Archief - Alles hebben maar toch niet tevreden

Hansdou© zei:

Geleid door Belgisch nationalistische partijen that is...

Klik om te vergroten...

Ik kan niet zo direct eentje aanwijzen.

Hetgeen vele mensen missen zijn uitdagingen. De meesten hebben een bepaalde job zonder veel groei en/of uitdagingen. Boredom is wat depressief en ongelukkig maakt. Zeker mensen na hun pensioen, sommige gepensioneerden zeggen dat ze minder tijd hebben dan vroeger toen ze nog werkten; that's good. Maar er zijn er ook andere die in een zwart gat vallen en geen blijf meer weten met zichzelf/zich niet meer nuttig voelen in de maatschappij.
Dat laatste is volgens mij een grote oorzaak van ongelukkig voelen of nét het omgekeerde : teveel stress hebben op het werk en de berg werk niet meer zien zitten. Ongelukkig voelen en depressie is een gecompliceerd item.. valt niet zomaar in een hokje te zetten.

Klik om te vergroten...

Daar valt iets voor te zeggen. Het zou ook te maken kunnen hebben met het aanvoelen dat we in zeer veranderlijke tijden leven, en leven in het moment en genieten van wat je hebt, is niet zo evident meer.

Darkrise zei:

Hoe kan je in deze omgeving nu ooit depressief worden??

Klik om te vergroten...

Heel gemakkelijk, in deze consumptiemaatschappij die ook nog eens de nadruk legt op schoonheid en beauty. Geen iPhone en een lelijke doos en je behoort er niet meer bij, bij wijze van spreken. Je moet ook constant presteren en een mooi huis en wagen is ook al een verplichting van de maatschappij... of je behoort er niet bij. Je bent al een weirdo als je geen kinderen hebt FFS.

Het duurt enorm lang om te beseffen dat wat een ander zegt en de maatschappij jou opdringt... totaal niet belangrijk is. Een tiener of een adolescent zal het dus soms wat moeilijker hebben om dit allemaal te aanvaarden.

En we zullen maar zwijgen over de stress op het werk. Presteren voor een loon dat niet veel hoger is dan een uitkering. Ik had 6 maanden 1400eur netto dankzij een uitkering... nadien had ik 6 maanden zo'n 650eur netto per maand... geloof het of niet, maar ik was gelukkiger met die 650eur netto want ik had toen een prachtig werk (weinig omzet wegens start eenmanszaak), nu heb ik wat meer en dus ben ik nog iets gelukkiger

geld maakt dus niet gelukkig, hoeveel mensen gaan zich niet zat drinken tijdens het weekend om hun stomme week of job of leven te vergeten? been there, done that

ik blijf bij mijn stelling dat kiezen op je 18e niet correct is, vele mensen weten dan nog niet wat ze willen doen met hun leven, als ze het dan wel weten, hebben ze al kinderen en een grote lening en hebben ze niet meer de vrijheid om een full time opleiding te volgen

Dubbelpunt zei:

Geen iPhone en een lelijke doos en je behoort er niet meer bij, bij wijze van spreken.

Klik om te vergroten...

Dit suckt echt hard. Ik gebruik al een paar jaar dezelfde dikke gsm (die kan tenminste van trappen vallen en blijven werken), en constant kijken mijn klasgenoten naar mij alsof ik te arm ben voor een iphone te kopen

Daarnaast ben ik blijkbaar ook al een rare kerel omdat ik bijna niets op mijn facebook zet.

Misschien cru om te zeggen, maar we hebben nog eens nood aan een goede koude oorlog. Dan komt de mens eens terug op zijn 2 voeten zodat hij kan inzien dat we verkeerd bezig waren en dat we helemaal niet te klagen hebben. Zo gaan ze ook inzien dat al die dure gadgets die ze gebruiken voor hun imago op te krikken, helemaal niet nodig zijn en alleen maar dienen om de multinationals te verrijken en ons in een lijn te laten lopen.

Gelukkig zijn er nog mensen die inzien dat wij verkeerd bezig zijn en onszelf naar de verdoemenis aan het helpen zijn.

Ik wil mijn eigen leven leiden en niet wat een ander mij opdraagt.

Je hebt nooit alles. En geluk heeft niks te maken met wat je hebt, maar hoe je je voelt.

lantaarnpaal zei:

Dit suckt echt hard. Ik gebruik al een paar jaar dezelfde dikke gsm (die kan tenminste van trappen vallen en blijven werken), en constant kijken mijn klasgenoten naar mij alsof ik te arm ben voor een iphone te kopen

Daarnaast ben ik blijkbaar ook al een rare kerel omdat ik bijna niets op mijn facebook zet.

Klik om te vergroten...

Zeg uw klasgenoten dat mijn gsm nog van 2001 is, ik weiger een facebook account te maken, en ik toch meer verdien dan hun papa dat hun iPhone betaald heeft

Ohm zei:

Misschien cru om te zeggen, maar we hebben nog eens nood aan een goede koude oorlog. Dan komt de mens eens terug op zijn 2 voeten zodat hij kan inzien dat we verkeerd bezig waren en dat we helemaal niet te klagen hebben. Zo gaan ze ook inzien dat al die dure gadgets die ze gebruiken voor hun imago op te krikken, helemaal niet nodig zijn en alleen maar dienen om de multinationals te verrijken en ons in een lijn te laten lopen.

Klik om te vergroten...

Maar zal de bom echt niet vallen?
Wat moeten we dan met z'n allen?
Zolang een toekomst ons ontbrak
leefden wij dood op ons gemak.

Herman Van Veen - De bom valt nooit songtekst

Ik heb helemaal niet alles.

Ik heb geen IPAD, ik heb geen Playstation 3, geen auto, geen Master-diploma, geen harem, geen jacuzzi.

dus neen, ik ben niet tevreden.

Ik heb wel borsthaar maar ik wil me niet waxen.

^ Zonder auto hoor je er niet bij (en zonder job al helemaal niet).

SICK was dat nu zonder auto hoor je er ni bij grote zever he
btw heb zelf auto

Sick` zei:

^ Zonder auto hoor je er niet bij (en zonder job al helemaal niet).

Klik om te vergroten...

Wat een zever in pakskes, ben 38 jaar , nooit auto gereden, en kweet met mijne tijd gene blijf om alle vrienden, kennissen en andere vrije tijds bestedingen genoeg aandacht te geven.

Mijne raad als die uitspraak uit persoonlijke ervaring komt, dringend andere vrienden of kennissen opzoeken!

Het ongeluk komt ook meestal voort uit vergelijken. Als je jezelf constant vergelijkt met al je vrienden, je buren, je collega's,... Ja, dan zullen daar wel een hoop mensen tussen zitten die iets hebben wat jij niet kan betalen. En dan lijkt het plots alsof "iedereen" een iPhone of dikke auto heeft en jij de enige bent die daar niet in 'geslaagd' is en dus gefaald hebt et voilà.

Mensen die zich niet bezig houden met er een wedstrijd van te maken en gewoon hun éigen leven leiden, lijken mij wel gelukkiger. Zo ook met die auto. Je kan denken "maar allez, iedereen heeft een auto en ik niet, ik val er hier buiten zeg!" of je kan denken "ja ik heb geen auto maar ik heb daar eigenlijk geen last van, ik heb dat gewoon niet nodig", dat is al een heel andere insteek.

lantaarnpaal zei:

Dit suckt echt hard. Ik gebruik al een paar jaar dezelfde dikke gsm (die kan tenminste van trappen vallen en blijven werken), en constant kijken mijn klasgenoten naar mij alsof ik te arm ben voor een iphone te kopen

Daarnaast ben ik blijkbaar ook al een rare kerel omdat ik bijna niets op mijn facebook zet.

Klik om te vergroten...

Ik heb nu eens echt nog niemand op zo'n dingen commentaar weten hebben.

@BubbaKush: Zwijg! Je hoort er niet bij! (sarcasme mensen, sarcasme ...).

BubbaKush zei:

Wat een zever in pakskes, ben 38 jaar , nooit auto gereden, en kweet met mijne tijd gene blijf om alle vrienden, kennissen en andere vrije tijds bestedingen genoeg aandacht te geven.

Klik om te vergroten...

oorzaak en oplossing in 1 zin

Onlangs nog een goeie spreuk gelezen hierover:

People were created to be loved. Things were created to be used. The reason why the world is in chaos is because things are being loved and people are being used.

Klik om te vergroten...

Ik heb vroeger veel van die "bevliegingen van zeer tijdelijke aard" gehad en telkens als ik mij er liet door verleiden kwam ik tot het besef dat het boeiende eraf was eens ik het had. Nu kan de verleiding soms nog toeslaan, maar ik laat er mij niet meer door verblinden. Ik heb geen auto meer, geen Iphone, geen Ipad, geen PS3 of andere console. Mijn GSM is ook al 3 jaar oud en als deze stuk gaat ga ik mij ook geen nieuwe aanschaffen.
Wat kan mij het schelen dat ik er dan zogezegd niet "bijhoor"?
Wie weet wil ik er niet bijhoren, er is al sheeple genoeg me dunkt

Ik denk dat doelen een belangrijke factor is in het gelukkig zijn:

Als je een doel hebt in het leven dan geef je een 'zin' aan het leven.
Dit doel kan vanalles zijn, dat kan iets heel concreet en materialistisch zijn: sparen voor een nieuwe iPad is ook een doel.
Maar kan ook iets heel etherisch en ontastbaar zijn.

Gelijk hoe, op het moment dat je jezelf absoluut geen doel meer kan inbeelden om na te streven in het leven... dan houdt het voor de meeste mensen op en dát is een depressie.

Dat is maar één aspect natuurlijk van de ganse discussie...

Klik om te vergroten...

Ja daar zit iets in, maar ik heb ontdekt voor mezelf dat eens die doelen bereikt zijn, het mij niet perse gelukkiger maakt.
Zeker als het om iets materialistisch gaat.
We worden gewoon gebombareerd met leugenachtige reclames allerhande, het ergste vind ik nog dat al die leugens zomaar verspreid mogen worden zonder sancties. We denken er zelf niet meer over na.

Net zoals zovelen hier denk ik niet dat je, als je materieel gezien comfortabel door het leven kan, je daarom gelukkig bent. De meesten hier hebben over het algemeen geen directe problemen met armoede. Toch zijn er in Vlaanderen, en zeker onder de jeugd, wel erg veel depressies en zelfmoorden. Materialiteit is dus geen voorwaarde van geluk, maar wel een oorzaak van ongeluk. Volgens mij, en ik keer hier terug op wat Glashelder zegt, is de drang om te vergelijken een grote factor. Ben ik wel even gelukkig als de ander? Waarom heeft mijn beste vriend een lief en ik niet? Waarom zitten mijn vrienden op café en zit ik hier thuis? Waarom kan hij op Erasmus naar China terwijl ik dat niet mag? De fatale fout is volgens mij echter dat je je nooit kan vergelijken met een ander (die op hetzelfde niveau staat, je vergelijkt je niet met kansarmen maar met mensen met wie je op school zat, die hetzelfde zijn als jezelf) en er toch positief uitkomen. Iedereen toont natuurlijk alleen maar de goeie kanten, de slechte momenten blijven angstvallig verborgen. Als je je dan vergelijkt met een ander zie je alleen maar de goeie dingen, waardoor je achterblijft met een "was ik ook maar zo/daar/..." gevoel en je je dus ongelukkiger waant dan de ander.

Gecombineerd met de enorme competitie hier, en dus de gigantische druk om te "slagen". Ik moet mijn diploma halen, ik mag niet ontslagen worden, ik moet dit, ik moet dat, en ik moet zorgen dat ik beter ben dan de ander zodat ik het kan maken in het leven. En kijken dat ze dan zullen doen, als ik uiteindelijk succesvol ben en zij niet! Soms lukt dat dan, soms niet. Indien het lukt: "gefeliciteerd!", hoor je van iedereen, waarop je lustig hard mag doorwerken. Het gaat moeilijk, er is te veel werk, te veel druk, je gaat er mentaal aan onderdoor? Praat daar liefst niet over, je hebt tenminste een goedbetaalde job, een diploma! Je hebt alles om gelukkig te zijn!

En indien het niet lukt, als je niet aan de torenhoge verwachtingen van de ouders, de vrienden, de maatschappij kan voldoen, ontstaan er drama's. Niet in het minst omdat je aan jezelf moet toegeven dat je hebt gefaald. Een misdaad.

Fliblit zei:

De fatale fout is volgens mij echter dat je je nooit kan vergelijken met een ander (die op hetzelfde niveau staat, je vergelijkt je niet met kansarmen maar met mensen met wie je op school zat, die hetzelfde zijn als jezelf) en er toch positief uitkomen. Iedereen toont natuurlijk alleen maar de goeie kanten, de slechte momenten blijven angstvallig verborgen. Als je je dan vergelijkt met een ander zie je alleen maar de goeie dingen, waardoor je achterblijft met een "was ik ook maar zo/daar/..." gevoel en je je dus ongelukkiger waant dan de ander.

Klik om te vergroten...

Soms verlies ik mij daar ook wel eens in hoor. Facebookvrienden die je nog kent van vroeger waar je ooit mee in de klas hebt gezeten, die dan plots in Cambodja blijken te zitten, of getrouwd zijn en al kindjes hebben, of een supertoffe job hebben en blijkbaar hele dagen feesten of op barbecue's zitten en 400 foto's met vrienden hebben... Maar wat je zegt klopt: ze zetten natuurlijk alleen de toffe foto's en de goeie berichten daarop. Misschien zijn ze wel doodongelukkig verder, maar dat zeggen ze niet hé.

Sick` zei:

^ Zonder auto hoor je er niet bij (en zonder job al helemaal niet).

Klik om te vergroten...

Een job heb je voor uzelf.

Dubbelpunt zei:

Een job heb je voor uzelf.

Klik om te vergroten...

Ja, kom maar eens op een familiefeest en zeg dan dat je 6 maanden werkloos bent en je ondertussen liever geen job bij de vuilkar wil aanpakken. Hangt er een beetje vanaf welke karakters er in je buurt zitten, maar zo ben ik toch ook ooit slechtgehumeurd thuisgekomen.