Archief - gezocht: hooggeschoolde chemicus

5de jaar is superjaar voor chemie so easy

pit24 zei:

Dat weet ik ook wel, ma ik vond zijn vraag eigenlijk nogni zo slecht, en toen dacht ik terug aan da die electronen toch ma 90% van hun tijd verdoen in die orbitalen, dus dacht ik dat die miss soms elkaar 'kruisen' (wat ze dus blijvend doen als 2 atomen binden)

kdacht miss kan de spopradisch optreden binne het eigen atoom

Klik om te vergroten...

Wel, eigenlijk zitten ze altijd in die orbitalen, de orbitalen van een atoom strekken zich namelijk oneindig ver uit (de oplossingen van de schrodingervergelijking voor een elektron rond de kern worden zelfs op zeer grote afstand nooit helemaal nul). Het is wel zo dat het deel van de orbitalen waar het elektron statistisch gezien het meest zit vrij klein is. Die 90% is gewoon een regel om je orbitalen te kunnen tekenen: teken een grens waar het elektron 90% van de tijd binnen zit. Maar dat is gewoon een arbitrair getal. Je kan een vollediger beeld krijgen door dezelfde tekening te maken voor 80%, 70%, 60%, enz... Analoog aan een stafkaart met hoogtelijnen. Of je kan rechtstreeks delen van de golffunctie tekenen.

ik zit in het 5e informatica en ik krijg niet zo'n schijtdingen, ik krijg nu in chemie iets over over scheidingstechnieken zoals decanteren, filtreren, centrifugeren en iets om moleculen anders te schrijven, bv H²O: HOH

moeilijk he

zeg manne jullie theorie over de vorige schil die volledig gevuld moet zijn voor de volgende mag worden gevuld klopt ook niet helemaal. Volgens het aufbauprincipe van Pauli wordt bvb het het 4s²-orbitaal van de N-schil gevuld voor de 3d^10 van de M-schil dus in principe kan een elektron zakken van hoofdschil maar een 3d^10 is energierijker dan een 4s² dus is dat het zelfde als in het beginvoorbeeld

H3llriser zei:

zeg manne jullie theorie over de vorige schil die volledig gevuld moet zijn voor de volgende mag worden gevuld klopt ook niet helemaal. Volgens het aufbauprincipe van Pauli wordt bvb het het 4s²-orbitaal van de N-schil gevuld voor de 3d^10 van de M-schil dus in principe kan een elektron zakken van hoofdschil maar een 3d^10 is energierijker dan een 4s² dus is dat het zelfde als in het beginvoorbeeld

Klik om te vergroten...

nu doet ge mij ook twijfelen hoor. Ik herriner me dat de energie van de elektronen gekwanteerd is dus logisch gezien moet een N schil energierijkere atomend dragen als een M schil, toch ?

in principe wel maar de subniveaus van een vorige schil kunnen energierijker zijn dan een subniveau van een schil. Schillen zijn toch hoofdenergieniveau dus moeten die in elkaar overlopen en zelf overlappen.

moest je nu eens kunnen een ionbinding aangaan, en zorgen dat je je elektronen op de buitenste schil beschermt, dan is er misschien wel ene mogelijkheid dat je theorie kan kloppen. maar ja hoe ga je dat doen ?

tryfus zei:

moest je nu eens kunnen een ionbinding aangaan, en zorgen dat je je elektronen op de buitenste schil beschermt, dan is er misschien wel ene mogelijkheid dat je theorie kan kloppen. maar ja hoe ga je dat doen ?

Klik om te vergroten...

we kunnen altijd beginne met manne uit de humane te negeren

hmm, das gemakkelijk scoren.

hebt ge feitelijk niets beters te doen, dan ondoordachte theoriën te bedenken, moest ge nu eens meer leren gewoon, zout ge misschien een Xbox hebben of zo

en dit was laag... :doh:

2 many soldiers zei:

5de jaar is superjaar voor chemie so easy

Klik om te vergroten...

dan moogt gij morgen in mijn plaats exaam chemie gaan doen (5u)

H3llriser zei:

in principe wel maar de subniveaus van een vorige schil kunnen energierijker zijn dan een subniveau van een schil. Schillen zijn toch hoofdenergieniveau dus moeten die in elkaar overlopen en zelf overlappen.

Klik om te vergroten...

Je moet er ook rekening mee houden dat de orbitalen waar doorgaans over gesproken wordt afkomstig zijn uit theoretische berekeningen voor één elektron rond een positieve kern. Bij atomen met meer dan één elektron gaan ze invloed op elkaar uitoefenen, en dat verklaart een aantal fenomenen bij de opbouw van die schillen die nogal bizar lijken als je alleen maar de energieniveau's van een enkel elektron bekijkt.

s-subniveau = cirkel -> Kan 2 elektronen bevatten
p-subniveau = soort 3d acht -> Kan 6 elektronen bevatten
...

Wanneer je telkens de elektronenconfiguratie uitschrijft kan je mooi zien welk niveau energierijker is dan het andere.
Bvb:
Een gevuld d niveau is altijd zéér stabiel en een atoom zal snel liever 10 e- in een d niveau steken dan er 2 in het s niveau te houden.
Zo is een halfgevuld d-niveau ook stabiel.
Daarnaast kan je ook ahw 3dimensionele voorstellingen van de orbitaalschillen maken, daarop kan je ook zien welke niveaus stabieler zijn. Hoe dichter bij de kern -> Hoe stabieler. Wat resulteert dat een s-niveau op een hogere schil toch stabieler kan zijn dan bvb een d-niveau op een schil lager.

Daarnaast moet je ook weten dat die orbitalen "kansfuncties" zijn.
Er is een grote zekerheid dat men op ieder tijdstip daar een elektron zal aantreffen maar men is nooit 100% zeker. Maar ergens anders dan op die orbitalen zal je ze normaal gesproken (ik dacht zelfs nooit) tegenkomen.

Heel deze orbitaaltheorie is eigenlijk best simpel en is gebasseerd op een aantal eenvoudige regeltjes. De elektronen configuratie voor verschillende elementen uitschreven kan veel helpen wanneer je die leerstof niet verstaat.

stoffer zei:

s-subniveau = cirkel -> Kan 2 elektronen bevatten
p-subniveau = soort 3d acht -> Kan 6 elektronen bevatten

Klik om te vergroten...

Het s-subniveau is een bol, alles is 3 dimensionaal in chemie. Maar dat bedoelde je, vermoed ik?

En het p-subniveau wordt voorgesteld als drie halters op een x,y,z-assenstelsel, met het snijpunt in de oorsprong. En inderdaad, één halter is een acht wanneer je hem in 2d tekent, maar het is natuurlijk 3d, en er zijn er drie.

Een hybridisatie van een s en p subniveau is dan een soort peervorm. De ronde s-orbitaal is dan versmolten met één deel van één halter van het p-subniveau, wat als gevolg heeft dat het ene deel van die halter groot en rond wordt, terwijl het andere deel bijna een puist is op z'n grote broer.

S.8 D.8 zei:

dan moogt gij morgen in mijn plaats exaam chemie gaan doen (5u)

Klik om te vergroten...

wat betaalde? anders wil ik ook wel

Parnakra zei:

Het s-subniveau is een bol, alles is 3 dimensionaal in chemie. Maar dat bedoelde je, vermoed ik?

En het p-subniveau wordt voorgesteld als drie halters op een x,y,z-assenstelsel, met het snijpunt in de oorsprong. En inderdaad, één halter is een acht wanneer je hem in 2d tekent, maar het is natuurlijk 3d, en er zijn er drie.

Klik om te vergroten...

Het volledige p-subniveau (de drie halters samen) is ook sfeersymmetrisch.