=[PraetoriaN]= zei:
1. De godsdienst doet dan a priori wel. Bij een godsdienst moet je "geloven", niet nadenken. Alleen bestaan er verschillende gradaties.
Inderdaad. Maar op bepaalde terreinen kan je geloven wat je wil, omdat de wetenschap zich (nog) niet op die terreinen begeeft, en er dus geen conflict optreedt, zoals al in m'n antwoord op Kenaney vermeld (bericht 199). Je kan natuurlijk opwerpen dat bepaalde gelovigen wetenschappers hinderen door bijvoorbeeld stamcelonderzoek te hinderen, maar hetzelfde kan gezegd worden over dierenrechtenactivisten (die echt niet allemaal gelovig zijn) en proefdieren. Dat is eerder een ethisch probleem dan een religieus, er zijn ook atheïsten en agnostici die ethische bezwaren hebben tegen bepaalde experimenten.
Trouwens, waar geloof in een god irrationeel lijkt in afwezigheid van bewijs van een god (gelovigen zelf vinden natuurlijk dat ze bewijs genoeg hebben in hun overlevering), is atheïsme niet veel beter zonder enig bewijs van de afwezigheid van een god (er is natuurlijk het scheermes van Ockham, maar hoe nuttig is dit om uitspraken te doen in totale afwezigheid van experimentele gegevens?). Vandaar ook mijn keuze voor agnosticisme: ik beschouw de vraag als niet te beantwoorden met mijn huidige kennis.
Dit geldt ook voor extreem-rechtse metafysici, die nog altijd goochelen met "volksgeest", "stem van het volk", "afkomst van een entiteit" e.d. Uiteindelijk is er geen verschil tussen religieuze of extreem-rechtse verkrachtingen van gemeenplaatsen.
Dat sommigen nogal opmerkelijke metafysische concepten fabriceren rond het volk, betekent niet dat het volk niet bestaat. Wat je hier doet is wat rare uitwassen van het idee belachelijk maken om het geheel verdacht te maken.
Enkele feiten: racisme, xenofobie en territoriumdrift bestaan (de eerste twee kan men trouwens beschouwen als uitlopers van dit laatste). Dit zijn niet zomaar dingen die de kapitalisten of de pausen gefabriceerd hebben om de massa te onderdrukken, maar zijn natuurlijk voorkomende neigingen. We zien territoriumdrift ook bij dieren, en die hebben voor zover ik weet geen kapitalisten of pausen. Natuurlijk hebben machtigen er af en toe gebruik van gemaakt, maar ook zonder hen zou het bestaan.
Hierin kan men een basis vinden voor het volk: groepen met een zekere verwantschap, in concurrentie met andere groepen.
Nu kan de mens over z'n eigen gedrag nadenken, en een zin in het leven zoeken, gaan nadenken over zichzelf en zijn doelen. Zo zijn er die hun lot verbinden aan hun taalgroep (het bekende "de taal is gans het volk"), aan hun land, aan hun ras, aan de hele mensheid, aan alle dieren, of zelfs de hele planeet.
Het is nu mijn overtuiging dat, hoewel metafysische uitspraken over "volksgeest", "stem van het volk", "afkomst van een entiteit" e.d. inderdaad geen wetenschappelijke grond hebben, dat net zozeer geldt voor het idee dat men voor de hele mensheid goed moet doen en z'n eigen subgroep geen onrechtmatige voordelen mag geven. Beide zijn strikt subjectieve meningen, persoonlijke overtuigingen, en niet op rationele, logische wijze te staven. Het probleem is dan dat sommige mensen tegelijk vrij dogmatisch ingesteld zijn, maar zich tegelijk rationeel vinden en zich boven elk dogmatisme verheven wanen, en dus veronderstellen dat hun ideaalbeeld van de toekomst wel rationeel moet zijn. Onmiddellijk gevolgd door diepe minachting voor al die "irrationelen" die "de waarheid" (hun subjectief ideaal) niet inzien. Op die manier kan een atheïst net zo goed als een gelovige een fundamentalist zijn.
Waar sta ik nu? Wel, het is misschien wel mogelijk om conflict tussen verschillende volkeren te elimineren. De multiculturele experimenten die tot nu toe uitgevoerd werden zijn echter niet bemoedigend, en lijken ronduit roekeloos. Terwijl de industrie milieueffectenrapporten moet opstellen voor de kleinste installatie met slechts zeer lokale effecten, loopt er momenteel een wereldwijd experiment met de vermenging van volkeren, dat bovendien door heel wat mensen toegejuicht wordt. De voorlopig vast te stellen opbrengst van deze experimenten is chaos en toenemend ongenoegen in de regio's die er het meest mee te maken hebben. Op het vlak van immigratiepolitiek is het voorzorgsprincipe blijkbaar totaal onbekend.
Zelfs indien men veronderstelt dat territoriumdrift volledig verwijderd zou kunnen worden, dan nog is de vraag of dat wenselijk is. Gewoon omdat iets technisch mogelijk is, wil dat niet zeggen dat het ook wenselijk is (wereldwijde kernoorlog bijvoorbeeld is technisch mogelijk, maar wordt doorgaans als negatief beschouwd). Humanisten die de vereniging van de hele mensheid als hun doel zien zullen uiteraard vinden dat het de moeite waard is, maar dat is een subjectieve en vaak dogmatische positie. Iemand met een andere (doch even subjectieve) visie zal misschien terugschrikken voor de hoge kosten om iets dat van nature zo alomtegenwoordig is te verwijderen, en eerder opteren voor een beperking van het contact tussen verschillende volkeren als methode om conflicten te beperken.
Persoonlijk ben ik ook niet zo gek op mensen die het haten van andere volkeren promoten, maar dat wil nog niet zeggen dat ik ze allemaal im m'n achtertuin wil. Voor mij geldt eerder het principe "Good fences make good neighbors". En terwijl jij de metafysici van het volk niet verdraagt, heb ik het niet zo begrepen op egalitair humanistische ideologen die manu militari de hele mensheid in hun project binnen willen slepen.
2. Ik moet nog altijd wachten op een geldig tegenargument waarom Huxley zijn systeem niet zou werken of amoreel zou zijn. Iedereen is er gelukkig en het is een zeer efficiënt systeem.
Niet iedereen, dat is in het boek wel duidelijk, die ene in het boek was geen unicum, er waren hele gemeenschappen van dergelijke mensen, de controller waarmee ze in contact komen was zelf ook zo'n geval (en waar hij voor aangepakt werd was onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek!). Misschien moet je het eens herlezen, ik vind het namelijk zeer merkwaardig dat je het verdedigt, want het lijkt er wel op alsof Huxley elk detail van dat systeem opzettelijk zo negatief mogelijk voorstelde. Daarom ook dat ik het specifieke voorbeeld van "Brave New World" gebruikte: de verwachting dat die specifieke "drugs en klonen" maatschappij instinctieve afkeer zou oproepen bij iedereen die het goed kent.
Allerlei strekkingen kunnen er dingen in vinden om te haten. Ik had dan ook verwacht dat je mijn voorbeeld zou afdoen als een zwakke karikatuur van hoe jouw utopie er dan wel zou uitzien, en vind je steun voor "Brave New World" eigenlijk een beetje schokkend. Bijgedachte: wat voor bizarre ideeën moet je hebben om DAT aantrekkelijk te vinden.
Voor meer details, zie de volgende bespreking door iemand die wel voorstander is van allerlei biologische aanpassingen aan de mensen, maar de "Brave New World" toch zeer slecht vindt, en in tegenstelling tot jou zingeving niet verwerpt als een soort psychisch defect, maar integendeel juist hoopt op een sterker doel en meer betekenis in het leven dankzij die biologische aanpassingen.
http://www.huxley.net/
).