tegendekeer
Legacy Member
Er klopt iets niet mee en ik hoorde dit ook al eerder van buitenstaanders die België bezochten die de nagel op de kop sloegen.
Er is iets raars met die Belgische mentaliteit en mensen zijn er asocialen als we het even
contrasteren met bv. de Amerikaanse, die genoeg stompzinnigheid en z'n eigen mankementen kent maar ook
positieve zaken zoals uitbundigheid, drang tot socialisatie, nationalisme en openlijk trots op de nationaliteit, dat ze nieuwe mensen aanspreken alsof het de normaalste zaak
van de wereld is, ook gauwer te kennen geven vriendschap te zoeken vanuit een soort welwillendheid die oprecht is. Wat ik nooit in België tegenkwam, geen enkel persoon.
Dit laatste kan echter een positieve beantwoording vinden in vele Europese landen, zeker de warme Zuiderse waar traditie is
en de dingen nog steek houden. Hier in onze multiculturele, progressieve en hoog-technologische "samen-leving" waar
vervreemding het status quo is en onverschilligheid de verwachting, is het raar als iemand te kennen zou geven
vanuit een soort hartelijkheid vriendschap te zoeken met toffe jongvolwassenen die zich niet overgaven aan
de achterlijkheid van YOLO en andere symptomen van de huidige tijdsgeest die mensen in haar maalstroom meesleurt.
Ze willen zich afzetten van het verleden en keren de rug definitief naar hun familiale voorgeschiedenis toe. Naar traditie en
het behouden van onze eigen cultuur en identiteit. Ze zullen u nog eerder in de rug steken als mede autochtone Belg dan een
allochtone atheïstische Aziaat die hier geboren werd maar extreem relativistisch doet over alles wat zou verwijzen naar de authentiek
Belgische cultuur en oorsprong. Dit is een voorbeeld vanuit het corporate zakenleven of daarbuiten. Eventueel in een onderwijsgerelateerde omgeving.
Het gaat erover dat we elkaar zijn gaan minachten en uit elkaar dreven. Eerdere generaties spreken over tijden dat mensen nog bij elkaar
stonden keuvelen aan de voordeur en uitkeken voor elkaar en niet slechts voor hun eigen deur vegen, aan te modderen...
Het is te wijten aan 1. kapitalisme 2. multiculturalisme en de veroorzaakte vervreemding van dien door de ingebrachte 'anderheid' die vervolgens de autochtonen
deed vervreemden ook meer van elkaar door dat plotse aanspoelen van wat "niet ons" is en 3.
technologische ontwikkelingen en de intrede ervan in de massacultuur.
Ik stapte enkele dagen geleden een populaire jongerenzaak voorbij en zag iedere persoon in die zaak op hun iphone/smartphone te tikken met
hun hoofden zo dichtbij de schermpjes dat iedere vorm van sociale interactie uitgesloten werd.
Een volle zaak en iedere maar dan ook iedere persoon was bezig met hun gsm en dit waren leeftijden 16-25.
Ik sprak ook een groepje mensen aan die ergens verderop iets heel anders deden namelijk naar de sterren keken en die
leken me wel iets aangenamer.
Ik kreeg na mij op een amiabele manier voor te stellen het volgende te horen;
"Eigenlijk is dat wel niet normaal zo op mensen afstappen en ze aanspreken hier."
Geen enkele persoon in die groep stelde zich voor maar keek zo dom mijn richting uit dat
je ter plaatse zou kunnen sterven.
Als je al wat meer van de wereld zag en andere nationaliteiten, hun openhartigheid, dan kun je het hier haten,
maar dan ook echt HATEN.
Er zijn uitzonderingen maar mijn ervaringen met Belgische mensen zijn vaak zo dat je ze gewoon niet wil kennen.
Ze zijn zo bekrompen in de zelfingenomen, oppervlakkige wereldjes die ze voor zichzelf samenstellen, hun luchtbel zeg maar,
dat er geen nieuwe elementen meer welkom zijn en hun neus ophalen voor al hetgene wat aan hun nepheid voorbij gaat.
Ik zeg het u, ik heb nog nooit een Belg gekend die zijn woord hield en nakwam die ik minder dan 24 uur kende.
Een paar dagen Nederland, toffe hartelijke mensen ontmoet die je de Belgische revolutie ongedaan doen willen maken.
In België is het dan weer "um ja dat is um eigenlijk um..... niet normaal om zo om... op ons zo af te stappen en zo dingen te zeggen..."
Dan zou je zo wel eens beginnen denken van "Belgen", stop toch eens met falen en dat gebrek aan principes.
We zijn met 11 miljoen en er is niets van éénheid en solidariteit die natuurlijk is.
Zoiets zou moeten op onnatuurlijke wijze hier geforceerd worden voor de bevolking en zelfs dan weinig efficiënt.
Er zijn genoeg landen waar dat wel juist natuurlijk is die verbondenheid want de bevolking kent meer nationalisme en trots in
hun identiteit. Ze bekijken elkaar meer als broeders en zusters onder hun vlag en kerk en dat ontbreekt in dit land,
hier bij ons is er een vreemd sfeertje dat ik in geen ander Europees land ooit aantrof.
Geen wonder ook dat er zovelen overliepen naar de Duitse zijde in WOII, ze weten niet eens wie ze zijn dus kiezen ze maar voor wat populair lijkt
in het moment want zelf zijn ze dat niet. In WOII was dat het Derde Rijk en de plaats voor België daarin, nu is het de Amerikaanse popcultuur
onder mijn generatie die ons land en onze cultuur met hun 'universaliteit' wil vergiftigen en die smeltkroescultuur van daar ook hier laten uitmonden.
Wat is er toch mis met dit land. Net alsof 'schadenfreude' een deugd is en naastenliefde verwerpelijk.
Ook zakelijk ga je hier geen ongelofelijke opportuniteiten vinden of een spelt in een hooiberg nog waarschijnlijker.
Kan iemand mij uitleggen waarom dit land überhaupt een bestaansreden heeft en hoezo.
Mensen kijken je zo met een blik van een gejaagd hert aan in de koplampen van een auto als je ze aanspreekt.
Alsof het een faux pas is in dit bizarro land.
Dit is elders nergens zo of toch veel minder prominent dan hier.
Bespreek.
Er is iets raars met die Belgische mentaliteit en mensen zijn er asocialen als we het even
contrasteren met bv. de Amerikaanse, die genoeg stompzinnigheid en z'n eigen mankementen kent maar ook
positieve zaken zoals uitbundigheid, drang tot socialisatie, nationalisme en openlijk trots op de nationaliteit, dat ze nieuwe mensen aanspreken alsof het de normaalste zaak
van de wereld is, ook gauwer te kennen geven vriendschap te zoeken vanuit een soort welwillendheid die oprecht is. Wat ik nooit in België tegenkwam, geen enkel persoon.
Dit laatste kan echter een positieve beantwoording vinden in vele Europese landen, zeker de warme Zuiderse waar traditie is
en de dingen nog steek houden. Hier in onze multiculturele, progressieve en hoog-technologische "samen-leving" waar
vervreemding het status quo is en onverschilligheid de verwachting, is het raar als iemand te kennen zou geven
vanuit een soort hartelijkheid vriendschap te zoeken met toffe jongvolwassenen die zich niet overgaven aan
de achterlijkheid van YOLO en andere symptomen van de huidige tijdsgeest die mensen in haar maalstroom meesleurt.
Ze willen zich afzetten van het verleden en keren de rug definitief naar hun familiale voorgeschiedenis toe. Naar traditie en
het behouden van onze eigen cultuur en identiteit. Ze zullen u nog eerder in de rug steken als mede autochtone Belg dan een
allochtone atheïstische Aziaat die hier geboren werd maar extreem relativistisch doet over alles wat zou verwijzen naar de authentiek
Belgische cultuur en oorsprong. Dit is een voorbeeld vanuit het corporate zakenleven of daarbuiten. Eventueel in een onderwijsgerelateerde omgeving.
Het gaat erover dat we elkaar zijn gaan minachten en uit elkaar dreven. Eerdere generaties spreken over tijden dat mensen nog bij elkaar
stonden keuvelen aan de voordeur en uitkeken voor elkaar en niet slechts voor hun eigen deur vegen, aan te modderen...
Het is te wijten aan 1. kapitalisme 2. multiculturalisme en de veroorzaakte vervreemding van dien door de ingebrachte 'anderheid' die vervolgens de autochtonen
deed vervreemden ook meer van elkaar door dat plotse aanspoelen van wat "niet ons" is en 3.
technologische ontwikkelingen en de intrede ervan in de massacultuur.
Ik stapte enkele dagen geleden een populaire jongerenzaak voorbij en zag iedere persoon in die zaak op hun iphone/smartphone te tikken met
hun hoofden zo dichtbij de schermpjes dat iedere vorm van sociale interactie uitgesloten werd.
Een volle zaak en iedere maar dan ook iedere persoon was bezig met hun gsm en dit waren leeftijden 16-25.
Ik sprak ook een groepje mensen aan die ergens verderop iets heel anders deden namelijk naar de sterren keken en die
leken me wel iets aangenamer.
Ik kreeg na mij op een amiabele manier voor te stellen het volgende te horen;
"Eigenlijk is dat wel niet normaal zo op mensen afstappen en ze aanspreken hier."
Geen enkele persoon in die groep stelde zich voor maar keek zo dom mijn richting uit dat
je ter plaatse zou kunnen sterven.
Als je al wat meer van de wereld zag en andere nationaliteiten, hun openhartigheid, dan kun je het hier haten,
maar dan ook echt HATEN.
Er zijn uitzonderingen maar mijn ervaringen met Belgische mensen zijn vaak zo dat je ze gewoon niet wil kennen.
Ze zijn zo bekrompen in de zelfingenomen, oppervlakkige wereldjes die ze voor zichzelf samenstellen, hun luchtbel zeg maar,
dat er geen nieuwe elementen meer welkom zijn en hun neus ophalen voor al hetgene wat aan hun nepheid voorbij gaat.
Ik zeg het u, ik heb nog nooit een Belg gekend die zijn woord hield en nakwam die ik minder dan 24 uur kende.
Een paar dagen Nederland, toffe hartelijke mensen ontmoet die je de Belgische revolutie ongedaan doen willen maken.
In België is het dan weer "um ja dat is um eigenlijk um..... niet normaal om zo om... op ons zo af te stappen en zo dingen te zeggen..."
Dan zou je zo wel eens beginnen denken van "Belgen", stop toch eens met falen en dat gebrek aan principes.
We zijn met 11 miljoen en er is niets van éénheid en solidariteit die natuurlijk is.
Zoiets zou moeten op onnatuurlijke wijze hier geforceerd worden voor de bevolking en zelfs dan weinig efficiënt.
Er zijn genoeg landen waar dat wel juist natuurlijk is die verbondenheid want de bevolking kent meer nationalisme en trots in
hun identiteit. Ze bekijken elkaar meer als broeders en zusters onder hun vlag en kerk en dat ontbreekt in dit land,
hier bij ons is er een vreemd sfeertje dat ik in geen ander Europees land ooit aantrof.
Geen wonder ook dat er zovelen overliepen naar de Duitse zijde in WOII, ze weten niet eens wie ze zijn dus kiezen ze maar voor wat populair lijkt
in het moment want zelf zijn ze dat niet. In WOII was dat het Derde Rijk en de plaats voor België daarin, nu is het de Amerikaanse popcultuur
onder mijn generatie die ons land en onze cultuur met hun 'universaliteit' wil vergiftigen en die smeltkroescultuur van daar ook hier laten uitmonden.
Wat is er toch mis met dit land. Net alsof 'schadenfreude' een deugd is en naastenliefde verwerpelijk.
Ook zakelijk ga je hier geen ongelofelijke opportuniteiten vinden of een spelt in een hooiberg nog waarschijnlijker.
Kan iemand mij uitleggen waarom dit land überhaupt een bestaansreden heeft en hoezo.
Mensen kijken je zo met een blik van een gejaagd hert aan in de koplampen van een auto als je ze aanspreekt.
Alsof het een faux pas is in dit bizarro land.
Dit is elders nergens zo of toch veel minder prominent dan hier.
Bespreek.
