- Nog eens afgesproken met studie-vrienden: waar we vroeger altijd uitgingen en memorabele avondjes beleefden, nu voor het eerst een praatavondje moeten doorstaan. De ene verbouwt, de ander "moet fris zijn" de volgende dag, nog een ander heeft geen slaapplaats meer in Gent omdat hij per se 2000 euro per maand wil sparen i.p.v. 1700 euro en dus vroeg en nuchter naar huis (van zijn ouders) moet rijden, ...
- Binnenkort reünie met ex-kotgenoten: waar we vroeger vaak memorabele avondjes beleefden, nu voor het eerst afgesproken om fucking 16u 's middags met grotendeels dezelfde redenen als hierboven. Echt waar, 16 u 's middags, op voorstel van het wijf die recent getrouwd is. Kwestie van extra duidelijk te maken dat haar leven nu echt wel voorbij is. Zij mag dan ook de voorstellen doen om er een leuk middagje van te maken; iemand een middagje taart en koffie in de tea-room? Of vinden we dat een beetje te zot? :ironic:
- Bij de ene vriendenkliek is het al langer geëvolueerd naar zondagmiddagen, altijd met de partner, altijd met de kinderen (wie er al heeft), pratend over verbouwingen. Het voelt bijna als een opdracht om er heen te gaan. Wat heb ik genoten van de vrijgezellen vorige zomer waar ik die mannen terug herkende van vroeger. Zo blij om te zien dat ze nog altijd konden zeveren, onnozel doen, ... we hebben ons kapot gelachen. Ben ik dan de enige die mij afvroeg waarom we dat dan niet wat vaker doen?!
- Bij de andere vriendenkliek is het allemaal gelukkig nog veel losser, uitdagender, zotter, ... maar ook daar komen stilaan de rotte appels in de mand bovendrijven: de partner van één van onze vriendengroep is zich volledig sociaal aan het isoleren sinds ze een huis gekocht heeft. Tot daar geen probleem, maar ze sleurt er haar vriendje bij. Maar soit, ik geef die nog het voordeel van de twijfel. Maar met alle bovenstaande ervaringen heb ik er een slecht oog op.
Zoveel leuke mensen die de laatste tijd veranderen in de saaie, grijze muizen van deze maatschappij. De doorsnee gezinnetjes van morgen. Precies alsof een onbekende kracht hen richting de statistiek-gemiddeldes drijft, en daarvoor alles op het spel willen zetten.