Archief - Het angstentopic
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Sneeuwstorm
Legacy Member
Ik heb een hekel aan small-talk in groep, als dat te lang duurt dan word ik daar nerveus/angstig van en wil ik weg. Ik kan mij daar niet op concentreren als het over onderwerpen gaat waar ik niets over te zeggen heb, dan ben ik bang dat iemand mij gaat aanspreken of commentaar geven omdat ik zit te dagdromen en niet deelneem aan het gesprek.
score2
Legacy Member
Mmmm niet echt hoogtevrees maar eerder een angst om te springen als ik op een hoogte sta. Heeft tijdje geduurd voor ik dat kon plaatsen. Dacht lange tijd dat ik met een onbewuste doodswens zat maar uiteindelijk bleek het iets vrij banaals. Blijkbaar zitten redelijk wat mensen met datzelfde gevoel. Komt vaker voor bij bepaalde types OCS, en hoort bij de angst om controle te verliezen. Sommige mensen hebben hetzelfde gevoel op een perron als een trein er aan komt, dat kleine stemmetje in je hoofd dat dan zegt .... en als je nu eens... . Ik heb er mij zelfs lang over geschaamd omdat ik het zo iets eng vond.
Sick`
Legacy Member
Krikke zei:
Wat bedoel je juist met zo een plaats?
Waar mensen bijeenkomen waar ik me niet echt tussen thuis voel en mensen tegen mij gaan willen praten (zoals familie, verenigingen, competities, ..): ja, angstig en zenuwachtig, en ga zowieso daar niet naartoe als ik daar voor geen enkele reden voor mezelf zou willen zijn (dus als ik er zelf niks uithaal -> njet). Das meestal gewoon omdat die mensen mij niet liggen of omdak die mensen (nog) ni ken en ik overtuigd ben da ze mij niet gaan liggen, en dat ik weet of overtuigd ben dat ik mij daar heel den tijd heel akward ga tussen voelen. Te vaak probeert iedereen zo normaal of zo perfect mogelijk zichzelf voor te doen, en helpt mij echt niet, ik wil niet tussen zo'n mensen zijn. Meestal is er ook niets waarover ik kan meepraten. Ik heb daar gewoon te veel slechte ervaringen mee .. die ofc niet echt helpen .. ik kan mij daarna echt slecht voelen als da niet meeviel.
Waar mensen zijn die normaal niet tegen mij praten (concerten, beurzen, cinema, ...): ja, maar vooral zenuwachtig, ik kan niet tegen veel drukte of tegen veel lawaai, ik word dan gedesorienteerd. Dat zijn dingen die ik niet uit de weg ga, maar mijn gezelschap moet mij dan wel met rust (kunnen) laten en mij gewoon mijn eigen ding kunnen laten doen (en dus geen extra drukte maken door mij bvb vragen te liggen stellen of daar een gesprek proberen te voeren). Zolang ik mijn eigen ding kan doen lukt dat goed. Angst komt hier niet echt bij te pas, eerder echt nerveus zijn.
Krikke
Legacy Member
De gedachten dat er, teveel gedachten tegelijkertijd in mijn onderbewustzijn aanwezig zijn. Kan je dit begrijpen? Maakt niet uit welke plaats. Druk bevolkt (winkel, bus,festivals) of verlaten plaatsen ( bos, wc, enz) als het te druk wordt in mijn onderbewuste, dan word ik angstig.
Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk
Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.