Caruscant zei:
ik heb er eens bij stilgestaan. Nog geen 4 dagen geleden zei mijn vriendin plotseling recht in mijn gezegd : " Verdomme bram, wa is er nu belangrijker dan met uw vriendin weg te gaan ? "
ik had de pieces nog ni echt als een geheel beschouwt, maar nu begon het zo wat samen te vloeien.
Ik denk dat je je teveel laat beïnvloeden door wat anderen van je denken. Iemand anders zegt dat er iets mis met je is, en je gelooft dat zomaar. :ironic:
-Ik ben officieel assosciaal. Vroeger deed ik al dat 'gezever' over sociaal zijn van de hand, maar nu merk ik dat het echt wel focking erg is. Ik kom eigenlijk alleen nog mijn kot uit voor een occasionele fuif, maar voor de rest zoek ik vaak uitvluchten als iemand me belt om is weg te gaan of dit of dat te doen. Niet omdat ik ze niet kan hebben neen, maar omdat ik gewoon graag RUST en STILTE heb, en die kan ik nu eenmaal alleen maar vinden achter m'n PC.
Logisch dat veel mensen daar kritiek op hebben. Diegenen die dat gedrag normaal vinden zitten zoveel achter hun PC dat je weinig kans maakt ze tegen te komen.
-Mijn lichaam lijdt ZWAAR onder mijn PC verslaving. Ik ben helemaal niet dik ofzo, 180 cm en 65 kilo is zelfs zeer mager. Maar de lichamelijke en geestelijke vermoeidheid wegen zwaar door. dit komt vaak omdat ik vooral 'savonds en snachts programeer, en als ik eenmaal aan iets bezig ben is het vaak 3 - 4 uur voordat ik mijn bed inkruip. Bijgevolg ben ik bijna altijd moe en loop ik er vaak suf bij. Op geestelijk vak is ook niet alles normaal. Vrienden zeggen zeer vaak dat ik altijd afwezig lijk, ik zit vaak met mijn hoofd bij games of men programeer werk, maar soms is het zo erg dat ik recht uit de lucht val als plotseling iemand me iets vraagt.
Laat gaan slapen is geen probleem, tenzij je ook vroeg moet opstaan. Ik zou toch aanraden 6 uur per dag of meer te slapen. Weinig mensen komen met minder toe.
-Mijn denken is een paar maanden geleden gelijdelijk beginnen overschakelen naar Engels. Moet ik erbij vermelden dat ik veel engelse boeken lees, maar dit is toch niet normaal meer. Ik denk vaak in het engels zonder het te beseffen, en er zijn soms periodes van een week waar ik geen enkel woord nederlands hoor of lees.
Gezien de omstandigheden perfect normaal. Ik spreek en lees ook veel Engels, en ik heb hetzelfde.
-mensen reageren vaak onbegrijpend op mij. Als iemand bijvoorbeeld zegt dattie leeft voor voetbal, dan wordt hij of zij aangemoedigd en vind niemand dat abnormaal. Als die jongen snachts een nachtelijke voetbalmatch uitlokt is dat geen probleem. Maar waarom is het dan wel een probleem als ik liever een dagje en een nachtje aan mijn netwerk sleutel ? dat vind iedereen dan weer abnormaal.
Wat vinden mensen leuk aan sport, drank of oorverdovende muziek? Behoefte om bij een kudde to horen? Een vrij bekend fenomeen, veel mensen hebben een sterke behoefte ergens bij te horen, voor hun gevoel van eigenwaarde. Sommigen hebben dat wat minder, en zijn wat onafhankelijker.
-Mijn familie beschouwt mij als een last, vaak word ik maar scheef bekeken als ik aan tafel zit, en wordt er mij vanalles verweten. Wat ik niet goed begrijp. Ik ben muisstil, ik zit de dag rustig voor men PC met men headset op, ik val niemand lastig, aan tafel zit ik met mijn gedachten bij java of c++ dus ik zaag niet, ik protesteer niet als er mij een taakje wordt opgelegd, ik ben vaak gewoon week en laat het maar gebeuren.
Je gedraagt je anders, en sommige mensen hebben het daar nogal moeilijk mee. Gebrek aan inlevingsvermogen, ze zien niet in hoe het mogelijk is dat sommige mensen iets wat zij leuk vinden niet leuk zouden vinden, en omgekeerd. De conclusie is dan altijd dat er met de andere iets mis is, terwijl enige zelfkritiek misschien ook wel nuttig zou kunnen zijn.
-Mijn relatie loopt nu al een dikke 2 jaar, wat ik persoonlijk al een monster prestatie vind, maar mijn vriendin kan nog altijd niet wennen dat ik half getrouwd ben met mijn PC. raar, want op café hoor ik gasten dingen zeggen als " voetbal is mijn leven ". En dan lacht iedereen en drinken we nog een rondje. raad is wat er zou gebeuren als ik zou zeggen ' PCs zijn mijn leven '.
Vrij normaal. Voetbal is een kuddesport, dus diegene die voor voetbal leeft, zit daar waarschijnlijk met de rest van z'n kudde die er net zo over denkt. Natuurlijk ga je daar dan als "afwijkend geval" uit de toon vallen.
Ik heb zelf geen relatie. Lijkt me een vrij tijdrovende bezigheid te zijn, en ik heb genoeg andere dingen te doen. M'n ouders zitten me wel af en toe aan te porren om er eens aan te beginnen, maar 'k heb er nog niet veel zin in. Ik ga zeker niet actief "op jacht", om het zo te zeggen.
ben ik nu den enige, of zijn er nog ?
Er zijn er nog, en je bent goed bezig.
Best niet proberen jezelf te verloochenen in een poging wat conformistisch te gaan doen. Ik denk niet dat je je daardoor uiteindelijk beter zou voelen, en je moet zoiets niet forceren. Je bedriegt daarmee uiteindelijk jezelf. Je moet je niet zoveel laten beïnvloeden door anderen, zelfs als de meeste mensen denken dat er iets mis is met je. De meerderheid heeft niet noodzakelijk gelijk.
Probeer wel, als je dat nog niet zou hebben, een lange-termijndoel te hebben. Gewoon omdat je jezelf nutteloos zou kunnen voelen als je voelt dat je eigenlijk "niets" doet. Wat dat is zoek je zelf maar uit. De meesten zullen misschien denken aan de Ronde van Frankrijk winnen, maar misschien kan je beter wiskundige worden of zo...
. Ik weet aaleen niet hoe je daar begod aan kunt werken.
)
ad: ik heb medelijden ze