Archief - Geesten, aliens en andere ervaringen
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Etupo
Legacy Member
Goldensky zei:en dat is het enige dat er gebeurd is? Je kan zoveel schimmen zien. Haar ogen waren misschien gewoon niet al te goed open? Schaduw van één of ander ding achjah
de vorige twee nachten ook iets raar (eigenlijk eerder gewoon toevallig dat het 2 opeenvolgende nachten waren) eergisteren nacht ik word wakker iets voor 3uur. Ik kijk even naar m'n klok, en ik denk van terug slapen! nog geen 2 seconden daarna krijg ik een sms. (vond het raar dat ik voor de sms wakker word ipv na de sms)
en deze nacht dan ik word weer wakker, leg me wat beter op m'n rechterzijde en wil terug gaan slapen terwijl er ineens een God Of War beeldje op de plaats viel waar ik net lag...
achja gewoon 2 keer toevallig wakker geworden op het "juiste" moment zeker?
nee want haar vriend heeft de een week later ook gezien hetzelfde verhaal!
hij had ook dorst
ze zijn me zen 2 opgestaan en ze zagen het alletwee!!
dusjah...
Proim
Legacy Member
Stonden er geen luidsprekers of radio in de buurt? Misschien wakker geworden van dat gepiep dan?Goldensky zei:en dat is het enige dat er gebeurd is? Je kan zoveel schimmen zien. Haar ogen waren misschien gewoon niet al te goed open? Schaduw van één of ander ding achjah
de vorige twee nachten ook iets raar (eigenlijk eerder gewoon toevallig dat het 2 opeenvolgende nachten waren) eergisteren nacht ik word wakker iets voor 3uur. Ik kijk even naar m'n klok, en ik denk van terug slapen! nog geen 2 seconden daarna krijg ik een sms. (vond het raar dat ik voor de sms wakker word ipv na de sms)
en deze nacht dan ik word weer wakker, leg me wat beter op m'n rechterzijde en wil terug gaan slapen terwijl er ineens een God Of War beeldje op de plaats viel waar ik net lag...
achja gewoon 2 keer toevallig wakker geworden op het "juiste" moment zeker?
EnjOy!
Legacy Member
Mijn 'geesten' ervaring. (jaar of 2 geleden)
Vroeger stond de pc in mijn pa zijn bureau, waar ik bijna altijd zit en die was naast mijn kamer.
En daar was het altijd verschrikkelijk koud, op een bepaalde dag hoorde ik precies ademen.. en ik bleef het horen, dagen, weken aan een stuk. Als ik ging luisteren vanwaar het kwam, dan hoorde ik het aan de andere kant.
Ik was altijd blij dat ik niet alleen thuis was omdat ik het zo eng vond, behalve de zaterdag. Toen gingen mijn pa en ma altijd uit eten en was ik dus alleen thuis, ik at altijd pizza. Dus op een van die zaterdagen steek ik mijn pizza in de oven, ik wil terug naar de bureaukamer gaan en net als ik aan de gangdeur ben hoor ik iets op de grond vallen, ik was redelijk hard geschrokken omdat ik al niet op m'n gemak was alleen thuis. Ik ging kijken wat het was, en het was een appel die zomaar uit de fruitschaal op de grond is gevallen, zeer vreemd. Toen keerde ik terug naar de bureau en zette ik mijn muziek erg luid zodat ik het ademen niet meer hoorde..maar hoe luid ik mijn muziek ook zette, ik bleef de adem horen.
Snachts als ik in mijn bed lag hoorde ik op de gang (parket vloer) precies een hond zeer snel van de eene kant naar de andere kant van de gang lopen, het geluid van de nagels op de parket hoorde ik. Ik vertelde dit allemaal aan mijn ma, en ze geloofde mij natuurlijk niet.
Een paar dagen later vertelde ze mij dat ze die nacht een hand op haar rug had voelen drukken in haar slaap, redelijk hard zei ze..en ze kon niet roepen naar m'n pa.
Nadien heb ik nooit meer iets raar opgemerkt hier in huis
Vroeger stond de pc in mijn pa zijn bureau, waar ik bijna altijd zit en die was naast mijn kamer.
En daar was het altijd verschrikkelijk koud, op een bepaalde dag hoorde ik precies ademen.. en ik bleef het horen, dagen, weken aan een stuk. Als ik ging luisteren vanwaar het kwam, dan hoorde ik het aan de andere kant.
Ik was altijd blij dat ik niet alleen thuis was omdat ik het zo eng vond, behalve de zaterdag. Toen gingen mijn pa en ma altijd uit eten en was ik dus alleen thuis, ik at altijd pizza. Dus op een van die zaterdagen steek ik mijn pizza in de oven, ik wil terug naar de bureaukamer gaan en net als ik aan de gangdeur ben hoor ik iets op de grond vallen, ik was redelijk hard geschrokken omdat ik al niet op m'n gemak was alleen thuis. Ik ging kijken wat het was, en het was een appel die zomaar uit de fruitschaal op de grond is gevallen, zeer vreemd. Toen keerde ik terug naar de bureau en zette ik mijn muziek erg luid zodat ik het ademen niet meer hoorde..maar hoe luid ik mijn muziek ook zette, ik bleef de adem horen.
Snachts als ik in mijn bed lag hoorde ik op de gang (parket vloer) precies een hond zeer snel van de eene kant naar de andere kant van de gang lopen, het geluid van de nagels op de parket hoorde ik. Ik vertelde dit allemaal aan mijn ma, en ze geloofde mij natuurlijk niet.
Een paar dagen later vertelde ze mij dat ze die nacht een hand op haar rug had voelen drukken in haar slaap, redelijk hard zei ze..en ze kon niet roepen naar m'n pa.
Nadien heb ik nooit meer iets raar opgemerkt hier in huis
Naradia
Legacy Member
Durge zei:
Misschien, indien er luidsprekers op uw kamer (op)staan, da ge wakker werd van dienen toon (ik ken daar niet echt de naam van, anyone?) door uw boxen, das meestal enkele seconden voor het effectief toekomen van het bericht.
EnjOy! zei:
Een appel die valt is niks speciaal, kan altijd gebeuren door wat dan ook, en da ge daarna, door de schrik, geluiden begint te horen, is ook niks "speciaal". Ge hebt uzelf prob. wa schrik aangejaagd, beginnen dingen fantaseren door die gevallen appel, en ge zijt beginnen focussen op lawaai dat er altijd is, maar nu lette ge der echt op. (parket bv. da klinkt altijd zo, maar nu hoorde ge het extra neig kraken).
Da ademen kan ik niet verklaren, kzou zeggen illusie, maar das misschien iets te ver gezocht omdat ge een, neem ik aan, gezond mens zijt
.Sightblinder
Legacy Member
Durge zei:
Das perfect normaal, als je alle andere keren dat dat niet gebeurt wanneer je een sms krijgt meerekent.
Zelfde met cijfercombinaties op uw klok net wanneer je kijkt (1337, 333, etc.), lijkt alleen maar raar als je vergeet dat je al duizenden keren naar een klok hebt gekeken zonder dat die combinaties erop staan.
tokke_1
Legacy Member
mijn verhaaltjes:
Als ik nog studeerde aan de hogeschool vertrok ik thuis eigenlijk vrij vroeg om uur en half te rijde me bus/trein.
Mijn bushalte is op zo een niet extreem hard verlichte weg. Nu moest ik dringend naar de wc... dus tegen ne boom gaan wildplasse. Die boom sta dus volledig uit het licht. Juist als ik onder de boom sta hoor ik iets uit de boom vallen/springen. Het leek kei rap rond te lopen. Zelf zag ik niet veel, buiten een "schim". Ik heb daar geen seconde gestaan of stond heigend terug op straat. Toen had ik wel schrik.
Enkele weken daarvoor pakte ik een bus aan een andere bushalte. Om daar te raken loop ik ook langs een paar bomen. En plots bewoog er iets in 1 van die bomen. Precies of er wind door waaide. Eerst dacht ik ook dat het wind was, maar alle andere bomen en delen bove en onder de plek van bewegen bleven doodstil. Op het moment dat dit allemaal stopte kreeg ik het gevoel of ik in het oog werd gehouden. Rap uit de voeten gemaakt.
En laatste dat ik heb meegemaakt:
Was mij aan het omkleden om te gaan slapen. Op het moment dat ik mijn T-shirt wil uitdoen lijkt mijn vinger tegen iets hard aan te slaan. Dit voelde ook zeer pijnlijk. Er was ook eenafdruk te zien welk mijn vriendin kan bevestigen. Ik stond nog enkel in boxer en T-shirt in het midden van mijn kamer. Er was dus niets dat dit kon veroorzaken.
Als ik nog studeerde aan de hogeschool vertrok ik thuis eigenlijk vrij vroeg om uur en half te rijde me bus/trein.
Mijn bushalte is op zo een niet extreem hard verlichte weg. Nu moest ik dringend naar de wc... dus tegen ne boom gaan wildplasse. Die boom sta dus volledig uit het licht. Juist als ik onder de boom sta hoor ik iets uit de boom vallen/springen. Het leek kei rap rond te lopen. Zelf zag ik niet veel, buiten een "schim". Ik heb daar geen seconde gestaan of stond heigend terug op straat. Toen had ik wel schrik.
Enkele weken daarvoor pakte ik een bus aan een andere bushalte. Om daar te raken loop ik ook langs een paar bomen. En plots bewoog er iets in 1 van die bomen. Precies of er wind door waaide. Eerst dacht ik ook dat het wind was, maar alle andere bomen en delen bove en onder de plek van bewegen bleven doodstil. Op het moment dat dit allemaal stopte kreeg ik het gevoel of ik in het oog werd gehouden. Rap uit de voeten gemaakt.
En laatste dat ik heb meegemaakt:
Was mij aan het omkleden om te gaan slapen. Op het moment dat ik mijn T-shirt wil uitdoen lijkt mijn vinger tegen iets hard aan te slaan. Dit voelde ook zeer pijnlijk. Er was ook eenafdruk te zien welk mijn vriendin kan bevestigen. Ik stond nog enkel in boxer en T-shirt in het midden van mijn kamer. Er was dus niets dat dit kon veroorzaken.
Xo0
Legacy Member
Het enige ongewone dat ik ooit meegemaakt had was dat ik wakker werd, me niet kon bewegen en dat men laken van mijn bed gewoon van mij af getrokken werd (viel niet naar de zijkant van het bed, maar werd naar onder afgetrokken). Dit gebeurde toen ik verlamd in mijn bed naar het plafond zat te staren. Even later wakker geworden.
Paar dagen erna toch eens opgezocht op internet en er zijn nog mensen die dit zelfde tegen gekomen zijn. Ge wordt dus echt wakker in een half slaap, half wakker toestand en ik heb da laken waarschijnlijk zelf met mijn been naar beneden getrokken. En als het dit niet was, was het gewoon een droom. Maar ik zou zweren dat het geen droom was maar het eerste
Paar dagen erna toch eens opgezocht op internet en er zijn nog mensen die dit zelfde tegen gekomen zijn. Ge wordt dus echt wakker in een half slaap, half wakker toestand en ik heb da laken waarschijnlijk zelf met mijn been naar beneden getrokken. En als het dit niet was, was het gewoon een droom. Maar ik zou zweren dat het geen droom was maar het eerste
Dieterg
Legacy Member
Toen ik 9jaar was (vergeet het nooit meer ).
Ik zat te leren in de keuken en hoorde heelde tijd iemand op de trap lopen.. (houtere trap hoor je nogal hard). Dacht dat het een inbreker was eerst maar dat kon niet. Ik weet dat dit niet meer is dan een illusie, ik geloof niet in geesten ofzo.
Was toen aan de deur gaan luisteren (durfde ze niet te openen) ben naar buiten gelopen. Bij de voordeur gaan zitten zodat ik iedereen zag weglopen die er buiten zou komen. Buurvrouw kwam begon te wene en is mee binnen gaan kijken haha wel grappig
).Ik zat te leren in de keuken en hoorde heelde tijd iemand op de trap lopen.. (houtere trap hoor je nogal hard). Dacht dat het een inbreker was eerst
maar dat kon niet. Ik weet dat dit niet meer is dan een illusie, ik geloof niet in geesten ofzo. Was toen aan de deur gaan luisteren (durfde ze niet te openen) ben naar buiten gelopen. Bij de voordeur gaan zitten
zodat ik iedereen zag weglopen die er buiten zou komen. Buurvrouw kwam begon te wene en is mee binnen gaan kijken haha wel grappig Subai
Legacy Member
Effe situatieschets: mijn ouders hadden vroeger een feestzaal met aanpalend een praatcafé... Mijn kamer was boven het praatcafé en was ongeveer 30m verwijderd van de feestzaal.
Toen ik klein was ben ik blijkbaar midden in de nacht naar beneden gegaan, het was pikdonker (je zag geen steek) en ik ben naar beneden gegaan (vrij stijle en lange trap in een halve ronde) en ben toen in het midden van de feestzaal gaan staan. Toen ik daar stond riep ik stilletjes: "mama? mama?"... Ongeveer 15min aan 1 stuk door... (wat mijn moeder toch vertelde)
Mijn moeder is mij dan komen halen en heeft mij in mijn bed gelegd en ik ben gedurende die tijd gans de tijd blijven slapen, geen moment van bewustzijn, want ik herinner mij het ook niet. Freaky als je het mij vraagt want ik had vroeger schrik in het donker in dat huis (was immens groot en alles kraakte (oud huis)). Brr...
Toen ik klein was ben ik blijkbaar midden in de nacht naar beneden gegaan, het was pikdonker (je zag geen steek) en ik ben naar beneden gegaan (vrij stijle en lange trap in een halve ronde) en ben toen in het midden van de feestzaal gaan staan. Toen ik daar stond riep ik stilletjes: "mama? mama?"... Ongeveer 15min aan 1 stuk door... (wat mijn moeder toch vertelde)
Mijn moeder is mij dan komen halen en heeft mij in mijn bed gelegd en ik ben gedurende die tijd gans de tijd blijven slapen, geen moment van bewustzijn, want ik herinner mij het ook niet. Freaky als je het mij vraagt want ik had vroeger schrik in het donker in dat huis (was immens groot en alles kraakte (oud huis)). Brr...
EvilTwin
Legacy Member
Een oudje, maar toch redelijk creepy. Ik was een jaar of 19-20 toen het gebeurde. We hebben nog altijd geen idee wat er toen exact aan de hand was, maar ik heb ook nooit in geesten geloofd (nu nog niet).
Dik 10 jaar geleden, op een zomerse dag zaten we s’avonds bij een maat te kaarten. Zijn ouders waren weg, dus zijn lief bleef slapen en het was party-time. Paar pintjes gedronken, een paar straight-edgers ertussen, dus ook zeker enkele maten nuchter. We waren met zijn 9. Na 1u had er iemand het schitterend idee om eens geesten op te roepen. Zo gezegd, zo gedaan. Een medium gezocht, hand in hand rond de tafel gaan zitten, wat kaarsen erbij voor de sfeer, you know the drill.
Natuurlijk zit je ook met een aantal non-believers altijd, dus na een paar keer “Geest ben je daar?” begon er al gezeverd worden. Tot een bepaald moment de luidruchtigste onder ons het nodig vond om er iets anders van te maken : “Beest, ben je daar?”. Na ewa gelach en getier werd het nog een paar keer geroepen en ineens was er een hels lawaai dat uit de keuken kwam. Alsof de kasten werden open gesmeten, we hoorden het bestek rammelen, de deuren en vensters deden mee. En toen was het ineens weer doodstil. We dachten eerst dat er iets serieus was omgevallen of dat zijn kat de dader was, maar die zat onder de chauffage naar iedereen te blazen gelijk zot, duidelijk van iets geschrokken. In de keuken zelf stonden enkele schuiven open en sommige kasten waren niet goed gesloten. Er lagen ook wat lege blikjes bier en cola op de grond. Alle lichten aan, no big deal. Iemand dacht al snel dat een grap was van een paar andere, maar het feestje was redelijk om zeep en een uur later was iedereen moe of moest naar huis.
De nacht daarop heeft die gast de schrik van zijn leven gehad. Opnieuw schudden en beven, de radiator was ook galet aant geven, kraan die open en toe draait op haar eigen, bestek op de grond, kapotte borden and so on. Hij zat samen met zijn lief onder de lakens te beven van de angst. Zijn lief die is met de daver op haar lijf gewoon weggegaan en wou daar niet meer blijven slapen. Die is int midden van de nacht naar huis gegaan, ze wou geen minuut langer meer blijven. Idem voor de kat, die wou niet meer binnenkomen, zelfs niet voor het eten (overdag ook niet btw).
Derde nacht : zelfde spelleke, maar opnieuw erger, vanalles redelijk naar de kloten. Toen is mijne maat uit zijn bed gesprongen, naar de keuken gelopen en beginnen roepen dat het moest gedaan zijn. Daarmee is het plotsklaps ook gestopt en nooit meer teruggekeerd.
Prank? Misschien, maar dan wel echt een hele goeie. De deur was op slot, het raam was nog altijd dicht en we zaten op 10m van die keuken (gewoon de kamer ernaast). Die maat ken ik tegenwoordig nog en die blijft volhouden dat hij geen BS aant vertellen was.
Dik 10 jaar geleden, op een zomerse dag zaten we s’avonds bij een maat te kaarten. Zijn ouders waren weg, dus zijn lief bleef slapen en het was party-time. Paar pintjes gedronken, een paar straight-edgers ertussen, dus ook zeker enkele maten nuchter. We waren met zijn 9. Na 1u had er iemand het schitterend idee om eens geesten op te roepen. Zo gezegd, zo gedaan. Een medium gezocht, hand in hand rond de tafel gaan zitten, wat kaarsen erbij voor de sfeer, you know the drill.
Natuurlijk zit je ook met een aantal non-believers altijd, dus na een paar keer “Geest ben je daar?” begon er al gezeverd worden. Tot een bepaald moment de luidruchtigste onder ons het nodig vond om er iets anders van te maken : “Beest, ben je daar?”. Na ewa gelach en getier werd het nog een paar keer geroepen en ineens was er een hels lawaai dat uit de keuken kwam. Alsof de kasten werden open gesmeten, we hoorden het bestek rammelen, de deuren en vensters deden mee. En toen was het ineens weer doodstil. We dachten eerst dat er iets serieus was omgevallen of dat zijn kat de dader was, maar die zat onder de chauffage naar iedereen te blazen gelijk zot, duidelijk van iets geschrokken. In de keuken zelf stonden enkele schuiven open en sommige kasten waren niet goed gesloten. Er lagen ook wat lege blikjes bier en cola op de grond. Alle lichten aan, no big deal. Iemand dacht al snel dat een grap was van een paar andere, maar het feestje was redelijk om zeep en een uur later was iedereen moe of moest naar huis.
De nacht daarop heeft die gast de schrik van zijn leven gehad. Opnieuw schudden en beven, de radiator was ook galet aant geven, kraan die open en toe draait op haar eigen, bestek op de grond, kapotte borden and so on. Hij zat samen met zijn lief onder de lakens te beven van de angst. Zijn lief die is met de daver op haar lijf gewoon weggegaan en wou daar niet meer blijven slapen. Die is int midden van de nacht naar huis gegaan, ze wou geen minuut langer meer blijven. Idem voor de kat, die wou niet meer binnenkomen, zelfs niet voor het eten (overdag ook niet btw).
Derde nacht : zelfde spelleke, maar opnieuw erger, vanalles redelijk naar de kloten. Toen is mijne maat uit zijn bed gesprongen, naar de keuken gelopen en beginnen roepen dat het moest gedaan zijn. Daarmee is het plotsklaps ook gestopt en nooit meer teruggekeerd.
Prank? Misschien, maar dan wel echt een hele goeie. De deur was op slot, het raam was nog altijd dicht en we zaten op 10m van die keuken (gewoon de kamer ernaast). Die maat ken ik tegenwoordig nog en die blijft volhouden dat hij geen BS aant vertellen was.
Marginal0
Legacy Member
g3t4 zei:Het verhaal begint met een meisje dat een persoon vaag beschrijft en als het wordt doorverteld door 5 personen dan is het een meisje dat een persoon volledig perfect beschijft...
Aan zo een verhalen hecht ik dan ook geen waarde. Kijk maar eens naar het zesde zintuig om de vtm dan ziet ge wa voor zever het allemaal is.
True, maar niet bij dit verhaal. Er zijn hier geen tussenpersonen aanwezig. Ik hoorde het direct van de persoon die het meemaakte. Maar goed, zelfs dan is de betrouwbaarheid niet 100%. Maar nogmaals: waarom zouden ze liegen? Dikwijls verkondigen die mensen ook zelf dat dergelijke dingen idioot zijn om te geloven. "Maar kijk", zei ze, "het is me toch overkomen. Raar". Zo'n getuigenis gaat dan in tegen hun eigen geloof. Dan mag je het al wel aannemen, want ze staan er voldoende kritisch tegenover. Zij gaan het zelf echter toeschrijven aan toeval, omdat het hen slechts 1 keer overkwam.
Je hebt er natuurlijk ook die willen 'meedelen' in de ghost stories en natuurlijke dingen gaan spiritualiseren. Dat is dus niet altijd waar.
Van die 'geestenoproepverhalen' heb ik er ook al een paar gehoord waar gelijkaardige dingen worden verteld. Het lijkt dus vrij consistent te zijn.
" een mens ziet wat die wilt zien, een mens hoort wat ie wilt horen "
Idd, je verwacht dat er zo'n dingen kunnen gebeuren, maar toch... Wat is dan 'echt' en wat is 'vals' he. Als je die mensen mag geloven is het wel 'realiteit' voor hen he. Het gebeurt toch. Als u zintuiglijke perceptie u bedriegt, wat is dan de echte wereld? Deze is toch volledig door onze zintuigen bepaald? Het kan natuurlijk dat de hersenen niet goed op de hoogte zijn van wat er al dan niet gebeurt, maar een situatie waarbij de hersenen van meerdere mensen tegelijkertijd malfunctioneren? I think not...
Thin Liz
Legacy Member
Ik heb vroeger ook nog wel eens merkwaardige dingen gezien en gevoeld die je niet zomaar kan verklaren. Ik moet dan altijd eens goed lachen met de semi-wetenschappelijken die hier komen verkondigen dat het waarschijnlijk wel inbeelding is of weet-ik-wat. Alsof ze er zelf bij waren 
Nuja, ik kan dat niet kwalijk nemen: het zit in de mens ingebakken om over het onbekende (lees 'bovennatuurlijke') 'afwijzende' reacties te krijgen. De één trekt het in het belachelijke en de andere geeft er dan een wetenschappelijke draai aan en dan zijn ze gerust (als het er van ver op trekt is het al goed): we hoeven er ons geen zorgen meer over te maken.
Er zijn zaken die we nu éénmaal nog niet kunnen verklaren: live with it.
Nuja, ik kan dat niet kwalijk nemen: het zit in de mens ingebakken om over het onbekende (lees 'bovennatuurlijke') 'afwijzende' reacties te krijgen. De één trekt het in het belachelijke en de andere geeft er dan een wetenschappelijke draai aan en dan zijn ze gerust (als het er van ver op trekt is het al goed): we hoeven er ons geen zorgen meer over te maken.Er zijn zaken die we nu éénmaal nog niet kunnen verklaren: live with it.
SlashDotDash
Legacy Member
Probleem is dat er met dergelijke ervaringen gewoon enorm veel kwakzalverij gepaard gaat. Verder is het een moeilijke discussie wetende dat zulke zaken erg sterk afhangen van persoonlijke ervaringen die intrinsiek subjectief zijn.
Die subjectiviteit en een consistent gebrek aan reproduceerbaarheid maken dat dergelijke zaken voor mij gewoon buiten het wetenschappelijk kader vallen. Ik heb absoluut geen moeite met mensen die beweren dat ze dergelijke zaken hebben meegemaakt of ervaren, maar je moet het ook niet als wetenschappelijke waarheid staan verkondigen (zie de gemiddelde kandidaat van het 6e zintuig). Als het iets onverklaarbaars is, probeer het dan aub ook zelf niet te verklaren
Dat laatste zinnetje hierboven van Liz vind ik een mooie samenvatting.
Die subjectiviteit en een consistent gebrek aan reproduceerbaarheid maken dat dergelijke zaken voor mij gewoon buiten het wetenschappelijk kader vallen. Ik heb absoluut geen moeite met mensen die beweren dat ze dergelijke zaken hebben meegemaakt of ervaren, maar je moet het ook niet als wetenschappelijke waarheid staan verkondigen (zie de gemiddelde kandidaat van het 6e zintuig). Als het iets onverklaarbaars is, probeer het dan aub ook zelf niet te verklaren
Dat laatste zinnetje hierboven van Liz vind ik een mooie samenvatting.
Deus ex Machina
Legacy Member
Nizidramanii'yt zei:
das gewoon een misconceptie, de wereld is niet bepaald door onze zintuigen, wij nemen de wereld enkel waar door onze zintuigen. en door die zintuigen zien we de wereld soms anders dan die is. 'uw' realiteit is anders dan 'mijn' realiteit, maar beide zijn daarom nog niet 'de' realiteit.
de reden waarom al die getuigenissen zo gelijkaardig zijn is dat we nu eenmaal in quasi dezelfde context leven. dezelfde achtergrondkennis, scholing, enz (min of meer natuurlijk).
telkens als er een nieuwe film over aliens komt stijgt het aantal 'buitenaardse ontvoeringen' plots, en al de aliens lijken verdacht veel op die van de film.
meerdere mensen die hetzelfde fenomeen zien is niet ongebruikelijk trouwens, massa hallucinaties of massa bedrog komt meer voor dan je denkt.
Marginal0
Legacy Member
Is er dan wel iets als 'dé' realiteit, gezien het toch niet intersubjectief is? En je noemt het massa hallucinaties, maar je kan het niet echt verklaren, denk ik. Nogmaals: de wetenschap geeft alle verschijnselen een naam. Wat er causaal verantwoordelijk is voor die fysische processen die in gang gezet worden weet men doorgaans niet.
Over films gesproken: ik heb wel genoten van die nieuwe 'paranormal activity'. Omdat ze puur registrerend werkt was ik er eerst zelf mee weg (had geen idee dat het van Paramount was en ze kon mss waar gebeurd zijn). Vanaf dat er mensen begonnen te sterven on-screen wist ik het allicht wel (dat zou niet echt ethisch zijn). Was in ieder geval vrij scary.
Over films gesproken: ik heb wel genoten van die nieuwe 'paranormal activity'. Omdat ze puur registrerend werkt was ik er eerst zelf mee weg (had geen idee dat het van Paramount was en ze kon mss waar gebeurd zijn). Vanaf dat er mensen begonnen te sterven on-screen wist ik het allicht wel (dat zou niet echt ethisch zijn). Was in ieder geval vrij scary.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.