Archief - Altijd moe

Er staan genoeg deftige reacties dus een paar mopjes mogen wel Mr. Serious.

ow noes

Heb eens wat gelezen over dat B12 tekort, blijkbaar is dat een onderschat probleem omdat veel van die symptomen apart worden behandeld, maar vrij veel mensen hebben dat dus blijkbaar.

Je kan eens vragen of je je bloed kan laten testen specifiek op een B12-tekort, dan kan je dat al eventueel uitsluiten. Eveneens op schildklierwaarden laten testen.
Depressie en apathie kunnen bv. ook oorzaken zijn van een bepaald tekort. Mentale problemen kunnen dus ook een oorzaak zijn van een lichamelijke stoornis.

http://home.kpn.nl/hindrikdejong/symptoom.htm

Als je echt alles van dit lijstje hebt, zou ik het zeker doen.
Als het echt alleen moeheid is waar je last van hebt (en dus geen andere fysieke problemen zoals in het lijstje) dan zal het wel iets anders zijn.

Toen ik 21-22 was voelde ik mij ook plots onverklaarbaar moe. In het begin was het nog gecombineerd met continue hoofdpijn. Ik heb daar toen lang mee rondgelopen vooraleer ik dokter stapte. Bloedonderzoek; alles perfect OK. Dokter en omgeving zeiden dat het kwam door de zware examens, stress, etc. Heb toen die zomer nog een zware arbeiders-vakantiejob gedaan (dokter had dit afgeraden maar wou het zelf per sé doen om geld te hebben). Het was toen de warmste zomer ooit (2006, ofzo?), weet het nog goed toen die juli-dag in het fabriek, 40° en heel de dag door doodmoe...anyway om maar te zeggen dat ik me elke dag totally shit voelde (heel de zomer lang) en dan nog zwaar ging werken en trachtte de dag door te komen met cola en aspirine. Nuja, zomer voorbij en begon dan zelf te geloven dat het tussen mijn oren zat, mede ook door het feit dat er totaal geen logica in zat wanneer ik het nu wel had of niet, of heel erg of minder erg. Dus bleef er maar wat mee aanmodderen. Een jaar en een paar bloedonderzoeken later (die altijd OK waren) was da nog niet veel beter en heb ik me er dan maar een tijd bij neergelegd, ik dacht gewoon dat ik oud aan het worden was of één of ander virus had dat ik niet kon overwinnen.

Nuja, op den duur zie mijn logisch verstand in een helder moment dat er toch een oorzaak moest zijn - en geen psychologische - en ben dan maar gaan concentreren op die hoofdpijn (die egl al afgezwakt was, doordat ik het gevoel gewoon werd denk ik). Ben dan naar een NKO-arts geweest die vaststelde dat ik allergisch was aan huisstofmijt. Pilletjes voorgeschreven tegen de allergie, etc maar hielp egl niet veel. Ik heb dan een anti-huisstofmijt matras en kussen gekocht, en dat hielp in het begin wel (ik voelde me smorgens terug fris!), maar op den duur komen er toch terug stofmijten overal in u matras, en ik zat in Leuven op een 1-kamer kot waardoor ik dus heel der dagen en avonden vlak bij mijn bed vertoefde, waardoor mijn lichaam zich met de tijd weer continu in reactie op de allergenen bevond. Ik kreeg toen ook veel rug- en schouder pijn (ben bijna 2 meter en van al dat zittend studeren...) en mijn aandacht verschoof dan weer een aantal jaar naar dat probleem ipv het allergie-probleem.

Nu op dit moment ben ik toch tot de conclusie gekomen dat het overgrote deel van mijn klachten te wijten was aan mijn hyperallergie voor huisstofmijt. IK heb het pas recent ècht ontdekt door een aantal nachten in een stofvrije ruimte te slapen op een veldbedje in een synthetische slaapzak en het gevoel smorgens was dag en nacht verschil, zalig! De allergie zorgt voor een ontregeling van het histamine gehalte in het lichaam, en histamine heeft invloed op alles, oa. adrenaline (=stress hormoon). Dit is ook de oorzaak dat ik mij smorgens een wrak voelde en 's avond, wanneer ik lekker terug tussen de huisstofmijt-lakens kroop, niet in slaap kon geraken (Duh!).
Allergie uitsluiten kan je egl gemakkelijk zelf testen; ook voedingsallergieen, door bv eens een paar dagen enkel water en rijst te eten, en te zien of je u beter voelt. Als stress er ook veel mee te maken heeft kan je bv. testen door eens een maand op reis te gaan en alles achter te laten: wordt het beter of niet?


Conclusie: dokters zijn vooral goed in het voorschrijven van geneesmiddelen die de symptomen aanpakken, maar een gewone huisdokter gaat niet op zoek naar de oorzaak; dit moet je zelf doen! Docs steken het ook maar graag al te vaak op stress; omdat ze zelf totaal geen clue hebben van wat de oorzaak kan zijn.
Dus mijn raad; laat u volledig testen, probeer oorzaken uit te sluiten, zoek zelf informatie op, raadpleeg verschillende dokters en laat ook zeker eens een allergie-test doen.

Wall of text crits you for 10 k

nee echt, een paar blanko regels had al veel geholpe

U vraagt, wij editen ist duidelijk zo of moeten er nog wat meer blanco lijnen?

Kben nie aant zeveren, maar het is idd al tien keer minder vermoeiend om te leze

no pun intended

Scarity zei:

J

Al denk ik tegenwoordig dat het bij vele, en mij dus ook regelmatig, gewoon in het hoofd zit. Soms zijn er die onverklaarbare 'slechte dagen, zelf slechte weken', en als je dan rondkijkt naar mensen ga je u eigen nog slechter gaan voorstellen dat het eigenlijk is. Het klinkt fout, maar als ik nog maar ga denken dat ik moe ben, word ik effectief echt moe ^^. Een saaie jobke en een openbloeiende wereld rond mij maken mij soms echt triest. Volledige dagen dat ik moe op mijn werk zit van niets te doen, thuiskom en energie heb om nog een uurtje iets te doen om dan weer in elkaar te vallen in een zetel, gwn van uitputting, het is me raar. Tegelijkertijd zijn er dagen dat ik thuis kom en nog uren kan sporten en dingen doen, en me dan een anders soort 'moe' voel. Een goed moe gevoel. Zoals ik al zei zeker, soms moet je gewoon tege jezelf zeggen, ik ben niet moe, en u gat oppakken en echt moe worden.

Soit, mega rare uitleg, ben wat moe, mss daarmee

Klik om te vergroten...

Ik denk dat het idd ook vaak een combinatie is van allerlei factoren, de psyche heeft er zeker mee te maken, maar dan is er de vraag: wat was er eerst? het psychologisch probleem of het lichamelijk probleem? Ik snap in ieder geval dat het heel frustrerend is dat de omgeving zegt 'het zal wel stress zijn' en dat ge op den duur ook gewoon zot wordt van u probleem.

Aan diegenen die chronisch vermoeid zijn ondanks een bloedonderzoek zonder resultaten: laat u testen op een slaapapneu in het ziekenhuis. Een slaapapneu is veel voorkomend probleem (ik dacht 1/10 Belgen) dat moeilijk herkenbaar is. Het kan zijn dat het weefsel van uw keel inzakt en daardoor uw zuurstoftoevoer gedeeltelijk afsluit. Gevolg: uw hersenen krijgen te weinig zuurstof, gij wordt wakker (niet bewust, enkel uw hersenen worden wakker) en gaan een paar stappen in de slaapfase terug. Dit doet zich constant voor tijdens uw slaap --> constant vermoeid door de dag.

Ik heb het vermoedelijk ook, heb al 2 à 3 jaar niet meer kunnen uitslapen. Morgen bel ik naar het UZA om een afspraak te maken (als ik da niet vergeet ).

Info: Slaapapneu | UZ Leuven

(die foto's zijn trouwens zware gevallen, bij vele mensen is het gewoon niet te zien ...)

Als ge onderzoeken zou laten doen voor cvs, dan raad ik u aan om dat niet in het UZ van Gent te doen. Ben daar zelf geweest en het heeft meer dan een jaar geduurd eer ik al de testen had gedaan en de uitslagen had gekregen. (telkens 3 maanden wachten voor afspraak. dokter afwezig, gevolg: afspraak werd 3 maanden verzet.) Heb daar geen enkele keer met een echte dokter gesproken, alleen maar stagiairs. De opvolging van mijn dossier was ook erg amateuristisch. Khad een afwijking in mijn bloed, en ik kreeg pas na 3 maanden te horen dat ik een bijkomende test moest doen. De resultaten van die test kreeg ik dan weer pas 3 maanden later.etc.... In totaal heb ik anderhalf jaar moeten wachten om te horen te krijgen dat ik geen cvs had.

Misschien niet direct Ontopic, maar ik had een zware week, veel stress en was gisterenavond moe maar ben opgebleven tot 3u in de nacht, ik ging slapen en 4u later was ik klaarwakker, ik voel dat ik stikkapot ben maar kan niet meer slapen
Iemand hetzelfde al aan de hand gehad? (en tijdens die 4u ongewoon zweten)

Minimum Rage zei:

al eens amfetaminen geprobeerd?

Klik om te vergroten...

De laatste(?) tijd wordt ook rilatine voorgeschreven aan mensen met CVS. Sommigen (niet iedereen) zijn hier serieus met geholpen.
Wat ook en dat klinkt misschien wat vreemd zou helpen is suikervrije Red Bull. Minder vreemd mssn als je weet dat Red Bull een vitamine B bom is.

In red bull zit toch taurine en cafeïne. Wat toch eerder voor moeilijker inslapen zal zorgen. Toen ik een slaaponderzoek liet doen voor mijn vermoeidheid werden energiedranken afgeraden. Alvorens het eigenlijk onaangename onderzoek werd gedaan. De wachttijd is veel korter wanneer je niet naar een ziekenhuis gaat voor een onderzoek. Ikzelf ben geweest in Sint-Jozef Kortenberg. Het duurde maar +/- 3 weken alvorens het eigenlijk onderzoek kon plaatsnemen. In dat centrum moet je zelfs niet overnachten. Sinds de medicatie om mijn slaapstoornis te verhelpen, ben ik niet meer vermoeid.

Maar het zal wel helpen wanneer het niet over een slaapstoornis gaat.


Nog een tip zorg voor voldoende zuurstof. Ze regelmatig een venster open. Door te lang in een warme ruimte te zitten zal je ook sneller vermoeid geraken.

Drink ook voldoende.

Drink geen energiedranken voor het slapengaan. Ga altijd om hetzelfde uur slapen, indien mogelijk. Vermijd voor het slapengaan nog te computeren of andere "ophitsende" activiteiten.

Wanneer je moeilijk kan doorslapen, sta een 15 tal minuten op en lees iets.
Blijf dit herhalen tot dat je vermoeid bent.

Nielsvds zei:

Wanneer je moeilijk kan doorslapen, sta een 15 tal minuten op en lees iets.
Blijf dit herhalen tot dat je vermoeid bent.

Klik om te vergroten...

Bij het slapengaan is vermoeidheid niet echt het probleem eh. Het probleem is dat je ondanks dat je moe bent, niet de slaap kan vatten of geen verkwikkende slaap hebt.

Het zit zo, als je reeds moe bent, en je moet hierdoor extra je best doen om voor de dag te komen, dan is dit 2 keer zo afmattend. Het gevolg is, dat ik extreem lui en passief ben in vele situaties, waar ik niets hoef te doen.

Klik om te vergroten...

Heel herkenbaar, maar het is een instelling waar je absoluut van af moet. Leren leven met je vermoeidheid betekent niet dat je je vermoeidheid je leven mag laten bepalen. Integendeel: jij moet je vermoeidheid controleren.
Dat is absoluut makkelijker gezegd dan gedaan, maar het heeft geen zin om daarop te sakkeren. Er gaat niet plots een wondermiddel uit de lucht vallen die al je problemen zal wegnemen.
Moet je de afwas doen, maar voel je je te moe? Doe de afwas. Voel je je te moe om op te staan 's ochtends en wil je graag nog blijven liggen? Sta op. Voel je je te moe om nu te werken en denk je, ik doe dat wel straks? Doe het nu. Vragen je vrienden je om ergens mee naartoe te gaan, maar je voelt je te slap? Ga mee.
Ga die zaken niet uit de weg. Je overdoen is uiteraard ook uit den boze, maar ik kan u garanderen: uw limiet ligt hoger dan je denkt. Een marathon moet je niet gaan lopen en tot een stuk in de nacht opblijven ook niet. Maar als je het heft in eigen handen neemt, kan je meer aan dan je denkt.

Het is een klik die je moet maken. Je moet losbreken uit de vicieuze gedachtencirkel van "ik kan dit niet, want ik ben te moe". Die klik gaat er niet voor zorgen dat uw vermoeidheid zal verdwijnen, maar het zorgt er wel voor dat je ze kan beheersen.

Ik heb veel stress omdat ik weet dat niet zoveel mensen dit begrijpen (als je rond je kijkt, lijkt het soms alsof de helft van de jonge mensen adhd heeft ?) en omdat ik mijn moeheid altijd moet verbergen.

Klik om te vergroten...

Niet aan denken. Leg aan uw omgeving uit wat het probleem is en maak afspraken.
Bijvoorbeeld bij uw vrienden: zeg hen dat ze je moeten blijven uitnodigen om mee uit te gaan, maar dat je niet tot het einde kan blijven vanwege je vermoeidheid. Het is niet fijn dat je zo vroeg door moet, maar het is nog steeds véél fijner dan thuis alleen te zitten.
En uw vermoeidheid verbergen... dat is niet altijd slecht. Als je constant zit te denken "ik ben moe", wel dan word je ook moe.

SideShow zei:

Ik ben dit jaar officieel genezen, 5 jaar geleden was ik kankerpatient en hoewel mijn moeheid de laatste jaren toegenomen is, denk ik niet dat de chemo er de oorzaak van is; ik ben al zo van in de wieg. Volgens mij ben ik ook hooggevoelig, of iets in die trend; af en toe verkeer ik in immense blijdschap door simpele dingen zoals een vogeltje dat zingt op een zonnige dag, maar vaak moet ik dag door zien te komen met donderwolken in mijn hoofd. Of is dit manus? Hoe dan ook, dat is een andere dicussie

Klik om te vergroten...

Gezien je er al van je kindertijd last van hebt, kan het misschien geen kwaad om u eens grondig te laten onderzoeken op ADHD. Je hebt verschillende soorten ADHD, o.a. eentje waarbij je hypoactief bent ipv hyperactief.
De combinatie daarvan met je kanker/chemobehandeling kan er voor gezorgd hebben dat je oververmoeid bent geworden.
En indien je gediagnosticeerd zou worden met ADHD kan je rilatine-achtige medicatie krijgen, die héél wat kunnen helpen. Niet ideaal, want rilatine is niet bepaald zonder bijwerkingen, maar verkiesbaar boven het alternatief.

Nog even kort:

Een paar maand geleden was ik uitzonderlijk, abnormaal moe overdag, 6vd7 dagen, 3 weken aan een stuk al.

Bleken dan mijn multivitaminen te zijn, een week na het stoppen was ook de vermoeidheid weg :/ (neem nu nog 1/4 van wat ik toen nam, geen last)

Mss dat iemand hier iets aan heeft

Heb heel de thread niet gelezen maar een hoop mensen zitten dankzij de niet zo zonnige periode met een tekort aan vitaminen D. Als het al gezegd is dan is dat maar zo he.

Hoeveel slaapfases zijn er feitelijk?

Boterkoek zei:

Hoeveel slaapfases zijn er feitelijk?

Klik om te vergroten...

Geen idee , ik dacht 3 verschillende

der zijn 5 slaapstadia, die verschillende keren voorkomen tijdens uw nacht (of4 + rem, tis maar hoe ge het benoemd)
Slaapstructuur | UZ Leuven

Ok kzat er dus naast
Np , blij dat iemand het toch verbeterd

@Sir.Killalot: Klopt, wat je zegt. Ik bedoelde met die tip eigenlijk wanneer je moeilijk kan in of door slapen en regelmatig wakker wordt of zit te woelen in bed.