Ik denk dat het minder over rechtvaardigheid gaat en meer over hoe we het probleem oplossen. We hebben nu al heel veel visibiliteit en campagnes over phishing, iedereen kent het maar het blijft blijkbaar massaal vaak gebeuren en de daders opsporen is iets waar overheden niet in slagen. Da's iets dat je blij die kluizen niet hebt.Dat koppel twintigers had 7500 euro gespaard om de zolder om te bouwen tot kinderkamer, maar verloor het aan phishing. Zij wilde nog een extraatje bijverdienen via een online jobke: reviews schrijven voor hotels. Hoe die dan uiteindelijk toegang kregen tot haar rekening, staat niet in detail vermeld in het artikel, maar het zal dan ook wel met een of andere login-link gebeurd zijn zoals in vele andere gevallen hier beschreven.
Dat je geld wil verdienen met online reviews schrijven voor hotels (waar je dan heel waarschijnlijk niet geweest bent), vind ik al schimmig/fout op zich. Ergens heb ik dan toch wel het idee dat je het zelf gezocht hebt/had kunnen voorkomen. Dan moet je ook mensen terugbetalen die hun voordeur opendoen voor vreemden die zeggen: hey, ik wil eens komen kijken naar die kluis waar je je cash geld bewaart, ok? En die mensen dan binnenlaten en de cash in handen geven.
Ok, niet helemaal hetzelfde, maar toch... Waar trek je dan de grens van een 'zware fout' voor gevallen waarin de bank niet moet terugbetalen?
De verantwoordelijkheid bij banken leggen kan helpen om het fenomeen in te dijken. Dan gaan banken een financiële incentive hebben om hun klant vervelende maar doeltreffende maatregelen op te leggen. Ze zouden bijvoorbeeld een risicoprofiel van een klant kunnen maken en op basis daarvan de mogelijkheden om online in te loggen aan te passen of om betalingen te vertragen, telefonische bevestiging te vragen etc.
De discussie is hier weer aangewakkerd vanwege dit artikel: https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2026/0...-banken-slachtoffers-van-phishing-meteen-moe/
"Rechter oordeelt dat banken slachtoffers van phishing meteen moeten vergoeden: "Zal grote gevolgen hebben"
Er staat ook in dat artikel dat banken het geld toch kunnen terugvorderen als ze een grove fout kunnen bewijzen maar:""Een grove fout, dat is de grote uitzondering. Als we naar alle phishingzaken zouden kijken, denk ik dat we amper spreken over 1 procent van al die zaken. Want een grove fout is iets anders dan een fout: als je bijvoorbeeld door een oplichtingstruc je code gaat invoeren of afgeven, dan is dat geen grove fout."
Dus... dat is de huidige wet. Ge doet hier alsof die mensen onredelijk zijn, maar ze vragen gewoon aan de bank van de wet te respecteren? Mss is die wet er net om zoveel mogelijk de bal in het kamp van de bank te leggen zodat ze zoveel mogelijk maatregelen nemen.
Da's één uitspraak natuurlijk van één rechtbank, dan nog van een kortgedingrechtbank die nog niet ten gronde naar de zaak gekeken heeft, een uitspraak die dan nog veralgemeend wordt op basis van de interpretatie van een advocaat die duidelijk een voorkeur heeft van hoe hij wil dat het werkt. Zeggen dat dit al de wet is is wat kort door de bocht, tegenover deze uitspraak staan er waarschijnlijk tientallen of misschien zelfs honderden waar de bank gelijk kreeg.
Laatst bewerkt:
Het inschatten van profielen lijkt me mogelijk wel arbeidsintensief. Welke criteria neem je daarvoor? Leeftijd? Opleidingsniveau? Type job? Als er extra regels of maatregelen komen, lijkt het me evidenter die voor de grote meerderheid/iedereen toe te passen? Vanaf een bepaald bedrag van overschrijven, of afwijking van gemiddelde overschrijving, afwijkend gedrag dat automatisch alarmpje voor extra controle/vertraging laat afgaan.
(en er gaan zowel mensen mij alsook Racemaniac gelijk geven hé! Het hangt er vanaf wat je definitie is van 'grove nalatigheid') dan klopt er iets niet.
