Sooth Awful zei:
Bwah, ik zou Duits en Frans nu niet echt op gelijke hoogte zetten qua moeilijkheid. Frans is in alle objectiviteit zo simpel als een taal kan zijn: redelijk weinig uitzonderingen, makkelijke werkwoordsvervoegingen, makkelijke verbuigingen, etc. De enige moeilijkheid voor ons is dat onze woordenschat niet erg gelijkt op de Franse. Bij Duits is dat net andersom.
Duitsers zullen over het algemeen switchen naar het Engels wanneer ze horen dat je een buitenlander bent. Dat heb je bij Fransen niet, die blijven gewoon in het Frans spreken zelfs al lig je daar de grootste zever te brabbelen.
En met alle respect, maar Oost-Duitsers (buiten Berlijn) zijn toch nog altijd wel van een niveau lager dan West-Duitsers. Spreek de gemiddelde Keulenaar aan, en die zal je perfect kunnen verder helpen in het Engels. Spreek de gemiddelde Dresdenaar aan in het Engels, en die horen het letterlijk donderen in Keulen. Een halve eeuw rode dictatuur heeft dat gehele gebied gatachterlijk gemaakt (nietwaar Lakigar).
Hoe moeilijk een taal is hangt helemaal af van welke taal je zelf spreekt. Frans is een Romaanse taal, met de hopen werkwoordsvervoegingen eigen aan die familie, en Spaans is in die familie volgens mij een pak eenvoudiger. De Spaanstaligen die ik ken vinden Frans bijvoorbeeld allemaal moeilijker dan Italiaans of Portugees (Roemeens denken de meesten niet aan). Voor mensen die zelf een Germaanse taal spreken zoals wij, zie ik dus niet in hoe Duits ooit moeilijker kan zijn dan Frans. Zonder iets van scholing begrijp je een eenvoudige zin al. Natuurlijk zijn de naamvallen en de drie geslachten, zaken die wij hebben verloren of vereenvoudigd, niet gemakkelijk. En de gemiddelde Vlaming krijgt wat, 10 jaar Frans op school voor meerdere uren per week? Duits misschien een of twee uurtjes de laatste twee jaren van het middelbaar.
Verder ja, talenkennis is fijn, maar het aan algemeen niveau koppelen is een beetje kort door de bocht hé. Het ijzeren gordijn heeft nu eenmaal de vroegere DDR afgezonderd van het Westen. De oudere generatie die daar hoogopgeleid is, kent dan ook al vaker wat Russisch. Je hoeft niet verder te kijken dan de VS om te zien dat het eerder een gebrek aan interesse/motivatie/nut is. De beste universiteiten in de wereld, maar zelfs aan de universiteit zal een Amerikaan die geen talenstudie doet meestal enkel Engels kennen (toch hier in het Noorden).
In België zijn we daardoor bang dat we enkele fouten maken, terwijl een Amerikaan die een andere taal leert zonder gêne met een dik accent zal brabbelen wat hij wil. Ik kwam hier aan de balie van een boekhoudkantoor een vrouw tegen die nog een jaar in Antwerpen had gewoond voor een stage ofzo, 20 jaar geleden. Ze kon nog net met een vet accent "goeiemorgen" zeggen. Reactie van de collega ernaast: "Amai je hebt dat toch op je CV gezet dat je een andere taal spreekt?"
