Welk decennium leverde de beste muziek op?

[Lakigigar]

Op basis van deze peiling https://www.ipsos.com/sites/default/files/ct/news/documents/2021-09/Understanding Society Wave 18 Topline_083121.pdf

Dus nu ook de vraag voor de Beyondgamers. Welk decennium is het beste (volgens jouw persoonlijke mening)? Net zoals de poll die ik deelde, drie opties hier (minder dan 3 kan ook)

 

[Lakigigar]

Zelf 2 opties aangekruisd: 1990s en 2010s

Qua albums dat ik als favoriet heb aangeduid kom ik uit tot dit.
Decennia:
1960s 04
1970s 01
1980s 22
1990s 25
2000s 18
2010s 60
2020s 20

Voor de 2020s vind ik het wat te vroeg. En de 1980s en 2000s vind ik er niet genoeg uitspringen. Relatief gezien minder uit de jaren '80 en '90 geluisterd tegenover later en nog veel minder van ervoor. Jaren '80 iets meer mainstream mijn smaak, maar dan ook met ethereal wave en gothic/noise rock en wat daar op aanleunt, en vooral de aanloop naar begin jaren '90 ook. In de 21ste eeuw is mijn smaak helemaal totaal niet mainstream, dus de 60 albums zijn niet altijd de meest bekende.

Natuurlijk ook meest opgegroeid in jaren '2010. Jaren '2000 kwamen wat te vroeg en wat toen mainstream was interesseerde me veeleer niet, en eigenlijk vaak nog steeds niet.

 

[Avondland]

Er is zoveel mooie muziek van voor de 20ste eeuw dat een decennium kiezen aartsmoeilijk is. Torent Bach niet boven iedereen uit en is de Vlaamse polyfone muziek niet uniek? Muziek wordt ook vandaag anders beleefd dan destijds. Wat de vorige eeuw betreft: 50' tot en met '80. Mogelijk de jaren '60 als uitsteker omdat dat decennium een cultureel omschakelpunt was.

'00-'40 van de vorige eeuw is moeilijk. Popmuziek is pas echt beginnen opkomen na WOII. Een equivalent van Elvis of The Beatles pre-WOII heb je niet. Wel populaire artiesten, maar hoeveel hoor je nog daarvan op de radio? Een Vera Lynn soms?

Nineties is kwalitatief meh, met een aantal uitzonderingen in bepaalde genres. Nostalgische meerwaarde is echter vrij groot omdat ik ben opgegroeid in die periode. Tien om te zien is een trip down memory lane.

 

[Kid_C]

Ik mis de optie 'maakt niet uit, elk decennium is the shizzle'. Onmogelijk te kiezen.

 

[Deleted member 95]

 

[SnakeGodRovinin]

'50 en '60.
Opkomst van rock 'n roll met Chuck Berry; Nina Simone; Ray Charles; de start van Eurosong; bossa nova; the King; de stijgende verkoop van LP'; die vier uit Londen en allerlei varianten daaruit gekomen; God (Roy Orbison); the Moody Blues; Jimi Hendrix; de continuatie van Sinatra; soul; Johnny Cash;...

'70 en '80 voor de hard rock- en metal-liefhebbers op plek twee alvast.

Voor de meesten onder ons zijn de '90 en '00 leuk om nog eens iets terug te horen en herinneringen op te halen.
Jaren '10 en '20 voorlopig, zijn het niet, maar dan spreekt een +30'er en geen tiener natuurlijk.

Zangeressen zoals Jo Stafford en Patti Page zijn meer dan muziek voor je oren , maar hoeveel genres en artiesten zijn niet uit die veertig jaar gekomen (50-80)? Deze twee zangeressen zullen niet bekend staan bij vele jeugdigen, maar een Aretha Franklin zal nog wel belletjes rinkelen.
Alles voor de jaren vijftig, met groten dank aan Elvis , is veelal vergeten muziek.

Ik mis de optie 'maakt niet uit, elk decennium is the shizzle'. Onmogelijk te kiezen.

En drill rap, leuke shizzle.

 

[Pion]

Voor mij is de keuze redelijk snel gemaakt.
Ouder dan de 1920's voor de klassieke meesterwerken.
Ook al is het niet mainstream, honderden jaren na datum doet het nog altijd zalen vollopen.

De jaren 60 voor de volledige ontbolstering van Jazz. The Black Saint and the Sinner Lady, A Love Supreme, Sketches of Spain om er maar enkele te noemen

Als laatste geef ik het voordeel van de twijfel aan de 20's. De revival van Jazz gestart in de 10's zal enkel maar blijven doorgroeien en nieuwe pareltjes opleveren. Ik hou enorm van het genreblenden in de huidige generaties. Promises (Floating Points & Pharoah Sanders) was een pareltje, de funk/jazz vibe op To Pimp a Butterfly, de waarschijnlijk beste hiphop plaat ooit (I know geen 20s).
De (muzikale) toekomst ziet er goed uit!

 

[Coolguy]

Als millennial ben ik maar voor de jaren 90, 80 en 60 gegaan.

'90: in opgegroeid
'80: uiteraard nog veel van meegekregen op de radio en via mijn ouders
'60: uit eigen interesse in (meer bepaald gitaar-)muziek was dit ook een gouden tijd

 

[Lakigigar]

Ik mis de optie 'maakt niet uit, elk decennium is the shizzle'. Onmogelijk te kiezen.

Ja uiteraard, maar ook niet zo serieus nemen. Het is niet omdat je drie decennia kiest dat je daarom dan alle andere decennia dan oneer aandoet.

 

[DwightSchrute]

Elk decennium heeft zijn goeie muziek en dat is vaak niet wat op de radio gespeeld wordt.
Als de vraag was; welk decennium had de beste populaire muziek dan staan de 60s bijvoorbeeld torenhoog boven de 2010s.

Aangezien mijn favoriete bands vooral muziek maakten in de 90s, 00s en 60s ga ik deze drie kiezen.

 

[JBM]

Ik heb de jaren 60 en 70 aangeduid. Ook al heb ik geen van beiden bewust meegemaakt.
Maar de uitspatting in creativiteit in de Westerse populaire muziek is in die twee decennia waanzinnig geweest. En eigenlijk is zo goed als alles wat er vandaag nog op dat vlak gemaakt wordt daar schatplichtig aan.

Zelf ben ik opgegroeid in de nineties en er zijn een aantal platen uit die tijd die me zeer nauw aan het hart liggen. Maar veel dingen uit die periode zijn toch niet waardig oud geworden helaas.

 

[Avondland]

Ik heb de jaren 60 en 70 aangeduid. Ook al heb heb ik geen van beiden bewust meegemaakt.
Maar de uitspatting in creativiteit in de Westerse populaire muziek is in die twee decennia waanzinnig geweest. En eigenlijk is zo goed als alles wat er vandaag nog op dat vlak gemaakt wordt daar schatplichtig aan.

Zelf ben ik opgegroeid in de nineties en er zijn een aantal platen uit die tijd die me zeer nauw aan het hart liggen. Maar veel dingen uit die periode zijn toch niet waardig oud geworden helaas.

Dat is met elk decennium zo. Het destillaat ervan wordt pas decennia later duidelijk met de evergreens die overblijven en mogelijke revivals. Wat vandaag populair is kan over twintig jaar zeer oubollig overkomen terwijl The Beatles nog altijd fris en monter voor de dag kunnen komen.

De sixties waren een belangrijke motor voor vele genres, maar ook dat decennium is schatplichtig aan voorgaande tijden. Een top 30 uit 1965 kan me echter veel beter smaken dan eentje uit 2005.

 

[JBM]

De sixties waren een belangrijke motor voor vele genres, maar ook dat decennium is schatplichtig aan voorgaande tijden. Een top 30 uit 1965 kan me echter veel beter smaken dan eentje uit 2005.

Uiteraard bouwde men ook in de sixties op wat eraan vooraf ging. Maar wat je had in de sixties en seventies is toch vrij uniek he. De naoorlogse boom, het ontstaan van een tienercultuur, de vrijheden die jonge mensen kregen die voorheen ongezien waren, gekoppeld aan technologische reuzesprongen. Zo kwam er in ieder gezin stilaan een wagen, televisie,... En ook in de muziek waren ongeziene vernieuwingen: de elektrische gitaar en alle innovaties die zich op dat vlak in ijltempo opvolgden. Het ontstaan van synths, drum- en loopstations en nieuwe mogelijkheden op vlak van opnametechniek. Dit dan ook nog eens in combinatie met de wereld van de platenmaatschappijen die in die tijd nog meer ruimte gaven aan bands om te experimenteren, hun goesting te doen en te groeien.

Het is de combinatie van al die factoren die er volgens mij toe geleid hebben dat er een ware uitbraak van creativiteit was. En men had letterlijk de kans om dingen te doen die nooit eerder werden gedaan. Vandaar natuurlijk ook het ontstaan aan die enorme diversiteit aan muzikale stromingen. Hoe meer muziek je ontdekt uit die jaren hoe meer je moet vaststellen dat alles bijna letterlijk al eens werd gedaan.

In zekere zin denk ik dat de digitale revolutie op dat vlak ook een tweede gelijkaardige golf op gang bracht die vooral in de jaren 80, 90 en 00 leidde tot zeer veel creativiteit en het ontstaan van allerhande stromingen binnen de elektronische muziek. Maar ook in dat veld lijkt het me stilaan moeilijk om nog heel innovatief voor de dag te komen en lijkt ook hier het retrovirus te zijn toegeslagen.

 

[CerumenCrevice]

2010's als het om niet-populaire muziek gaat, ik blijf maar hidden gems uit die periode vinden. Zelf van 1992, dus niet meteen mijn jeugd maar wel de periode dat ik mij met muziek begon bezig te houden. Pop heeft mij nooit overtuigd gekregen er mij in te verdiepen.

ik ga moeten zeggen algemeen dat de popmuziek wel wat in complexiteit en engagement is gedaald met de decennia (gevoel), maar jaren 1980 en 1990 zijn echt niks qua pop voor mij. Voor 1950 geen idee eigenlijk, ik heb zelfs nog niet zoveel van Elvis gehoord en Beatles gehoord.

 

[Koonut]

Elk genre en muziek kent ergens wel zijn piek.

Ik heb bijna altijd wel een soft spot voor de babyjaren van een genre. Wanneer je kunt voelen dat alles nog niet afgelijnd was en er volop gezocht werd naar een uniform geluid.

De overgang van grotendeels volledig analoge electronische muziek naar digitaal in het noughties tijdperk is bvb één die mij serieus nauw aan het hart ligt. In de geschiedenis zal dit denk ik oprecht nog groeien als het equivalent van "The 70's" voor Rock & Roll. Zeker als je beseft hoe klein de tijdspanne van pre software was.

Die complexiteit en verfijnde productie word volgens mij nooit meer overtroffen omdat het simpelweg niet meer gesteund word door een gegronde scene met labels die er geld naar durven(kunnen) gooien en we nu ook gaan opgroeien met een hoop volk die nooit het concentratievermogen gaan hebben van pre smartphone era producers.

Was deze week voor de zoveelste keer nog eens Squarepusher's "Ultravisitor" in zijn totaliteit aan het beluisteren en da's telkens een beetje bitterzoet want ik wist toen al, dit doet hijzelf geen 2 keer, laat staan dat iemand anders het gaat overtreffen.

Maar zoals hier al is geopperd, zoveel goede muziek. Bijna absurd om het proberen bij te houden. Als ik één @ gunpoint moet kiezen dan worden het wel de noughties voor mij.

 

[Lakigigar]

2010's als het om niet-populaire muziek gaat, ik blijf maar hidden gems uit die periode vinden. Zelf van 1992, dus niet meteen mijn jeugd maar wel de periode dat ik mij met muziek begon bezig te houden. Pop heeft mij nooit overtuigd gekregen er mij in te verdiepen.

ik ga moeten zeggen algemeen dat de popmuziek wel wat in complexiteit en engagement is gedaald met de decennia (gevoel), maar jaren 1980 en 1990 zijn echt niks qua pop voor mij. Voor 1950 geen idee eigenlijk, ik heb zelfs nog niet zoveel van Elvis gehoord en Beatles gehoord.

Ik blijf ook gems ontdekken uit de 2010s. Er zit wel wat muziek bij dat als "pop" kan onderverdeeld worden. Maar ik heb moeite om te bedenken welke van die popalbums of popartiesten succesvol waren in België, en ik zou zeggen geen enkel? Het is niet dat ik ooit één van de artiesten waar ik fan van ben op de radio hoor.

Maar uit de jaren '80 draait men wel eens Kate Bush of uit jaren '90 Björk op de radio. Dat heb je nog steeds vandaag, en meer dan ooit. Maar uit de 21ste eeuw is geen enkele gelijkaardige artieste echt doorgebroken. Charli XCX heeft wel een alt album maar dat hoor je ook nooit op de radio. Het is altijd boom clap clap, wat een mainstream nummer is. Al moet er ook wel bijgezegd worden dat Björk meer is dan "it's oh so quiet of venus boy". En dat het bij Kate Bush toch ook vaak "Wuthering Heights" of "Running up a Hill" zal zijn. Al is zeker dat laatste nummer ook gewoon enorm goed, maar ze zijn meer dan enkel dat.

Ik denk dat veel van de perceptie op dat vlak verkeerd is, omdat men niet goed genoeg zoekt of omdat de radio het negeren en meer dan ooit gedomineerd wordt door commerciële muziek of muziek v. vroeger. En StuBru houdt het toch ook maar op bepaalde genres of nummers die het in België goed doen, maar niet elders.

Er is meer aanbod dan vroeger, de competitie is groter, de services hebben de muziekindustrie en wereld zo goed als helemaal veranderd. Het is makkelijker dan ooit om naar obscure artiesten/muziek te luisteren, en het is moeilijker dan ooit om door te breken door de verzadiging en verspreiding v/d wereld. En dat velen toch gewoon blijven wat ze kennen en qua Bjork muziek is toch meer niche, en zal ik in een minderheid zitten die dat wel kan apprecieren (en dan kiest men eerder voor iets anders).

 

[FlyingHorseman]

De jaren '70 omdat toen London Calling van The Clash uitgekomen is.
Tenzij dat je in de VS woont, dan zijn het de jaren '80 omdat toen London Calling van The Clash uitgekomen is.

 

[Sond]

'80 (en begin '90) omdat ongeveer al mijn favoriete platen uit die periode komen.
Maar elke periode heeft heerlijke platen, zelfs nu komen er nog altijd dingen uit die mij omver blazen, al zijn die vaak wel niet zo origineel meer.

 

[willydrama]

weinig liefde voor de 70s blijkbaar, dit was toch echt wel de zenith qua studiobudgetten, de craft van songs schrijven, de vinylplaat als betaalbaar consumentenprodukt, etc

 

[clercqie]

De jaren '70 omdat toen London Calling van The Clash uitgekomen is.
Tenzij dat je in de VS woont, dan zijn het de jaren '80 omdat toen London Calling van The Clash uitgekomen is.

Zo hoog aangeschreven bij jou? Nice!

Ik zou toch nog altijd durven beweren dat London Calling mijn all time favo album is.