Welke SP games zou je beter willen kunnen?

[Deleted member 451]

Je kent het wel, SP games die zo populair zijn, en waar je meer "into" wil zijn vanwege de hype maar ook omdat de game je wel aan staat,
maar je om één of andere reden niet goed in bent.



The Last of Us. Gekocht , bangelijke sfeer!
maar toch, heel dat crafting gedoe kreeg ik niet onder de knie, en was een gigantische turn off voor mij. dan maar hiermee gestopt.
TLOU2 daarom ook nooit begonnen, zal wel weer hetzelfde liedje zijn. Ook dying light daarom laten liggen.


Far Cry 2 / Mad Max

deze 2 zet ik samen, want hebben 1 irritant klote ding imo.
Far cry die malaria, mad max die zandstormen. Door die redenen die 2 games gestopt met spelen.

Commandos 1,2,3.
tja ik was misschien net iets te jong, maar die games waren gewoon te moeilijk voor me. Ik speelde wel red alert toen, maar dit is toch nog van een heel ander caliber.


YAKUZA
Sleeping dogs is één van mn absolute lieveling games, dus deze werd me aangeraden. die series zijn me te japans, en de controls ook te "weird". vaak ook niet weten wat te doen. spijtig, de trailers beloofden veel verhaal en spanning, maar ik heb ze nooit onder de knie gekregen.

METRO 2033 + last light.
teveel in de duisternis, en te weinig ammunition.
heb ze op steam, maar beiden vrij snel links laten liggen. nogtans zat de sfeer en setting wel goed. Exodus schijnt meer open wereld te zijn, maar daar is dan weer crafting van de partij...... :/ dus daar begin ik ook niet aan
(nogtans bij resident evil games heb je ook weinig ammo, maar daar zijn andere manieren om die monsters te ontwijken; bij metro moet je constant meelee doen dan, en steekt gauw tegen)

 

[Timberwinter]

Ik vind het crafting systeem in TLOU nu niet zo zot dat het een turn-off zou zijn. Ik heb al games gespeeld met complexere dingen die me wel ambeteren, in TLOU zit het goed vind ik.
Nu ja, smaken verschillen...

Ik zit voornamelijk met The Witcher 3, Horizon Zero Dawn en Death Stranding.
De eerste twee al meermaals opnieuw begonnen, en ondanks dat ik de wereld en de sfeer en de story fantastisch vind, haak ik na een tijd altijd terug af...
Death Stranding eigenlijk beetje hetzelfde, maar ik vrees dat het daar een beetje de gameplay is die voor de turn-off zorgt. Ik vind het relaxerend om door de wereld te lopen en al helemaal met die muziek, maar om de zoveel tijd moeten stoppen omdat je (bijna) valt...

 

[Kas de Kalebas]

Da's een gevoel dat ik nooit echt heb bij single-playergames, maar ik word bij zowat elke multiplayergame afgeschrikt door het niveau van andere spelers. Ik heb me nog nooit lang genoeg op een competitieve multiplayergame ingewerkt om mee te zijn met alle interne mechanismes van het spel, de lingo die er meestal rond ontstaat of alle belangrijkste strategieën en counters te snappen.

Mijn probleem is dat ik een game meestal beu ben voor ik daar geraak. Bovendien heb ik soms het gevoel dat je jezelf zo inwerken in een game die amper vijf jaar gaat meegaan echt een heel leerproces is dat nergens naar leidt, waardoor ik denk dat ik soms liever gewoon wat met muziek of een andere hobby bezig ben, waar je evenveel werk in kunt steken maar waar je op het einde van de rit misschien meer voldoening van hebt?

Maar voorbeelden zijn: Team Fortress 2, Destiny 2, Battlefield... Allemaal wel leuk, heb ze gespeeld, maar mijn uiteindelijke K/D ratio is altijd ver onder de 1 gebleven.

Het is wel jammer, want het zorgt er ook een beetje voor dat ik nooit echt deel uitmaak van clans en dergelijke, en dat mijn game-bestaan dus nooit echt een sociale activiteit wordt. Dat zijn dus games waar ik graag goed in zou zijn omdat ik dan gewoon sneller de stap zou zetten naar een clan/community.

Uitzondering daarop is wel Minecraft, omdat je in die game online je ding kunt doen zonder dat er echt verwachtingen zijn.

Misschien is Valheim ook wel zoiets.

 

[Deleted member 451]

laat ons het wel over SINGLE PLAYER games houden aub.

bij zowat elk MP game is het zo, dat je als leek het moeilijk hebt tegen ervaren spelers.

nuja misschien ook een hele belangrijke: FIFA .

tot en met fifa 2002 was ik daar ongelofelijk goed in, in die games; ik kon alles aan tot op wereldklasse speelde ik alles kapot.

echter sinds fifa 2003 is daar meer en meer verandering in gekomen in de soort gameplay en off the ball run. ik verloor meer en meer de voeling met de fifa feeling van weleer, en in fifa 2006 heb ik het zelfs opgegeven, en geen nieuwe games meer gekocht van die reeks.
ik kon zelfs op een medium level amper nog winnen

 

[gamer5]

Ik vind het crafting systeem in TLOU nu niet zo zot dat het een turn-off zou zijn. Ik heb al games gespeeld met complexere dingen die me wel ambeteren, in TLOU zit het goed vind ik.
Nu ja, smaken verschillen...

Ik zit voornamelijk met The Witcher 3, Horizon Zero Dawn en Death Stranding.
De eerste twee al meermaals opnieuw begonnen, en ondanks dat ik de wereld en de sfeer en de story fantastisch vind, haak ik na een tijd altijd terug af...
Death Stranding eigenlijk beetje hetzelfde, maar ik vrees dat het daar een beetje de gameplay is die voor de turn-off zorgt. Ik vind het relaxerend om door de wereld te lopen en al helemaal met die muziek, maar om de zoveel tijd moeten stoppen omdat je (bijna) valt...

Hier hetzelfde, maar dan met Horizon Zero Dawn, Red Dead Redemption en Days Gone.
Voor ik aan zo een spellen begin heb ik er altijd zoveel zin in. Maar na enkele uurtjes is het gewoon een sleur geworden. Ben open wereld gameplay zo ongelooflijk beu. Vind het nochtans jammer want er zitten pareltjes tussen. Semi open wereld games, met een gestructureerd verhaal, is meer mijn ding. (God of war, Uncharted, Last of us)

 

[Tonerider]

Ik ben goed in FarCry, the Outerworld en dergelijke. Ook de Metro-serie uitgespeeld, maar om de een of andere reden ben ik geen bal waard in Battlefield games.
Ook goed in bijv. Tropico , Anno en Frostpunk, maar zoiets als City Skylines lukt me langs geen kanten.
Crafting games, zoals Stranded Deep en Ark survival lukken me tot nu toe ook niet goed, maar ik denk dat dat eerder komt omdat ik te snel vooruit wil. (en bij stranded deep waren het irriterende game mechanics).

 

[Sond]

Ik heb sinds mijn 12(-ish) jaar ofzo shooters gespeeld op een pc, met muis en keyboard dus.
De afgelopen jaren speel ik alles op een console, met een controller dus.

Ofwel ben ik te oud, waarschijnlijk eerder gewoon te onhandig, maar ik suck zo vreselijk hard in het mikken met een controller dat het echt niet meer leuk is
Het is zelfs zo ver gekomen dat een God of War, waar je voor de helft van u boss fights moet mikken en gooien met u bijl, een sleur wordt...

 

[?therapy?]

Ik zou graag wat meer geduld hebben om goed te worden in Hollow Knight
Maar tijd is kostbaar en heb geen zin om lang vast te zitten op bepaalde stukken.

 

[Savatar]

Celeste zodat de B en C sides ook binnen de mogelijkheden ligt.
Nioh 1 Heb alle souls games uitgespeeld + de meeste plantinum maar Nioh 1 blijft voor mij een moeilijke game. Heb het opgegeven bij de final boss Hundred Eyes.
Hollow Knight - Pantheon of Hallownest is onmogelijk voor mij.

 

[gamer5]

The souls games had ik ook nog vergeten!
Heb me bloodborn aangeschaft op ps4 indertijd, ben voorbij de eerste baas geraakt op de brug met veel chance. Zelfs basic gevechten met gewone vijanden was moeilijk voor me. Ben dan op dat kerkhof geraakt waar er weer een baas was en dan opgegeven. Vind het nochtans een heerlijk sfeertje die games. Zou heel graag Demon souls PS5 aanschaffen maar het gaan gwn weggesmeten geld zijn.

 

[Koonut]

maar mijn uiteindelijke K/D ratio is altijd ver onder de 1 gebleven.

Het is wel jammer, want het zorgt er ook een beetje voor dat ik nooit echt deel uitmaak van clans en dergelijke, en dat mijn game-bestaan dus nooit echt een sociale activiteit wordt. Dat zijn dus games waar ik graag goed in zou zijn omdat ik dan gewoon sneller de stap zou zetten naar een clan/community.

Join mij in de Bayou Kasman. Uw sub 1K/D past perfect bij de mijne!

OT: Mijn inlevingsvermogen voor "filmische" games is echt enorm gezakt. Als 10jarige snotneus ging ik bijna compleet in trance bij die eerste houterige FMV's en had ik echt een gevoel van beloond te worden met "filmpjes". Nu stoor ik er mij grotendeels aan en als de gameplay loop niet strak is dan stop ik meestal na een uur of 2.

Goed voorbeeld is het recente Star Wars Jedi Fallen Order. Gisteren begonnen gezien EA acces bij gamepass was toegevoegd.
De productie is echt gelikt en er zit serieus goed leveldesign en worldbuilding in, maar op het einde van de dag is het nog steeds een relatief janky "Soul" wannabe om erg streng te zijn. En die melkmuil hielp ook niet hoe leuk zijn droid ook is.

Control is 1 van de weinige recente games waar het filmische en de gameplay naar mijn smaak zijn. En dat was toch al sinds Titanfall 2 geleden. Ook veel opties om het makkelijker of moeilijker te maken zonder echt het spel te ondermijnen wat voor een Westerse ontwikkelaar toch best een unicum is.

Verder zou ik graag wat meer Paradox strategy games smaken zoals Stellaris etc, maar dat is qua menu's dan zo onpenetreerbaar en qua gameplay feedback zo indirect en traag dat ik blijf hangen bij simpelere games als Xcom en Civ.

 

[ikbenben]

Games waarvan ik op voorhand weet dat ze te moeilijk zijn begin ik gewoonweg niet aan. Voor mij moet gamen ontspanning zijn en geen frustratie.
Om die reden toch maar niet aan Hollow Knight begonnen, Bloodborne tot een bepaald punt gespeeld maar was het op den duur beu dat je telkens een heel stuk moest herspelen als je dood gaat. Crash Bandicoot 1, 2 en 3 ook opgegeven want veel te frustrerend.

 

[GETHEZ]

Crash is inderdaad veel moeilijker dan velen denken

 

[SnakeGodRovinin]

laat ons het wel over SINGLE PLAYER games houden aub.

bij zowat elk MP game is het zo, dat je als leek het moeilijk hebt tegen ervaren spelers.

nuja misschien ook een hele belangrijke: FIFA .

tot en met fifa 2002 was ik daar ongelofelijk goed in, in die games; ik kon alles aan tot op wereldklasse speelde ik alles kapot.

echter sinds fifa 2003 is daar meer en meer verandering in gekomen in de soort gameplay en off the ball run. ik verloor meer en meer de voeling met de fifa feeling van weleer, en in fifa 2006 heb ik het zelfs opgegeven, en geen nieuwe games meer gekocht van die reeks.
ik kon zelfs op een medium level amper nog winnen

FIFA (en voetbal in het groter geheel ) is dan ook gericht naar kinderen / jongeren. De begrijpbare voetbalmotoriek vervaagt als je naar de 20j gaat betreffend de games .

Ben redelijk goed in de Fromsoft games, maar telkens ik een SL1 run of Hitless run probeer, dan lukt het me amper tot halverwege te geraken.
Zou zo graag er eentje op deze manier willen uitspelen, maar het lukt me niet.

 

[vwdude]

Red dead . Met goede moed aan begonnen. Maar toch afgehaakt wegens te langdradig en teveel afleiding van alles rond het verhaal.
Fallout 4 . Leek me leuk maar toch rap mee gestopt.

Maffia 3 . Was niet wat ik er van verwacht had

Alle fp shooters. Om 1 of andere reden lukt me dat niet .

 

[Koonut]

Alle fp shooters. Om 1 of andere reden lukt me dat niet .

Controller?

 

[vwdude]

Idd. Heb alleen ps4

 

[Koonut]

Shooters met controller is hard. Muis en keyboard zijn zoveel makkelijker.

 

[Mr_Po0L]

Demons souls in heb buiten deze en bloodborne, nooit souls games gespeeld. Ik weet niet wat goede builds zijn en ik zoek het begin op, en wat ik moet upgraden.
Tot nu toe al een shitload geupgrade, maar nog steeds enkel de eerste baas verslagen.

Ben al een paar keer vrij close geweest met enkele bazen maar ik ben niet zo goed in al die mechanics.

Ik heb wel plezier bij het spelen, maar het zal de laatste souls game zijn die ik speel denk ik .

 

[GETHEZ]

Demons souls in heb buiten deze en bloodborne, nooit souls games gespeeld. Ik weet niet wat goede builds zijn en ik zoek het begin op, en wat ik moet upgraden.
Tot nu toe al een shitload geupgrade, maar nog steeds enkel de eerste baas verslagen.

Ben al een paar keer vrij close geweest met enkele bazen maar ik ben niet zo goed in al die mechanics.

Ik heb wel plezier bij het spelen, maar het zal de laatste souls game zijn die ik speel denk ik .

Hier ook ze

Ik start deze nog wel op, wegdoen doe ik niet, als ik de moed vind begin ik er nog eens aan