Archief - 2016 een keerpunt?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

brandon_

Legacy Member
Sooth Awful zei:
Wie heeft het hier over een meerwaarde voor uw cv? Ik zeg alleen dat ge op het einde van uw leven contenter kunt zijn als ge de wereld hebt gezien ipv specifiek die job te hebben.

Ik ben liever tíjdens mijn leven (stabiliteit op het vlak van werk, financiën, relaties, ...) contenter dan op het einde van mijn leven.
Als ik op het einde van mijn leven spijt heb van bepaalde zaken, so be it. Eventjes later sterf ik toch, die korte periode van "spijt hebben" overleef ik wel (bij wijze van spreken).

Pan

Legacy Member
brandon_ zei:
Ik ben liever tíjdens mijn leven (stabiliteit op het vlak van werk, financiën, relaties, ...) contenter dan op het einde van mijn leven.
Als ik op het einde van mijn leven spijt heb van bepaalde zaken, so be it. Eventjes later sterf ik toch, die korte periode van "spijt hebben" overleef ik wel (bij wijze van spreken).

je hebt ergens (google eens) getuigen van oudere mensen over wat ze anders zouden gedaan hebben in hun leven. Minder werken staat daar meestal op een. Ook niet scheiden is zoiets dat weerkeert, meer investeren in sociale relaties, meer reizen,...

Suphafly

Legacy Member
brandon_ zei:
Ik ben liever tíjdens mijn leven (stabiliteit op het vlak van werk, financiën, relaties, ...) contenter dan op het einde van mijn leven.
Als ik op het einde van mijn leven spijt heb van bepaalde zaken, so be it. Eventjes later sterf ik toch, die korte periode van "spijt hebben" overleef ik wel (bij wijze van spreken).

volgens mij wilt da eerder zeggen, dat ze zichzelf hebben wijsgemaakt dat ze gelukkig waren met altijd maar werken en het standaard leven, en dat ze op het eind van de rit beseffen dat het het allemaal niet waard was,

maar de ene mens is de andere niet dus mss heeft iedereen wel gelijk

Clarise

Legacy Member
Suphafly zei:
ik vraag mij af wa voor een job gij doet.
eigenlijk is er maar één iemand die hier als een nul overkomt, en ik zal u een tip geven, het is niet de "hippy" of "de straatmens"

ik denk trouwens dat jij degene bent die in een staat van ontkenning leeft.

Lol mad? Als jij wil op het straat leven dan doe je maar hoor. Kan mijn geen bal schelen.

Jadus

Legacy Member
Vanaf het ogenblik dat je moet oordelen over een ander zijn levensstijl of situatie, is het tijd om aan zelfreflectie te doen. Geluk en gezondheid, dat is het belangrijkste.

Bimmer

Legacy Member
Jadus zei:
Vanaf het ogenblik dat je moet oordelen over een ander zijn levensstijl of situatie, is het tijd om aan zelfreflectie te doen. Geluk en gezondheid, dat is het belangrijkste.

Om dit te bereiken is dit bij elke persoon anders. Al een geluk, de wereld zal er saai uitzien moest iedereen hetzelfde zijn. :)

Ik ken personen die geluk halen door te werken. Bv de metser die bij mij heeft geholpen die is constant bezig. Hij heeft dat ook nodig, voor zijn geluk. Hij zit liever in de zomer op een bouw rustig te metsen dan ergens te liggen zonnen op het strand. Hij vindt dat ontzettend saai en hij is gewoon graag bezig. Hij haalt zijn voldoening om te kunnen zeggen, awel dat huis daar heb ik gebouwd. En als nadien de mensen een kaartje sturen voor een house warming, vindt hij dat zalig.
Mijn buurman die 85 jaar is, die is constant in zijn tuin bezig. Is altijd wel iets aan het doen. Die mens geniet gewoon om die jobkes te doen. Hij vindt dat plezant.

Ik ken andere personen die dan weer liever constant weg willen zijn en de wereld willen zien. Die halen hun geluk daarvan.

Uiteindelijk zijn die beide personen gelukkig. De mensen die niet gelukkig zijn, zijn diegene die al hebben gezegd om iets te gaan doen, maar het vervolgens niet doen. En die zaken ga je later spijt van hebben.

Ikzelf zit er wat tussenin.
Ik doe mijn job graag, maar ik ben niet de persoon die volledig voor mijn job wil gaan. Ik werk en na mijn werk is het ook gedaan.
Ik ga ook graag op reis, maar zo een heel roadtrip dat een 1.5 jaar duurt, is totaal niets voor mij, dus ik ga er ook geen geluk uithalen, in tegendeel.

M.a.w je kunt hier oneindig over discuteren, omdat elke persoon zijn geluk op zijn manier haalt.

jeronimo_jd

Legacy Member
Cheers voor bovenstaande post. Ieder moet doen wat ie wil doen. Wil je een lange reis maken; doen! Maar heb ook respect voor de mensen die bij wijze van spreken onder de kerktoren leven. Ik ben zelf een echte reiziger en zou me een leven enkel en alleen in België niet kunnen voorstellen. Ik ben gewoon veel te nieuwsgierig om niet weg te gaan. Persoonlijk probeer ik momenteel beiden te combineren; in België een thuisbasis houden met bijhorende goede job, maar toch zoveel mogelijk van de wereld proberen te zien. Het idee van een job in het buitenland en bijhorend expat leven spreekt mij wel nog steeds enorm aan, maar ik zal dit altijd 'beredeneerd' proberen te doen, dus met de nodige zekerheden op voorhand (ik ben niet zo impulsief om zomaar te vertrekken en alles achter te laten). Je hoeft het dus allemaal niet zo zwart/wit te zien. Ik denk dat wij als westerlingen het best geplaatst zijn in de wereld om eigenlijk een combinatie te doen. Je kan bv. 6 maanden werken in België en 6 maanden gaan reizen met het voordeel dat je het jaar daarop dan nog eens een hoop belastingen terugtrekt.
Of een lange trip op je CV een voordeel is betwijfel ik eerder. De beste werknemer voor een bedrijf is natuurlijk niet iemand waarmee ze het 'risico' hebben dat die elke 5 jaar voor 1 jaar wil gaan rondreizen. Het zegt natuurlijk wel iets over je persoonlijkheid wat in sommige jobs als een voordeel beschouwd zou kunnen worden (bv. reisbegeleider). Maar is dit een reden om het niet te doen: ABSOLUUT niet. Ik denk dat 1 jaar rondreizen je enorm veel levenservaring of -visie geeft, die je moeilijk zal krijgen door in België te blijven.

Crashtestdummy

Legacy Member
Bimmer zei:
Om dit te bereiken is dit bij elke persoon anders. Al een geluk, de wereld zal er saai uitzien moest iedereen hetzelfde zijn. :)
dit

ik haal er zelf voldoening uit als ik ook een tijdje gespaard heb om iets te kunnen kopen/doen. 1kzou moeten stinkend rijk zijn en alles in mijn schoot gesmeten worden bij wijze van spreken, tleven zou maar saai worden

ik heb ook al op reis gegaan met de rugzak, zowel alleen als met ne maat en ik heb mij goed geamuseerd, maar kzou het geen jaren an een stuk willen doen, ik zit nu zelf in den bouw, ik heb een huisje gekocht, ik amuseer mij en tbesant nie dak voor ne steen moet werken... wil ik het heel mijn leven doen? nope, maar daar breng ik in de toekomst wel verandering in, nu wil ik een periode (redelijk) stabiel leven met wat minder zotte toeren.

Emiel Goelen

Legacy Member
KingNine zei:
Hetgeen ik dan eventueel wil doen is zoals gezegd een working holiday in Australië, maw reizen gecombineerd met werken.
Puur om ervaring op te doen op alle vlakken. Zelfstandig zijn, uwe plan trekken, Engels bijleren, enorm veel mensen/diversiteit, verschillende jobs: gaande van fruitplukken, barman, verhuizen, kok, tot parkingwachter. Het is gewoon nu of nooit.

De job die ik nu doe en de plaats waar ik nu woon gaan sowieso veranderen, dus kan ik er evengoed gewoon een jaar tussenuit of zelfs langer, weet nooit of ik daar iemand leer kennen, leuke job vind, gewoon wil blijven, dat maakt het net boeiend.

Ik heb maten genoeg van mijn leeftijd (26) die een job hebben met 3000€ netto (volcontinu) net een huis hebben gekocht, auto, dit dat alles erop en eraan.
Uiteindelijk is hun leven al min of meer bepaald, of dat is toch de bedoeling als je dat allemaal doet.
Ik zou op dit moment zo al niet kunnen leven moest alles al uitgestippeld zijn, maar hey that's just me, ieder z'n ding uiteraard!

Ken er zelfs een aantal die gewoon aan't vereenzamen zijn door al dat hebzucht van geld, ieder weekend werken, overuren kloppen, nog meer werken, nog meer willen verdienen maar uiteindelijk geen sociaal leven meer of gewoon geen leven in't algemeen.

Ik vroeg mij ook gewoon af of er nog mensen zijn die hetzelfde denken, gewoon een grote verandering willen, het roer omgooien, van werk veranderen, verhuizen, reizen, oid reeds hebben gedaan...

Ben net een jaar er tussenuit geweest (op mijn 29e), nu terug aan de slag. Het lijkt allemaal alsof het enorm veel voorstelt, maar dat is niet zo. Ge moet uw electriciteit, water en internet opzeggen, en ge moet tegen uw patron zeggen dat ge er een tijdje niet meer bij gaat zijn, ge stapt in een vliegtuig en ineens staat ge ergens anders. Ben heel blij dat ik het heb gedaan. Richt uw leven maar niet te veel in volgende de "jobmarkt" en trek u geen fluit aan van gaten in uw CV. Dat wijst zijn eigen wel uit en is de aller, aller, allerslechtste reden die ge kunt bedenken om u iets niet te doen. Fruit plukken in Australie en wiet smoren en goon zuipen met uw lotgenoten kan plezant zijn, ge gaat de schoonste stranden zien, vette beesten, de BESTE sterrenhemels (volledig plat en pikkedonker). Amuseer u. Ik vind de meeste backpackers enorme lapzwanzen die van zichzelf vinden dat ze heel "avontuurlijk" zijn maar misschien ben ik gewoon oud en cynisch :)

KingNine

Legacy Member
jeronimo_jd zei:
Cheers voor bovenstaande post. Ieder moet doen wat ie wil doen. Wil je een lange reis maken; doen! Maar heb ook respect voor de mensen die bij wijze van spreken onder de kerktoren leven. Ik ben zelf een echte reiziger en zou me een leven enkel en alleen in België niet kunnen voorstellen. Ik ben gewoon veel te nieuwsgierig om niet weg te gaan. Persoonlijk probeer ik momenteel beiden te combineren; in België een thuisbasis houden met bijhorende goede job, maar toch zoveel mogelijk van de wereld proberen te zien. Het idee van een job in het buitenland en bijhorend expat leven spreekt mij wel nog steeds enorm aan, maar ik zal dit altijd 'beredeneerd' proberen te doen, dus met de nodige zekerheden op voorhand (ik ben niet zo impulsief om zomaar te vertrekken en alles achter te laten). Je hoeft het dus allemaal niet zo zwart/wit te zien. Ik denk dat wij als westerlingen het best geplaatst zijn in de wereld om eigenlijk een combinatie te doen. Je kan bv. 6 maanden werken in België en 6 maanden gaan reizen met het voordeel dat je het jaar daarop dan nog eens een hoop belastingen terugtrekt.
Of een lange trip op je CV een voordeel is betwijfel ik eerder. De beste werknemer voor een bedrijf is natuurlijk niet iemand waarmee ze het 'risico' hebben dat die elke 5 jaar voor 1 jaar wil gaan rondreizen. Het zegt natuurlijk wel iets over je persoonlijkheid wat in sommige jobs als een voordeel beschouwd zou kunnen worden (bv. reisbegeleider). Maar is dit een reden om het niet te doen: ABSOLUUT niet. Ik denk dat 1 jaar rondreizen je enorm veel levenservaring of -visie geeft, die je moeilijk zal krijgen door in België te blijven.


Hetgeen ik voor kort deed was idd ieder jaar een verre reis, aangezien ik wel redelijk wat verlof heb, en niet te klagen heb op het werk qua verlofregeling.
Maar het is gewoon tijd voor iets anders, een nieuwe uitdaging. Ik wou eerst een jaar loopbaanonderbreking nemen maar deze wetten zijn weer maar eens veranderd, zodat je een deftig excuus nodig hebt om het te krijgen. Menne baas zal lachen: "ja ik ga gewoon een jaar den toerist uithangen".

Voor de rest zou ik ook nooit uit een impuls alles achterlaten, klinkt vet maar da's gewoon roekeloos en zorgt voor problemen achteraf.
6 maanden werken, 6 maanden reizen en belastingen terugtrekken moet je me toch eens uitleggen ? :)




Emiel Goelen zei:
Ben net een jaar er tussenuit geweest (op mijn 29e), nu terug aan de slag. Het lijkt allemaal alsof het enorm veel voorstelt, maar dat is niet zo. Ge moet uw electriciteit, water en internet opzeggen, en ge moet tegen uw patron zeggen dat ge er een tijdje niet meer bij gaat zijn, ge stapt in een vliegtuig en ineens staat ge ergens anders. Ben heel blij dat ik het heb gedaan. Richt uw leven maar niet te veel in volgende de "jobmarkt" en trek u geen fluit aan van gaten in uw CV. Dat wijst zijn eigen wel uit en is de aller, aller, allerslechtste reden die ge kunt bedenken om u iets niet te doen. Fruit plukken in Australie en wiet smoren en goon zuipen met uw lotgenoten kan plezant zijn, ge gaat de schoonste stranden zien, vette beesten, de BESTE sterrenhemels (volledig plat en pikkedonker). Amuseer u. Ik vind de meeste backpackers enorme lapzwanzen die van zichzelf vinden dat ze heel "avontuurlijk" zijn maar misschien ben ik gewoon oud en cynisch :)

Ja vandaar dat het min of meer nu of nooit is :) momenteel nog hotel mama dus moet ik nauwelijks iets opzeggen buiten verzekeringen van auto en moto, en een aantal paperassen.
M'n huidige job is echter niet slecht maar kijk uit naar iets anders, interessanter, heb het ook wel gehad met die shiften, dus m'n patron zeg ik sowieso 1 dezer adieu!
En een gat in die cv zou ik het niet noemen, uiteindelijk ga je wel wat werk/levenservaring opdoen daar, wat zoals gezegd zeker wel als positief kan bekeken worden later bij een sollicitatie. Fulltime kunnen werken als freelance blijft natuurlijk ook een droom, zullen wel zien wat de toekomst brengt!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan