Ik vind eigenlijk dat jongeren de afgelopen maanden hun absolute best hebben gedaan om de maatregelen te volgen. Ik heb het nogal gezegd, de situatie van jongeren wordt hier vaak wat afgedaan als "boehoe, ze kunnen niet gaan feesten, netflix en game wat eh!". Maar haal u eens voor de geest hoeveel de gemiddelde 18-jarige zich de afgelopen 6 maanden door de neus heeft zien geboord worden. Eerst moet je weken aan een stuk thuis zitten bij uw ouders zonder enig sociaal contact. Dus niet, zoals de meeste 9livers, in hun eigen huis of appartement maar op hun kamer. Beeld u eens in dat je weken aan een stuk vast zit met uw ouders als 17-jarige, zonder naar uw vrienden of lief te kunnen.
Daar komt dan nog eens bij dat veel zaken waar je de laatste 2 jaar naar uit keek weg zijn gevallen. Eindelijk afstuderen van het middelbaar en eens goed vieren met uw vrienden? Weg. De eindejaarsreis naar Rome? Weg. Misschien uw eerste buitenlandse reis alleen met uw lief of vrienden? Weg. Alle festivals? Weg. Eindelijk dat felbegeerde kotleven? Weg. Dat komt voor de gemiddelde 9lives, die als we eerlijk zijn vrij asociaal en introvert is, misschien over als niets. Voor voor die gasten is dat echt verschrikkelijk.
En die hebben zich dan maanden aan rigoureuze maatregelen gehouden onder het mom van "ouderen beschermen". En als je dan tegelijk diezelfde oudere nog steeds dagelijks hun koffietje ziet gaan drinken, op de drukste momenten naar de winkel, petanquen met 7 andere bejaarden, etc. Dan snap ik heel goed dat op een gegeven moment die gasten iets gaan hebben van "ja, als ze er zelf amper mee inzitten, waarom moeten wij dan al die moeite doen". En daarbovenop krijg je nog continu alle stront over u heen, want als je sommige ouderen mag geloven is alles nu de schuld van de jongeren.
En ja, er zijn jongeren die het fameus bont maken, net zoals er bejaarden zijn die iets hebben van "de rest moet maar zien dat ik veilig ben".
