meer dingen betaald door overheidsgeld waar een franchise kan gelden of subsidies afgeschaft/verminderd kunnen worden, dan krijgen ze zeker een begroting in orde. Denk aan de uitgaven die gemeenten doen in het kader van grote voetbal- of wielerwedstrijden, festivals etc. Kosten die door velen gedragen worden, maar slechts weinigen profijt van hebben.
 
er kan makkelijk bespaard worden op de gezondheidszorg. Denk aan terugbetaling hartklep bij 90'ers, extreem dure kankertherapieën om het leven mogelijks nog een maand te verlengen, screening van 85'ers die elk jaar echo borst doen om te kijken of er iets zit en hiervoor met ambulancewagen van rusthuis naar ziekenhuis komen (echt gebeurd) om te zeggen dat 'als er iets is, ze zeker geen behandeling willen meer' ...

Denk dat dit een zinvollere besparing is. ook eens om het remgeld (ook bij VT) wat te verhogen. Voor €1 naar huisarts kunnen en dan maar elke week gaan om te babbelen omdat dat veel goedkoper is dan een psycholoog ... kan niet de bedoeling zijn.
 
Ik ben afgelopen dinsdag bij de tandarts geweest voor een halfjaarlijkse controle. Niets speciaal, controle en wat tandsteen verwijderd. Prijs die ik effectief moest betalen : 4 euro.

Dat deed ook even mijn wenkbrouwen opnieuw fronsen. Het is toch ook een absurd laag bedrag voor 20m werk. Wil ik zelf gerust veel meer voor betalen (en laat mensen met een laag inkomen gerust minder betalen).

Ik snap het doel wel, mensen vaker bij de tandarts krijgen om preventief te werken (goedkoper), dan achteraf duurder uit te zijn. Maar als ik daar buiten stap, enkel maar gesuikerde frisdrank drink en rotzooi eet, nooit mijn tanden poets of flos etc. is het ook een maat voor niets.

Zelfde geldt ook voor veel meer zaken. Beetje verpampering van de maatschappij. Overal moet een gemakkelijke, goedkope oplossing voor zijn, gesponserd door de overheid. "Je kan toch niet verwachten dat individuen zelf gaan nadenken of verantwoordelijkheid nemen ... laat staan dat je dit meekrijgt in je opvoeding thuis".

Wil je afvallen, dan ga je diëten, bewegen en je eetpatroon aanpassen. Je hebt het immers door je levensstijl zélf zo ver laten komen (afgezien van medische oorzaken). Wil je snel afvallen, zonder moeite, ook prima, dan gebruik je maar spuiten of zo, maar dan mag je gerust meer betalen. Soort extra taks die je ook betaalt op tabak of alcohol.
Ga je naar spoed in het midden van de nacht omdat je al week lang last hebt van een ontstoken vinger (geen grap) dan mag je van ook de hoofdprijs betaleb (niet enkel die kleine meerprijs zoals nu). Als je niet de kennis hebt om je vinger te weken (zoals onze voorouders dat deden) én ook niet het verstand hebt om bij een huisarts langs te gaan op een normaal tijdstip, dan is het toch ver gekomen in onze maatschappij.

Conclusie: ik ben voorstander van een franchise, met de nodige kanttekeningen weliswaar. Varierend bedrag naar inkomen, uitsluiten van bepaalde (chronische) aandoeningen en misschien nog wat andere categorieën. Maar niet alleen een franchise in de gezondheidszorg. Er zijn zeker nog meer dingen betaald door overheidsgeld waar een franchise kan gelden of subsidies afgeschaft/verminderd kunnen worden, dan krijgen ze zeker een begroting in orde. Denk aan de uitgaven die gemeenten doen in het kader van grote voetbal- of wielerwedstrijden, festivals etc. Kosten die door velen gedragen worden, maar slechts weinigen profijt van hebben.
triage moet er dringend komen. Er zou een bindende triage moeten komen buiten kantooruren, die je verwijst naar spoed of huisartsenwachtpost of wachten tot je binnen de normale uren naar huisarts kan. Schandalig dat iedereen die belt, maar welkom is (ook op huisartsenwachtpost bijvoorbeeld) omdat ze al een week pijn hebben en nu eens tijd hebben of (ook echt gebeurd) 's nachts hun draadjes van de hechting willen laten uitdoen.
 
Terug
Bovenaan