Wat maakt een mens compleet?

derp

Well-known member
Weet gij hoe ge een ei moet koken zonder dat het ontploft? Kunt ge een lekke kraan fixen? Wat doet ge als de Wifi het begeeft? Kunt gij een groep begeesteren met entertainende gesprekken? Of is net luisteren belangrijker? Of zijt ge net van mening dat veel van deze zaken relicten zijn van een verleden die ge best kunt uitbesteden terwijl ge u focust op de zaken waar ge écht goed in zijt? Welke vaardigheden had ge graag gehad maar zijn bij u misschien minder ontwikkeld?

Naar aanleiding van een ander topic hier dacht ik dat het misschien eens tof zou zijn om te horen wat volgens jullie de basisvaardigheden zijn die een mens moet bezitten om zichzelf als afgerond persoon te beschouwen, en wat ge dus ook graag zou willen doorgeven aan uw (al dan niet denkbeeldige) kinderen.

Ik geef wat voorbeelden:

- koken
- basis sanitaire hestellingen (sifon schoonmaken, kraanleertje vervangen)
- basis elektriciteitskennis (een zekering vervangen, een stopcontact aansluiten)
- overweg kunnen met een arrangement aan power tools
- moestuin
- gezond eten
- meerdere talen spreken
- boeken lezen
- sportief zijn
- poetsen en schoonmaken (valt ook meer aan te leren dan de meesten denken)
- EHBO
- communicatievaardigheden / goed kunnen schrijven
- probleemoplossend denken
- basis naaien en herstellen van kleding
- computer- en internetvaardigheden (zal hier wel geen probleem zijn)
- oriënteren zonder GPS op kaart en kompas
- onderhandelen (salaris/aankopen/conflicten)
- stressmanagement (ademhaling/ontspanningstechnieken)
- kritisch denken en informatie beoordelen op betrouwbaarheid
- tijdsbeheer en planning
- basis zelfverdediging
- artistieke zelfontplooiing
- basisonderhoud van fiets en auto

....
 
Laatst bewerkt:
Elke taak die moet gebeuren, zie ik als een mogelijkheid om iets bij te leren. Ik wil dat ook echt, ik vind dat leuk.
Met alle bronnen op het internet is het nog nooit zo gemakkelijk geweest, en gezien de dure uurlonen en beperkte beschikbaarheid van stielmannen is het nog nooit zo de moeite waard geweest.
Pas als blijkt dat het te moeilijk is voor mij, of te lastig, of te lang duurt, vraag ik (professionele) hulp.
Ik geef mijn geld veel liever uit aan dingen die ik 100% zeker niét kan: een maaltijd in een sterrenrestaurant, een vlucht naar een warm land, producten die je zelf niet kan produceren.

Hoe iemand anders zijn tijd en geld spendeert is hun zaak, ik vel daar geen oordeel in.
Ik ken een koppel die beide oogarts zijn, dan zou ik ook mijn vingers niet riskeren met afbraakwerken thuis, zeker niet als je gewoon wat extra kan werken aan zo'n hoog uurloon en dan een ander betalen. Maar ik kan geen overuren doen, dus doe ik mijn taakjes.
 
Weet gij hoe ge een ei moet koken zonder dat het ontploft?
De allereerste keer (heel lang geleden) dat ikzelf moest koken had ik eieren in een pot water op het vuur staan.
Ik was dat gewoon vergeten en ineens hoor ik een luide knal.
Blijkbaar was al het water uit de pot gekookt / verdampt en stukken eieren hingen letterlijk tegen het plafond. :tongue:

Zoiets idioots vergeet je nooit meer.
 
Dit is een discussie die ik zou willen voeren met een fles Malveseyen in een 16de eeuwse kroeg met een aantal Renaissancefiguren. Plus est en vous, we kunnen onszelf veel aanleren. Laat ons horen naar de Oratio de hominis dignitate van Pico della Mirandola:

Ik heb u noch een vaste plaats, noch een eigen gelaat, noch enige bijzondere gave geschonken, o Adam, opdat gij naar eigen goeddunken uw plaats, uw gelaat en uw gaven zult kiezen, veroveren en bezitten. De natuur begrenst andere wezens door wetten welke ik heb ingesteld. Maar gij, die aan geen enkele grens gebonden zijt, zij zult door uw eigen wil, in de handen waarvan ik u heb geplaatst, uzelf bepalen. Ik heb u te midden van de wereld geplaatst, opdat gij beter kunt aanschouwen wat deze wereld bevat. Ik heb u hemels noch aards, sterfelijk nog onsterfelijk gemaakt, opdat ge vrijelijk en naar uw eigen oordeel, als een goed schilder of een bekwaam beeldhouwer, uw gestalte zult voltooien.

Maar wat ik zelf concreet zou willen ontwikkelen is retorisch talent. Met een radde tong en welbespraaktheid een redevoering kunnen houden zonder haperen waarbij je een publiek in vervoering kan brengen. Ik luister graag naar mensen die dit kunnen en benijd ze. Als ik onder stress sta struikel ik over mijn worden en trekt mijn articulatie op niets. Met wisselend succes kan ik die stress wel wat onder controle houden en mijn punt maken, maar nooit op zo'n manier dat ik het idee heb dat ik mensen in vervoering heb gebracht. Met een tweetal glazen goede rode wijn én een onderwerp dat me helemaal ligt, lukt het wel beter.
 
algemeen gezien: aangezien we hier maar toevallig rondlopen en er niet echt een doel is, is een mens gewoon compleet zoals hij of zij het zelf invult. Bij sommige zal dat heel extreem zijn, zoals die mensen die adrenaline verslaafd zijn en hun leven niet als compleet ervaren als ze niet kunnen trainen of toewerken naar levensgevaarlijke stunt. Bij anderen gaat dat weer heel low level zijn en hebben niet veel nodig om zich compleet te voelen.

Ik denk ook niet dat je alle basisskills onder de knie moet hebben om je compleet te voelen. Bijv. het feit dat ik geen keukenprins ben, heeft me nog nooit echt gestoord. Allez, als ik ne taart wil maken en het mislukt ben ik wel teleurgesteld natuurlijk, maar ik voel me daardoor niet minder compleet. Iedereen heeft gewoon andere skills. Wat voor de ene heel simpel is, kan voor iemand anders een uitdaging zijn.

Ik kan bijv. wel een zekering of een lichtschakelaar vervangen. Ook ne fietsband vervangen lukt me, een wiek in een motorband steken (onlangs voor de eerste keer gedaan), of de lamp van mijn motor vervangen lukt. Dus zo'n basic vaardigheden heb ik wel en als ik het niet ken en er is een basic probleem ga ik dat ook wel opzoeken via Youtube of zo om te zien of het me zou lukken en dan probeer ik het ook. Maar het is niet dat ik me daardoor completer vind. Het spaart geld uit en het is handig als je het zelf kan doen, maar daar houdt het op. Het maakt me niet meer mens.
 
algemeen gezien: aangezien we hier maar toevallig rondlopen en er niet echt een doel is, is een mens gewoon compleet zoals hij of zij het zelf invult. Bij sommige zal dat heel extreem zijn, zoals die mensen die adrenaline verslaafd zijn en hun leven niet als compleet ervaren als ze niet kunnen trainen of toewerken naar levensgevaarlijke stunt. Bij anderen gaat dat weer heel low level zijn en hebben niet veel nodig om zich compleet te voelen.

Ik denk ook niet dat je alle basisskills onder de knie moet hebben om je compleet te voelen. Bijv. het feit dat ik geen keukenprins ben, heeft me nog nooit echt gestoord. Allez, als ik ne taart wil maken en het mislukt ben ik wel teleurgesteld natuurlijk, maar ik voel me daardoor niet minder compleet. Iedereen heeft gewoon andere skills. Wat voor de ene heel simpel is, kan voor iemand anders een uitdaging zijn.

Ik kan bijv. wel een zekering of een lichtschakelaar vervangen. Ook ne fietsband vervangen lukt me, een wiek in een motorband steken (onlangs voor de eerste keer gedaan), of de lamp van mijn motor vervangen lukt. Dus zo'n basic vaardigheden heb ik wel en als ik het niet ken en er is een basic probleem ga ik dat ook wel opzoeken via Youtube of zo om te zien of het me zou lukken en dan probeer ik het ook. Maar het is niet dat ik me daardoor completer vind. Het spaart geld uit en het is handig als je het zelf kan doen, maar daar houdt het op. Het maakt me niet meer mens.
Ja, eens wel eigenlijk.

Ik denk ook niet dat ik andere mensen zou beoordelen op 'omg die kan geen band vervangen/maaltijd koken/lamp vervangen', eerder op de wil om zelf iets uit te zoeken en te proberen of gewoon... het probleem aan te pakken, hoe dan ook?

Je bent compleet als je dit soort problemen kan oplossen, op welke manier dan ook. Door het zelf te doen, door hulp te vragen aan iemand die je kent of iemand ervoor betalen.
 
Ik twijfel of je “compleet” bent als je dat allemaal kan. Toen mijn kinderen een stuk kleiner waren, waren er dingen die zij nodig hadden maar die wij zelf niet konden geven. Maar .., als verantwoordelijke ouder, ga je op zoek naar iemand die dat dan wel kan. Dus voor mij ben je “compleet” als je weet wat je kan en niet kan én je bereid bent het óf te leren of verantwoordelijk voelt om er naar op zoek te gaan.
 
Voor mij is een compleet mens niet per sé iemand die meetbaar deze taakjes/vaardigheden kan afvinken. Voor mij is dat meer een levenshouding, hoe je met jezelf omgaat (en daar horen leergierigheid en zelfredzaamheid wel bij) en naar de wereld kijkt/omgaat met anderen. Wat je doet met de tijd die je gegeven is naar jouw beste vermogen en met jouw capaciteiten. Want er komt voor ons allemaal een tijd waarin we die taken niet meer kunnen uitvoeren, of niet meer sportief kunnen zijn etc...

Je kan al die dingen kunnen en gezond en sportief zijn...maar als je een kwal bent en geen empathie hebt, dan ben je imo geen compleet mens.
 
Voor mij hangt dat af van welke rollen je opneemt in het leven. Ga je alleen wonen? Eten is een basisbehoefte en koken vind ik dan ook een basiscompententie. Dat moet niet een 5-gangenmenu zijn met fijn eten. Gewoon patatten koken, vlees bakken en groenten koken/stoven is al voldoende. Als je jezelf kan onderhouden is het OK.
Word je mama of papa, dan komen daar heel wat verantwoordelijkheden bij met skills die je nodig hebt.
 
Ik vroeg me af of de gedachte achter de OP gaat over volwassen worden/zijn of dat het gaat om met welke kunde van taken ben je het meest zelfstandig? Of misschien moet het eerder met welke functionaliteiten ipv taken zijn.. Just a thought
 
Staat best wel een lange lijst in originele post. Moeten we daar aan voldoen? Denk het niet. Met de huidige maatschappij, kennis en technologie is dat ook niet (meer) nodig. Maar ik merk toch dat wij aan onze tienerzonen een aantal vaardigheden meegeven, die in hun vriendengroep totaal onbekend zijn.

Basisvaardigheden:
- alles omtrent het runnen van een huishouden zoals koken, afwassen (wat niet in de afwasmachine kan), opruimen, poetsen, zorgen voor huisdieren, winkelen, (inclusief briefje en weekplanning), grasmaaien etc. Als de kinderen ooit uithuizen of op kot gaan, kunnen ze voor zichzelf zorgen.
- wat technische vaardigheden zoals iets in mekaar schroeven, boren, een kraan vervangen etc. Kan ik dit allemaal? Meeste wel, en anders is er Internet en YouTube waar je enorm veel kan leren...als je maar wil.
- Gezond verstand gebruiken, logisch nadenken en dingen plannen. Ook het kennen van tradities en je geschiedenis. Hieronder hoort ook "het waarom van dingen" en je informeren o.b.v. meerdere (tegenstrijdige bronnen) etc.
-Basisorientatie, zowel in een stad, bos als ergens naar toe rijden. Gps is leuk, maar laten je nog al te vaak aansluiten achteraan de file. Deze vakantie nog een lange file omzeild door vooruit te kijken, afritje nemen en binnendoor de weg op kaart te zoeken, terwijl de gps ons telkens terug naar de snelweg wilde leiden.
- zelfrelativering en kunnen lachen met je eigen stomme stoten.
- Omgaan met mensen en mensen leren inschatten. Zowel met familie, buren, vrienden, op school, kinderen en babies ... soms leuk, soms minder leuk. Zeker het opvoeden en omgaan met kinderen is iets wat je moet en kan leren. Dat heb je niet zomaar als de kleine er is, zeker niet als je zelf thuis nooit een goede opvoeding of rolmodel hebt gehad. Ook omgaan met het andere geslacht en welke eigenschappen/vaardigheden hun toekomstige partner zou moeten hebben. Grappige anekdote: mijn vrouw vindt het nog steeds grappig hoe ik mijn zonen (met hun puberale fascinatie voor vrouwelijke rondingen) het verschil heb uitgelegd tussen grote borsten en lange borsten 🤭

Naast bovenstaande zijn er heel wat dingen die ik meer beschouw als hobby en nice to have. Moet niet per se, maar leuk meegenomen. Vaak gelinkt aan persoonlijke interesse:
- extra talen
- muzikaliteit (in welke vorm ook, zelf spelend of luisterend)
- net wat beter/anders dan gemiddeld kunnen koken. Ik bak bijvb. zelf mijn brood (snap niet dat zo weinig mensen dat doen, want mijn gezin verkiest mijn brood boven dit van de bakker). Maar ook bijvb goede bbq (pulled pork, brisket, picanha, van het bot afvallende ribbetjes), taart bakken, zelf pizza en pasta maken etc.
- sportief zijn. Zijn we hier thuis niet echt, buiten lange wandelingen met de hond. Maar toch best een goede conditie wegens gewoon veel bewegen, altijd trappen i.p.v. lift op het werk (op werkdagen gemiddeld ongeveer 500 trappen per dag).
- it : zelf nog net een laptop van Linux voorzien. Leuk hobbyproject, maar zeker geen must.
- op mijn persoonlijke planning de komende maanden staat nog het maken van mede en appel cider. Altijd leuk om dingen die je zelf consumeert ook zelf te kunnen maken (zoals mijn limoncello in de diepvries)
... nog teveel om op te noemen.
 
- zelfrelativering en kunnen lachen met je eigen stomme stoten.
Ja heel dat bovenstaand lijstje kan ingevuld staan. Maar als ge niet kunt lachen en de humor van uw omgeving of uzelve kunt erkennen, en ook willen delen, dan maakt geen enkel ding uit dat lijstje uit voor mij. Moet natuurlijk niet ten allen tijden zo zijn natuurlijk. Humor is niet alles. Maar gezien het leven soms ruw kan zijn, is het wel veel als ge effe zo een momentje kunt delen.
 
Mentale weerbaarheid is inderdaad een heel belangrijke. Tegen een stootje kunnen, flexibel kunnen omgaan met veranderende omstandigheden... Vallen, opstaan en weer doorgaan.
 
Het is natuurlijk een eindeloze lijst die ook weer opsplitsbaar is in allerlei deeltaakjes.

Het gaat erom dat je voor jezelf moet kunnen zorgen en dat als dat niet kan, je er hulp bij kan vragen die niet al te moeilijk of ingewikkeld is.

Misschien is het overzichtelijker als je de executieve functies erbij haalt. Uiteindelijk is dat wat bepaalt of je taak ook slaagt of niet.
 
Er worden hier voornamelijk praktische zaken/vaardigheden opgenoemd. Hoewel dit zeker belangrijk is en zeker als je je plan wil trekken, lijken mij dit ook vaak vaardigheden die je (op een basisniveau) toch vrij snel kan leren.

Emotionele en intellectuele vaardigheden lijken mij toch anders ook zeer belangrijk. Enkele zaken waar ik veel waarde aan hecht:

- Empathie
- Open-minded zijn
- Begrijpend lezen (zoveel mensen kunnen dit echt niet meer. Misschien is dit ook een praktische vaardigheid?)
- Verbeelding hebben
- alleen kunnen zijn zonder je dood te vervelen

Deze kwamen direct in mijn hoofd naar boven. Er zijn nog wel (gerelateerde) zaken maar ik vind het moeilijk om er een term op te plakken.
 
Er worden hier voornamelijk praktische zaken/vaardigheden opgenoemd. Hoewel dit zeker belangrijk is en zeker als je je plan wil trekken, lijken mij dit ook vaak vaardigheden die je (op een basisniveau) toch vrij snel kan leren.
Helemaal akkoord en het heeft ook heel wat jaren geduurd om te leren wat ik nu kan. Maar het belangrijkste in jouw statement zijn toch de 2 laatste woorden : "kunnen leren". Om het even of het om praktische of emotionele vaardigheden gaat. Helaas zie je steeds vaker (in mijn ervaring) in onze consumptie en wegwerpmaatschappij, dat mensen het niet meer willen leren en liever uitbesteden. Of zeggen "dit is hoe ik ben, je hebt het maar te aanvaarden (met manieren en gedrag van een Neanderthaler)".

Voorbeeld: de drukknop van de Dyson stofzuiger werkte niet meer. Toestel was al een jaar of 6-7 oud, maar werkte nog perfect. Schoonouders, schoonzus en vrienden zeiden "nieuwe kopen, heeft zijn tijd wel gehad". Eigenwijze ikke gaat dan op zoek of het ding nog kan gemaakt worden. Ben niet zo technisch of handig, maar als handige Harries letterlijk uitleggen hoe het kan, de vervangende onderdelen letterlijk 10 euro kosten op Amazon en de fix binnen 1 uur klaar is, wil ik het wel proberen. Dus 1 week later is het ding gefixt, 500 euro uitgespaard en eeuwige respect van mijn vrouw verdiend.
 
Basisvaardigheden:

-Basisorientatie, zowel in een stad, bos als ergens naar toe rijden. Gps is leuk, maar laten je nog al te vaak aansluiten achteraan de file. Deze vakantie nog een lange file omzeild door vooruit te kijken, afritje nemen en binnendoor de weg op kaart te zoeken, terwijl de gps ons telkens terug naar de snelweg wilde leiden.

Op elke GPS kan je aan- of uitschakelen of je snelwegen wil vermijden.
 
Ik denk ook niet dat ik andere mensen zou beoordelen op 'omg die kan geen band vervangen/maaltijd koken/lamp vervangen', eerder op de wil om zelf iets uit te zoeken en te proberen of gewoon... het probleem aan te pakken, hoe dan ook?

Je bent compleet als je dit soort problemen kan oplossen, op welke manier dan ook. Door het zelf te doen, door hulp te vragen aan iemand die je kent of iemand ervoor betalen.
Maar in het papa topic deed je nochtans sarcastisch over het feit dat het probleem (eten maken, basic verzorging) opgelost was via hulp of betaling... :)
 
Terug
Bovenaan