Arqentus
Legacy Member
Phil zei:Dat is zowat de meest geliefde uitspraak van mensen op het net tegenwoordig, wijst ge ze op een dt-fout (of een andere fout), dan is het altijd "ik hep dyslexie, ik kan er zelf niets aan doen". Wel m'n zus heeft dyslectie, zware dyslectie, en toch schrijft ze niet meer "ik hep, of hij zecht", omdat ze (zoals 99% van de dyslectischen) er ooit voor in behandeling is geweest, ook al heeft ze geen flauw idee waarom het bomen is ipv boomen, ze schrijft het toch juist omdat ze het haar hebben geleerd. Ze onthoudt het "gewoon". (nu bon, DT-fouten blijft ze maken, en fouten tegen ij en ei, maar al de rest, zelden... )
imo dus allemaal bullshit...
Het is niet omdat je zus zichzelf heeft kunnen aanpassen aan haar probleem dat iedereen dat geluk heeft.
Bij mij hebben ze pas de dislexie gevonden toen ik 14 was ( bijna 15 ). Dan 2 jaar logopedie gevolgt ( en dat kost geld man ), om tot de conclussie te komen dat men veel te laat de dislexie gevonden heeft. En dat de logopedie geen zak maar ook geen zak hielp.
Men moet het vinden voor je 9de om effect te hebben, hoe ouder een mens is, hoe minder het helpt, zijn maar weinig mensen die op latere leeftijd hun "fouten" kunnen aanpakken.
En als je denk dat dislexie fun is, en iedereen zichzelf kan redden door beetje logopedie te volgen, think again. Het heeft me 4! jaar gekost, met jaren die ik moest overzitten wegens men buizen in nederlands, frans, engels ( toevallig of niet, men andere vakken waren uitstekend ). Dan na jaren moeite te doen ( inc enkel over te zitten ) graakte ik in 5de jaar informatica, iets wat ik altijd wilde doen. Om daar tot de conclussie te komen dat mijn informatica vakken 80 , 90% kregen maar talen weeral buizen.
Het grappig is, is was toen al 19!! Toen heeft een leraress nederlands me geinformeerd dat je een attest kan halen dat bewijst dat je dislexie hebt, en dat je dan enkel uitzonderingen kreeg. O leuk, 6 jaar later na men diagnose krijg ik dit te horen. Leuk detail, dat was men 2de zit, sinds ik dat jaar weeral overdeed ( maw 20! ). Nog een leuk detail, het was een lerares frans die men dislexie zag, en me doorverwees. Die testen de jaren ervoor om zo een zaken te ondekken waren blijkbaar "overkeken" bij mij.
De "diensten" die een mens op de hoogte moesten houden deden niets. Bijna alles wat dislexie was heb ik & mijn ouders zelf moeten ondekken. De hulp die we kregen van school uit waren de 2 leraars ( die van frans dat het ondekt had, en die van nederlands dat me informeerde van het attest ).
O ja, het attest was geen probleem om te halen, binnen de minuut had de logopetiste het door. Daar ondenkte ik nog een grotere horror. Mijn resultaten wiskunde waren vreemd genoeg ook enorm laag, en wat bleek, een detail dat men je niet vaak verteld. Dislexie doet zich niet enkel voor op lezen & schrijven, maar ook met logica problemen zoals rekenen. Ze deed een test op mij & mijn moeder. Zeg het snelste het resultaat van 6 * 8 luidop. Mijn ma ogenblikkelijk ... ik was verbaasd. Men vroeg me, hoe kwam ik tot die oplossing ... simpel zei ik, 5 * 8 + 8 = 48. Al die jaren paste ik "trukjes" toe dat mijn probleem gedeeltelijk verbergde maar toen ik geconfronteerd werd met hogere algebra, etc waren die trukjes enorm traag, en makkelijker voor fouten.
O leuk ... Gevolg, ik ben gestopt met school op men 5de middelbaar, teleurgesteld in het school systeem, en met een enorme haat voor educatsie ( en hoe slecht het werkt ). Jaja, er zijn andere oplossingen om diplomas te halen, maar ik doe er de moeite niet meer voor. 4 jaar overzitten is genoeg "leerervaring".
Nu, als ik klojo's zie dat mijn schrijffouten bekritiseren op forums. En als ik vriendelijk reageer, en ik wijs erop dat ik dislexie heb, en dan zegt een eikel die geen ervaring zelf heeft met dislexie, of lichte vormen van dislexie gezien heeft dat op tijd vastgesteld zijn, dat het geen excuus is, dan wil ik die zijn "bakkes" ineenslagen.
Phil, het is niet omdat uw zus het probleem beter te baas kan dan andere, dat dislexie daarom geen excuus is voor andere mensen. Ja, er zijn mensen die misbruik maken van het excuss maar tot op heden is dat maar een paar % van alle gevallen waar ik dat "excuus" gezien heb. Dat is het voordeel van dislexie te hebben, je herkend de mensen die het ook hebben zeer makkelijk.
O ja, deze dagen doe ik de moeite om een spellchecker te gebruiken voor engelse, maar voor nl vertik ik het. Noem het mijn manier om in opstand te komen vs de maatschappij dat geen compassie getoond heeft vs men toestand. En om eerlijk te zijn, ik schrijf liever in engels dat nederlands, ik maak er minder fouten in ( behalve ingewikkelde woorden ), en je moet je geen zorgen maken voor crap zoals dT regels. Welke idioot dat zoiets uitgevonden heeft, jesus ...
O en ter informatsie, mensen met dislexie zijn geen idioten die met kwijl dat uit hun mond loopt, en nauwelijks kunnen spreken. Hell, ik ben er trots op dat men intelect boven "normal" is, maar enorm gefrustreerd wegens die dislexie & schrijfouten dat mensen denken dat ik een halve plant ben op forums.
Dislexie is een excuus voor vele mensen. En dan is men verbaast dat sommige onder ons zichzelf niet willen verbergen achter een spellchecker zodat we "normaal" lijken. En je zou er verbaasd van zijn hoeveel mensen dislexie hebben, en het niet weten ... Ik kom geregeld mensen tegen dat ik duidelijk herken dat dislexie hebben, waar men deze mensen weer eens zit te verbeteren, en de mensen reageren dan gefrustreerd ( sommige wisten niet eens dat ze dislexie hadden tot ik hun erop weisde ). Jaja, 99% van de mensen hun probleem was gevonden. Lol ... als het 10% is mag men blij zijn, sinds er tot op vandaag, de meeste leraars geen benul hebben wat dislexie is. En je moet mijn woord er niet voor nemen, mijn beste maat zijn moeder is leraares, en zij loopt constant tegen die muur aan, omdat haar ander zoon ook een form van dislexie heeft. Ze weet hoe weinig rekening gehouden word met dislexie. Sure, het is verbeterd, vroeger was er 0 rekenschap. Sinds ik van school afgetrapt ben, hoor ik dat men nu exames mondeling kan doen ( als die leraar het natuurlijk wilt doen, wat meestal zo niet is, sinds dat meer werk is ).
En het grappig eraan is, mensen met dislexie schrijven fonetise, aka, schrijven zoals het gesproken word. Maw, mensen hebben geen last om te te lezen, sure, sommige taalfreaks worden op hun lul getrapt als ze de fouten zien, maar de inhoud van de bootschap is leesbaar. En dat zij er niet tegen kunnen, tja, hun probleem, maar dat ze mensen in publiek gaan verbeteren tssssss...
Voila, nu weet je eens een andere kant van het verhaal, dat niet iedereen op tijd geholpen word. Ps: mijn pa vanwie ik het heb ( het is genetise ), daar hadden ze het niet eens opgemerkt, en idem met zijn pa etc ...
Ik ben blij wegens 1 ding, ik weet het nu eindelijk, en als ik kinderen heb, weet ik dat ze zo vroeg mogelijk lessen logopedie moeten volgen om een normaal leven te hebben zonder dat ze belachelijk gemaakt worden wegens hun aandoening of jaren van hun leven op schoolbanken kosten.
allez toch onder vrienden op msn en al, mor enkel wanneer de situause em dortoe leent 