Autorijden.
Ik weet dat het in een ander topic al eens aan bod is gekomen, maar ik heb 2 gigantische problemen omtrent rijden. En neen, ik heb mijn rijbewijs niet bij de cornflakes gekregen, ik heb het na 26 uren rijles eerlijk verdiend.
Ik vermoed dat het wat aan mijn ADHD gelinkt kan zijn, maar ik heb altijd al problemen gehad met de immense hoeveelheid prikkels die verwerkt moeten worden tijdens het rijden. Verkeer voor, achter en naast je, auto's, zwakke weggebruikers, verkeersborden, strepen op de weg,... het is veel voor me. Ik beperk mijn rijzone dan dus tot wat comfortabel is voor mij, en wat daarbuiten is regel ik met het openbaar vervoer indien mogelijk.
Deze week moest ik met de hond bijvoorbeeld naar een oogchirurg, 40km verderop. Ik had een afspraak om kwart voor 9, dus ik ben om 6u30 vertrokken zodat het nog rustiger is op de weg, ik niet door dorpskernen moest met schoolkinderen,...
Daarnaast heb ik ook een probleem met dieptezicht. In de auto betekent dit voor mij dat wanneer ik nog ongeveer een meter over heb, ik het verwerk alsof ik nog maar enkele centimeters over heb. Ik ga me dus nooit parallel parkeren als ik een parkeerplaats zie die kleiner is dan 7 meter. Indien mogelijk parkeer ik mij vlak voor of na poorten langs de straat en ik wandel met plezier enkele straten omdat ik daar wél in voorgeschilderde vakken kan staan en dichterbij niet.
In mijn garage hangt ook gewoon tape op de muur, als ik er in rij weet ik dat ik moet stoppen als mijn spiegel ter hoogte van die tape is.
Medisch gezien mag ik perfect rijden, maar het vraagt zoveel energie en concentratie voor me dat het me echt uitput. Dus vermijd ik zoveel mogelijk "nieuwe" routes en beperk ik me tot 15-20km rondom mijn huis waar ik de routes ken, de snelheidsbeperkingen, de voorrangswegen,... zodat ik al minder prikkels extra moet verwerken.