Archief - 2016 een keerpunt?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Avondland

Legacy Member
Ik ben zelf ook wel gebeten door de reismicrobe en onderga iedere keer als ik weg ben een soort roes. Als ik dan terugkom vind ik België grijs, eentonig en veel te "gewoon". De bewoners van het land dat ik dan net heb bezocht en waaraan ik me heb zitten vergapen denken echter wellicht hetzelfde over hun eigen land. Het lijkt me daarom een kunst te zijn die alledaagsheid te appreciëren.

zarathustra

Legacy Member
Drakinus zei:
Een leuke werksfeer staat altijd boven uw loon. Je leeft maar 1 maal, doe dan dingen die je graag doet. Ni content met uw werk? Zoek u dan een ander. :)

Bij deze wil ik deze laatste zin ook meedelen aan alle stakers bij de NMBS.

Dat is ook relatief eh, ik denk dat je toch een minimum zal willen verdienen eerst ^^

KingNine

Legacy Member
Bon, ik heb momenteel een deftige spaarpot, woon nog thuis, heb 5j werkervaring in totaal dus het is nu of nooit.
Ofwel vastgoed kopen en een stabiel leven leiden of gewoon gaan voor het avontuur, en ja wat als ik dan terugkom en in een gat val?

Uiteraard is dit een risico, aangezien ik nu in een luxepositie zit, ik heb een aantal diploma's behaald, middelbaar en nadien bijscholingen in andere richtingen, bovendien ben ik nooit langer dan een paar weken werkloos geweest aangezien ik wel wil werken en handen aan m'n lijf heb, wat uiteraard nog niks garandeert.
Achteraf kom je natuurlijk wel terug met een hoop bagage, wat voor de ene werkgever aantrekkelijker zal zijn dan voor de andere...

Ik heb gewoon de drang naar een nieuwe uitdaging mede door zoveel gelijkgestemden tegen te komen onderweg, en constant te denken van: sure why not, je leeft maar 1 keer en je hebt het dan toch maar gehad zonder achteraf spijt te hebben van dit niet te hebben gedaan.

hell-side-boy

Legacy Member
KingNine zei:
Aight, zoals de titel het al vermeld gaat 2016 hopelijk een keerpunt worden voor mij.

Ik heb nogal het "probleem" dat ik graag verandering heb in m'n leven en een grote dromer ben.
Zo werk ik nu reeds 3 jaar in een bedrijf, vast contract, op 10min van huis, goed betaald, leuke sfeer.... Ik mag dus echt niet klagen.

Hoewel dat ik het op dit moment echt wel heb gehad, het leven is (volgens mijn visie) te kort om constant hetzelfde te doen, ik wil nog meer reizen, mensen ontmoeten, weg uit dat boeregat waar ik momenteel nog woon en werk.
Werk doen dat ik echt leuk vind, waar ik me goed bij voel.
Op dit moment is het gewoon een dagelijkse sleur waarin ik wordt geleefd.

Ik ben zojuist terug van een maand Backpacken en dat heeft toch wel wat veranderd, ik dacht voordien ook dat ik al blij mocht zijn met hetgeen ik had en realistisch moet blijven en maar gewoon braaf verder blijven doen met wat ik bezig was.

Onderweg een heleboel mensen tegengekomen waar ik me direct herkende, dagelijkse sleur beu, dus gestopt met hun job, single ticket geboekt en beginnen reizen/werken, prima toch? Momenteel ben ik dus nog aan het twijfelen:

Zoizo ander werk zoeken maar zeker ook verhuizen naar de stad (heb een tijdje gewoond daar en ik ben gewoon een stadsrat, ik hou enorm van die drukte, de sfeer, diversiteit aan mensen, altijd wel iets open) of een working holiday doen van een jaar in Australië!

Anyway dit is een korte schets met wat ik nu wil, benieuwd wat jullie plannen/ervaringen zijn.

Gewoon doen! en wat daarna komt zie je dan wel, je weet nooit wat je in dat jaar allemaal kan tegen komen, Ik ben na men school als ik 19 jaar was direct beginnen werken, als ik 23 jaar was vast beginnen verkeren nu al bijna 9 jaar en ik heb een zoontje van 4 maand, Ik ben supergelukkig! Maar als ik de tijd zou kunnen terug draaien (klinkt heel cliché sorry :p ) ik zou er ook 6 maand of een jaar op uit trekken :-)

kwistenbiebel

Legacy Member
Alcair zei:
Je weet niet waarover je praat, dat is niet mijn schuld?

OP is nu pakt 24-25 jaar (of ouder)
Als die nu 2-3 jaar onnozel gaat doen in de wereld, komt die terug op de arbeidsmarkt als 28jarige.

Met slechts 3 jaartjes ervaring. En welke garantie heeft de nieuwe werkgever dat hij het weer niet beu is na paar jaartjes?

Dan is ne schoolverlater goedkoper en betrouwbaarder.

Dat is de realiteit.
Je moet natuurlijk zelf in het bedrijfsleven staan om daar inzicht in te hebben.
Als naïef broekventje vanop de schoolbanken commentaar geven is allemaal goed en wel, maar in luchtkastelen kan men vooralsnog niet wonen.

Hangt er allemaal vanaf wat voor job je ambieert mijn inziens. Akkoord dat je voor bepaalde jobs een relatief continue pad moet vormen maar er zijn genoeg jobs die absoluut geen continue carriere nodig hebben laat staan enige relevante werkervaring vooraf. OP kan overigens die jaren reizen gerust gebruiken in zijn voordeel op zijn cv en er zijn gerust bedrijven die daar wel naar kijken. Uiteraard zal je veel minder kans maken op een high-end job maar absoluut niet onmogelijk en wie zegt dat dit de ambitie is van OP? Er zijn immers nog mensen die na jaren van dienst ineens iets anders gaan doen met totaal geen relevante eerdere ervaring en dat lukt ook. Ja, je moet van quasi 0 starten maar dat is nooit het probleem.

Clarise

Legacy Member
JasperCLA zei:
Voor een bepaald aantal werkgevers is dat een nadeel, anderen zullen zo'n ervaring eerder als iets positief zien.

Ja geef eens een functie waar het belangrijk is dat je ergens in de rimboe hebt gezeten voor x aantal jaar?

disturbed_mind zei:
Hangt er allemaal vanaf wat voor job je ambieert mijn inziens. Akkoord dat je voor bepaalde jobs een relatief continue pad moet vormen maar er zijn genoeg jobs die absoluut geen continue carriere nodig hebben laat staan enige relevante werkervaring vooraf. OP kan overigens die jaren reizen gerust gebruiken in zijn voordeel op zijn cv en er zijn gerust bedrijven die daar wel naar kijken. Uiteraard zal je veel minder kans maken op een high-end job maar absoluut niet onmogelijk en wie zegt dat dit de ambitie is van OP? Er zijn immers nog mensen die na jaren van dienst ineens iets anders gaan doen met totaal geen relevante eerdere ervaring en dat lukt ook. Ja, je moet van quasi 0 starten maar dat is nooit het probleem.

Hoe lang is het geleden dat je nog naar werk gezocht hebt? Misschien kon je vroeger makkelijk een jaar of 2 pauze nemen maar tegenwoordig moet je voor een gat van 5-6 maanden al een goede verklaring hebben... zelfs met "Ik was opzoek naar de perfecte job" krijg je rare blikken van ongeloof. Btw the VDAB zal daar ook niet mee kunnen lachen dus dop moet je ook niet verwachten.

brandon_

Legacy Member
KingNine zei:
Hoewel dat ik het op dit moment echt wel heb gehad, het leven is (volgens mijn visie) te kort om constant hetzelfde te doen, ik wil nog meer reizen, mensen ontmoeten, weg uit dat boeregat waar ik momenteel nog woon en werk.

Ik vind dat altijd zo'n rare gedachtengang.
Indien het leven veel langer was (pakweg 10.000 jaar), dán zou ik het pas erg vinden om constant hetzelfde te doen. Het leven is nu net kort genoeg om constant hetzelfde te doen zonder het min of meer beu te worden.

|nfected

Legacy Member
KingNine zei:
Bon, ik heb momenteel een deftige spaarpot, woon nog thuis, heb 5j werkervaring in totaal dus het is nu of nooit.
Ofwel vastgoed kopen en een stabiel leven leiden of gewoon gaan voor het avontuur, en ja wat als ik dan terugkom en in een gat val?

Uiteraard is dit een risico, aangezien ik nu in een luxepositie zit, ik heb een aantal diploma's behaald, middelbaar en nadien bijscholingen in andere richtingen, bovendien ben ik nooit langer dan een paar weken werkloos geweest aangezien ik wel wil werken en handen aan m'n lijf heb, wat uiteraard nog niks garandeert.
Achteraf kom je natuurlijk wel terug met een hoop bagage, wat voor de ene werkgever aantrekkelijker zal zijn dan voor de andere...

Ik heb gewoon de drang naar een nieuwe uitdaging mede door zoveel gelijkgestemden tegen te komen onderweg, en constant te denken van: sure why not, je leeft maar 1 keer en je hebt het dan toch maar gehad zonder achteraf spijt te hebben van dit niet te hebben gedaan.

Ik heb mij ook zo'n tijdje gevoeld al had ik een nieuwbouw en dergelijke.

Ik heb alles verkocht en gaan werken in het buitenland. Zo had ik toch nog altijd financiële zekerheid (momenteel veel zelfs) en toch heb je ook die uitdaging wat je beetje zoekt in het reizen.

Het is uiteraard geen jaar volledig gaan rondreizen maar ik denk dat dit voor mij persoonlijk ook te lang zou zijn.

Bimmer

Legacy Member
disturbed_mind zei:
Hangt er allemaal vanaf wat voor job je ambieert mijn inziens. Akkoord dat je voor bepaalde jobs een relatief continue pad moet vormen maar er zijn genoeg jobs die absoluut geen continue carriere nodig hebben laat staan enige relevante werkervaring vooraf. OP kan overigens die jaren reizen gerust gebruiken in zijn voordeel op zijn cv en er zijn gerust bedrijven die daar wel naar kijken. Uiteraard zal je veel minder kans maken op een high-end job maar absoluut niet onmogelijk en wie zegt dat dit de ambitie is van OP? Er zijn immers nog mensen die na jaren van dienst ineens iets anders gaan doen met totaal geen relevante eerdere ervaring en dat lukt ook. Ja, je moet van quasi 0 starten maar dat is nooit het probleem.

Ik stel dit als een serieuze vraag.
Ik kan me momenteel geen job inbeelden, waarop dit als een sterk punt op u CV kan staan. Laat staan dat het al een punt is.
Ik denk dat de nadelen, meer doorwegen dan de voordelen. Zoals ik dan zin hierboven al heb gezegd, als het al een voordeel is.

Voorbeeld nadeel. Welke baas wilt er nu niet graag iemand die constant is? Iemand die hij kan aannemen tijd in kan steken en de rest van de tijd daar blijft. Als je iemand aanneemt die een hele tijd is gaan rondreizen, omdat hij zijn eigen hier wat verveelde. Dat beschouw ik als een heel groot nadeel. Bij ons in de Sector heeft zo iemand al zeker geen kans.
Tenzij deze persoon in buitenland (voor paar maanden of jaren) heeft gezetten voor zijn werk, dan heb je ervaring opgedaan dat goed staat op u CV.

Mij maakt het niet zoveel uit of hij wilt rondreizen, als hij zijn eigen daar gelukkiger bij voelt, dan moet hij dat zeker doen. Maar je moet u dan wel bewust zijn met de nadelen.

lietchi

Legacy Member
Ik heb een (Amerikaanse) vriend die ook 'the travel bug' heeft. Hij is rond z'n 23 jaar beginnen rondtrekken en werken en is beginnen les Engels geven. Onder andere in Thailand en daarna in Colombia. Ondertussen is hij een paar jaar in Colombia (wat een record is voor hem) en studeert hij voor vertaler Spaans-Engels bovenop het lesgeven. Nu is zijn dilemma: het kriebelt toch weer bij hem om op avontuur te gaan, maar nu heeft hij een Colombiaanse vriendin.

Het ligt absoluut niet in m'n aard om zelf zoiets te doen, maar ik kan me er wel iets bij voorstellen, de dagelijkse sleur willen ontsnappen. Maar ik zou nooit naar het buitenland kunnen trekken zonder al een (interessante) job op het oog te hebben. Bij een rondtrekkend bestaan heb ik de indruk dat je niet al te kieskeurig kan zijn qua job, daarom alleen al niets voor mij :)

Chizm

Legacy Member
Ik zou zeggen gewoon doen man. Laat je niets aanpraten door die ratracers hier (oh noes een gat van zes maanden u gaat nooit meer werk vinden).

Als ge echt wilt werken zal je altijd wel iets vinden, niet goed?= ondertussen soliciteren voor iets anders.

Vertrek nu je nog geen kinderen hebt en nog jong bent.

kwistenbiebel

Legacy Member
Bimmer zei:
Ik stel dit als een serieuze vraag.
Ik kan me momenteel geen job inbeelden, waarop dit als een sterk punt op u CV kan staan. Laat staan dat het al een punt is.
Ik denk dat de nadelen, meer doorwegen dan de voordelen. Zoals ik dan zin hierboven al heb gezegd, als het al een voordeel is.

Voorbeeld nadeel. Welke baas wilt er nu niet graag iemand die constant is? Iemand die hij kan aannemen tijd in kan steken en de rest van de tijd daar blijft. Als je iemand aanneemt die een hele tijd is gaan rondreizen, omdat hij zijn eigen hier wat verveelde. Dat beschouw ik als een heel groot nadeel. Bij ons in de Sector heeft zo iemand al zeker geen kans.
Tenzij deze persoon in buitenland (voor paar maanden of jaren) heeft gezetten voor zijn werk, dan heb je ervaring opgedaan dat goed staat op u CV.

Mij maakt het niet zoveel uit of hij wilt rondreizen, als hij zijn eigen daar gelukkiger bij voelt, dan moet hij dat zeker doen. Maar je moet u dan wel bewust zijn met de nadelen.

Ik ken iemand die verpleegkunde heeft gedaan enkele jaren, daar dan mee gestopt is om een tijd te reizen en ze werkt nu als reisbegeleider in X land... En in een sollicitatiegesprek kan je lang reizen makkelijk aankaarten als enerzijds ultieme zelfexploratie en anderzijds als exploratie van andere culturen zodat je met een veelvoud van mensen kan werken. In eender welk sociaal beroep kan je dit effectief als een sterk punt zetten. Ik herhaal wel: In de grote meerderheid van beroepen is dit heel lastig maar er zijn er. Als je gaat reizen voor een paar jaar gooi je heel wat deuren dicht maar bijlange niet allemaal.

Clarise zei:
Hoe lang is het geleden dat je nog naar werk gezocht hebt? Misschien kon je vroeger makkelijk een jaar of 2 pauze nemen maar tegenwoordig moet je voor een gat van 5-6 maanden al een goede verklaring hebben... zelfs met "Ik was opzoek naar de perfecte job" krijg je rare blikken van ongeloof. Btw the VDAB zal daar ook niet mee kunnen lachen dus dop moet je ook niet verwachten.

Sorry maar "de perfecte job" is dan een een bijzonder zwak argument.. Je kan bij vrijwel elke sollicitatie een langdurige afwezigheid verantwoorden als je ze effectief ook hebt gebruikt. Als OP gaat reizen gaat hij daar veel uit leren en kan hij deze lessen meenemen naar een werkomgeving. Dit zijn overigens skills dat je in eigen dorp wellicht niet gaat leren en zijn dus, in bepaalde sectoren, toegevoegde bonus.

Sir.WarCry

Legacy Member
Als iemand die al een paar keer aan de andere kant van de tafel heeft gezeten tijdens een sollicitatiegesprek, kan ik bevestigen dat dit toch een minpunt is, ja. Ik denk idd na over of deze persoon wel iemand is die langdurig voor ons gaat willen werken. Het kost altijd tijd voor iemand helemaal "mee kan" in een nieuwe job en dat is een investering die we kwijt zijn als die persoon na een jaar of zo weer weg is.

Ik ken wel een Duitse software ontwikkelaar die ongeveer hetzelfde heeft gedaan als waar gij het over hebt. Hij had een tijd vast gewerkt, was het beu en is met succes freelance gegaan. Dan heeft is hij een tijd gaan rondreizen in Australië terwijl hij hier en daar nog wat freelance deed online. Toen hij zo'n klein jaar later terug thuis kwam had hij ook direct weer nieuwe klanten. Het is dus mogelijk.

Ikzelf heb ook al wel wat afgereisd maar wel op een hele andere manier. Ik heb erasmus gedaan in Zweden, ben daar dan een tijd blijven plakken en heb er 2 stages gelopen. Daarna heb ik een jaartje in Spanje gewerkt en dan naar Japan gegaan waar ik nu al 6 jaar woon en 5 jaar voor hetzelfde bedrijf werk. Kheb dus altijd in het buitenland gezeten maar nooit zo'n rondreis gedaan. Ik ben heel content dat ik dat allemaal gedaan heb maar moet toch zeggen dat ik na Spanje nood had aan wat stabiliteit in m'n leven. Ik was content dat ik eindelijk ergens lang genoeg ging blijven om een goei TV en ps3 aan te schaffen. :)

Pan

Legacy Member
Chizm zei:
Ik zou zeggen gewoon doen man. Laat je niets aanpraten door die ratracers hier (oh noes een gat van zes maanden u gaat nooit meer werk vinden).

Als ge echt wilt werken zal je altijd wel iets vinden, niet goed?= ondertussen soliciteren voor iets anders.

Vertrek nu je nog geen kinderen hebt en nog jong bent.
Dit. Gewoon doen.

Ok, de consequentie is misschien dat je op lange termijn misschien een paar honderd euro minder verdient dan je leeftijdsgenoten, maar dan zal je keuken iets minder duur zijn en je auto een Ford ipv BMW :) Langs de andere kant zal je niet eeuwig spijt hebben dat je het niet gedaan hebt en heb je tenminste leuke verhalen te vertellen ipv discussies te houden hoeveel VAA je moet betalen omdat je in een nieuwe categorie van bedrijfswagen valt ;)
Als je terugkomt zoek je gewoon werk (wat je zal vinden) en terwijl je werkt zoek je naar iets beter.

GenesisX

Legacy Member
't Leven is te kort om *enkel* op te vullen met een "stabiele job" en lege garanties op overleven (tegenwoordig weet je toch nooit). Ge moet trots en tevreden zijn als ge binnen een aantal jaar of aan het einde van uw leven terugkijkt op uw tijd nu, niet denken "wat als…" of genoegen nemen met de gewone gang van zaken. Als het tegensteekt of uw gedacht verandert (wat zou moeten), keer dan gewoon terug en werk het dan uit in de andere richting.

Was zelf héél gesloten, traditioneel, en van mening "ik moet hier vlug aan een job geraken en beginnen sparen" enkele jaren geleden. Dat laatste moet je natuurlijk altijd in je achterhoofd houden als je in deze maatschappij wil overleven, maar in die tijd o.a. toch al mijn sociale fobie overwonnen, freelancer geworden, een jaar in Toronto gaan wonen, en nu plannen aan het maken om er terug op uit te trekken (voorgoed) :)

Ga ervoor!

Myllan

Legacy Member
Ik zou het gewoon doen, echt.
Weet niet of je nog thuis woont want dat maakt het natuurlijk nog gemakkelijker. Enige wat je moet doen is zien voor hoelang je weg wilt en zien dat je je werk (stopzetting ervan?) op een degelijke manier afhandelt.

Beter spijt hebben van iets dat je gedaan hebt en maar waar je wel zolang naar verlangt hebt dan spijt hebben van iets dat je nooit hebt gedaan ook al was de gelegenheid daar.
Voor het hetzelfde doe je dit niet en krijg je (god forbid) binnen een paar jaar of vlak voor je pensioen 1 of andere ziekte waardoor je niets meer kan doen.
Moest het ooit zover komen dan weet je dat je echt geleefd hebt ipv geleefd wordt zoals wij, al de rest van de zombies.:(
Enfin, ik zou het doen en zonder pardon dan nog wel. Als ik later terug kom zien we dan wel weer wat de toekomst brengt, leef hier en nu.

Verantwoord beslissingen nemen is belangrijk maar altijd alles tot in het extreme overdenken keer op keer is slopend, moordend. (allez vind ik he:()

Ah ja, ik weet niet of je een vriendin hebt want moest die er zijn en ze wilt het niet dan maakt dat de zaak ingewikkelder maar lang niet onmogelijk.
Moeilijk kan ook.

Veel succes.:D

kwistenbiebel

Legacy Member
KingNine zei:
Bon, ik heb momenteel een deftige spaarpot, woon nog thuis, heb 5j werkervaring in totaal dus het is nu of nooit.
Ofwel vastgoed kopen en een stabiel leven leiden of gewoon gaan voor het avontuur, en ja wat als ik dan terugkom en in een gat val?

Uiteraard is dit een risico, aangezien ik nu in een luxepositie zit, ik heb een aantal diploma's behaald, middelbaar en nadien bijscholingen in andere richtingen, bovendien ben ik nooit langer dan een paar weken werkloos geweest aangezien ik wel wil werken en handen aan m'n lijf heb, wat uiteraard nog niks garandeert.
Achteraf kom je natuurlijk wel terug met een hoop bagage, wat voor de ene werkgever aantrekkelijker zal zijn dan voor de andere...

Ik heb gewoon de drang naar een nieuwe uitdaging mede door zoveel gelijkgestemden tegen te komen onderweg, en constant te denken van: sure why not, je leeft maar 1 keer en je hebt het dan toch maar gehad zonder achteraf spijt te hebben van dit niet te hebben gedaan.
Ik denk eerlijk gezegd dat dit gevoel wellicht het belangrijkste is waar je op moet afgaan. Als je het echt graag wil doen moet je het gewoon doen en met de consequenties leren leven nadien. Anderzom zou het ook gelden overigens: Je blijft en dan moet je ook leven met de consequentie dat je vaak gaat denken: Wat als ...

Besef gewoon dat er risico's aan verbonden zijn. Maar ook opportuniteiten. Wie weet vind je wel een geweldige job op reis en blijf je daar gewoon wonen, je gaat het nooit weten als je het niet probeert.

Suphafly

Legacy Member
Clarise zei:
soz to burst your bubble, maar indien je in België werk wil vinden doet dat er toe.

Indien je als een hippy/straatmens wil leven samen met al die boeiende nobodies dan zou ik ervoor gaan... Iedereen heeft wel al zo een mensen tegengekomen die beweren dat ze gelukkig zijn met hun zwervers bestaan... De meeste leven in een staat van ontkenning en maken zichzelf iets wijs.. Is normaal, niemand geeft graag toe dat zijn leven een nul is.

ik vraag mij af wa voor een job gij doet.
eigenlijk is er maar één iemand die hier als een nul overkomt, en ik zal u een tip geven, het is niet de "hippy" of "de straatmens"

ik denk trouwens dat jij degene bent die in een staat van ontkenning leeft.

KingNine

Legacy Member
Chizm zei:
Ik zou zeggen gewoon doen man. Laat je niets aanpraten door die ratracers hier (oh noes een gat van zes maanden u gaat nooit meer werk vinden).

Als ge echt wilt werken zal je altijd wel iets vinden, niet goed?= ondertussen soliciteren voor iets anders.

Vertrek nu je nog geen kinderen hebt en nog jong bent.

GenesisX zei:
't Leven is te kort om *enkel* op te vullen met een "stabiele job" en lege garanties op overleven (tegenwoordig weet je toch nooit). Ge moet trots en tevreden zijn als ge binnen een aantal jaar of aan het einde van uw leven terugkijkt op uw tijd nu, niet denken "wat als…" of genoegen nemen met de gewone gang van zaken. Als het tegensteekt of uw gedacht verandert (wat zou moeten), keer dan gewoon terug en werk het dan uit in de andere richting.

Was zelf héél gesloten, traditioneel, en van mening "ik moet hier vlug aan een job geraken en beginnen sparen" enkele jaren geleden. Dat laatste moet je natuurlijk altijd in je achterhoofd houden als je in deze maatschappij wil overleven, maar in die tijd o.a. toch al mijn sociale fobie overwonnen, freelancer geworden, een jaar in Toronto gaan wonen, en nu plannen aan het maken om er terug op uit te trekken (voorgoed) :)

Ga ervoor!


Cool om dit te lezen!

Ja iedereen is duidelijk verschillend hierin, de ene wil stabiliteit, de andere wordt er zot van, simple as that!
Hoe dan ook ben ik niet materialistisch ingesteld en geef ik liever geld uit aan reizen dan aan auto's, dure telefoons, een groot huis, een keuken van 20000€ waar je is een spaghetti in opwarmd ....die dingen zeggen mij gewoon niks.

Dus een top bureau job/proces operator job/whatever high paid is echt niks voor mij.
Ik ga het eerder zoeken in de sociale/culturele sector. Momenteel ook zelfstandige in bijberoep met wat arty stuff zodus ik kom wel rond met wat ik graag doe!


Voor mij is die vrijheid gewoon essentieel, wat komt dat komt, ik leef nu.

Bimmer

Legacy Member
disturbed_mind zei:
Ik ken iemand die verpleegkunde heeft gedaan enkele jaren, daar dan mee gestopt is om een tijd te reizen en ze werkt nu als reisbegeleider in X land... En in een sollicitatiegesprek kan je lang reizen makkelijk aankaarten als enerzijds ultieme zelfexploratie en anderzijds als exploratie van andere culturen zodat je met een veelvoud van mensen kan werken. In eender welk sociaal beroep kan je dit effectief als een sterk punt zetten. Ik herhaal wel: In de grote meerderheid van beroepen is dit heel lastig maar er zijn er. Als je gaat reizen voor een paar jaar gooi je heel wat deuren dicht maar bijlange niet allemaal.

Ik ken ook iemand die elektriciteit heeft gestudeerd en is nu ook reisbegeleider. Hij heeft van zijn klein af aan regelmatig naar hetzelfde land gegaan (familie vakantie) en heeft ook de job. Daarom dat ik zei ,ik zie het sterk punt daar niet in.
Hij is ook reisbegeleider voor sneeuwvakanties en geeft daar ook lessen in. Van kleins af aan gaat hij ook regelmatig skiën, hij heeft wel een diploma gehaald om lessen te geven.

Deze persoon houd ook van reizen, maar heeft nooit voor een maand lang aan een stuk gereisd, voordat hij begeleider werd. Hij heeft wel eens in de grote vakantie toen hij geen job had, voor 5 weken in frankrijk gezeten als begeleider. Als tijdelijke job.
Hij is nu wel gestopt met reisbegeleider, slecht loonvoorwaarden en steeds hetzelfde. Nu verdient hij meer, heeft meer verlof, dus kan vaker op reis gaan waar hij zelf naartoe wil gaan. Hij gaat nog wel mee als begeleider op sneeuwvakanties, gratis skiverlof + betaald en je moet relatief niet veel doen.



Zoals ik al zei; ik ben er niet tegen voor personen die reizen doen van een jaar of langer, maar zeggen dat je er veel sterke punten aan overhoudt, vind ik persoonlijk niet.
Je hebt veel gezien van de wereld en gezien hoe andere leven en dergelijken, maar op de arbeidsmarkt weegt dat niet zo zwaar door, zoals je ziet iemand die regelmatig op reis gaat beschouwen ze al als gelijk. En dan heb je het over de nadelen niet gehad.

@KingNine
Als je dat echt wilt doen, dan moet je het doen. Zeker nu als je vrijgezel en dergelijke bent.
Ik persoonlijk hou meer voor constante, dus ik zou iets zoeken dat met job bij is. BV zoals mijn maat 5 weken in frankrijk als begleider, nadien een paar weken hier en ginder. Heb je ook veel gezien je wordt betaald (niet veel uiteraard) en u reis is gratis. En kun je ook gebruiken op u CV.

Ifv u job bureau, die persoon is nu procesoperator. :D Dat was zijn eerste bedoeling ook. heeft industriële elektriciteit gestudeerd en nadien nog procestechnologie, voordat hij reisbegeleider werd.
Hij heeft uiteindelijk dan toch voor procesoperator gekozen, omdat je veel vrije verlofdagen krijgt, dus je kunt lange periodes verlof pakken, vrijheid voor verlof is ook meer als normaal. Hij verdient dan ook een pak meer, waardoor hij zo'n reizen kan doen. Vroeger kon hij dat niet.
Dat is ook de reden waarom hij nog die sneeuwvakanties kan doen als begeleider. Hij pakt in januari 3 weken verlof gaat hij skiën, komt dan voor 1 week terug en vertrekt dan terug voor 3 weken. (zijn gratis dan, + betaald) In de grote vakantie pakt hij 1 maand vakantie en gaat dan een roadtrip doen. En in het jaar tussen door pakt hij hier en daar nog een paar dagen verlof, voor verlengd weekend ofzo. Doet dan zo'n zaken als route du solei. Of stipelt zelf iets uit. Hij is net terug van London, omdat hij liever nieuwjaar daar wou vieren (ik zou zijn meegegaan, maar ik kon spijtig genoeg niet). Binnen 2 weken vertrekt hij voor zijn eerst skireis.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan