Dat is net mijn punt. Het is hier toch net de solo slim die dreigt om de regering te laten vallen? Het zijn de andere partijen die ofwel voor zijn, ofwel het niet veel kan schelen.
En een meerderheid van de oppositiepartijen die ook akkoord zou zijn om actie te ondernemen.
1 partij die de boel wil opblazen als die haar goesting niet krijgt.
Het punt dat ik probeerde te maken is dat als je overeenkomt om met 5 iets te doen (ik geef 5 al voorbeeld, maar dat is afhankelijk van het expliciete aantal partijen in de regering - dat kan dus meer of minder zijn, waardoor de andere aantallen in mijn voorbeeld ook wijzigt). Je het ook met die 5 het uitzingt. En overeenkomt.
Er zal altijd wel iets zijn waar 1 van de 5 het niet akkoord mee is. En waarvoor deze bereid zijn het akkoord op te blazen als je probeert om het erdoor te duwen tegen de zin van 1 tot 4 van de andere partijen.
Of het de drempel waard is om die stap te nemen is het prerogatief van minstens 1 van de 5 partijen. De partijen die de sensibiliteit hebben mis ingeschat en dachten dat zij het zich wel konden permitteren om tegen de gevoeligheid in te gaan van 1 van die partijen zijn degenen die uiteindelijk evengoed delen in de verantwoordelijkheid van het opblazen van de regering.
Uiteindelijk zijn er om aan dat akkoord te komen al veel goestingkjes gegeven en goestingkjes overeengekomen. Dit is er gewoon 1 ander van. En je lost dat op door met een gezamenlijk standpunt te komen. Je kan dan echter niet verwachten dat als je die zijn goestingkje aan de kant zet dat het vertrouwen nog zodanig groot is met de andere gevoeligheden dat die nog zin hebben om een compromis te zoeken of te aanvaarden in de andere zaken.
Je doet iets samen, dan neem je de andere beslissingen OOK samen. Ongeacht of die in het regeerakkoord staan of stonden.
En ongeacht de consequenties van het feit of je er een akkoord of geen akkoord over kon vinden.
Uiteindelijk is het ook niet zo dat als er 5 partijen zijn dat als er 3 partijen zijn van de 5 die X vinden dat de 2 andere partijen het dan maar moeten slikken want een meerderheid van de regering stond er achter. Zo werkt het niet. En een wisselmeerderheid is gewoon de ondergraving van het overeenkomen binnen de meerderheid.
Dat je de boel wil opblazen om het land te redden om iets tegen te houden wat niet door de beugel kan en waar het volk tegen gekant is: ja, graag, please do! Maar als er een wisselmeerderheid is, wil dat zeggen dat de meerderheid van het volk *voor* deze maatregel is. Dan verlies je mijns inziens het morele recht om hier een regering over te laten vallen.
Daar ben ik het niet mee eens.
Als je dit gaat voorzien dan ondergraaf je het volledige principe achter een regering. Omdat je daar overeenkomt om dingen gezamenlijk te doen. Of andere zaken binnen deze groep uit te klaren om met een gezamenlijk standpunt te komen. Dat is voor mij wat het aangaan van een regeringsrelatie nu eenmaal betekent. Dat je er gezamenlijk uitkomt of niet uitkomt. En dat kan dan zijn omdat 1 van de partijen zijn verzet tegen iets niet wil opgeven. Laat ons eerlijk zijn... veel van de zaken die wij nu moeten slikken zijn uiteindelijk ook zaken waar dat 1 partij zich tegen verzet heeft om redenen. Waardoor dit op een specifieke manier wordt bijgestuurd of er gewoon niet doorkomt.
Daarnaast kan je in een representatieve democratie nu niet echt zeggen dat de meerderheid van het volk voor een specifieke maatregel is. Je kan enkel zeggen dat een meerderheid van de verkozenen ervoor is. Maar dat wil daarom niet zeggen dat de bevolking achter al die punten staan. Dat zou enkel kunnen met een directe democratie. Of als je een referendum zou aangaan.
Het moment dat je dan zegt van ach dat is zo erg niet, het stond niet echt (of ik vind dat zo) niet in het regeerakkoord. En we duwen het er gewoon door tegen de goesting van 1 van mijn partijen waarmee ik een zakenrelatie heb, dan is het echt niet raar dat voor die partij dit voldoende reden kan zijn om de zakenrelatie op te blazen.
Daarom dat je hier altijd omzichtig mee gaat omspringen.
Je kan dat doen... maar je weegt als partijen goed af of je dit doet. En je leeft als partijen die dit doen ook met de consequenties van die actie. Het is abject oneerlijk om als partij of persoon dan te zeggen van de verantwoordelijkheid ligt bij de andere omdat die niet toegeeft. Het blijft een gedeelde verantwoordelijkheid... En het is dan aan de mensen die stemmen om daar een oordeel voor te vellen de volgende keer dat ze een bolletje gaan kleuren.
Gaan ze de partijen belonen die dit doen. Of juist niet. Ik ga gegarandeerd dan niet de partijen belonen die de verantwoordelijke zijn om de overeenkomst op te blazen. Voor mij is het hun taak als verkozenen om dit binnen hun groep uit te klaren. Net zoals al de andere zaken die ze continu onder elkaar moeten uitklaren tot een gezamenlijk standpunt, geen standpunt of een toekomstig/ nog verder uit te klaren standpunt.
