Ik ben afgelopen dinsdag bij de tandarts geweest voor een halfjaarlijkse controle. Niets speciaal, controle en wat tandsteen verwijderd. Prijs die ik effectief moest betalen : 4 euro.
Dat deed ook even mijn wenkbrouwen opnieuw fronsen. Het is toch ook een absurd laag bedrag voor 20m werk. Wil ik zelf gerust veel meer voor betalen (en laat mensen met een laag inkomen gerust minder betalen).
Ik snap het doel wel, mensen vaker bij de tandarts krijgen om preventief te werken (goedkoper), dan achteraf duurder uit te zijn. Maar als ik daar buiten stap, enkel maar gesuikerde frisdrank drink en rotzooi eet, nooit mijn tanden poets of flos etc. is het ook een maat voor niets.
Zelfde geldt ook voor veel meer zaken. Beetje verpampering van de maatschappij. Overal moet een gemakkelijke, goedkope oplossing voor zijn, gesponserd door de overheid. "Je kan toch niet verwachten dat individuen zelf gaan nadenken of verantwoordelijkheid nemen ... laat staan dat je dit meekrijgt in je opvoeding thuis".
Wil je afvallen, dan ga je diëten, bewegen en je eetpatroon aanpassen. Je hebt het immers door je levensstijl zélf zo ver laten komen (afgezien van medische oorzaken). Wil je snel afvallen, zonder moeite, ook prima, dan gebruik je maar spuiten of zo, maar dan mag je gerust meer betalen. Soort extra taks die je ook betaalt op tabak of alcohol.
Ga je naar spoed in het midden van de nacht omdat je al week lang last hebt van een ontstoken vinger (geen grap) dan mag je van ook de hoofdprijs betaleb (niet enkel die kleine meerprijs zoals nu). Als je niet de kennis hebt om je vinger te weken (zoals onze voorouders dat deden) én ook niet het verstand hebt om bij een huisarts langs te gaan op een normaal tijdstip, dan is het toch ver gekomen in onze maatschappij.
Conclusie: ik ben voorstander van een franchise, met de nodige kanttekeningen weliswaar. Varierend bedrag naar inkomen, uitsluiten van bepaalde (chronische) aandoeningen en misschien nog wat andere categorieën. Maar niet alleen een franchise in de gezondheidszorg. Er zijn zeker nog meer dingen betaald door overheidsgeld waar een franchise kan gelden of subsidies afgeschaft/verminderd kunnen worden, dan krijgen ze zeker een begroting in orde. Denk aan de uitgaven die gemeenten doen in het kader van grote voetbal- of wielerwedstrijden, festivals etc. Kosten die door velen gedragen worden, maar slechts weinigen profijt van hebben.