Archief - Het angstentopic
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
ShadowJoker
Legacy Member
Angst voor afwijzing, en niet hetgeen waar je voor zou denken. Voor bijna alles in het leven eigenlijk.
En het gekke van de zaak is... Ik weet wat het schuldige is, waardoor ik mij al jaren zo voel. DIT!
Of anders gezegd, het wereldwijde web zelf. En toch betaal ik nog elke maand voor Telenet Fibernet, ik kan niet gewoon zeggen STOP! of GENOEG! of eender wat.
EDIT: Gee, what a shock! Dat niemand mij helpt of zelfs commentaar erop heeft op 9lives. Big surprise... het is te zien dat het hier een Vlaams forum is.
En het gekke van de zaak is... Ik weet wat het schuldige is, waardoor ik mij al jaren zo voel. DIT!
Of anders gezegd, het wereldwijde web zelf. En toch betaal ik nog elke maand voor Telenet Fibernet, ik kan niet gewoon zeggen STOP! of GENOEG! of eender wat.
EDIT: Gee, what a shock! Dat niemand mij helpt of zelfs commentaar erop heeft op 9lives. Big surprise... het is te zien dat het hier een Vlaams forum is.
Tha_nOn
Legacy Member
ShadowJoker zei:
9l is zo goed als dood, kunt niet echt ng een stortvloed van reacties verwachten op minder dan 5 uur.
Het is trouwens niet echt duidelijk waarom internet u angst voor afwijzing geeft, dus als ge daar eventueel nuttige commentaren op wilt, moet ge er misschien eerst wat over uitweiden. Of als ge er echt zo onder lijdt, professionele hulp opzoeken.
Lakigigar
Legacy Member
ShadowJoker zei:
Exact hetzelfde hier.
Ik zou professionele hulp moeten zoeken. Maar in feite moet de oorzaak aangepakt worden, en die kan niet aangepakt worden. Dus moet ik leren leven met die angsten. En dat doe ik door er niet op in te gaan. Maar angst voor afwijzing is voor mij zodanig erg dat ik me eigenlijk opsluit, en al twee jaar overleef, puur op eten en drinken, en nauwelijks iemand te zien. Mensen zien is voor mij een inspanning die enorm veel gevraagd is. En nochtans kan ik enorm veel babbelen, en heb ik daar ook wel nood aan. Kindermishandeling is de grootste oorzaak van dit alles. Men denkt ook dat ik autisme had, maar zowel ikzelf als professionele mensen twijfelen aan die diagnose. Het is allemaal veel complexer dan dat allemaal. Feit is dat ik door angsten en sommige gebeurtenissen in mijn leven letterlijk niemand heb, op enkele vrienden die ik 1x om de 3 maanden zie, en mensen waarmee ik kan chatten. Voor de rest niemand, geen ouders, geen familie.
Ik heb nog wel wat andere angsten, heb er een zestal aangekruist van dehene die hier boven staan opsomde, maar velen zijn gewoon het gevolg hiervan, en een naam heeft dit niet. Sociale fobie vind ik een te groot begrip. Het is iets specifiekers. Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis - Wikipedia Dit lijkt er al wat meer op, maarja... .
Psydrop
Legacy Member
Ik zie dat je om 02:18 nog iets gepost hebt, nu weet ik niet wat voor werk je doet maar ik denk dat op tijd gaan slapen ook al zeer veel helpt.. Daarmee wil ik zeggen, regelmaat opbouwen. Niet tot midden in de nacht achter uwe pc zitten, want daar wordt je inderdaad depri van.
')) en bam.. bang voor aliens.Preske
Legacy Member
- Lichte tot milde sociale fobie hier. Ik vind het moeilijk om sociale contacten te leggen. Als er ne kameraad bij is, lukt dat beter. Als die er niet bij is, ga ik gewoon niet buiten. Ik kan praten op een normale manier of zelfs een beetje zeveren met mensen in een professionele context (bv bij de dokter/verpleegster, etc etc) dus het is niet zo dat ik compleet dichtklap als ik een gesprek moet voeren. Maar als ik het kan vermijden...
- Lichte hoogtevrees.
- Gecombineerd met de vrees tot vallen. Er is me altijd op het hart gedrukt dat ik enorm moet oppassen dat ik niet val omwille van de hardware in mijn rug, dus eigenlijk is het zelf aangekweekt. Ik dacht vroeger altijd dat ik enkel de vrees tot vallen had, maar ik ben eens met de toenmalige vriendin in een zo'n groot rad gestapt en ik voelde me enorm slecht.
- Lichte hoogtevrees.
- Gecombineerd met de vrees tot vallen. Er is me altijd op het hart gedrukt dat ik enorm moet oppassen dat ik niet val omwille van de hardware in mijn rug, dus eigenlijk is het zelf aangekweekt. Ik dacht vroeger altijd dat ik enkel de vrees tot vallen had, maar ik ben eens met de toenmalige vriendin in een zo'n groot rad gestapt en ik voelde me enorm slecht.
Stimpy
Legacy Member
Da's gene sociale fobie hé.
Da's zo een label dat iedereen zichzelf graag geeft precies. "I'm special, ik heb sociale fobie." Amai en gij komt toch nog buiten soms? Sjiek van u.
Ik praat ook ni graag met vreemden of onbekenden en smalltalk kan ik al helemaal ni, maar daarom heb ik nog geen sociale fobie.
Hooguit gewoon asociaal
Da's gewoon uw karakter of aard.
Da's zo een label dat iedereen zichzelf graag geeft precies. "I'm special, ik heb sociale fobie." Amai en gij komt toch nog buiten soms? Sjiek van u.
Ik praat ook ni graag met vreemden of onbekenden en smalltalk kan ik al helemaal ni, maar daarom heb ik nog geen sociale fobie.
Hooguit gewoon asociaal
Da's gewoon uw karakter of aard.
Badger
Legacy Member
Vrouwen 
²
Alleen vind ik het echt moeilijk om een conversatie op gang te houden. Terwijl ik rond mijn vrienden wel heel sociaal ben en ook in een professionele context eigenlijk heel vlot overkom. Maar eens het gesprek evolueert naar small talk weet ik gewoon niet meer wat te zeggen tegen onbekenden, vooral in groep. Bij een enkeling valt het soms nog mee, afhankelijk van hoe vlot de andere persoon is.
In een groep vol onbekenden klap ik echter helemaal toe. Het is meer dan 1 keer voorgekomen dat ik op de trein/bus iemand aanspreek en dat vrij goed gaat, maar als ik hem/haar nadien weer zie wanneer ze in groep zijn zeg ik geen woord meer en denkt die persoon dat ik een weirdo ben, waar ze eerst wel dachten dat ik wel een fijne gast was.
Preske zei:
²
Alleen vind ik het echt moeilijk om een conversatie op gang te houden. Terwijl ik rond mijn vrienden wel heel sociaal ben en ook in een professionele context eigenlijk heel vlot overkom. Maar eens het gesprek evolueert naar small talk weet ik gewoon niet meer wat te zeggen tegen onbekenden, vooral in groep. Bij een enkeling valt het soms nog mee, afhankelijk van hoe vlot de andere persoon is.
In een groep vol onbekenden klap ik echter helemaal toe. Het is meer dan 1 keer voorgekomen dat ik op de trein/bus iemand aanspreek en dat vrij goed gaat, maar als ik hem/haar nadien weer zie wanneer ze in groep zijn zeg ik geen woord meer en denkt die persoon dat ik een weirdo ben, waar ze eerst wel dachten dat ik wel een fijne gast was.
Lakigigar
Legacy Member
het ergste van al is dat anderen u angsten uitbuiten, en ze alleen maar erger maken. Als je angst voor afwijzing hebt, trek je afwijzing alleen maar aan. Mensen genieten ervan om messen in u ruggen te steken. Ik heb gewoon met niemand een band - zelfs niet met familie of ouders.
bestendigheid
Legacy Member
Angst voor andere mensen is iets wat je kunt afleren door jezelf constant te begeven onder andere mensen, net als arachnofobie opgelost kan worden door stapsgewijs in contact te komen met spinnen.
Er bestaat geen leuker gevoel als opeens beseffen dat je een grote angst overwonnen hebt, ook al is het voor even.
Mijn grootste angst: doodsangst.
Ik ben bang van alles dat me kan doden: het verkeer, op een vliegtuig zitten, kanker, etc.
Maar ik ben redelijk tevreden met deze angst, aangezien ik het een voordeel vind da ik niet aan een bungeekabel ga zwieren, of van een berg ijs op skilatten ga glijden. Minder fun, langer leven!
Er bestaat geen leuker gevoel als opeens beseffen dat je een grote angst overwonnen hebt, ook al is het voor even.
Mijn grootste angst: doodsangst.
Ik ben bang van alles dat me kan doden: het verkeer, op een vliegtuig zitten, kanker, etc.
Maar ik ben redelijk tevreden met deze angst, aangezien ik het een voordeel vind da ik niet aan een bungeekabel ga zwieren, of van een berg ijs op skilatten ga glijden. Minder fun, langer leven!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.