coldplayke zei:
Bij mij hetzelfde. Ik ben nu iets meer dan 4 jaar vegetariër en als ik wat ouder ben wil ik de stap naar veganisme zetten. Het stomme is dat daar echt een heel leven werk in kruipt, maar het is de moeite wel waard vind ik. Ik heb enorm veel respect voor zo'n mensen.
Nja het kost wel moeite en energie, maar langs de andere kant: als je vooral pure producten koopt (en dus geen brol uit blik of van die kant-en-klare maaltijden), dan is het al een stuk makkelijker.
En sowieso zoals je zegt is elke stap al mooi. Er zullen er altijd wel zijn die meer doen dan anderen, maar daar moet je je niet blind op staren. Ik vind het mooi van je dat je die ambities hebt!
Karre zei:
Denk jij eigenlijk dat je wel een verschil uitmaakt met je vegetarisch zijn omwille dierenleed? Vegetariërs of flexitariërs die het uit ecologische redenen doen begrijp ik echt volledig, want zij willen dan ook een duurzame wereld en de gevolgen van een te grote consumptie merken we. Maar zo uit dierenleed? Ik ben er ook niet voor te vinden dat er dieren opzettelijk pijn gedaan worden en ik vind ook wel dat men het zo 'humaan' mogelijk moeten houden. Maar uiteindelijk vergaan al die gedachten bij mij wanneer ik honger heb hoor

'k Zou sowieso al een slechte vegetariër zijn want ik eet geheel niet graag noten buiten als ze bewerkt zijn met wasabi.
Eerst en vooral: als iedereen zo zou denken "ach 1 persoon maakt toch geen verschil", dan houd ik mijn hart al vast.
Hetzelfde kun je zeggen als je bvb net een blikje hebt leeggedronken in de auto hé: "ach, eentje meer of minder op straat, wat maakt het uit, ik kieper het uit het raam".
Neen zo werkt het niet.
"Verander de wereld en begin bij jezelf". Niet dat ik ooit meen de wereld te veranderen

Maar ik heb geen anderen nodig om voor mezelf uit te maken wat ik goed of fout vind.
En ten tweede: ook al zou het geen reet uitmaken, ik voel me der gewoon niet goed bij. En waarom zou ik moeten deelnemen aan iets waar ik me dan schuldig over zou voelen?
Stelen, liegen en bedriegen zul je ook nooit de wereld uit krijgen, maar moet je er daarom aan deelnemen?
Zo bekijk ik het in ieder geval. Ik wil mezelf nog kunnen aankijken in de spiegel, ik wil geen dingen doen waar ik me slecht bij voel of me over schaam, daarom doe ik het.
Ik kan begrijpen dat een stuk vlees er lekker uitziet of lekker ruikt, maar in tegenstelling tot jou zou ik het niet binnen krijgen. Ik denk net (bewust) wél aan wat er schuil gaat achter dat stukje vlees, en dan hoeft het voor mij niet meer.