Vraag mbt in afzondering moeten herstellen

[June]

Van de week kregen wij te horen dat een oude buurvrouw van ons een agressieve ziekte heeft waarvoor ze weken aaneen in het ziekenhuis moet, oa omdat haar weerstand naar 0 gaat (tijdelijk) en daarna weer opgebouwd. Ik heb haar nog niet uitgebreid gesproken want het nieuws is vers (voor haar) en zij moet dit samen met haar gezin eerst verwerken. Het is goed mogelijk dat alle vragen die ik bedenk, zij daar nog niet de kans voor heeft gehad haar eigen behandelteam te stellen. Geen idee wanneer ze opgenomen wordt maar het zal op (zeer) korte termijn zijn. Ik wil haar op dit moment ook niet lastig vallen met mijn vragen. Uit mijn eigen ervaring bij een agressieve ziekte weet ik dat je tijd en ruimte nodig hebt om het te verwerken.
Ik wil even in het midden laten om welke aandoening het gaat. Gelukkig is het ook niet essentieel gezien de vragen die ik heb,

Maar misschien heeft iemand hier zoiets meegemaakt, zelf of van dichtbij (in afzondering moeten liggen, weken aaneen) ?

Ik neem aan dat gezien de situatie, mensen niet zomaar op bezoek kunnen komen maar dat staat ons niet in de weg om iets te sturen als steun, tegen de verveling. Zou ze eten mogen ontvangen of bloemen? Een tijdschrift of boeken? Wat is (niet) mogelijk en wat is fijn om te krijgen in zo’n situatie.

Alvast bedankt voor het lezen.

 

[JPV]

Wat mogelijk is: hangt af van de ziekte, van de praktijken van het ziekenhuis en van wat ze zelf wil. Dat zal zij moeten bespreken met haar arts.

Gebrek aan immuniteit kan je door tientallen behandelingen krijgen, waarbij bij de ene je bij wijze van spreken nog rauw gehakt mag eten omdat je enkel moet oppassen voor bepaalde bacteriën en bij de andere grotendeels aan sondevoeding ligt en je iedereen ziet achter een glazen wand.

Zoals zo vaak dus bij medische vragen: te bespreken met de arts. Elk ander antwoord kan levensgevaarlijke situaties opleveren als het advies van de arts genegeerd zou worden.

 

[June]

Oh nee, ik was hier al bang voor.
Ik vraag tips en advies over een cadeau in deze situatie en er wordt gelijk een medische context van gemaakt. Dit is mij iets te kortzichtig.

 

[Tha_nOn]

Oh nee, ik was hier al bang voor.
Ik vraag tips en advies over een cadeau in deze situatie en er wordt gelijk een medische context van gemaakt. Dit is mij iets te kortzichtig.

Ik snap uw reactie niet, het is onmogelijk om de medische context hier te negeren. Jpv zijn reactie is heel logisch: Het is goed mogelijk dat ze absoluut niets mag krijgen van buitenaf. Het kan zijn dat ze wel leeswaren mag krijgen maar geen eten, etc. Afhankelijk van het punt waar ze zit in de behandeling zal dit ook veranderen.
Dus na te vragen bij haar / de familie die het advies van de arts zal moeten opvolging daaromtrent.

Wat iemand graag krijgt zal afhangen van de persoon natuurlijk. Als ze graag de dag allemaal leest zal ze misschien niet blij zijn met de knack. Het is alleszins wel een lief gebaar dat zeker niet van waarde vermindert doordat je eerst even moet vragen wat wel/niet kan aan de familie zelf.

 

[the_fox]

Oh nee, ik was hier al bang voor.
Ik vraag tips en advies over een cadeau in deze situatie en er wordt gelijk een medische context van gemaakt. Dit is mij iets te kortzichtig.

<>

Zou ze eten mogen ontvangen of bloemen? Een tijdschrift of boeken? Wat is (niet) mogelijk en wat is fijn om te krijgen in zo’n situatie.

Je kan niet op die vragen antwoorden zonder de medische context mee in rekening te brengen. En dan is @JPV zijn antwoord het enige correcte. Je kan pas weten wat ze mag ontvangen als je het navraagt.

En wat fijn is om te krijgen hangt van de persoon af... Dus ik snap het nut van de thread en jouw antwoord eigenlijk ook niet.

 

[Jipser]

Is, zoals hier aangegeven, afhankelijk van wat ze heeft en/of ze in protectieve isolatie zou moeten. Maar ik kan u wel al zeggen dat bloemen in zo goed als elke isolatiekamer verboden zijn. Etenswaren ook mee oppassen. Drank mag meestal ook niet. Ik denk dat, als ze in protectieve isolatie moet, je ze het meeste plezier gaat kunnen doen met een kaartje en af en toe een telefoontje.

Wel pas bellen vanaf 11 of 12 uur aub, niks is zo irritant als een pt. die zit te bellen als je ze aan het verzorgen bent.

 

[polar bear]

Mijn pa heeft ooit 6 weken in isolatie gezeten voor een stamceltransplantatie. Voor zover ik weet mochten we wel het 1 en ander meegeven. We hebben hem dan onderandere een tablet cadeau gedaan en telenet tv, enkele kranten abonnementen opgezet en WhatsApp om te (video)bellen.

 

[JPV]

Oh nee, ik was hier al bang voor.
Ik vraag tips en advies over een cadeau in deze situatie en er wordt gelijk een medische context van gemaakt. Dit is mij iets te kortzichtig.

Het is kortzichtig als ik zeg dat je niet enkel moet kijken naar wat de persoon wil (waar ze dus blij mee zou zijn), maar ook naar andere zaken?

Vreemd.

 

[June]

Met dank aan @Jipser en @polar bear voor de tips.

Is, zoals hier aangegeven, afhankelijk van wat ze heeft en/of ze in protectieve isolatie zou moeten. Maar ik kan u wel al zeggen dat bloemen in zo goed als elke isolatiekamer verboden zijn. Etenswaren ook mee oppassen. Drank mag meestal ook niet. Ik denk dat, als ze in protectieve isolatie moet, je ze het meeste plezier gaat kunnen doen met een kaartje en af en toe een telefoontje.

Wel pas bellen vanaf 11 of 12 uur aub, niks is zo irritant als een pt. die zit te bellen als je ze aan het verzorgen bent.

Als bloemen een probleem kunnen zijn, zullen tijdschriften en boeken dat mogelijk ook zijn.
Een kaartje sowieso en een telefoontje als haar hoofd er naar staat that we can do! Maar het is niet zo dat er bepaald apparaat (of licht) is dat een product kan ontdoen van bacteriën ed zodat iets wel mee kan.

Mijn pa heeft ooit 6 weken in isolatie gezeten voor een stamceltransplantatie. Voor zover ik weet mochten we wel het 1 en ander meegeven. We hebben hem dan onderandere een tablet cadeau gedaan en telenet tv, enkele kranten abonnementen opgezet en WhatsApp om te (video)bellen.

Een digitaal abonnement op het een of ander is ook een goed idee.

Hoe heeft jouw vader die 6 weken ervaren. Was hij in het begin erg ziek of juist zwak en ging het steeds beter of viel het tegen.
En hoe was dat voor jullie. Ook heel spannend, neem ik aan. Waar hebben jullie veel aan gehad?

Ik weet dat toen mijn kinderen 3 weken op de intensive care lagen, het heel prettig was als mensen boodschappen deden of een maaltijd maakten omdat wij continu in het ziekenhuis waren, merendeel aan het wachten op een gesprek of op een uitslag. Maar als je niet zoveel contact kan of mag hebben, is dat misschien anders en heb je behoefte aan andere dingen.

 

[zephir]

Er zijn meerdere oorzaken, en meerdere situaties mogelijk. Bij sommige kankers bijvoorbeeld, gaat men in een bepaald stadium overwegen om een beenmergtransplantatie te doen. Ook wel "stamceltransplantatie" genoemd.

Dat is: Alle beenmergcellen in je lichaam intentioneel lam gelegd (vaak met sterke chemo) en dan als bij een reset nieuw beenmerg, meestal van een donor toegevoegd zodat het beenmerg (ideaal zonder de fout die men erin vermoedt voor de procedure, de oorzaak van de kanker) zich gradueel kan herstellen.

Dat heeft meerdere nadelen:
- De chemo is super zwaar voor je organen, je hart. Je verzwakt serieus en hebt weinig tot geen energie.
- Je verliest tijdelijk ALLE immuniteit tegen externe bronnen. Een griepvirus is levensbedreigend, maar zelfs een banale bacterie kan je zonder afweermechanisme aanvallen en kan je doden... Voor bacterien zijn er antibiotica, maar voor virussen zijn er veel minder opties...
- Na een tijdje heb je gradueel terug meer witte bloedcellen, T-cellen, etc... maar niet meer het "geheugen" van eerdere confrontaties met ziektekiemen en de goede effecten van vaccinatie. Dat moet allemaal terug opgebouwd worden alsof je terug als baby opstart.

Dit komt vaak voor bij Leukemie e.d.
In de cruciale fase moet je echt in een bokaal leven, waar zelf al het eten gesteriliseerd binnen moet om je de beste kans op overleven te geven. 5-15% overlijdt in die eerste paar weken door complicaties na de ingreep (die zelf ook al 5-15%. percent niet overleeft). Als het een stamceltransplant is (waar ook verschillende versies van zijn), is dat echt een monumentale opdracht voor je buur om daar door te geraken. Zeker als die wat ouder is.

Pittig dus.

In onze ervaring is het beste dat je aangeeft dat je er bent. Neem contact, maar verwacht geen reactie. Dat gezin gaat even egoistisch moeten zijn om hier door te geraken. Je zorgen maken om een geliefde kost super veel energie, maar je toont dat niet want je moet er zijn voor hem/haar. Naast de zieke zelf, kan het zorgnetwerk daarrond ook wel wat zorg gebruiken. Bied aan om het gezin rond de buur te ondersteunen. Doe eens boodschappen. Bied een lift aan (whatever, zolang het maar iets is dat je ziet zitten), wees in de buurt zonder je op te dringen. Mensen, zeker Belgen hebben vaak schroom om hulp te vragen. Zorg dat ze weten dat je er bent en herhaal je aanbod om te helpen. Ga voor de long-haul. Ook na 3 weken, ook na 6, ook na 16... Misschien komt er een dag dat je eens kan koken. Eens kan helpen in de tuin of helpen met iets. Als je het vaak genoeg en oprecht blijft aanbieden maak je kans dat ze er op in gaan... Als de dame minder technisch is, en jij bent dat wel kan het opzetten van een video-bel setup een grote hulp zijn... Ik denk dat oprechte empathie voor je buur het beste is dat je haar kan geven...

Veel sterkte...

 

[June]

In onze ervaring is het beste dat je aangeeft dat je er bent. Neem contact, maar verwacht geen reactie. Dat gezin gaat even egoistisch moeten zijn om hier door te geraken. Je zorgen maken om een geliefde kost super veel energie, maar je toont dat niet want je moet er zijn voor hem/haar. Naast de zieke zelf, kan het zorgnetwerk daarrond ook wel wat zorg gebruiken. Bied aan om het gezin rond de buur te ondersteunen. Doe eens boodschappen. Bied een lift aan (whatever, zolang het maar iets is dat je ziet zitten), wees in de buurt zonder je op te dringen. Mensen, zeker Belgen hebben vaak schroom om hulp te vragen. Zorg dat ze weten dat je er bent en herhaal je aanbod om te helpen. Ga voor de long-haul. Ook na 3 weken, ook na 6, ook na 16... Misschien komt er een dag dat je eens kan koken. Eens kan helpen in de tuin of helpen met iets. Als je het vaak genoeg en oprecht blijft aanbieden maak je kans dat ze er op in gaan... Als de dame minder technisch is, en jij bent dat wel kan het opzetten van een video-bel setup een grote hulp zijn... Ik denk dat oprechte empathie voor je buur het beste is dat je haar kan geven...

Veel sterkte...

Dank je voor je lieve bericht. Ik besefte toen ik je las dat je al snel iets wil doen, je nuttig wil maken maar dat een kaartje, een briefje al kan betekenen dat je je niet alleen voelt, misschien zelfs gesteund, wat de reden ook is dat je in afzondering moet liggen.
Dank je wel!

Ps heb het begin van je bericht weggehaald, hoewel inzichtelijk, mijn vraag niet medisch is ondanks dat dit hier en daar wordt gesuggereerd.

 

[zephir]

Graag gedaan, succes daar!